มิเลน่า~ภายในหดเล็กลง หายใจไม่ออก เสียงต่าง ๆ จางหายไปเหมือนเถ้าถ่าน บรรยากาศหนาแน่นจนตัดด้วยดาบได้ และทุกอณูในตัวฉันกรีดร้องขอให้หนีการหลบหนีจากอัลฟ่าที่มีทั้งเบต้าและแกมม่าคอยหนุนหลังเป็นเพียงภาพลวงตา ความเป็นไปได้นั้นบางเฉียบ แถมที่นี่ยังเป็นแพ็คของเขา เขารู้ทุกซอกทุกมุมฉันกระแอมเบา ๆ ต่อสู้กับสงครามภายในที่สำคัญที่สุดครั้งหนึ่ง นั่นคือการสวมเกราะแห่งความกล้า ผู้ชายอย่างอัลฟ่าดรากอเมียร์จะกินความกลัวของคนอื่นเป็นอาหาร ฉันรู้เรื่องนี้มาหลายปีแล้วฉันสะบัดผมไปข้างหนึ่ง ริมฝีปากแยกออกจะพูด แต่เสียงของซลาตาทำให้ฉันเงียบลง“มิเลน่าเป็นแขกของฉัน อัลฟ่า” นางลุกขึ้นยืนอัลฟ่าดรากอเมียร์เอียงศีรษะไปข้างหนึ่ง สำรวจนางราวกับว่านางเป็นตัวตลก เขาหัวเราะเยาะ ขูดสะพานจมูกพลางพูดด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย “ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เจ้ามีสิทธิ์พูดต่อหน้าข้า?” คิ้วของเขาขมวดขึ้นซลาตากระแอม ย้ายน้ำหนักไปที่เท้าข้างหนึ่ง “ขออภัย อัลฟ่า แต่หล่อนเป็นแขกของฉัน” นางตอบด้วยเสียงสั่นเครือ ก้มสายตาลง“แล้วคืนนี้หล่อนจะเป็นของข้า”“อัลฟ่า—” ซลาตาจะประท้วง แต่เบต้าวาซิลพุ่งเข้าหานาง จับขากรรไกรของนางด้วยนิ้วมืออย่างโห
Terakhir Diperbarui : 2026-09-05
Masuk
