Todos os capítulos de ความผิดพลาดของอัลฟ่า: Capítulo 1 - Capítulo 10

มิลีนา~ย้ายน้ำหนักลงบนเท้าข้างหนึ่ง ฉันกำกระเป๋าแน่นด้วยฝ่ามือที่ชุ่มเหงื่อแม่ขยับปากจะพูด วิญญาณของฉันแทบจะหลุดออกจากร่าง แต่ฉันก็ยังสวมความสงบนิ่งไว้เหมือนสวมชุดเดรสตัวสวย “คู่ของลูกอยู่ไหนล่ะ?” เธอถาม สายตาอยากรู้อยากเห็นเหลือบไปทางประตู เหมือนคาดหวังว่าจะมีใครสักคนกระโดดเข้ามาฉันตัวเกร็งแข็งเมื่อน้ำหนักของคำถามนั้นกระแทกใส่หัว มันก้องอยู่ในหัวราวกับเสียงระฆังประจำฝูงเธอไม่ได้ถามเรื่องกระเป๋าเลยด้วยซ้ำ แต่กลับไปโฟกัสที่คู่แท้ที่ไม่รู้ว่าเป็นใครของฉันแท่น นี่มันน่าสะอิดสะเอียนสิ้นดี ณ จุดนี้ ให้เธอถามเรื่องกระเป๋ายังจะดีเสียกว่า เพราะคำถามของเธอทำให้ท้องไส้ของฉันปั่นป่วนไปหมดเธอไม่แคร์เลยหรือไงหากลูกสาวคนเล็กกำลังจะตัดสินใจทำเรื่องที่แปลกประหลาด? ทำไมความห่วงใยของเธอถึงไปตกอยู่กับคู่ของฉันกันล่ะ?ผู้ชายเนี่ยนะ! ... สิ่งมีชีวิตแห่งการทำลายล้าง!“ลูกไม่ได้กลับมาพร้อมเขาเหรอ?” เธอชะเง้อคอยาวขึ้นไปอีกฉันกลอกตาพร้อมกับแค่นหัวเราะ ก็แน่ล่ะสิ ไม่ใช่อยู่แล้วใช่แล้ว ตามขนบธรรมเนียมกำหนดไว้ว่าต้องพาคู่ของคุณกลับบ้านในการกลายร่างครั้งแรก แต่ฉันไม่ได้เดินตามขนบธรรมเนียมพวกนั้นฉันรักและด

อัลฟ่า วลาด~พวกเฒ่าชราพวกล่าหลังนั่นคงอยากจะตัดศีรษะฉันเต็มทีพวกมันคงจะปลิดชีพฉันไปตั้งแต่เช้าวันนี้แล้วถ้าหากพวกมันมีอำนาจพอ ทว่าตำแหน่งของฉันมอบภูมิคุ้มกันให้อย่างสมบูรณ์แบบ และไม่มีชายใดที่กำเนิดจากองค์เทพีจะกล้าท้าทายฉัน“วลาด พ่อของนายกับเบต้าของเขากำลังรออยู่ในห้องพิจารณาคดี” เคน เบต้าของฉันแจ้งให้ทราบ“ฉันจำเป็นต้องเข้าร่วมการประชุมนั้นด้วยเหรอ?”“ผลลัพธ์จะรุนแรงมากถ้าหากนายไม่ไป”คำศัพท์ซูบซีดหยาบกร้านเดิมๆ ที่ฉันได้ยินมาตลอดยี่สิบแปดปีของชีวิต มันไม่เคยหยุดและไม่มีวันหยุดตราบใดที่พ่อของฉันยังมีชีวิตอยู่ฉันปิดหนังสือในมือ วางมันลงบนโต๊ะทำงาน แล้วยืดตัวขึ้นเต็มความสูง “นายได้ข่าวจากโซรันบ้างไหม?”“พวกเขาเดินทางถึงดัสก์วอร์เรนแล้ว”“แล้วข้อความของฉันล่ะ?”“ฉันมั่นใจว่าโซรันจะถ่ายทอดมัน น้องชายของนายจะไม่กล้าแตะต้องตัวคู่แท้ของนายอย่างแน่นอน”“ไร้ที่ติ” ฉันกระชากเสื้อโค้ตตัวยาวออกจากที่แขวน สวมมันลงบนไหล่ แล้วก้าวฉับๆ ออกจากห้องนอน โดยมีเคนเดินตามหลังมาเมื่อไปถึง โทสะของพวกเฒ่าชราก็แผ่ซ่านโอบล้อมผนังห้องพิจารณาคดีของฉัน ขณะที่พวกเขานั่งอยู่รอบโต๊ะสภา หากผนังเหล่านั้นเป็นมนุษย

อัลฟ่า วลาด~เสียงม้าของเราคำรามก้องบรรยากาศขณะที่เรามาถึงดัสก์วอร์เรน ตอนนี้ฟ้าสางแล้ว เคนกับฉันต้องออกเดินทางตอนกลางคืนเพื่อให้ทันเวลา การทำข้อตกลงใหม่กับดาร์โกและทำให้แน่ใจว่าเขาอยู่ฝ่ายฉันอย่างสมบูรณ์คือเหตุผลที่ฉันมาที่นี่ฉันต้องจัดการเรื่องนี้ให้เสร็จแล้วกลับไปก่อนเที่ยง การไม่อยู่กับแพ็คไม่ใช่เรื่องดีฉันย่ำเท้าผ่านทางเดินในปราสาทของดราโก หายใจหอบขณะจมูกบาน มือยัดอยู่ในกระเป๋า เตือนตัวเองให้รักษาความสงบขณะเดินผ่านนักรบของเขาไปยังประตูห้องพักของเขา โดยไม่รอให้ลูกน้องประกาศการมาถึง ฉันเตะประตูเปิดตามที่คาดไว้ มีสาวคนหนึ่งคุกเข่าสี่ขา พี่ชายโง่ของฉันไม่เคยเก็บควยไว้ในกางเกงเหมือนผ้าขี้ริ้วเก่าของฉัน พอเห็นฉัน เขาก็แข็งทื่อ แข็งราวกับฉันเป็นผี จากนั้นก็มีรอยยิ้มครึ่งๆ กลางๆ ที่น่ารังเกียจ ก่อนจะบิดผมของสาวคนนั้น ดึงคอเธอหงายไปข้างหลังฉันสูดหายใจด้วยความดูถูก ดึงเก้าอี้แล้วนั่งลงสาวคนนั้นอ้าปากมองฉันด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์เชื้อเชิญ รอยยิ้มบอกว่าเธอชินกับความบ้าคลั่งของดราโก ฉันเคยเห็นเธอมาก่อนแต่จำหน้าไม่ได้ ไม่ใช่ว่าฉันสนใจอะไร“วลาดิเมียร์ วลาดิเมียร์ นายมักจะทำให้ทุกคนประหลาดใจเ

มิเลนา~ฉันกลิ้งตัวไปมา ความนุ่มนวลข้างใต้ให้ชีวิตและความอบอุ่นแก่ร่างกายที่เคยโก่งงอ มันลึกลับจริงๆ ที่ตื่นขึ้นมาแล้วพบตัวเองอยู่ในสถานที่เงียบสงบ ห้องที่ประดับด้วยผนังเขาวงกต พรมปูผนังสีขาวสวยงาม พรมปูพื้นสีขาวหรูหรา และผ้าปูที่นอนฉันมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?เทพีคงจะทำให้หัวใจของสัตว์ร้ายอ่อนโยนลงพอที่จะบรรเทาการทรมานของฉันฉันควรรู้สึกดีกับเรื่องนี้ไหม? นี่ไม่ถูกต้อง ไม่มีอะไรดีๆ มาจากตระกูลไรเดอร์ ทำไมอัลฟ่า ดราโกเมียร์ถึงพาฉันมาห้องที่ดีกว่า ในเมื่อเจตนาของเขาคือสร้างความทุกข์ทรมานให้กับการดำรงอยู่ของฉัน? นี่คือห้องของเขา นรกใหม่ของฉันฉันถอนหายใจเบาๆ เก็บผมไว้หลังหู แล้วลุกออกจากเตียง โดยไม่อยากจมดิ่งอยู่ในความสับสนอีกต่อไป เมื่อเท้าฉันวางลงบนพรม กลิ่นหอมหวานคุ้นเคยคว้าจมูกฉัน ส่งความรู้สึกเสียวซ่านลงไปตามกระดูกสันหลัง มันคือกลิ่นของอัลฟ่า วลาดิเมียร์ ทำไมมันถึงทำให้ฉันชะงัก ทั้งที่เราไม่ได้สัมผัสกัน? เทพีไม่ควรบอกเป็นนัยว่านี่เป็นส่วนหนึ่งของการลงโทษสายสัมพันธ์คู่ ที่ได้กลิ่นของคู่ที่ควรจะเป็นหลังจากถูกปฏิเสธฉันเกลียดที่จะยอมรับว่ามันทำให้ฉันมีชีวิตชีวาในแบบที่ฉันดูถูก แต่ลำคอ

มิเลนา~เธอบ้าไปแล้วหรือไง?พอออกมาข้างนอก ฉันมองไปรอบๆ จดจำสภาพแวดล้อมอย่างละเอียด กำแพงโกธิคสูงใหญ่ตั้งอยู่ขอบแพ็คเฮาส์ ทำให้ดูเก่าคร่ำครึ วัสดุก่อสร้างเป็นเขาวงกต ต่างจากบ้านของฉันที่ไวร์ธอร์น อิฐ ไม้ และกระจกชั้นดีคือวัสดุที่ใช้ในแพ็คของฉันรสนิยมของอัลฟ่า ดราโกเมียร์ล้าสมัย อย่างไรก็ตาม ฉันจะไปสนใจทำไม?ฉันสำรวจทางออก กัดนิ้วขณะที่สมองคำนวณวิธีที่ดีที่สุดในการผ่านประตูเหล็กเพลิงที่มีเสาโกธิคยักษ์สี่ต้นปักอยู่ที่ปลายแต่ละด้าน เฝ้าสภาพแวดล้อม นักรบนับไม่ถ้วนเดินไปมาแถวประตู มือเกาะดาบตลอดเวลา พร้อมจะโจมตีเสมอนักรบอีกไม่กี่คนยืนเหมือนประติมากรรมที่ปลายเสาแต่ละต้น สวมเกราะสงครามและอาวุธ จริงๆ แล้ว ยิ่งฉันจดจำสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามากเท่าไหร่ ท้องก็ยิ่งผูกปมมากขึ้นเท่านั้น ความโกรธเดือดพล่านในเลือดเมื่อทุกอย่างเริ่มดูเป็นไปไม่ได้ฉันจะหนีจากคุกยักษ์ที่เต็มไปด้วยนักรบนี้ได้อย่างไร? ฉันจะถูกจับหลังจากรอดจากความสูงของหน้าต่างซลาตา“ขี่ม้าเป็นไหม?” ซลาตาชี้ไปที่ม้าขาว อานของมันประดับด้วยเครื่องประดับหรูหรา สื่อถึงความจงรักภักดี“ไม่เคยขี่ม้า” ฉันโกหก เธอคงเบื่อคำโกหกของฉันแล้ว แต่ฉันต้องปกป้