Semua Bab ความผิดพลาดของอัลฟ่า: Bab 31 - Bab 40

มิเลน่า~ฝันร้ายอีกครั้งอีกครั้ง ภาพเบลอและเสียงกรีดร้องแห่งความเจ็บปวดติดตามฉันผ่านเส้นทางมืดและเปลี่ยว ฉันถูกนำไปสู่บ้านที่กำลังไหม้ ไม้ที่ถูกเปลวไฟโกรธกินจนเหลือแต่โครงกระดูกตกลงมาเมื่อไฟลุกลามลึกเข้าไปในโครงสร้างเสียงกรีดร้องแห่งความสยดสยองพร้อมคำว่า ‘ช่วยเราด้วย’ เรียกหาฉัน เรียกร้องมากขึ้นทุกวินาที ฉันสั่น เหงื่อร้อนเคลือบร่างกาย แช่ชุดและผิวขณะที่เดินเข้าไปใกล้ หัวใจเต้นเร็วโจมตีด้วยความเจ็บปวดแหลมคมขณะที่ฉันค่อยๆ เข้าใกล้บ้านฉันกำอก ตีแรงซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อหยุดความเจ็บปวดที่ทนไม่ไหวเมื่อเสียงกรีดร้องลึกขึ้น เสียงเหล่านั้นไม่คุ้นเคยแต่คุ้นเคยในทางที่อธิบายไม่ได้ คลื่นเย็นแปลกๆ ล้อมรอบ ดึงให้เข้าใกล้บ้านที่กำลังไหม้มากขึ้นฉันพยายามต้านทาน สู้เพื่อความปลอดภัยเมื่อความกลัวยิ่งใหญ่ครอบงำ แต่แปลกๆ ดูเหมือนฉันเป็นส่วนหนึ่งของเสียงกรีดร้องเหล่านั้น คนที่กำลังตายในบ้านที่ไหม้มีความผูกพันลึกซึ้งกับฉันแรงดึงดึงต่อไปขณะที่ฉันถอยหลังเพื่อเอาชีวิตรอด แล้วมันมาก็มา—เสียงเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมาน ‘การทรยศ! เธอเลือกพวกเขาเหนือครัวเรือนของตัวเอง! ฉันสาปแช่งคืนที่เสียงร้องแรกของเธอดังขึ้นใต้

มิเลน่า~ความคิดทั้งหมดของฉันเกี่ยวกับเสรีภาพ ความพยายามเพียงเล็กน้อยในการซ่อนนานาให้ดีกว่า ฉันคิดอะไรอยู่? ว่าวลาดิเมียร์จะไม่ขอเห็นเธอสักวัน ทั้งที่มันเป็นสิ่งแรกที่คู่ครองทำเมื่อพวกเขาพบกันที่ต้นไม้พระจันทร์เต็มดวงฉันควรพูดอะไรกับวลาดิเมียร์? เขาคือคู่ครองของฉัน เชื่อมโยงกับนานา ถ้าฉันโกหกเกี่ยวกับเธอ เขาจะสัมผัสได้ก่อนที่คำพูดจะออกจากปาก หมาป่าของเขาสามารถสัมผัสพลังงานของนานา และจะบอกได้ถ้าเธอคำรามรูปแบบมนุษย์ของเราสามารถโกหกได้ แต่รูปแบบสัตว์ทำไม่ได้ ถ้าฉันโกหกวลาดิเมียร์เกี่ยวกับนานา สัตว์ตัวนี้ที่กำลังต่อสู้เพื่ออยู่กับคู่ครองจะไม่เงียบเธอจะคำรามมากกว่าฟ้าร้อง“เฮ้” วลาดิเมียร์ดีดนิ้วใส่หน้าฉัน ดึงฉันออกจากความคิด “กฎของฉันง่าย ถ้าเธอชะลอคำตอบอีก” เขาชี้ไปที่ก้นฉัน “ฉันจะตบแรงและเปลือย—”“เธอยังไม่มีโอกาสวิ่ง” ฉันตอบด้วยเสียงสั่น ฉันคิดคำตอบได้เร็วขนาดนี้ได้อย่างไร?“ทำไม?” เขาถาม“เพราะคุณขายฉันไป”“นั่นไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนร่าง” เขาพูด และเขาพูดถูกถ้าฉันเคยคิดจะเปลี่ยนร่างแม้ครั้งเดียว ฉันคงหาทางแล้ว แต่สถานการณ์ “มันมี” ฉันพูดอย่างสงบ“อธิบาย”ม้วนปลายผม ฉันพย

มิเลน่า~สายลมเย็นอ่อนโยนจูบผิวขณะที่เราเดินทางลึกเข้าไปในมหาสมุทร ฉันถูแขน หาความอบอุ่น สายตาของฉันไม่เคยหยุดกวาดไปรอบใบหน้าซีดของผู้คนสำหรับแพ็คที่ร่ำรวยอย่างไวร์ธอร์น น่าเศร้าที่เห็นประชาชนขาดสารอาหารขนาดนี้ ตั้งแต่วัยที่เข้าใจชีวิต ฉันไม่เคยใส่ใจพลเมืองธรรมดาทำไมฉันไม่เคย?หรือคำถามควรเป็น ทำไมฉันถึงสนใจสมาชิกแพ็ค? ชีวิตก็ไม่ยุติธรรมกับฉันเช่นกัน ไม่เคยเป็นมาตั้งแต่เกิด“เฮ้” ชายหนุ่มถูไหล่กับฉัน “คุณดูเหมือนหลงทาง นี่เป็นครั้งแรกของคุณหรือ?”“ครั้งแรกของอะไร?” ฉันจ้องลงมาที่เขา“การหนี” เขาหัวเราะ ด้วยนิ้วนวนในอากาศ เขาเพิ่ม “การผจญภัยที่คุณไม่ควรทำ”มันเป็นธุระอะไรของเขาที่ฉันทำ?“ฉันไม่ได้หนี” ถ้ามันจะทำให้เขาหุบปาก“ชัดเจนว่าคุณกำลังหนี” ด้วยรอยยิ้มเยาะ เขาตบส่วนที่ฉีกของชุด “ฉันรู้คนวิ่งเมื่อเห็น”“ฉันไม่ได้วิ่ง—”“สเตฟาน” เขาตัดบทและฉันสูดหายใจด้วยความรำคาญ ไม่ตอบเขาพูดต่อ “นั่นคือชื่อของฉัน แล้วคุณล่ะ?”“แล้วทำไมฉันต้องบอกคุณ?” ชื่อของฉันคือตัวตน การให้กับคนแปลกหน้าหมายถึงการขายตัวเอง สเตฟานจะหาข้อมูลเพิ่มเติมที่เขาไม่ควร ทรยศฉันจะง่ายขึ้นเขาทำท่าทางด้วยศีรษะไปทางทิศเห

อัลฟา วลาด~เธอทำจริงๆมิเลน่ากระโดดโดยไม่ใช้สมอง เธอกล้าคิดว่าชีวิตเป็นของเธอได้อย่างไร? เธอไม่มีสิทธิ์ตายจนกว่าฉันจะอนุญาตไม่มีสิทธิ์บ้าๆ!“วลาด!” เคนเรียกขณะที่ฉันถอดเสื้อคลุม “นักรบจะตามเธอไป” ยังคงพูด พยายามโน้มน้าวฉัน แต่คำพูดลอยหายไปฉันเตะรองเท้าบู๊ตออกแล้วไล่ตามเธอ การยกตัวแรงจากการเปลี่ยนร่าง ร่างกายฉันผ่าเข้าไปในน้ำด้วยเสียงกระเด็นแหลม มหาสมุทรตบผิว ทำให้เส้นประสาททุกเส้นเย็นยะเยือกขณะที่แขนฉันกวาดกว้างเกลือแสบตาเมื่อมหาสมุทรผลักฉัน สร้างระยะห่างจากเรือ วิสัยทัศน์พร่าเมื่อมหาสมุตรมืดสะท้อนความมืดมากขึ้น ปอดของฉันตึงขณะว่ายน้ำลึกขึ้น ไล่ตามเงาของเธอที่ดิ้นรนดี พบเธอแล้วฉันบอกเธอว่าฉันชอบไล่ล่า ล่า ฉันเตือนเธอว่ามันเป็นเกมโปรดของฉัน เธอกล้าสงสัยฉัน คิดว่ามหาสมุทรจะช่วยเธอจากฉัน ไม่ คู่ครองตัวน้อย ฉันจะมาหาเธอไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน ล่าเธอแม้ในความตายเตะขา ฉันเคลื่อนเร็วขึ้นเมื่อสายตาจับใบหน้าซีดของเธอ เธอหยุดดิ้นรนแล้ว—แขนกางออกขณะที่มหาสมุทรกลืนเธอลงสู่ก้น พลังงานของฉันก่อตัวขณะว่ายน้ำเร็วขึ้น กำข้อมือเธอ ฉันหันขึ้นแล้วว่ายน้ำเพื่อชีวิตของเราทั้งสองฉันหันหน้าไปทางเกาะใกล

มิเลน่า~มันรู้สึกสมบูรณ์แบบช่วงเวลาที่ใช้กับวลาดิเมียร์บนเกาะ คำพูดสงบและอ่อนโยนบนผิวของฉัน ทุกอย่างรู้สึกสมบูรณ์แบบฉันรู้ว่าฉันทำบาปต่อร่างกายตัวเอง พันธะคู่ครองและนานาเข้าครอบงำ บังคับให้ฉันยอมจำนนต่ออารมณ์ แต่ฉันต้องรู้สึกดีในช่วงเวลานั้น และช่วงเวลานั้นเป็นอดีตแล้ววลาดิเมียร์สั่งให้ฉันลืม เขาบอกว่ามันไม่ใช่อะไร ไม่ใช่อะไรเลยหลังจากทำให้ฉันสับสนด้วยการกระทำของเขา เขาคืออัลฟาท้ายที่สุด และฉันต้องปฏิบัติตามคำสั่งของเขาและลืมสิ่งที่เกิดขึ้นบนเกาะนั้นฉันล็อกมันไว้ในส่วนมืดที่สุดของจิตใจเมื่อเรากลับมาถึงบ้านส่วนตัวของเขา นรกที่ฉันคิดว่าฉันหนีสำเร็จแล้ว ฉันกลับมาอยู่ในนั้นวลาดิเมียร์มอบห้องให้ฉัน ทิ้งฉันไว้กับคำสั่งเข้มงวดว่าอย่าทำตัวโง่ ความโกรธบนใบหน้าเมื่อเขาสั่งให้ฉันอยู่ในห้องและรอการลงโทษแล้วจากไป เขาจากไปหลายชั่วโมง ทิ้งฉันให้เดินไปมาด้วยนิ้วล็อกกับท้อง จิตใจวิ่งวุ่นวาย การลงโทษแบบไหนที่เขาจะเทใส่ฉัน? การกระทำของฉันทำให้เขาโกรธขนาดไหน?แย่มาก นั่นควรเป็นมันฉันทำให้เขาเดินทางผ่านทะเล ดำน้ำลงไปเพื่อช่วยฉัน ผู้ชายไม่เสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยผู้หญิง วลาดิเมียร์คงไม่ทำถ้าไม่มีโทษสำห