Alle Kapitel von SET รักร้ายของนายหัว: Kapitel 11 – Kapitel 20

“นิ้งไหวรึเปล่าจ๊ะ ถ้าไม่ไหวกลับไปรออาที่โรงแรมก็ได้นะ อาไปคนเดียวได้” นับดาวถามหลานสาวคู่หมั้น เมื่อเห็นเด็กสาวหน้าซีดผิดปกติ หลังจากขึ้นรถมาด้วยกันวันนี้นับดาวพาเด็กสาวมางานประชุมผู้ประกอบการธุรกิจโรงแรมด้วยกัน ซึ่งงานจัดขึ้นที่อีกโรงแรมและไม่ใช่เป็นโรงแรมในเครือของครอบครัวเธอ “ไหวค่ะอานับ เมื่อคืนนิ้งคงนอนดึกไปหน่อย”“เป็นสาวเป็นนางนอนดึกไม่ดีนะ หมดสวยกันพอดี” นับดาวเตือนอย่างเอ็นดู เห็นรอยยิ้มและความห่วงใยที่อีกฝ่ายมีให้ก็ยิ่งทำให้เธอดูเป็นคนเลว ยิ่งเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นสด ๆ ร้อน ๆ เมื่อเช้านี้ เธอก็ยิ่งหน้าเห่อร้อนภวินท์ทำให้เธอแทบไม่มีแรงมาทำงาน คราแรกอาหนุ่มจะไม่ยอมให้เธอมา แต่เธอไม่ยอม ชายหนุ่มเลยต้องพาเธอมาส่งนับดาวอย่างจำใจ“นิ้งติดซีรีส์น่ะค่ะ อานับดูไหมคะ?”“จริงเหรอ ดูเรื่องนี้อยู่หรือเปล่า” คุณอาสาวยื่นหน้าจอมือถือโชว์ซีรีส์ที่ถามให้ดู “คนละเรื่องค่ะ” เด็กสาวปฏิเสธ จะบอกได้ไง ในเมื่อเธอโกหก “แล้วดูเรื่องไหนอยู่”“F4 ค่ะ” เมื่อนึกเรื่องอะไรไม่ออก เธอเลยเลือกเรื่องที่เคยดูมานานแล้วมาตอบ“โอ๊ย ! นิ้ง เรื่องนั้นมันสมัยไหนแล้ว นี่ต้องเรื่องนี้พระเอกหล่อมาก เนื้อเรื่อ

ภวินท์ไม่ได้ตามไปส่งนับดาว เพราะหญิงสาวโทรให้คนขับรถที่บ้านมารอรับ ชายหนุ่มที่อารมณ์เสียมาตั้งแต่วงอาหารเย็น จึงมาลงกับร่างบางของคนที่เขาลากขึ้นรถให้กลับพร้อมกัน “อาวิน ปล่อยนะ นิ้งเจ็บ”“ดีจะได้จำ แล้วก็สำนึกไว้ด้วยว่านิ้งน่ะมีผัวแล้ว จะไประรื่นกับผู้ชายคนอื่นต่อหน้าอาไม่ได้”“ทำไมอาวินใจสกปรกจังคะ แค่นอกใจคู่หมั้นมามีอะไรกับนิ้งนี่ยังเลวไม่พอเหรอคะ ทำไมต้องดึงคนอื่นให้มาแปดเปื้อนกับเรื่องชั่วช้านี่อีก”“ใช่ อามันเลว แต่เลวยังไงก็ขึ้นชื่อว่าเป็นผัวนิ้งนั่นแหละ”“เมื่อไรอาจะปล่อยนิ้งไป นิ้งไม่อยากอยู่ในสถานะนี้แล้ว เรื่องหนี้ของเรา นิ้งรับปากว่าจะหามาใช้ให้ ถ้าอาวินไม่เชื่อ เราทำสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรก็ได้ แต่ขอเถอะ ปล่อยนิ้งไป”“ทำไม อยากไปอยู่กับพี่รัณมาก จนทนไม่ไหวเลยหรือไง ?”“ใช่ค่ะ อารัณดีกับนิ้งทุกอย่าง ว่าไปให้อารัณช่วยใช้หนี้ก้อนนี้ให้ยังได้เลย อารัณเป็นคนดี ไม่เหมือนอาวิน เห็นแก่ตัว ไม่เคยสนจิตใจคนอื่น แล้วรู้ไว้ด้วยว่านิ้งเกลียดอา ที่ยอมเพราะอยากให้หนี้สินระหว่างเรามันจบสิ้น เมื่อไรคะ นิ้งถึงจะมีวันนั้น”“เสียใจด้วย เพราะจะไม่มีวันนั้น และอาก็ไม่สนด้วยว่านิ้งจะเกลียดหรือ

นับดาวยืนค้างอยู่หน้าประตู เท้าบอบบางคล้ายถูกตรึงอยู่กับที่ มือเรียวทั้งคู่ยกขึ้นปิดปากตนเพื่อกั้นเสียง ที่แม้อยากกรีดร้องออกมาเพียงใด ก็ไม่สามารถหลุดรอดออกมาได้ มีแต่ความรู้สึกจุก เจ็บ สะท้านไปตัวและหัวใจ เมื่อได้เห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็นทั้งที่อยากวิ่งเข้าไปกรีดร้อง ด่าทอ และอาละวาดให้เต็มที่ แต่เธอกลับทำไม่ได้ ร่างบางจึงหันหลังวิ่งกลับทางเดิมที่เข้ามาหญิงสาวพยายามสงบสติอารมณ์ ไล่ภาพบาดตาออกจากหัว เนิ่นนานจนความรู้สึกเริ่มเข้าที่ ถึงมีสติขึ้นรถแล้วขับไปเรื่อย ๆ จนมาหยุดอีกทีตรงลานจอดรถของไนต์คลับที่ใหญ่สุดบนเกาะแห่งนี้นับดาวลงจากรถคล้ายคนไร้วิญญาณ พาร่างของตนเดินเข้าไปด้านในคลับ ดวงตากลมโตแดงก่ำ อีกทั้งท่าทีเฉยเมยต่อสิ่งรอบตัว แตกต่างจากนักท่องราตรีคนอื่น ท่าทีนั้นทำให้เจ้าของร่างสูงที่นั่งดื่มอยู่ก่อนนั้น และมองเห็นตั้งแต่เธอเดินเข้ามาได้แต่นึกประหลาดใจ และสงสัยว่าหญิงสาวมาทำอะไรที่นี่ ? พิชชาภาถูกทิ้งให้นอนพักจนสายโด่ง ภวินท์ไม่ได้ปลุกให้เธอไปตามทำงานด้วย นั่นเพราะเมื่อคืนเขาจัดหนักเธอจนไร้เรี่ยวแรงไปหมด เช้านี้คงนึกสงสารเลยปล่อยให้นอนพักผ่อนอย่างเต็มที่ หญิงสาวมองรอบตัว อดโมโหไ

วันนี้ภวินท์กลับขึ้นฝั่งเพื่อไปจัดการงานที่โรงแรม แต่นับดาวไม่ได้กลับไปพร้อมด้วย เมื่อวานทั้งคู่กลับเข้ามาบ้านพักตอนไหนนั้น เธอไม่อยากรู้ทว่าตอนเช้าเมื่อพิชชาภาออกจากห้องพักมาก็เจอแต่นับดาว ส่วนภวินท์แค่ส่งข้อความมาบอกตามนั้น“อ้าวนิ้ง ตื่นแล้วเหรอ มาทานข้าวเช้ากับอาเร็ว” นับดาวทักเสียงสดใส จนเธอรู้สึกละอายที่ทำไม่ดีลับหลังอีกฝ่าย หญิงสาวทรุดนั่งข้างคุณอาสาว อีกฝ่ายกุรีกุจอเตรียมตักข้าวต้มกุ้งให้ จนคนเป็นหลานห้ามเป็นพัลวัน“ไม่ต้องค่ะอานับ นิ้งตักเองได้ค่ะ”“มาเถอะ อาตักให้ ทานเยอะๆ นะจ๊ะ ช่วงนี้นิ้งผอมไป ใส่ชุดเพื่อนเจ้าสาวไม่สวย อาไม่ยอมนะ”“คะ ?” พิชชาภาชะงักมือที่กำลังยื่นออกไปรับถ้วยข้าวต้มจากอีกฝ่าย นับดาวยิ้มหวาน วางถ้วยลงตรงหน้าให้จนเรียบร้อย แล้วตอบคำถามหลานสาวคู่หมั้นอีกครั้ง“อาจะให้นิ้งเป็นเพื่อนเจ้าสาวในวันแต่งงาน อาคิดว่านิ้งสวยแล้วก็เหมาะที่สุดแล้ว ได้ไหมจ๊ะ?"”“เพื่ออานับ ทำไมจะไม่ได้ล่ะคะ” เด็กสาวตอบกลับ เพิ่งเข้าใจคำว่า ‘หน้าชื่นอกตรม’ ก็วันนี้“หลานของอาน่ารักที่สุด มิน่าล่ะวินถึงได้หวงนัก” พิชชาภาเพียงยิ้มจาง ๆ เมื่อมองสีหน้าเปี่ยมสุขนั้น ส่วนเธอนั่นเหรอ ยิ้มทั้งท

ภวินท์หงุดหงิดเป็นอย่างมาก เมื่อกลับมาที่บ้านพักแล้วไม่เจอใคร ทั้งคู่หมั้นและหลานสาว ที่สำคัญคือไม่สามารถติดต่อทั้งคู่ได้ชายหนุ่มโยนมือถือไว้บนโต๊ะทำงาน แต่เมื่อนึกบางอย่างออกจึงหยิบขึ้นมาดูใหม่ แล้วเปิดเข้าแอปพลิเคชันของกล้องวงจรปิดภายในบ้านชายหนุ่มไล่ดูตั้งแต่ช่วงเช้า ซึ่งยังเห็นทั้งคู่นั่งทานอาหารอยู่ด้วยกัน จากนั้นช่วงสายพิชชาภาเหมือนกำลังจะออกไปไหน ทั้งคู่คุยกันอยู่ชั่วครู่ แล้วหลานสาวก็เดินออกจากบ้านไป จากนั้นไม่นานนับดาวก็ออกไปเช่นกัน แสดงให้เห็นว่าทั้งคู่ไม่ได้ไปพร้อมกัน แล้วจะไปไหน ? ชายหนุ่มกดเข้าดูกล้องอีกตัวที่อยู่หน้าบ้าน คิ้วเข้มขมวดมุ่นเมื่อเห็นพิชชาภาเดินออกไปทางประตูรั้ว ต่อมานับดาวก็ขับรถออกจากวิลลาไปความกังวลผุดขึ้นมา ทั้งห่วง ทั้งสงสัยว่าทำไมถึงติดต่อทั้งคู่ไม่ได้ ซึ่งเป็นเรื่องที่ผิดวิสัยเป็นอย่างมาก เสียงเรียกเข้าของมือถือจากหมายเลขที่ไม่คุ้น ยิ่งทำให้ดวงหน้าเข้มขรึมไปกว่าเดิมเมื่อชายหนุ่มกดรับ “วิน พี่เอง”“พี่ไหนครับ ?”“พี่ภพ”“ครับ มีอะไร ?” เสียงของภวินท์เข้มขึ้นมาเมื่อได้ยินชื่อนี้“ช่วยนิ้งด้วย” ชายหนุ่มผุดนั่งทันทีเมื่อได้ยินชื่อคนที่เขากำลังตามหาอย