“อาวิน” เสียงเรียกพร้อมแรงที่โถมเข้าหา ทำให้วงแขนของภวินท์ต้องกางกว้างเพื่อรับร่างบางที่โผเข้ามาราวนกปีกหัก เขากระชับแรงโอบเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงสั่นเทิ้มของคนในอ้อมกอด ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายบีบรัดจนเจ็บร้าวแค่เห็นน้ำตาที่ไหลนองหน้าเรียวนั้นมือใหญ่ไล้ปาดซับด้วยความอ่อนโยน ปลุกปลอบ พร้อมทั้งสัญญากับตัวเองว่าเขาจะปกป้องคนในอ้อมแขนยิ่งกว่าชีวิต นี่จะเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่หญิงสาวจะเสียน้ำตา“มึงอย่ามายุ่งกับหลานกู กลับไปบอกนายมึง ถ้าอยากได้เงินคืน ให้ไปเคลียร์กับกู อย่าเป็นหมาลอบกัดอย่างนี้ มันอ่อนว่ะ” ภวินท์เงยหน้าขึ้นมาบอกไอ้สามตัวที่ริอาจมายุ่งกับคนของเขา ตอนนี้พวกมันนอนสะบักสะบอมจากหมัดเข่าของลูกน้องมือดีที่เขาพามาด้วยชายหนุ่มถอดเสื้อแจ็คเก็ตของตนโปะลงบนไหล่บอบบางของคนมีศักดิ์เป็นหลานแต่คนละสายเลือด มือบางสั่นระริกยังกอบกุมชายเสื้อที่กระดุมหลุดไปเป็นแทบ ชายหนุ่มขบกรามแน่นข่มความโกรธไม่ให้กระโจนตามไปเหยียบหน้าพวกมันอีก“จัดการพวกมันต่อด้วย” คนเป็นนายพยักหน้าส่งสัญญาณให้ลูกน้องจัดการต่อแล้วประคองร่างบางออกมาที่รถยนต์ที่จอดอยู่หน้าบ้าน“นิ้งไหวไหม?”“อาวินอย่าทิ้งหนูไปนะ”“ไม่มีวั
Última actualización : 2026-08-31 Leer más