All Chapters of SET รักร้ายของนายหัว: Chapter 1 - Chapter 10

ความสุขท่วมท้นมลายหายไปเมื่อความจริงในปัจจุบันอยู่ตรงหน้า ว่าคนที่เธอมีอะไรกับเขาเมื่อคืน คือคนที่เธอไม่ควรข้องเกี่ยวด้วยความเสน่หาใด ๆ ทั้งสิ้น ข้อแรกเขาคือผู้มีพระคุณทั้งกับบิดาและครอบครัวเธอ ข้อต่อมาและเป็นข้อที่ย้ำเตือนว่ายังไงก็ไม่มีทางเป็นไปได้ คือชายหนุ่มมีเจ้าของแล้ว เธอมันก็แมวขโมยดี ๆ นี่เองน้ำใสเอ่อรวมจวนหยดอยู่ที่ดวงตา ทว่ามือบางปัดป้ายมันให้เหือดแห้งไปเสียก่อน ร่างบางย่องลงจากเตียงอย่างเงียบเชียบแล้วพาตัวเองหายไป ไม่อยากแม้จะหันหลังกลับไปมองหากไม่ใช่เพราะความอยากประชดเขา เธอคงไม่ทำอะไรโง่ ๆ ด้วยการออกไปเที่ยวกลางคืนกับเพื่อนแล้วเมาจนครองสติไม่อยู่ จนต้องเดือดร้อนถึงคนเป็นอาที่ตามไปและพาออกมาจากผับก่อนเกิดเรื่อง เย็นนั้นพิชชาภาตั้งใจทำอาหาร เพื่อรอรับประทานร่วมกับชายหนุ่มที่แม้ไม่ได้เกี่ยวข้องกันทางสายเลือด เขาแต่ก็มีศักดิ์เป็นอา หลังจากที่เขาเองก็ตกปากรับคำเป็นอย่างดี หัวใจดวงน้อยพองโต ก่อนจะเหี่ยวแฟบลงเมื่อชายหนุ่มโทรกลับมาบอกว่า “อานับไม่สบาย อาต้องไปเยี่ยมที่โรงพยาบาล” อานับ หรือ นับดาว ไม่ใช่ใคร แต่เป็นคู่หมั้นของภวินท์ ทั้งคู่เหมาะสมกันทุกอย่าง ทั้งหน้าตาหล่อสวย

“มีอะไรจะคุยกับนิ้งก็ว่ามาค่ะ” เธอทรุดลงบนขอบเตียง เพราะนั่นเป็นจุดที่เธออยู่ไกลเขาที่สุด ทว่าร่างสูงของชายหนุ่มกลับลุกมาหาและส่งบางอย่างมาให้เธอ“กินซะ !” เธอเงยหน้าขึ้นมองคนให้แล้วก้มมองสิ่งตรงหน้าใหม่ หัวคิ้วเรียวชนกัน เมื่อสมองเริ่มลำดับความคิด“นิ้งยังเรียนไม่จบ อาไม่อยากให้เกิดปัญหา รู้ว่าอันตรายแต่อาไม่มีทางเลือก อาอยากเห็นนิ้งรับปริญญา” แม้ไม่เคยใช้ แต่เข้าใจแจ่มแจ้งทุกอย่างที่เขาพูด และรู้ว่าสิ่งที่เขายื่นมาให้คืออะไร ?มือบางกระชากกล่องในมือแกร่งออกมาพร้อมทั้งลุกหันหลังหนีคนหน้าตายที่ไม่ทุกข์ร้อนกับความรู้สึกเธอเธอยอมเขา แต่จะไม่ยอมให้ชายหนุ่มเหยียบย่ำ กดความรู้สึกของเธอให้ต่ำจนจมดินแบบนี้ ดวงตากลมโตกะพริบถี่ ๆ ไล่หยดน้ำตามือบางกดสิ่งที่อยู่ในมือจนมันทิ่มเจ็บแต่ไม่เท่ากับหัวใจที่คล้ายแตกสลายไปแล้ว“ค่ะ นิ้งจะรีบไปกินเดี๋ยวนี้แหละ หมดธุระแล้วก็เชิญอา วินกลับไปได้แล้ว” เธอตอบโดยไม่มองหน้า เร่งฝีเท้าไปที่ประตูห้องเพื่อที่จะได้พ้นจากคนใจร้ายเสียที“นิ้ง อาขอโทษ กับทุกเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเรา” ชายหนุ่มตามไปคว้ามือบางไว้ก่อนที่เธอจะก้าวออกไป หญิงสาวพยายามบิดข้อมือออกจากมือแข

จากวันนั้นที่ทะเลาะกับภวินท์อย่างรุนแรง พิชชาภาก็ไม่กลับไปที่บ้านอีกเลย ชายหนุ่มให้คนมาส่งเธอที่มหาวิทยาลัยในกรุงเทพ ฯ ส่วนตัวเขาก็ไม่เคยโผล่หน้ามาให้เห็นเช่นกัน แม้กระทั่งคำล่ำลาในวันที่เธอเดินทางกลับก็ยังไม่มีชายหนุ่มยังคงรับผิดชอบเรื่องค่าใช้จ่ายโดยการโอนเงินเข้ามาในบัญชีเธอทุกเดือน และไม่ใช่ยอดน้อย ๆ แล้วอย่างนี้เมื่อไรหนี้สินระหว่างกันจะสิ้นสุดเสียที แม้อยากโทรไปต่อว่าและปฏิเสธ แต่เพราะไม่อยากต่อความกับเขา เลยตัดปัญหาด้วยการหยิบเงินนั้นออกมาใช้น้อยที่สุด “นังนิ้ง แกจะงกไปไหนวะ รายงานนี่แกเหมามาทำคนเดียวเลยเหรอ” เพื่อนชายหัวใจหญิงถาม เมื่อเห็นเธอตั้งหน้าตั้งตาพิมพ์งานแบบไม่สนโลกพิชชาภารับทำงานทุกอย่างที่บรรดาเพื่อน ๆ ว่าจ้าง ทั้งรับจ้างรายงาน รับหิ้วของ ซื้อของ แม้กระทั่งรับจ้างทำความสะอาดคอนโด ทำความสะอาดห้องพักให้เพื่อน เรียกว่าทุกอย่างที่ได้เงิน เธอทำได้หมด“อืม ฉันร้อนเงิน แกก็รู้นี่ ฉะนั้นอย่ามาแย่งงานฉันเลยนะเพื่อนรัก”“หลานสาวเศรษฐีอย่างแกนี่นะร้อนเงิน ?”“ฉันมันหลานนอกคอก เป็นข้าวนอกนา ใครเขาจะมาสนใจวะนังจินนี่ แล้วที่สำคัญฉันไม่อยากเป็นหนี้บุญคุณใคร ให้ต้องตามใช้ไปยัน

ภวินท์พาหญิงสาวมาที่คอนโดสุดหรูของเขาที่ซื้อทิ้งไว้ และแวะมาพักบ้างเวลาที่ขึ้นมาติดต่องานหรือทำธุระที่กรุงเทพ ฯร่างบางถูกผลักเบา ๆ ให้เดินนำเข้าไปก่อน เสียงปิดประตูตามหลังเสมือนอิสรภาพเธอที่ลอยหายไปเวลานี้เป็นช่วงหัวค่ำ ก่อนที่จะเข้ามาคอนโด ชายหนุ่มพาเธอแวะทานอาหารเย็นมาเรียบร้อย คล้ายเตรียมพร้อมเพื่อให้เธอทำหน้าที่อย่างที่เขาต้องการ“ไปอาบน้ำ อาไม่ชอบนอนกับคนตัวเหม็น”“ไม่อาบ จะทำอะไรก็ทำ มันจะได้จบ ๆ ไป”“มันไม่ง่ายอย่างที่คิดน่ะสิ ตลอดเวลาที่อาอยู่ที่นี่ นิ้งก็ต้องอยู่ หลังจากนั้นเราจะกลับบ้านไปพร้อมกัน”“นิ้งเกลียดอาวิน” เธอเค้นเสียงบอก แววตาตัดพ้อกับการบังคับเอาแต่ใจของเขา“อาทำให้นิ้งรักอาได้ก็แล้วกัน อยากรู้ไหมว่าจะทำยังไง ?” ร่างสูงของเขาก้าวเข้าประชิดพร้อมทั้งรั้งร่างบางเข้ามากอด แต่พิชชาภาเบี่ยงตัวหนี ดึงแขนแข็งแรงออก แล้วแย้งขึ้น“ไหนจะให้ไปอาบน้ำ ปล่อยก่อนสิ” ชายหนุ่มยอมปล่อย มองร่างบางที่ลับหายไปทันทีที่เขาคลายอ้อมแขนอย่างคาดโทษเมื่อพิชชาภาออกจากห้องน้ำ ก็เห็นคุณอาหนุ่มอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำเรียบร้อย ดวงหน้าคมคายดูสดชื่นขึ้น อีกทั้งผมดกดำได้รูปที่เปียกชื้นบ่งบอกว่าเขาคงไป

เวลาย่อมหมุนไปฉันใด ชีวิตเธอก็ต้องเปลี่ยนแปลงไปฉันนั้น เมื่อชายหนุ่มพาเธอกลับมายังบ้านหลังที่เธอเคยอาศัยอยู่“นิ้งอยู่ที่นี่ไปก่อน เดือนหน้าอาจะพาข้ามไปทำงานที่ รีสอร์ตบนเกาะด้วยกัน”“ค่ะ” เธอรับคำอย่างว่าง่าย มือหนาจึงลูบศีรษะอย่างเอ็นดู“ระหว่างนี้ไปช่วยอานับดูงานที่โรงแรม พรุ่งนี้อาจะมารับ พร้อมทำงานไหม ?” ชื่อของอีกคนทำให้เธอจุกแน่นจนพูดไม่ออก“นิ้งต้องไปทำงานกับอานับเหรอคะ ?”“เลขานับเพิ่งลาออก อาเลยจะให้หนูไปทำก่อน”“แต่นิ้ง”“อย่าดื้อ ทำตามที่อาบอก” พูดยังไม่ทันจบเสียงดุ ๆ ของเขาก็ขัดขึ้นมาเสียก่อน พร้อมออกคำสั่งอีกด้วย ความรู้สึกอ่อนหวานก่อนหน้ากระจายหายไปทันทีดวงหน้าเรียวก้มตกลง เมื่อคิดว่าทุกอย่างคงหมุนวนมาสู่จุดเดิม ความสุขฉาบฉวยคือดอกเบี้ยที่เขาต้องการเก็บเกี่ยวเท่านั้น “ค่ะ” เธอรับคำด้วยความรู้สึกร้าวรวด เตรียมหันหลังเพื่อกลับเข้าบ้าน ทว่าข้อมือถูกดึงไว้พร้อมทั้งร่างบางเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดอบอุ่น เธออยากผลักเขาออก ทว่าอ่อนล้าเกินที่จะทำอย่างนั้น จึงยอมยืนนิ่งให้เขากอดจนพอใจ“น่ารัก อาไปก่อนนะครับ คืนนี้ถ้างานเสร็จเร็วจะแวะมาหา”“วินกลับมาแล้วเหรอคะ ?” ร่างบางที่เข้าม