All Chapters of Lihim Ng Ating Pag-ibig: Chapter 191 - Chapter 200

“Bakit? Masama ba iyon? Baka gusto ka rin ni Ruztom. Maaari ko siyang kausapin mamaya kung gusto mo.”Napakagat ako sa labi. Hindi ko napigilang mapangiti dahil kahit napakasama ng payo niya, ang cute niya pa ring pakinggan.Napakasimple ng pagkakasabi niya, na para bang ganoon lang kadaling sabihin ni Lia kay Ruztom ang nararamdaman niya.Pero hindi niya alam ang buong sitwasyon ni Lia, kaya hindi ko rin siya masisisi.“Hindi ako makapaniwalang nagkaroon na ng girlfriend si Calix bago ako,” sabi ni Jazzper, umiling nang may halatang disappointment.Matalim siyang tiningnan ni Calix.Agad na itinaas ni Jazzper ang dalawang kamay at natawa, pero halatang hindi siya nagsisisi sa sinabi niya.“Hindi ganoon kasimple,” paliwanag ko. “Si Lia lang ang makakapagdesisyon kung gusto niyang sabihin iyon kay Ruztom. Walang ibang dapat gumawa ng desisyong iyon para sa kanya.”“Gets ko,” bulong niya habang kinakamot ang likod ng kanyang leeg. “Oo nga. Sabihin mo na lang sa kanya agad.”Umiling si L

Bumukas ang pinto ng rehab room, kaya agad akong tumayo. Hindi ko inaasahang may darating nang ganitong kaaga.Pero nang makita ko kung sino iyon, agad akong nakaramdam ng matinding pag-aalala.“Sigurado ka bang okay ka, pare?” tanong ni Ruztom habang tinutulungan si Calix na makapasok. “Kailangan mong ayusin ang sarili mo para sa final game. Hindi man lang pumasok si Kester ngayon. Sigurado akong hindi rin siya pupunta sa final game.”“Ano ang nangyari?” agad kong tanong.Pinaupo ni Ruztom si Calix sa isa sa mga kama.Mula nang pumasok siya, wala pa ring sinasabi si Calix. Mukhang nasa ibang lugar ang isip niya.Isipin mo. Kaninang umaga lang, napakasaya namin.“Natumba siya nang mabangga ko siya at bumagsak sa balikat niya.”Nanlamig ang dibdib ko.“Hindi naman malakas ang pagkakatumba,” mabilis na paglilinaw ni Ruztom, pero hindi pa rin nawala ang kaba sa puso ko. “Friendly bump lang iyon pagkatapos ng practice. Na-miss ko lang makalaro siya.”“Pero buong practice, wala siya sa sar

“Ikaw dapat ang tinatanong ko niyan,” sabi ni Zayla habang pinupunasan ang mga luha sa kanyang mga mata. “Bakit kayo nandito? Pinapunta ba kayo ni Mom?”Napabuntong-hininga si Calix bago lumapit sa kanya. Marahan niyang inilagay ang kamay sa ulo ni Zayla at hinaplos ito, taglay ang tahimik na lambing na tanging isang kuya lamang ang kayang ibigay.Maaari sanang maging nakakagaan ng puso ang tagpong iyon kung hindi lang napakasakit ng sitwasyon.Dahil wala sa kanilang dalawa ang dapat dumaranas ng ganito.“Paulit-ulit akong pinapauwi ni Mom mula nang malaman niyang nakatira ako sa isa sa mga apartment mo,” mahinang sabi ni Zayla. Lalong humina ang boses niya habang nagsasalita. “Narinig ko rin sa isa sa mga pinsan natin na kinausap ka niya.”Napahigpit ang paglunok niya bago ipinagpatuloy ang sinabi.“Gusto ko nang sabihin sa kanya nang harapan na hindi na ako babalik. At gusto ko ring sabihin na kalimutan na lang niya ako bilang anak niya.”Napatingin si Calix sa akin. Agad kong nakit

“Bakit ka umiiyak? Masayang araw ito, Amethyst.”Napatingin ako kay Calix at saka ko lang napansin ang mga luhang patuloy na dumadaloy sa pisngi ko. Aabutin ko pa sana para punasan ang mga iyon, pero naunahan na ako ni Calix.Marahan niyang pinunasan ang mga luha ko gamit ang kanyang mga kamay.Nanatili ang mga kamay niya sa magkabilang pisngi ko habang nakatingin siya sa akin nang may lambing.“Hindi ko lang talaga mapigilan,” mahinang sabi ko habang bahagyang sumandal sa kanyang palad. “Sinabi ko naman sa iyo na iyakin ako.”“Tama sina Lia at ang iba pa,” bulong niya, hindi inaalis ang tingin sa akin. “Talagang nagdadala ka ng happy ending saan ka man mapunta.”Kinagat ko ang labi ko.Lalo tuloy akong napaiyak.Mukhang napansin din niya iyon dahil bago pa man tuluyang tumulo ang panibagong luha, hinalikan na niya ako.Nalasahan ko ang alat ng mga luha ko na nahalo sa pamilyar na lasa ng kanyang mga labi.Lumalim ang halik namin. Kusang bumuka ang mga labi ko habang marahang hinawaka

“Masarap, di ba?” tanong ni Calix, buong kumpiyansang nakangiti.Pinisil ko ang mga labi ko.Hindi ko naman iyon maitatanggi. Palagi kong gustong-gusto ang mga sandali naming dalawa, pero iba ang kaba at kilig kapag alam mong maaari kayong mahuli anumang oras.Hindi pa rin kumakalma ang tibok ng puso ko.At kahit ayaw kong aminin, may maliit na bahagi sa akin na nasiyahan din sa kakaibang excitement na iyon.Pero hindi ko iyon aaminin kay Calix.Kahit kailan.Lumapit siya at bumulong sa tainga ko. Ramdam ko ang mainit niyang hininga sa balat ko.“Ang sexy mo kanina, babe. Dapat gawin mo iyon nang mas madalas. Ang paraan ng paggalaw mo…”Agad ko siyang itinulak palayo bago pa niya matapos ang sasabihin niya.Mas lalo siyang natawa.Samantala, halos kumawala ang puso ko sa dibdib sa sobrang lakas ng tibok nito. Sobrang init din ng mga pisngi ko dahil sa hiya.“Buti na lang hindi tayo nahuli,” sabi ko habang napasandal sa upuan at napabuntong-hininga nang maluwag.Hindi ko napansin na na