جميع فصول : الفصل -الفصل 160

Malamig ang simoy ng hangin na nagmumula sa karagatan, dahan-dahang hinahaplos ang mahaba at nakalugay na buhok ni Mika. Nakaupo siya sa isang malambot na rattan swing sa malawak na lanai ng mansion, tahimik na pinapanood ang paglubog ng araw na nagkukulay-dugo sa buong kalangitan.Nakapatong ang isang kamay ni Mika sa kanyang tiyan. Hanggang ngayon, parang isang panaginip pa rin ang lahat para sa kanya. Sa tuwing ipipikit niya ang kanyang mga mata, bumabalik sa kanyang isipan ang mga panahong nag-iisa siya sa Cebu, mga gabi na umiiyak siya sa gutom, nanginginig sa takot na baka may manakit sa kanya, at walang kasiguraduhan kung may bukas pa bang naghihintay.Ngayon, nakaupo siya sa isang islang ipinangalan sa kanya, dinadala sa kanyang sinapupunan ang tagapagmana ng isang bilyun-bilyong dolyar na imperyo.Hindi pa man niya nakikita, naramdaman na ni Mika ang paglapit ng kanyang asawa. Ang pamilyar na amoy ng mamahaling mint, tabako, at maalat na hangin ay mabilis na pumalibot sa kany

Tahimik na pinapanood ni Mikaela ang marahang pagpatak ng ulan sa labas ng malalaking bintana ng private library ng mansion. Nakaupo siya sa isang malambot at malawak na velvet armchair, nakabalot ang mga binti sa isang makapal na kumot. Sa kanyang hita ay may isang bukas na libro, ngunit kanina pa hindi lumilipat ang kanyang paningin sa mga pahina nito.Ang buong atensyon ni Mika ay nakapako lamang sa lalaking nakaupo sa kabilang dulo ng kwarto.Sa paningin ni Mika, walang anumang obra maestra sa buong mundo ang makakatumbas sa perpektong anyo ng kanyang asawa. Nakaupo si Zandro sa likod ng isang mahogany desk, suot ang isang simpleng itim na sweater na bumabakat sa malalapad nitong balikat, at may nakasabit na reading glasses sa matangos nitong ilong. Seryoso itong nagbabasa ng mga dokumento, ang matalim na panga ay paminsan-minsang naninigas kapag may hindi ito nagugustuhan sa binabasa.Ngunit kahit gaano pa kaseryoso ang bilyonaryo, alam ni Mika na ang katinuan nito ay nakatali sa

Tirik na ang araw nang tuluyang magising si Mikaela. Ang mainit na sinag nito ay tumatagos mula sa bintana nv penthouse, nagbibigay ng magandang ginintuang liwanag sa kabuuan ng malawak na silid.Kinapa niya ang kabilang dulo ng kama. Bakante iyon at malamig na, ngunit hindi siya nakaramdam ng kaba tulad kagabi. Rinig na rinig ni Mika ang malalim at awtoritaryong boses ng kanyang asawa na nagmumula sa nakabukas na pintuan ng balkonahe.Dahan-dahang bumangon si Mika, isinuot ang kanyang manipis na silk robe, at tahimik na naglakad papalapit sa pinto upang sumilip.Nakatayo si Zandro sa balkonahe, nakatalikod sa kanya habang kausap si Dante sa telepono. Nakasuot lamang ang bilyonaryo ng simpleng gray sweatpants, ang malapad at maskulado nitong likod na puno ng maliliit na peklat ay nakalantad sa sikat ng araw."I don't care how much it costs, Dante," malamig at madiing utos ni Zandro, ang boses ay nagdadala ng pamilyar na panganib. "Gusto ko ng tatlong private jets na naka-standby sa ma

Malakas ang buhos ng ulan na humahampas sa makapal na salamin ng penthouse nang imulat ni Mikaela ang kanyang mga mata. Ang kalangitan ay nababalot ng madilim na kulay-abo, nagdadala ng malamig na simoy ng hangin na perpektong bumabangga sa nakakapasong init ng lalaking nakapulupot sa kanyang likuran.Tahimik na pinakikiramdaman ni Mika ang mabigat na braso ni Zandro na mahigpit na nakayakap sa kanyang baywang. Ang mukha ng bilyonaryo ay nakasubsob sa kanyang leeg, ang mainit nitong hininga ay banayad na tumatama sa kanyang balat, nagpapadala ng pamilyar na kuryente sa kanyang gulugod.Kahit na ilang buwan na silang magkasama sa isla, hindi pa rin mawala ang pagkamangha ni Mika sa tuwing pinagmamasdan niya ang asawa. Ang lalaking ito na minsang naging pinakamalaking bagyo sa buhay niya ay ngayon ang nag-iisang angkla na pumipigil sa kanya sa pag-anod.Dahan-dahan, sinubukan ni Mika na alisin ang mabigat na braso ni Zandro. Naramdaman niya ang pamilyar na bigat at pagiging sensitibo ng

Tatlong araw na ang lumipas mula nang isilang ni Mikaela ang panganay nilang anak, ngunit para sa kanya, ang bawat oras na nagdaan ay tila nanatiling nakalutang sa isang perpekto at payapang panaginip.Ang umaga ay sumilip mula sa makapal na kurtina na nagdadala ng malambot na liwanag sa loob ng malawak na kwarto. Dahan-dahang iminulat ni Mika ang kanyang mga mata. Bagaman nakakaramdam pa rin siya ng kirot sa kanyang ibabang bahagi at matinding pagod sa kanyang mga kalamnan, ang kanyang puso ay tila sasabog sa magaan at umaapaw na kaligayahan.Nilibot niya ang kanyang paningin. Gaya ng inaasahan, wala sa tabi niya si Zandro.Sa halip, natagpuan ng kanyang mga mata ang bilyonaryo sa kabilang dulo ng silid, malapit sa malaking bintanang nakaharap sa karagatan. Nakatayo si Zandro, nakasuot lamang ng pamilyar na itim na sweatpants na nakasabit nang mababa sa matipuno nitong baywang. Wala itong suot na pang-itaas, at ang magulo nitong buhok at manipis na balbas sa panga ay malinaw na ebide