Todos los capítulos de Haplos ng Utusan: Capítulo 171 - Capítulo 177

Nabalot ng isang mabigat at nakakapasong katahimikan ang magulong opisina ng CEO. Ang mga nagkalat na papeles at nabasag na baso sa sahig ay nagsisilbing saksi sa marahas na pagbagsak ng yelong pader ni Zion Imperial.Nanginginig pa rin ang buong katawan ni Abbiyah habang buhat-buhat siya ng bilyonaryo. Nakabalot lamang sa kanyang maliit na hubad na bulto ang malaki at amoy-mint na midnight blue suit jacket ng lalaki. Ikinulong siya ni Zion sa matitipuno nitong mga braso, ang mukha nito ay nakabaon sa gilid ng kanyang leeg, tila ba kumukuha ito ng lakas at hininga mula sa kanyang balat.Sinabi nitong nakakulong na siya sa hawla nito. At base sa higpit ng hawak ng lalaki, alam ni Abbiyah na hindi ito nagbibiro.Ngunit habang nararamdaman niya ang mabilis na pagtibok ng puso ni Zion sa ilalim ng hubad nitong dibdib, isang matalim na katotohanan ang bumangga sa isipan ni Abbiyah. Nakalimutan na nito ang biometric skimmer. Sa tindi ng uhaw na pinakawalan ng bilyonaryo, tuluyan na nitong i

Pumapatak ang bawat segundo tila isang mabigat na martilyo sa isipan ni Abbiyah.Tahimik na tahimik ang buong executive suite. Ang tanging naririnig lamang niya ay ang malalim at ritmikong paghinga ni Zion na mahigpit na nakayakap sa kanya mula sa likuran. Ang malapad at mainit na dibdib ng bilyonaryo ay perpektong nakadikit sa kanyang hubad na likod. Ang malaking braso nito ay nakapulupot sa kanyang baywang, ang magagaspang na daliri ay banayad na nakabaon sa kanyang balat, tila ba kahit sa pagtulog ay sinisiguro ng Hari ng Karagatan na hindi siya makakatakas.Ipinikit ni Abbiyah ang kanyang mga mata at mariing kinagat ang kanyang ibabang labi.3-8-1-9-4-7-2-0-5-5-1-4.Pabalik-balik na umaalingawngaw ang labing-dalawang numerong iyon sa kanyang utak. Iyon ang passcode. Nakuha niya. Ang nag-iisang susi na magliligtas sa kanyang ama mula sa pagkakulong at maglilinis sa pangalan ng kanilang pamilya. Isang napakasimpleng kombinasyon ng mga numero, ngunit ang naging kapalit ay ang mismong

Ang malamig na leather sofa sa ilalim ng likod ni Abbiyah ay tila yelo na sumisipsip sa natitirang init ng kanyang katawan. Wala siyang kawala. Ang mabigat, matigas, at nagbabagang bulto ni Zion ay perpektong nakadagan sa kanya, inaalis ang anumang espasyo para sa pagtakas.Rinig na rinig ni Abbiyah ang matalim at nakakabinging ugong ng electronic locks ng buong ika-walumpung palapag na sabay-sabay na sumara. Ang imperyo ng Imperial Group ay opisyal nang naging isang ginintuang hawla, at siya ang nag-iisang presong nakakulong sa loob.Tinitigan siya ni Zion. Ang mga mata ng bilyonaryo na kanina ay nag-uumapaw sa debosyon at inosenteng pagnanasa ay ngayon ay dalawang madidilim na bangin ng purong, mapanirang obsesyon."Z-Zion... please," nanginginig at basag na pakiusap ni Abbiyah. Ang mga luha ay patuloy na tumutulo mula sa kanyang mga mata, bumabagsak sa magaspang na palad ng lalaking mahigpit na nakahawak sa kanyang panga. "K-Kahit anong gawin mo sa akin, tatanggapin ko. Saktan mo a