جميع فصول : الفصل -الفصل 140

Tuluyang sumara ang pinto ng master suite, ikinukulong silang dalawa sa isang nakakabinging katahimikan na tanging ang mabilis na pag-alon ng dibdib ni Mika ang bumasag.Nakadikit pa rin ang mga labi ni Zandro sa kanya, isang mapusok at nag-aapoy na pag-angkin na tila gustong sipsipin ang buong kaluluwa ng dalaga. Pilit na itinulak ni Mika ang matigas na dibdib ng bilyonaryo. Nanghina ang kanyang mga tuhod at napakapit siya sa malalapad nitong balikat upang hindi tuluyang bumagsak sa sahig."Zandro... tama na," umiiyak na pakiusap ni Mika habang naghahabol ng hininga, ang mga mata ay nag-uumapaw sa matinding kaba at pagkalito. "Nababaliw ka na talaga! Narinig mo ba ang sinabi ni Dante? Magkakagiyera! Gagalawin ni Sir Marcus ang buong imperyo niya! Madadamay ang kumpanya ni Trisha, madadamay ang libu-libong empleyado niyo! Para saan, Zandro? Para lang sa pride mo?!"Nanigas ang panga ni Zandro. Ang madidilim nitong mga mata ay nag-apoy. Marahas nitong hinuli ang magkabilang pulso ni Mi

Hindi pa rin makapaniwala si Zandro habang buhat-buhat niya si Mika. Ang mabigat na tensyon na nagbanta sa kanyang imperyo nitong mga nakaraang oras ay tuluyang naglaho, pinalitan ng isang umaapaw at nakakalunod na kaligayahan na ngayon lamang naramdaman ng hari ng karagatan sa buong buhay niya.Dahan-dahan niyang ibinaba si Mika sa gitna ng malambot na king-sized bed ng master cabin, ngunit hindi niya binitiwan ang dalaga. Sumunod si Zandro, ikinukulong si Mika sa ilalim ng kanyang matigas at mainit na katawan. Nakatitig lamang ang bilyonaryo sa mukha ng babaeng nagligtas sa kanya mula sa sarili nitong bagyo."You surrendered the protection of the Valderramas... just for me," paos at nanginginig na bulong ni Zandro. Ginamit niya ang kanyang magaspang na hinlalaki upang haplusin ang namumulang pisngi ni Mika. Ang madidilim na mata ng bilyonaryo ay kumikinang, tila ba anumang oras ay tutulo ang luhang matagal na nitong pinipigilan. "Mikaela, alam mo ba kung anong ginawa mo? Ibinigay mo

Ang malambing na huni ng mga ibon at ang pamilyar na amoy ng maalat na simoy ng dagat ang unang bumati kay Mika kinaumagahan. Pagmulat ng kanyang mga mata, sikat ng araw na tumatagos mula sa malalaking glass windows ng Mediterranean mansion ang nagbigay-liwanag sa buong master bedroom.Sinubukan niyang gumalaw, ngunit isang pamilyar at mabigat na braso ang mahigpit na nakapulupot sa kanyang hubad na baywang. Nakasubsob ang mukha ni Zandro sa siwang ng kanyang leeg, ang hininga nito ay mainit at kalmado. Ang matigas at maskuladong dibdib ng bilyonaryo ay nakadikit sa kanyang likuran, tila isang matibay na pader na nagbibigay ng walang-hanggang proteksyon.Napangiti si Mika. Dahan-dahan siyang humarap upang pagmasdan ang mukha ng lalaking kinatatakutan ng buong Asya, ngunit ngayon ay payapang natutulog sa tabi niya. Wala ang nakamamatay na bagyo sa mga mata nito. Wala ang mayabang na tindig. Sa sandaling ito, siya lang si Zandro, ang lalaking handang isuko ang buong mundo para sa kanya.

Tatlong araw bago ang kanilang itinakdang kasal sa dalampasigan ng Isla Mikaela, balot ng kapayapaan at tamis ang buong paligid.Maagang nagising si Mika sa marahang dampi ng labi ni Zandro sa kanyang noo bago ito tahimik na bumangon para asikasuhin ang ilang tawag. Habang nakahiga pa sa malambot na kama, pinagmasdan ni Mika ang kumikinang na sapphire ring sa kanyang daliri. Hindi pa rin siya makapaniwala na ang lalaking kinatatakutan ng buong bansa ay nagawang maging pinakamalambing at mapag-alagang kapareha.Bumangon si Mika, nagsuot ng isang manipis na cardigan sa ibabaw ng kanyang pambahay, at nagtungo sa kusina upang magtimpla ng kape para kay Zandro. Bitbit ang umuusok na tasa, masigla siyang naglakad patungo sa private study ng bilyonaryo sa kabilang dulo ng mansion.Nang itulak niya ang bahagyang nakabukas na mahogany door, nakita niyang walang tao sa loob. Nakabukas ang glass door patungo sa balkonahe at tanaw niya si Zandro sa malayo, seryosong nakikipag-usap sa telepono hab

Dalawang araw matapos ang bigong paglusob ng kanyang tiyuhin, tuluyan nang nagbalik ang payapa at perpektong paraiso ng Isla Mikaela. Ang asul na karagatan ay kumikinang sa ilalim ng ginintuang araw, at ang puting buhangin ay pinalamutian ng mga simpleng arko ng mga puting rosas at orchids.Sa kabilang banda ng isla, isang itim na helicopter na may pamilyar na silver emblem ang dahan-dahang lumapag sa pribadong helipad.Bago pa man tuluyang mamatay ang makina ng chopper, bumukas na ang pinto nito at patakbong bumaba si Trisha, suot ang isang eleganteng peach flowing dress na nagpapakita ng maliit nitong baby bump. Sa likuran niya ay nakabuntot ang nakasimangot ngunit bantay-saradong si Marcus Valderrama, nakasuot ng pormal na navy blue suit kahit nasa gitna ng tabing-dagat, ang mga mata ay alertong nagbabantay sa kanyang buntis na asawa."Mikaela!" tili ni Trisha, mabilis na niyakap nang mahigpit ang kanyang best friend na naghihintay sa lanai. "Diyos ko, beshie! Totoo ba 'to?! Ikakas