All Chapters of เกิดใหม่อีกครา อนุไร้ค่าขอทวงแค้น: Chapter 21 - Chapter 25

“พ่ะย่ะค่ะ” ใต้เท้าซ่งน้อมรับราชโองการ แล้วไม่นานก็มีคำสั่งเปิดศาลต้าหลี่ เสียงกลองเริ่มการพิจารณาคดีดังกังวาน เรียกให้ชาวบ้านที่อยู่รอบๆ พากันมามุงดูด้วยความสนอกสนใจยิ่งเพราะศาลต้าหลี่หาได้เปิดพิจารณาคดีบ่อยนักทำให้หน้าศาลแน่นขนัดไปด้วยผู้คนทหารหลวงยืนเรียงแถวตลอดสองข้างทาง สีหน้าทุกคนเคร่งขรึมผิดจากวันปกติภายในห้องพิจารณาคดี ใต้เท้าซ่งนั่งอยู่หลังโต๊ะตัวใหญ่แผ่นป้ายด้านหลังเขียนภาพเสือตัวใหญ่กับตาชั่งและคำขวัญอันสื่อถึงความเที่ยงตรง ชุดขุนนางสีดำปักลายมังกรทองบนร่างของเขาขับให้ ใบหน้าเคร่งขรึมดุจหินผา บนหน้าผากของเขามีรอยปานรูปจันทร์เสี้ยวมองเห็นโดดเด่นเป็นสง่าด้านซ้ายเป็นกงซุนเส้อ ที่ปรึกษาศาลและเป็นผู้ช่วยผู้บันทึกสำนวนคดีความ ด้านขวาเป็นเสมียนศาลหลายคนคอยจดบันทึกทุกถ้อยคำของพยาน และทุกความเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้นในศาลแห่งนี้ไม่นาน เสียงขันทีก็ดังขึ้นจากหน้าประตู “ฝ่าบาทเสด็จ!”ทุกคนภายในศาลรีบคุกเข่าลงพร้อมเพรียงฮ่องเต้เสด็จเข้ามาด้วยพระพักตร์สงบนิ่ง เบื้องหลังมีองค์ชายใหญ่ องค์ชายรอง และองค์ชายสามตามเสด็จมาด้วยทั้งสามพระองค์ต่างประทับนั่งยังที่ซึ่งจัดเตรียมไว้ด้านข้าง ฮ่องเ

ห้าวันต่อมาหลังจากตระกูลหลี่ถูกปิดตาย ม้าเร็วของสกุลหลี่ก็ได้เคลื่อนตัวมาถึงยังด่านชายแดนด้านทิศตะวันออก เวลานั้นแม่ทัพหลี่กำลังตรวจการอยู่บนกำแพงเมือง เมื่อม้าเร็วควบเต็มฝีเท้าเข้ามาก็ส่งเสียงตะโกนลั่น “ท่านแม่ทัพหลี่ เมืองหลวงส่งข่าวด่วนมาขอรับ!”เมื่ออ่านสารลับจบ สีหน้าของแม่ทัพหลี่ก็เปลี่ยนไปทันที “สกุลหลี่จบสิ้นแล้ว” เขาขยำกระดาษในมือแน่น“ฮองเฮาถูกกักบริเวณ คนทั้งตระกูลถูกจับข้อหากบฏ”รองแม่ทัพซึ่งเป็นน้องชายรีบคว้าม้วนสารมาอ่าน ก่อนเงยหน้าขึ้นอย่างตื่นตระหนก “พี่ใหญ่...เราจะทำอย่างไรดี”แม่ทัพหลี่กล่าวเสียงเข้ม “หากกลับเมืองหลวงเวลานี้ก็มีแต่ความตายเท่านั้น แล้วจะกลับไปไย”เขาหันไปมองกองทหารที่กำลังฝึกอยู่ด้านล่าง ก่อนกัดฟันสั่งการ “รวบรวมคนของเราออกจากด่านทันที อย่าให้กองทัพหลวงตามทัน”“พี่ใหญ่เราจะกบฏจริงๆ หรือ” รองแม่ทัพกล่าวเสียงร้อนรน แม่ทัพหลี่พยักหน้าหนักแน่น “ไปเถิด ไปรวมตัวกับพวกโจรสลัดที่เกาะไห่เอ๋อร์ พวกเราไม่มีทางเลือกแล้ว”และในคืนนั้นเอง แม่ทัพหลี่กับขุนพลหลี่ก็นำทหารคนสนิทจำนวนหนึ่งกับทหารผู้ติดตามละทิ้งด่านชายแดน หลบหนีหายไปในความมืด ทิ้งไว้เพียงค่ายทหารที่ไร้ผู

สามเดือนล่วงผ่านไปอย่างรวดเร็ว สายลมเย็นของปลายฤดูร้อนค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสายลมแห่งฤดูสารท ใบไม้สีเขียวเริ่มแต้มด้วยสีเหลืองทองอร่าม ก่อนปลิวร่วงลงสู่พื้นหินทีละใบ บรรยากาศภายในพระราชวังกลับคืนสู่ความสงบอีกครั้ง หลังพายุการเมืองที่โหมกระหน่ำอยู่นานหลายเดือนสงบลงภายในวังขององค์หญิงเจาเหอ แสงอาทิตย์ยามบ่ายทอดผ่านหน้าต่างไม้ฉลุเข้ามาตกกระทบลงบนพื้นหินสีเทา ซุนลี่นั่งอยู่ริมหน้าต่าง มือเรียวค่อยๆ พลิกดูบันทึกต่างๆ ที่วางกองอยู่บนโต๊ะกระดาษเหล่านั้นเป็นบันทึกหลักฐาน และเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับสกุลเสิ่นยิ่งอ่าน นางก็ยิ่งขมวดคิ้ว “ยังไม่พอ...หลักฐานทั้งหมดเป็นเพียงคำบอกเล่ากับเหตุการณ์แวดล้อม หากนำขึ้นศาลต้าหลี่ เกรงว่าจะเอาผิดคนสกุลเสิ่นไม่ได้แน่”เฉินมี่ซึ่งกำลังนั่งชงชาอยู่ไม่ไกล ยกถ้วยชาขึ้นจิบ ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “เจ้าคิดจะทำอะไร”ซุนลี่วางกระดาษเหล่านั้นลง ดวงตาคู่สวยฉายแววเย็นชา “ข้าน้อยอยากสะสางบัญชีเก่าเจ้าค่ะ ให้พวกมันชดใช้ในสิ่งที่เคยทำต่อข้าน้อยเอาไว้” นางกำมือแน่น“คนเช่นเสิ่นต้งเหวินไม่ควรลอยนวล”เฉินมี่วางถ้วยชาลงบนโต๊ะข้างมือ พลางเพ่งมองซุนลี่อยู่ครู่หนึ่ง “แล