Lahat ng Kabanata ng พันธะเสน่หาอาจารย์เถื่อน: Kabanata 11 - Kabanata 20

หลายวันต่อมา ด้านคาร์เรนเมื่อมารดาห้ามผมพาสาวๆ ไปกกที่คอนโด ผมจึงเปลี่ยนพาสาวๆมากกที่บ้านแทน แบบนี้คุณหญิงอุมาพรคงไม่ว่าอะไรนะคับและคืนนี้ก็เป็นอีกคืนที่คาร์เรนหอบหิ้วสาวๆ เข้ามากกในบ้านโดยไม่คิดไว้หน้าภรรยาอย่างนาเดียร์ เรื่องที่ผมหอบสาวเข้าบ้าน นาเดียร์เธอเองไม่มีปัญหาอะไร เธอออกจะคุ้นชินที่เห็นเขาหิ้วสาวๆเข้าบ้านไม่ซ้ำหน้า และวันนี้ก็เป็นเช่นทุกคืนไม่ว่าเขาจะพาใครเข้ามาในบ้าน เธอก็ไม่คิดจะสนใจไม่มีท่าทีหึงหวง ทว่าเสียงหัวเราะดังแข่งกับซีรีย์ ขณะที่เขาหอบหิ้วสาวมานอนในบ้าน คาร์เรนที่เห็นท่าไม่ประสีประสาของนาเดียร์ ถึงกับอดหมั่นไส้ไม่ได้ เขาจึงแกล้งจูบกีกี้คู่นอนคนล่าสุดของเขา“หึ...คุณคาร์เรนเบาๆสิคะ” กีกี้เอ่ยกับคาร์เรน ขณะที่ทั้งคู่กำลังกอดจูบกันที่บ้านของเขา ทว่าขณะที่คาร์เรนจะแลกลิ้นกับพริตตี้สาวสวยที่เขาหิ้วมาจากสนามแข่งรถนั้น สายตากับสะดุดเข้ากับร่างบางที่นั่งทานขนมบนโซฟา“ฮ่า ฮ่า” เสียงหัวเราะดังออกมาด้วยท่าทีมีความสุข ปากเคี้ยวขนมตุ้ยๆเต็มปากเต็มคำ ขณะที่สายตาของเธอจับจ้องไปยังหน้าจอทีวี กินขนมบนโซฟาผมยังพอทน แต่ไอ้เศษเปลือกเมล็ดถั่วเอย เมล็ดทานตะวันเอย ถุงขนมขบเคี้ยว ที

คาร์เรนร่างสูงรู้ตัวอีกที เขาก็อุ้มคนตัวเล็กเข้ามาในห้องนอนของเธอเสียแล้วสายตาคมเข้มเหลือบมองร่างบางในอ้อมแขนของตน ใบหน้าเรียวรูปไข่ ปากนิดจมูกหน่อย ชุดนอนสายเดี่ยวที่หลุดออกจากบ่าไหล่ของเธอ อีกนิดเขาจะเห็นสิ่งยั่วยวนแล้ว“หึ...” สายตาคมเข้มจ้องมองคนหลับลึกนานนับหลายนาที คาร์เรนพยายามสลัดสิ่งยั่วยวนตรงหน้านั้นออกจากหัว“เชี่ย...” ให้ตายสิ ตั้งแต่เขายกทะเบียนสมรสให้เธอ ก็ไม่มีสักครั้งที่เขาจะรู้สึกพิศวาสเธอ แต่ทว่าวันนี้ปากนั้น จมูกนั้น“นี้อย่าบอกนะ ว่าอยาก” คาร์เรนที่ต่อต้านกับอารมณ์ความรู้สึกของตัวเองอย่างหนักหน่วง เมื่อมันกำลังต่อต้านกับร่างกายของเขา!! ตึกๆ ตักๆ !! ร่างสูงพยายามสลัดภาพตรงหน้านั้นออกจากหัว แต่แล้วกับไม่เป็นผล ในที่สุดเส้นความอดทนของเขาก็ขาดลง!! จ๊วบ !! ริมฝีปากหนาประกบจูบริมฝีปากเรียวเล็กรูปกระจับของคนหลับลึกอย่างอ่อนโยน คาร์เรนตักตวงความหอมหวานจากปากนาเดียร์ราวกับว่าเธอเป็นใจ ยอมให้เขาจูบทั้งที่นี้คือการลักหลับ“อ่าส์...อืม” ปฏิเสธไม่ได้ว่าริมฝีปากที่เขาจูบพิตตรงหน้านี้ หอมหวานจับใจ เขารับรู้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เขาจูบเธอ ถึงนาเดียร์จะไม่เต็มใจก็เถอะ“อ่าส์...” เพี

“คุณ มีอะไรกับฉันหรือเปล่าคะ” นาเดียร์รู้สึกแปลกใจไม่น้อย ที่วันนี้เห็นคาร์เรนที่บ้าน ปกติเวลา 1 ทุ่ม 2 ทุ่มแบบนี้ใช่ว่าเขาจะโผล่หน้ากลับมาให้เห็นหรอกนะ หรือถ้ามา ก็จะมีอีหนูของเขาที่หิ้วเข้าบ้าน ซึ่งเธอเองก็ไม่ได้หึงหวงหรือว่าอะไร ออกจะคุ้นชินที่สามีทางนิตินัยหิ้วสาวเข้ามานอนกกที่บ้าน ดีซะอีกที่มีคนทำหน้าที่แทน จะดีมากกว่านี้ ถ้าสาวๆพวกนั้น ช่วยป้าสายทำงานบ้านอีกแรง“เปล่า ฉันแค่จะบอก พรุ่งนี้คุณแม่ชวนเธอไปทานมื้อเย็นที่บ้าน ยังไงก็เตรียมตัวให้พร้อมละ อย่าทำให้ฉันขายหน้า” คาร์เรนเอ่ยจบ ร่างสูงก็เดินออกจากบ้าน ด้วยสีหน้าสงสัย นาเดียร์เธอเรียนที่เอสเอ็น งั้นเหรอ“หึ...นี้อย่าบอกนะ ว่าเธอเรียนที่นั่นจริง” คาร์เรนหลุดยิ้ม ไม่อยากจะคิด ถ้าเธอเรียนที่นั้นจริงละก็ หึ คาร์เรนไม่อยากจะคิดต่อ ใบหน้าอันหล่อเหลากระตุกยิ้มร้าย~ สัปดาห์ต่อมา ~นาเดียร์หลังจากที่ฉันทะเลาะกับยัยอินนาไป 3 ยกใหญ่ๆ ในที่สุดฉันก็เถียงสู้นางไม่ได้ จากที่ตั้งใจจะลงเรียนวิชาเลือกเสรี นาฏศิลป์ ทว่ากับไม่เป็นอย่างที่คิด เมื่อเพื่อนๆของฉันลงเรียนวิชาเศรษฐศาสตร์กันแทบจะยกคณะ หึ คงมีแค่ฉันแค่คนเดียวที่ไปลงเรียนกับเพื่อนคณะอื่น

~ 2 ชั่วโมงต่อมา ~ด้านนาเดียร์ ฉันนั่งเรียนวิชาอาจารย์คาร์เรน 2 ชั่วโมง แต่ตอนนี้เหมือน 3 ชั่วโมงไม่ไหว เมื่อไหร่จะหมดคลาสเขาสักที นาเดียร์ไม่กล้าสบตาคาร์เรน นาเดียร์หลบหน้าคาร์เรนอยู่เช่นนั่นนานนับชั่วโมง ตั้งแต่เธอเดินออกจากหน้าห้องมา เมื่อไหร่จะหมดชั่วโมงซะที ฉันไม่เคยรู้สึกอึดอัดอะไรมากเท่านี้มาก่อน!! ออด !! จนกระทั่งเสียงกริ่งออดชั่วโมงดังขึ้นนั้นคือเสียงสวรรค์ของฉันสุดๆ“เยส...” มือเรียวหยิบไอแพดยัดใส่กระเป๋า จากนั้นก็รีบสาวเท้าออกจากห้องด้วยท่าทีเร่งรีบ ทำเอาอินนาและปูเป้ถึงกับมองหน้ากันด้วยสีหน้างงงวย“มันรีบไปไหนของมัน” อินนาหันมาถามปูเป้“นั้นน่ะสิ” จากนั้นสองสาว ก็เดินตามนาเดียร์ออกมาติดๆ“ฟู่...เกือบไม่รอดแล้วฉัน” นาเดียร์วิ่งออกจากห้องเรียนมาจนกระทั่งถึงหน้าลิฟต์“เป็นไรของแก” ปูเป้ถาม“นั้นน่ะสิ แกจะรีบออกมาทำไม ฉันยังเสพความหล่อ พ่อหนุ่มหุ่นล้ำของฉันยังไม่เต็มอิ่มเลย” อินนาเสียดายไม่น้อยที่นาเดียร์นั้นรีบพาพวกฉัน ออกจากห้องเรียนก่อนอาจารย์คาร์เรนนาเดียร์อินนาที่เอ่ยมาเช่นนั่น ร่างบางถึงกับคอแข็ง ถ้ายัยอินนารู้เรื่องของฉันกับอาจารย์คาร์เรน ยัยนี้จะทำหน้ายังไงฉันไม่อยา

~ 2 วันต่อมา ~ด้านนาเดียร์หลังจากที่วันนี้เลิกเรียนไม่มีซ้อมหลีด เพราะวันนี้เพื่อนร่วมทีมนั้นขอหยุดพัก ทำให้วันนี้ฉันกลับบ้านเร็วกว่าปกติร่างบางในชุดนักศึกษากระโปรงพลีทสั้นที่เลยเข่าเพียงหนึ่งคืบนั้น หลังจากที่คุณคาร์เรนไม่อยู่บ้านหลายวัน นั้นคือสวรรค์ของฉันสุดๆทว่าขณะที่เธอจะเดินขึ้นห้องไปเปลี่ยนชุดเป็นชุดลำลองที่ห้องของเธอนั้น สายตากับสะดุดประตูห้องนอนของคาร์เรน“ข้อสอบ” ฉันนึกอะไรขึ้นได้ในหัว เมื่อคิดได้เช่นนั่น นาเดียร์ไม่รอช้าถือวิสะ แอบเข้าห้องนอนของคาร์เรนอย่างไร้มารยาท“ข้อสอบ...ข้อสอบ” ในหัวฉันตอนนี้ ไม่มีอะไรให้คิด นอกจากคำว่า ‘ข้อสอบ’ ฉันควรเริ่มหาจากตรงไหนก่อนดีน่า นาเดียร์เริ่มจากลิ้นชักและโต๊ะทำงานของคาร์เรน ด้วยท่าทีเร่งรีบ เขาไม่อยู่บ้านแต่นี้มันคือโอกาสทองของเธอแล้ว ทีท่าหาข้อสอบลุกลี้ลุกลนของนาเดียร์ แต่นั้นคนตัวเล็กกับไม่รู้เลยมีสายตาอีกคู่จับจ้องมายังเธอ!! ฟู่...!!“แล้วมันอยู่ตรงไหน ออกข้อสอบแบบไหน สาธุขอให้ฉันเจอทีเถอะ ถ้าลูกช้างเจอ จะซื้อน้ำแดงมาถวายเจ้าที่เจ้าทาง ค่ะ” นาเดียร์พึมพำเสียงเบา แต่นั้นคนแอบฟังคาร์เรนที่เห็นท่าทีตั้งอกตั้งใจหาข้อสอบ ของนาเดียร์