Semua Bab พันธะเสน่หาอาจารย์เถื่อน: Bab 21 - Bab 30

@S2C Club นาเดียร์หลังจากที่แข่งขันเชียร์หลีดเดอร์จบลง ฉันและยัยอินนา ยัยปูเป้ เราก็ไปฉลองถ้วยรางวัลกันต่อที่ผับ เอสทูซีคลับ จากที่ตั้งใจจะกลับบ้านไม่เกิน 5 ทุ่ม ทว่ากับติดลม เที่ยวผับครั้งแรกทำฉันติดใจสุดๆไปเลยละ ที่พึ่งได้เที่ยวเพราะพึ่งจะผ่าน 20 มาหมาดๆ ไหนๆอายุอานามถึงแล้ว เอาสักหน่อยเถอะ!! ตื้ด ตื้ด !! พวกเราทั้งสามจะออกจากผับมาแล้ว แต่นั้นอารมณ์ฉันยังค้างอยู่เลย ร่างบางในชุดกางเกงขาสั้นสีขาว เสื้อเอวลอยปาดไหล่สีดำ ก็ยังออกลีลาลวดลายบริเวณหน้าผับ“ว้าย ว้าย...อิผี นี้ออกจากผับมาแล้ว มึงก็ยังดิ้นได้เนอะ” ยัยอินนาว่าให้กับฉัน“ทำไงได้มึง อารมณ์กูยังค้างอยู่เลย” นาเดียร์ไม่พูดเปล่า ทว่าขณะที่ยืนโบกแท็กซี่จะกลับ เธอยังคงโยกตัวเบาๆ แต่นั้นกับสร้างความตื่นเต้น ตื่นตาตื่นใจให้กับหนุ่มๆที่พบเห็นแม้ร่างบางของคนตัวเล็กจะสวมใส่กางเกงขาสั้น เสื้อเอวลอยปาดไหล่ราคาหลักร้อยแสนจะธรรมดา แต่ที่ไม่ธรรมดา น่าจะเป็นรูปร่างอันสมส่วน ใบหน้าสวยแต่แต่งแต้มเครื่องสำอางนี้แหละ ที่ทำเอาหัวใจหนุ่มๆแถวนี้ ที่พบเห็นกระชุ่มกระชวย โดยเฉพาะพี่ๆการ์ดหน้าผับ ต่างจ้องสาวเสื้อสีดำหน้าหวาน ไม่ละสายตากันเลยทีเดียว“

นาเดียร์ถูกคนตัวสูงโยนลงบนโซฟาอย่างไม่ปราณี จากนั้นเขาก็ตามขึ้นคร่อมร่างฉันเอาไว้ ไม่ให้มีทางหนีเขาได้“คุณคาร์เรน นี้คุณจะทำอะไร ปะ...ปล่อย ฉัน” นาเดียร์ฮึดสู้ ต่อต้านคนตัวสูงอย่างสุดแรงกำลัง แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้ เขาเมามาก นัยน์ตาคมคู่ดุแดงก่ำอย่างน่ากลัว เขาน่ากลัวมาก น่ากลัวกว่าครั้งไหนๆ แต่นั้นฉันเองก็ไม่ลดความพยายามที่จะหาทางเอาตัวรอดมือหนาทั้งสองข้างกดแขนฉันแนบชิดกับโซฟาภายในห้องรับแขก“ปล่อยเหรอ ปล่อยให้เธอไปเป็นชู้กับมัน ฝันอยู่เหรอวะนาเดียร์” คาร์เรนเอ่ยจบ ร่างสูงไม่เปิดโอกาสใดๆให้เธอ ทว่าเขากับระดมจูบ คนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าและริมฝีปาก ราวกับว่าเธอกำลังจะขาดอากาศหายใจตายไปเสียก่อน“จ๊วบ จ๊าบ” แม้ว่าเธอจะไม่เป็นใจให้เขาทำก็ตาม แต่นี้มันเป็นสิทธิ สิทธิของสามีที่เขาควรจะได้รับจากภรรยา“อู้อี้...” ลิ้นสากหนาแทรกเข้าโพรงปากหวานของภรรยาอย่างช่ำชอง คาร์เรนเน้นริมฝีปากหยักหนาสัมผัสริมฝีปากเรียวสวยรูปกระจับอย่างหนักหน่วง ราวกับว่าเป็นสิ่งเร้าที่เขาโหยหามันมาตลอด ทั้งที่เรื่องแบบนี้เขามีกินไม่เคยขาดปากเขาเน้นจูบและบดขยี้บริเวณริมฝีปากของฉันดุดัน ราวกับโกรธเกลียดกันมาแต่ชาติปางก่อน

เช้าวันต่อมาด้านคาร์เรน์ร่างสูงรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในเวลาหกโมงกว่าๆ ทว่ากับไร้เงาคนตัวเล็กที่เขานอนกอดเธอมาทั้งคืน เสื้อยืดของเขาที่ตกอยู่บนพื้น มือหนาคว้าขึ้นมา แต่แล้วกับต้องชะงัก เมื่อสายตาสะดุดเข้ากับคราบรอยเลือดสีแดงสด เปื้อนเป็นจุดๆ บนโซฟา ทว่าภาพอันเร่าร้อนของเขาและเธอกับฉายวับขึ้นมาในหัว!! ตึบ ตึบ !!เมื่อคืนต่อให้ดื่มหนัก แต่ใช่ว่าเขาเมา เมาจนไม่มีสติ รอยเลือดจุดแดงๆ พวกนี้ หึ...นี้อย่าบอกนะ ว่ายังซิงคาร์เรนยกมือขึ้นมากุมขมับเขารู้สึกปวดหัวขึ้นมาตึบๆ อาจจะเป็นเพราะฤทธิ์เหล้าที่เขาดื่มเข้าไปเมื่อคืน หรือนี้มันเพราะฤทธิ์ของอะไรกันแน่“นาเดียร์...” คาร์เรนพึมพำออกมาเสียงเบา ถ้ารอยเลือดพวกนี้เป็นผลมาจากเรื่องเมื่อคืนละก็!!หึ...!! ใบหน้าอันหล่อเหลากระตุกรอยยิ้มที่มุมปาก“คนแรก งั้นเหรอ” คาร์เรนหลุดเสียงออกมาแค่นั้น จากนั้นเขาก็ไม่ลืมสั่งความป้าสายนั้นรื้อผ้าคลุมโซฟาไปทำความสะอาดหลายชั่วโมงต่อมาด้านคาร์เรนหลังจากที่ผมไปเซ็นต์งานที่บริษัท กลับถึงบ้านในเวลา 5 โมงเย็น นัยน์ตาสีเข้มกวาดมองไปทั่วทั้งบริเวณบ้าน ทว่ากับไร้เงานาเดียร์“ป้าสาย นาเดียร์ละครับ”“อ้าว นี้หนูนาเดียร์ไม่ได้

นาเดียร์หลังจากที่คุณคาร์เรนขับรถพาฉันออกจากบ้าน ทั้งสองตกอยู่ในความเงียบ ภายในรถมีเพียงเสียงเพลงที่เขาเปิดคลอมาเบาๆ แต่นั้นฉันเลิกสนใจ จนกระทั่งรถสปอร์ตคันหรูเคลื่อนมาจอดที่ร้านห้องเสื้อแห่งหนึ่ง ดวงตาเรียวสวย เหลือบมองไปยังบริเวณด้านนอกของร้าน มันเกิดคำถามมากมาย ภายในใจของฉัน เขาพาฉันมาที่นี่ทำไม มันหรูหรามาก ซึ่งไม่เหมาะกับคนอย่างฉันเลยสักนิด“ลงมา” เสียงเข้มเอ่ยเช่นนั้น ทำเอานาเดียร์ถึงกับได้สตินาเดียร์ยอมลงจากรถ ทำตามเขาสั่งอย่างง่ายๆ ทั้งสองเดินเข้ามาภายในร้าน“สวัสดีค่ะคุณคาร์เรน มีอะไรให้จีน่ารับใช้ไหมคะ” นาเดียร์ ฉันรู้ดีในเขาใหญ่มีห้องเสื้อหรูหราเพียงไม่กี่ร้านหรอก นาเดียร์เดินตามคาร์เรนต้อยๆ“ช่วยทำให้ผู้หญิงคนนี้ ดูเป็นผู้เป็นคนหน่อยนะครับ” เขาหันไปสั่งความพนักงานในร้าน แต่นั้นก็มิวายเหน็บแนมเธอ“เหอะ...” ใช่สิ ใครมันจะเป็นผู้เป็นคน สวยสู้กับสาวๆในสต็อกของเขาได้ละ แต่นั้นคาร์เรนกับรู้ดีคำพูดของตนเมื่อครู่นั้นทำให้อีกฝ่ายน้อยใจ“ด้วยความยินดีค่ะ แต่น้องเขาก็สวยน่ารักดีแล้วนะคะ จีน่าว่าแค่แต่งนิดๆเติมหน่อยๆไม่มาก ก็สวยจึ้งแล้วค่ะ” จีน่า เหลือบมองใบหน้าของนาเดียร์ ทว่าเธอรู้

“นาเดียร์...” คาร์เรนขบสันกรามแน่นด้วยอารมณ์เดือดจัด มือหนาบีบเข้าเรียวแขนเล็กราวกับจะแหลกคามือของเขา“ตบฉัน...”“ถ้าคุณยังมีสติ ฉันไม่ได้ตบหมาที่ไหน”“ดี ปากเก่งให้ตลอดละ” ทว่าขณะที่คาร์เรนจะกระชากคนปากเก่ง เถียงเขาฉอดๆเข้าไประดมจูบนั้น“คาร์เรน...” เสียงที่ดังมาจากข้างหลัง นั้นทำเอาคาร์เรนหยุดชะงัก“มีอะไรหรือเปล่า” คีเรียวที่ออกมาดูดบุหรี่ ใครจะคิดว่าผมต้องมาเห็นฉากเด็ดๆ จากไอ้เพื่อนรัก ดูเหมือนฝ่ายหญิงเธอจะไม่เต็มใจ“มึงจะสนใจทำไม...” คาร์เรนตอบคีริวด้วยท่าทีรำคาญสุดๆ ที่เพื่อนรักนั้นเข้ามาขัดจังหวะเขาได้เวลาพอดิบพอดี“ต้องสนสิ ใช่ไหมครับคุณคนสวย” คีเรียว ผมว่าไอ้กวินมันเร็วมากแล้ว แต่แม่งใครจะคิดไอ้คาร์เรนมันดันเร็วกว่ายิ่งกว่าอินเตอร์เน็ต 6 จีอีก เมื่อกี้ผมเห็นนะครับ มันจูบเขา จูบที่ฝ่ายหญิงไม่เต็มใจให้มันจูบ เอ๋...แบบนี้เขาเรียกว่าอะไร“มึงไม่คิดจะแนะนำ คุณคนสวยให้กูรู้จักบ้างเหรอ” คีเรียวสบตานาเดียร์ สายตาลับๆ ล่อๆ ที่เขาสนใจเรื่องของคาร์เรนมันก็แค่ข้ออ้าง ทว่าเขากับสนใจหญิงสาวข้างกายของเพื่อนมากกว่า“จำเป็นไหมนาเดียร์ ที่เธอต้องรู้จักไอ้คีเรียวเพื่อนฉัน”“ผมคีเรียวครับ เพื่อนไ