جميع فصول : الفصل -الفصل 50

“เด็ก ไอ้เตมัน” เสียงหนุ่มๆ ที่นั่งร่วมโต๊ะเดียวกับเขาเอ่ยมา คาร์เรนที่ได้ฟังเช่นนั้น เบนสายตาไปยังหน้าเจ้าของงาน“น้องมึง กับเด็กที่บ้านกู” คาร์เรนขึ้นเสียงถาม บ่งบอกถึงอารมณ์ว่าเขาโมโหแค่ไหนที่เห็นนาเดียร์ สบัดตูดเต้นไม่ห่วงสวย ทว่ากับสวยมากขยี้ใจหนุ่มๆ ในผับ ไม่ใช่สิแต่ขยี้ใจผัวเธอแบบไม่รู้ตัวนี้สิ ยังๆ เด็กมันยังไม่รู้ตัว“เด็กที่บ้าน หรือเมีย” คีเรียวยักไหล่ตาม“ตอบดีๆนะโว้ย ไม่งั้นกูเชียร์ไอ้เตขาดใจ” คีตะเสริม ดูเหมือนว่าเด็กในปกครองของไอ้เพื่อนรักจะเมารั่วมากซะด้วยสิ ใครจะคิดว่าไอ้เตวิชญ์มันจะกล้าๆ กอดคอน้องนาเดียร์!! ปัง !! แก้วบรั่นดีในมือคาร์เรนกระแทกลงกับโต๊ะดังปัง ทำเอาสมาชิกในกลุ่มมองเป็นตาเดียวกัน ไม่เว้นแม้กระทั่งหมอณคุณ“มึงจะเดือดเพื่อ ทีไอ้หมอมันยังนิ่งไม่เห็นจะเดือดเลย” เพราะสองหนุ่มแฝดต่างทราบดี สาวน้อยหน้าหวานอีกคนที่สบัดตูดเต้นไม่ห่วงสวยอย่างอินนานั้น เป็นอะไรกับไอ้หมอเพื่อนเขา“สัส เอ้ย” ทว่าคีเรียวเอ่ยไม่ทันจบคำ หมอณคุณกับวางแก้วบรั่นดีในมือดังปังตามเพื่อนมาติดๆ ดูเหมือนพวกแอบซุกเมียจะเดือดกับงานปาร์ตี้ค่ำคืนนี้ซะเหลือเกิน จากนั้นหมอณคุณก็ลุกพรวดเดินออกจากโต๊ะ

@บ้านคาร์เรน ทว่าขณะที่เขาพาคนเมาหนักมาถึงบ้าน จากที่ตั้งใจจะพาคนเมาไปนอนที่ห้องของเธอ ทว่ากับอุ้มคนเมาไม่ได้สติเลี้ยวเข้าห้องของตนแทน มือหนาวางคนตัวเล็กลงบนเตียงนอนอย่างเบามือ คาร์เรนไม่เข้าใจกับการกระทำของจน ที่มันดูขัดๆกับหัวใจตัวเองซะมัด“อ่า...ปวดหัวจังเลย ปูเป้นี้แกเอาน้ำมาให้ฉันหน่อยสิ เมาวะ ลุกไม่ไหว” คนเมาหนักพึมพำเสียงเบา คนฟังถึงกับหลุดยิ้ม“จะเอาอะไรอีกไหม” เขาถาม เนื่องจากห้องครัวอยู่ชั้นล่าง จะได้ไปเอาครั้งเดียว“เสียงนี้คุ้นๆแฮะ ที่นี้ที่ไหนคุณเป็นใครกัน” คนเมาฟื้นคืนชีพ ลุกขึ้นมานั่งตาปรือๆ ถามเขา พร้อมกับระบายยิ้มให้อย่างน่ารัก“ผัวเธอ...”“อ๋อ อาจารย์คาร์เรนแฟนยัยอาจารย์หน้าปลาหรดนี้เอง” ไม่พอคนเมากับเอามือเล็กๆ ลูบที่พวงแก้มของคนตรงหน้าอย่างอ้อนๆ“ฉันไม่มีแฟน”“แต่คุณสองคนไปด้วยกัน”“แค่คนคุยงาน” ร่างสูงนั่งในระดับเดียวกับเธอ เหตุไฉนเขาต้องมาตอบคำถามของนาเดียร์ ทั้งที่เธอไม่ได้สำคัญกับเขาขนาดนั้น คาร์เรนไม่เข้าใจตัวเองร่างสูงลุกออกจากเตียงนอน ทว่าในจังหวะนั้น!! พรึ่บ !! แขนเรียวเล็กกับโอบเข้าคนตัวสูง เธอมองเขาตาพริบๆ“คุณจะปล่อยให้เดียร์นอนเหงาคนเดียวอีกแล้วเหรอค

วันต่อมาวันนี้เป็นวันหยุดที่ฉันไม่ต้องตื่นเช้าแหกขี้ตาไปเรียน ร่างบางรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในเวลา 9 โมงกว่าๆ กว่าจะทำโน้นนี้เสร็จนี้ก็ปาไปเที่ยง ทำให้เช้านี้มื้อเช้ามื้อเที่ยงของฉันถูกรวบเป็นมื้อเดียวกันเมื่อคืนคุณคาร์เรนไปรับฉันที่คอนโดยัยปูเป้ แต่นั้นนาเดียร์ก็ไม่เข้าใจอยู่ดี เหตุใดเขาถึงไปรับเธอ ทว่าจะถามแต่เมื่อคืนกับภาพตัด ตื่นมาอีกทีก็เช้าแล้วพอตื่นขึ้นมาทว่ากับไม่เจอคนร่วมบ้านหลังจากทานมื้อเที่ยงเสร็จ ร่างบางในชุดเดรสเสื้อเชิ้ตสีขาว นั่งอ่านหนังสือที่ม้านั่งใต้ต้นไม้ในสวนหลังบ้านถึงฉันพยายามอ่านสิ่งที่ฉันลิสต์ที่ไปติวมาก็แล้ว แต่กับไม่ช่วยอะไร ในหัวฉันตอนนี้มึนมาก ฉันพยายามจำสูตร แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผลกับคนสมองขี้เลื้อยอย่างฉัน มือเรียวขีดๆเขียนๆบนแผ่นกระดาษเอสี่สีขาว ตอนนี้ไม่แน่ใจว่าเส้นอุปสงค์อุปทาน กับผมบนหัวฉันยุ่งเหยิงพอๆกันนาเดียร์นั่งท่องสูตรวิชาเศรษฐศาตร์ที่ต้องใช้สอบเช่นนั้นนานนับชั่วโมง ฉันพึ่งจะตื่นทว่าพอหยิบสูตรเศรษฐศาสตร์ขึ้นมาอ่านเท่านั้นแหละ ง่วงมากฉันฝืนหนังตาที่หนักอึ้งไม่ไหว“หาว...”“ไม่ไหว ง่วงมาก” นาเดียร์ไม่พูดเปล่า ทว่ามือเรียวกับบรรจงปากกา ระบายสิ่งที่

แท่งร้อนขนาดไซส์ใหญ่เสียดสีเข้าร่องหลืบลึกของฉันเข้าๆออกๆไปมา มือเรียวจิกเล็บเข้ากล้ามแขนแข็งแรงอันใหญ่โตเพื่อระบายอารมณ์ความเสียวซ่านผ่านลำแขน“ฮือ...”“ทำไม...” ร่างบางกัดปากด้วยความเสียวทรมาน ทุกครั้งที่เขาขยับเข้าใส่ เหมือนว่าร่างกายฉันแหลกสลายหลุดลอยไปตามอากาศ“ซี๊ด...” คาร์เรนกัดปากเพิ่มความเสียวทรมาน ไม่ต่างจากเธอ“ผับ ผับ” เสียงสะโพกหนาตอกใส่สะโพกของคนตัวเล็กสั่นเร่าริกๆ ไปตามแรงขยับของคนตัวโต ขาเรียวอ้าออกกว้าง ฉันไม่รู้สึกเจ็บ ทว่ามันกับเสียวยิ่งกว่าเจ็บเสียอีก“อ่าส์” คาร์เรนหลุดเสียงทรมานออกมาไม่ต่างจากนาเดียร์มากนัก เอามาก็หลายครั้งแล้ว ทว่าเด็กยี่สิบก็ยังตอดรัดเขาแน่น อาจจะเป็นเพราะร่องของเธอยังแคบ แบบนี้สงสัยต้องใช้งานบ่อยๆ ใบหน้าอันหล่อเหลากระตุกยิ้มร้ายไม่ว่าเขาจะแตะต้องส่วนไหนดูเหมือนว่ายัยตัวเล็กของเขา จะเป็นใจไปเสียหมด คาร์เรนลากลิ้นสากหนาอุ่นดูดเลียเข้าเม็ดยอดอกอมชมพูที่แข็งสู้กับลิ้นของเขา เขาทั้งดูดและบดขยี้ลงน้ำหนักลงลิ้นแรงๆทำเอานาเดียร์สะท้านจนทนไม่ไหว ร่างบางกรี๊ดลั่น นั้นทำเอาคนเป็นสามียกยิ้มอย่างภูมิใจ เขาทำได้ดีเลยสินะ เสียงกรี๊ดของเธอราวกับรางวัลชิ้นโบ

~ หลายวันต่อมา ~ด้านนาเดียร์ในที่สุดก็เดินทางมาถึงสัปดาห์นรก สัปดาห์แห่งการสอบ ร่างบางในชุดนักศึกษาใจเต้นตุบๆตับๆ ฉันตื่นเต้นมากกว่าการสอบครั้งไหนๆ เนื่องจากวันนี้ฉันมีสอบวิชาเศรษฐศาสตร์ ซึ่งเป็นวิชาของอาจารย์คาร์เรน“วิชานี้ ตกไม่ได้ด้วยสิ” นอกจากจะได้เรียนซ้ำแล้ว ยังขายขี้หน้ามากด้วยส่วนยัยอินนายัยปูเป้ ตอนนี้สองนางรู้สถานะของฉันและเขาแล้ว เขาเล่นไปรับฉันที่คอนโดยัยปูเป้ซะขนาดนั้น ไม่รู้สิแปลก“อิเดียร์มึงแน่ใจเหรอ ว่ามึงไม่รู้แนวข้อสอบ หรือไม่ข้อสอบเลยก็ได้ มีไหม” ปูเป้ถาม ภรรยาคนสอน“พวกมึงก็รู้ เรื่องเรียนเขาเข้มงวดกับกูจะตาย ถึงเป็นเมียเขา ใช่จะได้อภิสิทธิ์ข้อสอบกับเขาหรอกนะ กูก็ได้เท่าพวกมึงนั้นแหละ” สิ่งที่เพื่อนคิด ไม่ได้เป็นแบบที่พวกมันคิดเลยสักนิดเดียว“เห็นหล่อๆ แบบนี้ อาจารย์คาร์เรนเขาก็ให้มึง ยากเหมือนกันนะ” นาเดียร์ พวกสองตัวนี้จะไปรู้อะไร อย่างมากเขาแค่ติวให้เท่านั้นแหละ แต่กว่าจะติวให้ได้ ร่างฉันแทบระทม พวกนางจะไปรู้อะไร ฉันต้องเล่นบทหมอนาบ เฮ้ย...หมอนวด เขาถึงยอมใจอ่อนติวให้ฉันทว่าขณะที่ทั้งสาวสาวมาถึงห้องสอบ ซึ่งอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าก็จะถึงเวลาสอบแล้วนั้น ดวงตาเร