All Chapters of รวมเรื่องสั้น_2_: Chapter 91 - Chapter 100

“ออม…รัดแน่นเหลือเกิน”เสียงทุ้มพร่ากระซิบข้างหู แฝงความหื่นกระหายที่ไม่คิดจะหยุด เขายิ่งเร่งแรงกระแทกดุดันขึ้นเรื่อยๆ ราวกับต้อง การย้ำเตือนให้เธอรู้ว่าตอนนี้ร่างกายทั้งร่างเป็นของเขาเพียงผู้เดียวร่างบางสั่นสะท้าน ครางเสียงหวานลั่นกระท่อม ความเสียวซ่านถาโถมเข้ามาจนเธอแทบหมดเรี่ยวแรงต่อต้าน เหลือเพียงการตอบสนองอย่างลืมตัวทุกครั้งที่เขากระแทกเข้าออกอย่างไม่ปรานีร่างบางที่เคยถูกโถมใส่ไม่ยั้งเริ่มหอบหายใจแรง ดวง ตาฉ่ำเยิ้มแต่กลับฉายแววกล้าอันใหม่ ออมผลักแผงอกหนาเบาๆ ก่อนจะพลิกตัวขึ้นไปอยู่ด้านบนแทน ลมหายใจของลุงกล่ำสะดุด เขาอึ้งไปชั่วขณะกับท่าทีที่เปลี่ยนไปอย่างไม่คาด คิด“คราวนี้…ให้ออมคุมบ้างนะลุง”เสียงหวานพร่าเอ่ยชิดหู ดวงตาคู่สวยสบมองเขาแน่วนิ่งแฝงความกล้ามือเล็กค่อยๆ ประคองแท่งร้อนแข็งขืนแล้วกดลงสอดใส่กลับเข้าไปใหม่เองช้าๆ ความคับแน่นและความชุ่มฉ่ำทำให้ทั้งคู่ครางพร้อมกันในทันที ร่างหนากัดกรามแน่นด้วยความเสียวสะท้าน แต่กลับไม่ขัดขืน ปล่อยให้ร่างบางคุมจังหวะตาม ใจออมขยับสะโพกขึ้นลงอย่างเก้ๆ กังๆ ในตอนแรก แต่ไม่นานก็เริ่มหาจังหวะที่เข้ากับร่างกายได้ ความร้อนแรงค่อยๆ ก่อตัวจนเสียง

เช้าตรู่วันนั้น บ้านทั้งหลังเงียบสงัดกว่าทุกวัน เพราะป้าแดงออกไปช่วยงานบุญที่ต่างอำเภอตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง ทิ้งให้บ้านหลังนี้เหลือเพียงออมกับลุงกล่ำตามลำพังออมเข้าครัวตั้งแต่เช้า ใส่ผ้ากันเปื้อนทับชุดอยู่บ้านบางเบา เสียงมีดสับผักดังเป็นจังหวะเรียบง่าย กลิ่นหอมของน้ำซุปที่กำลังเดือดอ้อยอิ่งฟุ้งไปทั่วห้องครัว แสงแดดยามเช้าส่องลอดหน้าต่างลงมากระทบผิวขาวเนียน จนดูเปล่งประกายยิ่ง ขึ้นลุงกล่ำเดินเข้ามาเงียบๆ ยืนพิงกรอบประตูครัวโดยไม่ ให้เธอรู้ตัว ดวงตาคมกวาดมองเส้นผมที่รวบลวกๆ เผยต้นคอขาว และร่างบางที่ก้มตัวลงจัดเตรียมเครื่องแกง ผ้ากันเปื้อนรัดรอบเอวทำให้ส่วนโค้งเว้าชัดเจนยิ่งกว่าเดิมความร้อนในกายชายชราโหมขึ้นแทบฉุดรั้งไม่อยู่ เพียงแค่เห็นแผ่นหลังเล็กๆ ที่เคลื่อนไหวไปมา ก็ทำให้แท่งร้อนแข็งผงาดดันกางเกงจนตึงแน่น สายตาคมที่ทอดมองเต็มไปด้วยความหื่นกระหาย ราวกับสัตว์นักล่าที่เจอเหยื่อยั่วยวนอยู่ตรงหน้าออมยังไม่ทันรู้ตัวว่าลุงเขยกำลังยืนมองอยู่อย่างลุ่มหลง มือเล็กยังคงหั่นผักเสียงเบาๆ โดยไม่รู้เลยว่าเพียงเสี้ยววินาที ลุงกล่ำกำลังสูญเสียการควบคุมตนเองอย่างสิ้นเชิงเสียงสับผักดังแผ่วๆ ถูกกลบห

ภายในครัวมีเพียงเสียงหอบแรงของทั้งคู่และกลิ่นเหงื่อผสมกลิ่นอาหารที่ถูกทิ้งไว้ในหม้อ ครัวเล็กๆ กลายเป็นที่ซ่อนเร้นของความเร่าร้อนที่ไม่มีใครได้ล่วงรู้ลมหายใจถี่แรงค่อยๆ เบาลงเมื่อแรงเสียวซ่านจางหาย ลุงกล่ำยังโน้มกายคร่อมร่างเล็กที่นอนหมดแรงอยู่บนโต๊ะไม้ ร่างบางหอบหายใจถี่ หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง ดวงตาฉ่ำเยิ้มปิดแน่นเหมือนไม่เหลือเรี่ยวแรงจะขยับเขาค่อยๆ ขยับสะโพก ถอนแก่นกายออกอย่างเชื่องช้า เสียงเฉอะแฉะดังแผ่วๆ ตามมา ร่องสาวยังคงตอดรัดถี่รัวเหมือนไม่ยอมปล่อยให้เป็นอิสระ ลุงกล่ำกัดฟันแน่นพลางหลุบตาลงมองภาพนั้นด้วยความพึงพอใจเต็มเปี่ยมมือหนาเอื้อมลูบแผ่นหลังเนียนและสะโพกกลมแน่นเบาๆ ราวกับปลอบโยน เขาก้มลงกดจูบหนักแน่นที่ขมับเล็ก เสียงทุ้มพร่ากระซิบใกล้หู“เก่งมากออม…รู้มั้ยออมทำให้ลุงพอใจเหลือเกิน”ออมได้แต่ครางแผ่วๆ ตอบรับ มือเล็กยังจิกขอบโต๊ะไว้แน่น ร่างกายสั่นระริกเหมือนยังไม่ฟื้นจากแรงที่เพิ่งถูกรีดไปลุงกล่ำค่อยๆ ดึงผ้ากันเปื้อนที่หลุดลุ่ยขึ้นมาคลุมกายเธอไว้หลวมๆ ก่อนโน้มหน้าลงกระซิบข้างหูเล็กอีกครั้ง“ลุกขึ้นได้แล้วเด็กดี ไปทำกับข้าวต่อ…เดี๋ยวป้าก็กลับมาแล้ว อย่าทำให้ป้าสงสัย”เขาถอ

“อ๊ะ...อ๊าา...เสียว...ลุงกล่ำขา...ออมเสียว”“อ๊ะ...อื้มมม”เสียงครางหวานขาดห้วงเล็ดลอดออกมาท่ามกลางแรงกดหนักแน่น ปลายลิ้นสอดเข้าควานหาความหวานลึกในโพรงปากเล็กไม่ยอมปล่อยให้เธอได้พักหายใจ ก่อนจะเลื่อนไปขบเม้มต้นคอขาวซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทิ้งร่องรอยเร่าร้อนให้เธอสะท้านไหวออมเด้งเอวรับแรงกระแทกของลุงเขยด้วยความเร่าร้อน ร่างบางแนบชิดจนแทบไม่เหลือช่องว่าง มือเล็กจิกหลังหนาแน่นไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยว ขณะที่สะโพกของเขาแนบเบียดเข้าหาอย่างหยาบกร้าน ส่งแรงกดเร่าร้อนจนน้ำเสียงหวานสั่นไหวทั้งสองคนเคลิ้มไปกับสัมผัสของกันและกัน ร่างกายประสานกันแนบชิด ลมหายใจร้อนแรงคลอเคลียกันอยู่ในห้องแคบๆ ไร้สิ่งใดเหลืออยู่นอกจากไฟสวาทที่กำลังโหมแรงยิ่งกว่าเสียงพายุฝนด้านนอกเสียงฝนยังซัดสาดลงมาอย่างไม่หยุด จังหวะกระแทกของลุงกล่ำยังถี่รัว เร่งเร้า หนักหน่วง ร่างบางใต้ร่างสะท้านไหวแทบขาดใจ“อ๊ะ...อ๊าาา ลุง…ออมไม่ไหวแล้ว!”“เสียวเหลือเกิน ไม่ไหวแล้ว...อื้ออ”เสียงหวานพร่าของเธอดังลั่นพร้อมกับร่างเล็กที่กระตุกถี่เกร็งสุดแรง ช่องทางภายในตอดรัดแน่นไม่หยุด จนแท่งร้อนสั่นสะท้านไปทั้งลำออมหลับตาปี๋ น้ำตาซึมขอบตาด้วยความเสียวซ่า

แท่งร้อนของลุงกล่ำถูไถไปตามร่องสาวที่ชุ่มฉ่ำจนแฉะ ก่อนจะสอดแทรกเข้าไปทีเดียวมิดลำ ออมสะท้านเฮือก หลุดเสียงครางพร่า มือเล็กจิกเล็บลงบนแผ่นหลังหนา ขณะที่สะโพกเล็กขยับโต้ตอบโดยไม่รู้ตัวจังหวะกระแทกครั้งนี้รุนแรงยิ่งกว่าเดิม เพราะสายตาของทั้งสองที่สบกันไม่หลบเลี่ยงแม้แต่วินาทีเดียว ลุงกล่ำกัดฟันกรอด ทุกแรงดันสะโพกหนักหน่วงจนฟูกโยกคลอนตามเสียงฝนมือหนาของเขาโอบร่างเล็กแนบชิด เคล้นคลึงเต้าอวบสลับกับกดจูบเร่าร้อน ร่างบางครางพร่าหวานกระเส่า แอ่นกายโต้ตอบราวกับถูกกลืนกินทั้งกายและใจ ทุกแรงสอดใส่จึงเต็มไปด้วยความดิบเถื่อนและความลุ่มหลงที่ไม่มีวันยั้งเสียงครางพร่าหวานผสมคำรามต่ำเร่งเร้า ร่างเปลือยทั้งสองคุกเข่าหันหน้าเข้าหากัน อ้อมแขนเล็กโอบรัดต้นคอแกร่ง ส่วนแขนกำยำของลุงกล่ำกอดเอวบางตรึงไว้แนบชิดแท่งร้อนกระแทกเข้าออกถี่ยิบ รุนแรงดุดันจนเสียงฟูกบางๆ สั่นสะเทือน ออมสะท้านเฮือกทุกครั้งที่แท่งร้อนแข็งขึงถูกดันเข้าลึกสุด ริมฝีปากเผยอครางหวานพร่า ก่อนจะถูกบดจูบกลืนหายไปในรสจูบเร่าร้อน น้ำลายใสยืดเชื่อมระหว่างกัน“อ๊าา...ลุง…แรงกว่านี้อีก!”เสียงหวานสั่นสะท้านหลุดออกมาอย่างไม่รู้ตัวลุงกล่ำกัดกรามก