Todos los capítulos de The CEO's Beautiful Pretender: Capítulo 41 - Capítulo 50

"The cruelest prison isn't made of steel... it's the promise that forces you to betray the person you love"******JESSICA'S POV :Nanginginig kamay ko habang hawak ko cellphone ko sa kusina. Hindi ko namalayan na tumutulo na pala luha ko, sunod-sunod na.Mahigpit kong kinagat ibabang labi ko para pigilan hikbi na gustong kumawala sa bibig ko."Hello..." mahina lang boses ko, halos hindi ko na marinig sarili ko.Sa kabilang linya, ilang segundo munang walang nagsasalita. Walang ingay, parang sinasadya niya para kabahan ako.Pagkatapos, biglang nagsalita siya."Miss me?" malamig na tanong niya.Nanigas buong katawan ko pagkarinig ko sa boses na yun. Kilalang-kilala ko boses na yan kahit saan."Veronica..." bulong ko, nanginginig labi ko.Napapikit ako nang mariin, pilit kong pinapatatag boses ko kahit umiiyak na ako."Ano na naman gusto ninyo?" tanong ko, pilit kong nilakasan boses ko pero basag pa rin.Mahina siyang tumawa sa kabilang linya, yung tawang parang nang-aasar."Hindi magan

Habang mahimbing pa ang tulog ni Dave, dahan-dahang bumangon si Jessica mula sa kama. Napangiti siya habang pinagmamasdan ang lalaking mahimbing na natutulog. Marahan niyang inayos ang kumot na nakabalot dito bago marahang humalik sa noo nito. JESSICA'S POV : "Good morning..." pabulong kong sabi bago lumabas ng silid at isinara ang p***o. Huminga ako nang malalim bago nagsuot ng apron na nakasabit sa likod ng p***o ng kusina. "Kailangan kong ipagluto siya," bulong ko sa sarili ko habang tinitignan ko ref. Binuksan ko refrigerator at inilabas ko mga itlog, bacon, tinapay at mga gulay na natira kagabi. Nilagay ko lahat sa may counter at sinimulan ko na maghanda. Ilang saglit pa, umalingasaw na sa buong condo amoy ng bagong timplang kape na bagong brew ko lang. Habang hinihiwa ko mga kamatis sa chopping board, hindi ko namalayang napapangiti ako mag-isa. Parang ang gaan lang ng umaga. Hanggang sa may dalawang braso na marahang pumulupot sa baywang ko mula sa likuran. Napasinghap

"The smartest battles are the ones your enemy never realizes have already begun."******DAVE'S POV : Alas-sais pa lang ng umaga pero gising na ako. Wala pang ingay sa buong condo, wala pang gising na kapitbahay. Nasa kama pa rin si Jessica, mahimbing tulog niya, nakatagilid at nakayakap sa unan ko.Tinitigan ko muna siya nang ilang segundo bago ko hinaplos buhok niya, yung buhok niyang nakaharang sa pisngi. Inalis ko nang dahan para hindi siya magising.Napangiti ako."Sleep well... I'll handle everything," bulong ko, mahina lang para hindi niya marinig.Tumayo ako at lumabas ng kwarto, sinara ko pinto nang maingat para hindi siya magising sa kaluskos.Lumabas ako ng condo na parang normal lang lahat. Naka-office attire pa rin ako para kung may makakita, akala nila papasok lang ako sa Salcedo Group.Pero hindi ako dumiretso sa opisina.Pagdating ko sa basement parking, may itim na SUV nang naghihintay sa pinakadulong bahagi, malapit sa may pader kung saan madilim. Pagbukas ko ng pin

"The happiest moments are often the ones lived before the storm finally arrives." ****** DAVE'S POV : Mula nang maging kami ni Jessica, mas lalo kong na-realize kung gaano kalaking bahagi na siya ng buhay ko ngayon. Hindi ko na kayang lumipas isang araw na hindi ko siya nakikita pag gising ko. Hindi ko na kayang umuwi sa condo na madilim at walang naghihintay sa akin. At higit sa lahat, hindi ko na kayang isipin na may ibang taong nananakit sa kanya habang wala ako. Kaya habang akala niya normal lang lahat ng nangyayari sa paligid niya, mas lalo kong pinalalawak proteksyon sa kanya. Lahat ng tao ko naka-ikot na. Pero ngayong araw, isang araw muna para sa amin lang. Walang negosyo, walang meetings, walang tawag galing board. Si Jessica lang at ako. Bandang alas-diyes ng umaga, tinawagan ko si Michael. "Boss?" sagot niya agad. "I-cancel mo lahat ng appointments ko ngayong hapon," sabi ko. Natahimik siya sa kabilang linya. "Ha? Boss, ulitin mo?" "You heard me, cancel lahat," s

"The strongest love isn't proven by perfect days... it's proven by the choice to stay, even when every reason says to walk away."*****DAVE'S POV 'Mahigit isang linggo na lumipas mula nung naging opisyal kami ni Jessica. At sa loob ng pitong araw na yun, mas lalo ko lang siyang minahal nang sobra.Hindi dahil perpekto siya, kundi dahil sa maliliit na bagay na ginagawa niya araw-araw na hindi niya alam na napapansin ko.Tuwing umaga, siya una nagigising para ipaghanda ako ng almusal kahit puyat siya. Tuwing aalis ako papuntang opisina, siya mismo nag-aayos ng kurbata ko sa harap ng salamin. Tuwing gabi, hinihintay niya ako makauwi kahit inaantok na inaantok na siya sa sofa.At bawat araw na lumilipas, mas lalo kong nakikita na may tinatago siya, may bumabagabag sa kanya na pilit niyang tinatakpan ng ngiti.Pero hindi ko siya pinipilit magkwento. Alam kong darating araw na siya mismo magsasabi sa akin pag handa na siya."Boss," tawag ni Michael habang naglalakad kami palabas ng boardr