Todos los capítulos de The CEO's Beautiful Pretender: Capítulo 51 - Capítulo 60

"The safest place in the world isn't behind locked doors... it's beside the person who chooses you every single day." ********* DAVE'S POV : Alas-sais pa lang ng umaga pero gising na ako. Hindi dahil sa trabaho at hindi dahil sa alarm, kundi dahil sa babaeng mahimbing na natutulog sa tabi ko. Nakaharap siya sa akin at nakayakap pa sa unan ko imbes na sa akin. Magulo mahaba niyang buhok na nakatakip sa kalahati ng mukha niya at halos kalahati ng kumot nasa sahig na dahil sa kakalikut niya habang tulog. Napangiti ako dahil hindi ko akalain na darating araw na gigising akong may taong gusto kong pagmasdan muna bago ako bumangon at harapin mundo. Inalis ko hibla ng buhok na nakatakip sa mukha niya at sinuklay ko gamit daliri ko. Napakunot noo siya tapos mas sumiksik pa siya sa dibdib ko na parang pusa. "Clingy ka pala pag tulog ka," bulong ko sa kanya at natawa ako. Parang narinig niya kahit tulog at gumalaw siya nang konti tapos yumakap na talaga siya sa bewang ko nang mah

"Home isn't where you sleep... it's where someone waits for you with a smile."********DAVE'S POV :Hindi ko maalala kung kailan huling naging ganito katahimik buhay ko. Walang emergency board meeting, walang acquisition na kailangan habulin, walang investors na kailangan kausapin.Ngayon ang iniisip ko lang kung anong gusto ni Jessica sa tanghalian mamaya.Napangiti ako habang nakasandal ako sa veranda ng beach house. Mula dito, tanaw ko siya sa dalampasigan. Hawak niya tsinelas niya habang hinahabol niya maliliit na alon na parang batang ngayon lang nakakita ng dagat."Tignan mo to!" sigaw niya habang kumakaway sa akin.Napailing ako pero natatawa. "Ang kulit mo talaga.""Halika nga dito!" sigaw niya ulit.Tumango ako at naglakad papunta sa kanya. Paglapit ko, bigla niya akong binuhusan ng tubig gamit paa niya, tumalsik sa shorts ko."Daya mo!" reklamo ko.Napatawa siya nang malakas, tuwang-tuwa siya. "Ganti yan!""Ganti saan?" tanong ko."Dahil lagi mo akong inaasar kanina pa," sa

"The strongest people don't always fight in the open... sometimes, they win because no one knows they're already making their move."*******DAVE'S POV :Halos alas-diyes na ng gabi nung ihinto ko ang sasakyan sa basement ng Salcedo Group Tower at tahimik ang buong building dahil halos lahat ng empleyado ay nakauwi na. Ganito talaga ang gusto ko na walang nakakaalam at walang nagtatanong at walang nakikialam sa ginagawa ko lalo na kapag ganitong oras ng gabi.Pagkapasok ko sa private elevator ay pinindot ko ang button ng penthouse office at hindi yun yung opisina na ginagamit ko araw-araw dahil iba ito at dalawang tao lang ang may access sa elevator na yon. Ako at si Michael lang ang may access at walang ibang tao na pwedeng umakyat sa floor na yon kahit executive pa.Ding at pagbukas ng elevator ay agad akong sinalubong ni Michael at seryoso ang mukha niya at halatang kanina pa siya naghihintay sa akin sa taas. "Nandito na sila, Boss, at kanina pa sila naghihintay sa conference room,

"The past doesn't always return to destroy your future... sometimes, it comes back to protect it."*****JESSICA'S POV :Halos isang linggo na ang lumipas mula nang maging opisyal kaming dalawa ni Dave.Sa unang pagkakataon sa loob ng maraming taon, pakiramdam ko may tahanan na ulit ako. Hindi na yung parang nakikitira lang ako sa kung saan-saan. Hindi na yung pakiramdam na kailangan kong matakot sa bawat pagising.Gigising akong katabi siya. Yung una kong makikita pag dilat ng mata ko, mukha niya na tulog pa. Sabay kaming mag-aalmusal sa kusina kahit minsan late na kami pareho. Sabay kaming papasok sa opisina na iisang sasakyan lang. Sabay kaming uuwi kahit pagod kami pareho sa trabaho.Parang napaka-normal lang ng lahat. Parang normal na magkasintahan na walang problema.At yun mismo ang kinatatakutan ko. Kasi alam kong sa buhay ko, pag masyadong tahimik, may paparating na bagyo. Alam kong anumang oras, pwedeng mawala lahat ng to. Pwedeng biglang bumalik si Veronica at guluhin na na

"The strongest shield is the one your loved one never realizes is protecting them."*****DAVE'S POV :Tahimik kong isinara laptop sa ibabaw ng mesa. Alas-diyes na ng gabi, tahimik na buong Salcedo Tower. Mahimbing na siguro natutulog si Jessica sa condo ngayon. Kanina pa siya nagpaalam sa akin matapos kaming maghapunan sa labas sa may BGC, sabi ko sa kanya may emergency board meeting pa ako kaya hindi pa ako makakauwi nang sabay sa kanya.Sinadya ko talagang sabihin yun para hindi siya magtaka. Para hindi siya magtanong kung bakit gising pa ako nang ganitong oras.Isa lang naman totoong dahilan kung bakit nandito pa ako — may lihim akong kailangang tapusin na hindi niya pwedeng malaman.Knock. Knock."Come in," sabi ko.Dahan-dahang bumukas pinto, naunang pumasok si Michael, kasunod apat na lalaking pare-parehong naka-civilian clothes lang. Kung hindi mo sila pagmamasdan nang mabuti, iisipin mong ordinaryong empleyado lang sila ng Salcedo na nag-overtime. Pero alam kong lahat sila d