Todos los capítulos de แค้นรักเมียตัวแทน: Capítulo 31 - Capítulo 40

31และเธอรับรู้ถึงอะไรบางอย่างที่ดุนดันตรงขาเธอและไม่มีทีท่าว่าจะสงบลงเลย และหากเป็นเช่นนี้เขาคงทรมานและเธอไม่อยากเห็นเขาทรมาน“ช่วยยังไง”“ก็…”คำตอบของเธอคือการขยับตัวลุกจากตัวเขาก่อนจะนั่งลงตรงหน้าเขา และการกระทำเช่นนี้ของเธอทำให้เขามองอย่างตื่นเต้นกับความ ใจกล้าของเธอฝ่ามือบางเลื่อนมาตรงกางเกงของเขาก่อนจะปลดกระดุมรูด ซิปลง ตามด้วยขยับกางเกงเขาลง ตามด้วยชั้นในที่ห่อหุ้มแก่นกายของเขาอยู่ เมื่อปราการชิ้นสุดท้ายถูกถอดลงแก่นกายที่ตื่นตัวอย่างไม่รู้เวล่ำเวลาก็ดีดออกมาท้าทายสายตาของเธอมือน้อย ๆ ของเธอที่ไม่ได้หยาบกร้านเหมือนแต่ก่อนประคอง แก่นกายที่แข็งราวท่อนไม้มากุม ก่อนจะจับเข้าปากน้อย ๆ ของเธอที่สามารถกลืนกินท่อนลำของเขาได้ทั้งดุ้น“อ๊า เด็กดี” ทันทีที่ริมฝีปากนุ่มครอบครองแก่นกายเขาเสียงทุ้มต่ำก็ ครวญครางอย่างเสียวสยิว พยายามระงับเสียงของตัวเองให้อยู่ในลำคอเพราะกลัวว่าเสียงจะดังไปข้างนอก แม้ห้องนี้จะเก็บเสียงแค่ไหนแต่เขาก็ไม่อยากให้ใครได้ยินและนินทาว่าพ่อเลี้ยงหนุ่มหมกมุ่น พาเด็กสาวมาให้ความสุขที่ห้องทำงาน แม้มันจะเป็นความจริงก็ตามศีรษะของเด็กสาวที่มีผมยาวสลายผงกขึ้นลง

33และวันที่พ่อเลี้ยงหนุ่มต้องเข้ารับการผ่าตัดก็มาถึง เด็กสาวนั่งรอด้วยใจที่ไม่เป็นสุข เธออยากให้เขากลับมาใช้ชีวิตได้ปกติ อยากให้เขากลับมาเดินได้อีกครั้งร่างบางของเธอเดินวนอยู่หน้าห้องผ่าตัดไม่ยอมไปไหน สายตามองที่ประตูแทบจะตลอดเวลา ขณะที่หน้าห้องมีเธอ มีผู้ช่วยเขาอย่าง คุณพิภพ ส่วนบิดามารดาเขานั้นรอที่ห้องรับรอง และเพื่อนเขานั้นมาให้กำลังใจและก็กลับไปแล้ว“ต้นหลิวไปทานข้าวก่อนเถอะ”พิภพเอ่ยชวนเด็กสาวให้ไปทานข้าวหลังจากที่เด็กสาวไม่ยอมขยับไปไหนเลย“หนูไม่หิวค่ะ”“ไม่หิวก็ต้องกิน เดี๋ยวเป็นลมเป็นแล้งขึ้นมาจะยุ่งเอา”“แต่หนูอยากรอ”“หมอยังไม่ออกมาหรอก ไปกินข้าวก่อน”“หนู…”“ไป อย่าให้ต้องรายงานพ่อเลี้ยงว่าเธอไม่ยอมไปทานข้าว”“ก็ได้ค่ะ”สุดท้ายเธอก็ยอมเดินตามผู้ช่วยไปทานข้าว แต่สายตาก็มองไปที่ประตูเป็นระยะจนลับสายตาสุดท้ายการผ่าตัดก็ผ่านไปได้ด้วยดี กินระยะเวลานานกว่าหกชั่วโมงร่างหนาบนรถเข็นที่ถูกเข็นออกมาจากห้องผ่าตัดเพื่อนำไปพักฟื้นเพื่อติดตามอาการอย่างใกล้ชิดจนกว่าคนไข้จะฟื้น ซึ่งญาติยังไม่สามารถเข้าเยี่ยมได้ และยิ่งทำให้คนรอกระวนกระวายใจยิ่งกว่าเดิม“กลับไปนอนรอที่ห้องพักรับรองก่อน

35“พ่อเลี้ยงขา พ่อเลี้ยงลองยกขาขึ้นได้ไหมคะ”และนักกายภาพบำบัดชื่ออิงไออุ่นที่ตอนนี้ช่ำชองวิชากายภาพกำลังฝึกฝนให้พ่อเลี้ยงหนุ่มลองยกขาขึ้น แม้จะเป็นครั้งที่เท่าไรก็ไม่ทราบที่เธอลองให้เขายกขาขึ้นและก็ไม่เคยสำเร็จสักครั้ง แต่เธอจะไม่ย่อท้อและเขาก็ไม่ท้อเช่นกันขณะที่พ่อเลี้ยงหนุ่มนั้นเขาพยายามยกเท้าตามที่เธอบอก เรี่ยวแรงทั้งหมดส่งไปที่เท้าของเขาเพื่อต้องการให้ขยับได้แม้น้อยนิดก็ยังดี“พ่อเลี้ยงคะ พ่อเลี้ยงขาพ่อเลี้ยงขยับแล้ว”ในที่สุดปาฏิหาริย์ก็เกิดเมื่อขาของพ่อเลี้ยงนั้นขยับได้แม้จะน้อยนิด แต่ก็เป็นสัญญาณที่ดีใบหน้าของเด็กสาวยิ้มอย่างดีใจขณะที่เขานั้นก็ยกยิ้มเช่นเดียวกัน ความพยายามของเธอที่ไม่เคยย่อท้อไม่เคยบ่นตลอดหลายเดือนมานี้กำลังได้ผล“ขอบใจนะที่ทุ่มเททุกอย่างเพื่อฉัน” พ่อเลี้ยงหนุ่มดึงเด็กสาวมากอดเพราะเธอที่เข้ามาทำให้เขามีหวังอีกครั้ง“หนูมากกว่าที่ต้องขอบคุณที่ไม่ขับไล่หนูออกไป ให้ที่อยู่ที่กิน ให้ชีวิตใหม่กับหนู ชีวิตหนูเป็นของพ่อเลี้ยงและการที่ทำให้พ่อเลี้ยงมีความสุขนั้นคือสิ่งที่หนูต้องการ”เด็กสาวเงยหน้าเอ่ยกับเขาตามความรู้สึกทั้งหมดในใจและจังหวะนี้ก็ทำให้พ่อเลี้ยงหนุ่มอ

37ด้านอิงฟ้าตอนนี้เธอกำลังครอบครองบ้านหลังใหญ่ของเจ้าของไร่ภูภูมิไร่ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ“ไปเอาน้ำมาให้ฉัน”เสียงของเธอเอ่ยสั่งกับแม่บ้านอย่างเย่อหยิ่งดุจคุณนาย ซึ่งป้าพลอยได้แต่มองแต่ก็ต้องทำตามคำสั่งเพราะไม่รู้ว่าผู้เป็นนายคิดยังไงกับผู้หญิงที่ครั้งหนึ่งนายจะแต่งงานด้วย“อ่อ ขอน้ำแร่นะ ฉันไม่ทานน้ำเปล่า และเอาน้ำส้มคั้นสดไม่ใส่น้ำตาล แช่เย็นไม่เติมน้ำแข็ง”วันแรกที่เธอเข้ามาก็วางมาดเป็นคุณนายเหมือนในอดีตไม่มีผิด ทั้ง ๆ ที่ตัวเธอเองก็ทำวีรกรรมไว้มากมาย“ค่ะ”และป้าพลอยก็จำต้องเดินไปทำเครื่องดื่มตามคำสั่งแม้ในใจนั้นอยากจะตะโกนก้องว่ากลับมาทำไมเสียเหลือเกินอิงฟ้ากวาดสายตามองไปทั่วบ้าน เธอต้องการสำรวจว่าเด็ก นอกคอกที่เธอแสนเกลียดชังนั้นอาศัยอยู่ที่ไหน สายตาเธอกวาดมองไปทั่วบริเวณ ก่อนจะลุกขึ้นเพื่อไปยังห้องนอนของเขาที่อยู่ชั้นล่างเพื่อทำการสำรวจอย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของและถือวิสาสะ แต่กลับพบว่ามันถูก ล็อกไว้“ฉันจะเข้าห้องนี้เอากุญแจมาไข”ท่าทีกอดอกออกคำสั่งของเธอราวกับเป็นนายหญิงของที่นี่ แต่แม่บ้านกลับนิ่งเฉยไม่ได้ไปเอากุญแจมาเปิดให้แต่อย่างใด“พ่อเลี้ยงไม่อนุญาตให้ใครเข้าไปด้าน

39และสุดท้ายอาหารเย็นที่ควรทานบนโต๊ะอาหารก็กลายเป็น อาหารเย็นที่ถูกเสิร์ฟอย่างเร่าร้อนจากเด็กสาวที่ตอนนี้เก่งกล้าสามารถควบคุมเขาจนอยู่หมัดและทำให้เขาลุ่มหลงจนอยากกินเธอตลอดเวลาและแน่นอนว่าเด็กสาวนั้นก็ต้องการให้เขาลุ่มหลงเธอ เธอไม่รู้ว่าการทำเช่นนี้จะทำให้เขาลืมผู้หญิงคนนั้นได้หรือไม่ การใช้ความสัมพันธ์ทางร่างกายเพื่อผูกมัดเขานั้นเป็นไปได้ยากมาก การใช้ร่างกายโดยไร้สถานะที่มั่นคง เธอรู้ว่ามันเสี่ยง แต่สำหรับเธอการมีเขาอยู่ข้างกายไม่ว่าจะไม่มีสถานะเธอก็ยอมหึ!!!นั่นไม่ใช่ความคิดของเธอ เขามีเธอแล้ว เขาจะต้องเป็นของเธอ คนเดียว ไม่มีใครเข้ามาได้โดยเฉพาะผู้หญิงคนนั้นที่เข้ามาในเวลานี้ ให้เธอออกไปงั้นเหรอฝันอีกกี่ชาติกันที่เธอจะยอมไปเอง ฝันไปเถอะ นี่คือความคิดของเธอ เธอไม่ใช่นางเอกที่จะยอมหลีกทางให้ใครง่าย ๆบทรักที่เร้าร้อนควบคุมโดยเด็กสาว ท่วงท่าจังหวะเธอเป็นคนควบคุมทั้งหมด และบทรักที่ไม่ต้องช่ำชองแต่ทำให้พ่อเลี้ยงหนุ่มติดใจเกิดจากเธอเด็กสาวที่เขาไม่คิดว่าเธอจะทำให้เขาเสพติดเธอได้มาก เพียงนี้ขณะที่คนที่อยู่ด้านนอกอย่างอิงฟ้าเธอจดจ้องไปที่ประตูห้องของคนรักหนุ่มอย่างไม่พอใจ เขาและเด