LOGINเป็นแค่เมียสำรอง ไม่มีสิทธิ์ครอบครองหัวใจ เขาหลงใหลผู้หญิงคนหนึ่ง แต่สุดท้ายเธอทิ้งเขาไปในวันแต่งงานทิ้งให้ใครอีกคนเข้าพิธีแทน พ่อเลี้ยงขาพิการต่อให้ร่ำรวยเพียงใด ก็คงไม่มีใครอยากจะร่วมใช้ชีวิตด้วย แต่เธอไม่คิดเช่นนั้น หนทางที่เธอจะแก้แค้นคนตระกูลใหญ่นั้น เธอจะต้องมีพ่อเลี้ยงหนุ่มเป็นแบล็กให้เธอ ต่อให้เขาพิการ แต่เธอก็เชื่อว่ามันไม่ใช่อุปสรรค
View More1
“ภูมิขาฟ้าอยากได้รถคันนี้จังเลย ซื้อให้ฟ้าหน่อยได้ไหมคะ” หญิงสาวรูปร่างสวย หุ่นดีและเป็นผู้หญิงที่คนทั่วไปรู้จักและกล่าวขานว่าเธอคือนางฟ้าแห่งเมืองเชียงใหม่ บุตรสาวหัวแก้วหัวแหวนของนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด
ตอนนี้เธอกำลังออดอ้อนให้แฟนหนุ่มซื้อรถยนต์คันหรูมูลค่าแปดหลักให้เธอ แฟนหนุ่มที่คบหากันมาหนึ่งปีและเขาตามใจเธอทุกอย่างไม่ว่าเธอจะขออะไรเขาย่อมซื้อให้เธอไม่เกี่ยง
“คันนี้เหรอครับ สิบสองล้านเลยเหรอ”พ่อเลี้ยงหนุ่มสุดหล่อเห็นราคารถที่แฟนสาวต้องการก็มองนิ่งชั่วครู่
“ใช่ค่ะ ฟ้าอยากได้ ซื้อให้หน่อยสิคะ นะคะคนดี” หญิงสาวรูปร่างดีสวมใส่เดรสรัดรูปสีแดง ทรวงอกอิ่มโผล่พ้นชุดจนแทบจะปลิ้นออกมา ออเซาะออดอ้อนแฟนหนุ่มด้วยท่าทางเย้ายวน เพื่อออดอ้อนเขาให้ในสิ่งที่เธอต้องการ และเธอเชื่อว่าเขาจะต้องตกลงซื้อให้เธออย่างแน่นอนเพราะไม่ว่าอะไรที่เธอต้องการเขาล้วนให้เธอไม่ว่าจะแพงแค่ไหน เพราะเขานั้นแม้จะเป็นชาวไร่ แต่เงินทองเขามีมากมายเพียงพอที่จะเลี้ยงดูเธอได้เป็นอย่างดี
“ได้สิครับ” และเพราะความรักและความหลงแฟนสาวไม่ว่าอะไรที่เธอร้องขอเขาก็หามาให้อย่างไม่เกี่ยง แม้ว่าของชิ้นนี้จะมีมูลค่ามากกว่าสิ่งของชิ้นไหนก็ตามแต่เมื่อเธออยากได้เขาก็ไม่รอช้าที่จะซื้อให้เธอ เพราะเขานั้นทั้งรักทั้งหลงเธอมากเหลือเกิน
“ฟ้ารักภูมิที่สุดเลยค่ะ”
“มาเป็นคุณนายของไร่ภูภูมิสิครับ ไม่ว่าฟ้าอยากได้อะไรผมจะหาให้คุณทุกอย่าง” และนี่คือสิ่งที่เขาต้องการ เขาต้องการให้เธอแต่งงานกับเขาและอยู่กับเขาที่นี่ เวลานี้เธออาศัยอยู่กรุงเทพมหานครเป็นหลัก ซึ่งเขาก็มักจะเดินทางไปหาเธอบ่อยครั้ง บางครั้งเธอก็จะมาอยู่ที่นี่กับเขา แม้เราจะคบหากันได้แค่หนึ่งปี แต่ความรักที่เขามีต่อเธอมากพอที่จะขอเธอมาเป็นภรรยา
“ใจเย็นสิคะที่รัก ยังไงฟ้าก็เป็นของภูมิอยู่แล้ว” คำปฏิเสธของฝ่ายหญิงนั้นทำให้คนที่อยากได้เธอมาเป็นเจ้าสาวถึงกับใบหน้าสลดทันที เขาอยากครอบครองเธอมาเป็นของเขาเพียงคนเดียว ตอนนี้เขารู้ว่าเธอเป็นคนสวยและต่างมีคนหมายปอง แม้เธอจะเป็นคนรักของเขา แต่ก็ยังมีผู้คนมากมายที่ให้ความสนใจเธอ
“ผมอยากมีคุณทุก ๆ วัน อยากเจอคุณทุกวัน อยากให้คุณอยู่ที่นี่กับผมเป็นคุณนายของไร่นี้”
“ยังไงฟ้าก็จะเป็นของภูมิอยู่แล้ว ใจเย็นนะคะ” อิงฟ้าเธอรู้ว่าตอนนี้เขาต้องการให้เธอเป็นเจ้าสาวของเขา แต่สำหรับเธอยังไม่พร้อมเธอยังต้องการใช้ชีวิต ใช้เวลาของเธออย่างคุ้มค่า จะให้เธอมาจมปลักที่ไร่แห่งนี้แน่นอนมันไม่ใช่วิถีชีวิตของเธอ เธอเหมาะสมอยู่ในเมืองแสงสี โดดเด่นเป็นที่สนใจ
“ผมจะรอวันที่คุณจะมาเป็นเจ้าสาวของผมนะที่รัก” ใบหน้าหล่อเหลาของพ่อเลี้ยงหนุ่มที่มีใจเสน่หาหลงใหลหญิงสาวโอบกอดเธอไว้ในอ้อมแขนอย่างสุดแสนเสน่หา
“ได้สิคะ” อ้อมแขนเรียวเล็กโอบกอดคนรัก เช่นเดียวกันเธอรู้ว่าเขาไม่มีวันที่จะขัดใจหรือแบ่งใจให้ใครเพราะเธอคือคนเดียวที่เขารัก แม้เขาจะเป็นที่สนใจมากแค่ไหน ยังไงเขาก็เป็นของเธอเป็นบ่อเงินบ่อทองของเธอ
พิเศษ 3“เมียจ๋า อย่าเดินมากสิ กำลังท้องอยู่นะ”และเมื่อผู้เป็นสามีรู้ว่าเธอตั้งครรภ์เขาแทบจะไม่ปล่อยให้เธอได้คลาดสายตาแม้กระทั่งไปมหาวิทยาลัยเขาก็ไม่อยากให้เธอไปเรียนเพราะเธอกำลังตั้งครรภ์อ่อน จึงอยากให้เธอหยุดเรียนไปก่อนและคนเป็นภรรยาก็ไม่อยากให้สามีเป็นกังวลจึงหยุดเรียนตามที่เขาต้องการ คราแรกคิดว่าเธอจะไปเรียนได้ แต่เธอลืมคิดไปว่าสามีเธอนั้นห่วงเธอยิ่งกว่าอะไร เขาไม่มีทางยอมให้เธอไปเรียนขณะที่ตั้งครรภ์แน่นอน“หนูเดินเพื่อออกกำลังกายนะคะ อย่ากังวลเลยค่ะ”“ไม่ได้สิพี่เป็นห่วง”และตั้งแต่ที่ภรรยาตั้งครรภ์พ่อเลี้ยงหนุ่มก็แทบจะไม่ปล่อยให้ภรรยาไปไหนเพียงลำพัง เขาจะตามประกบภรรยาตลอดเวลา และตอนนี้ภรรยาเขาอยู่ในช่วงที่แพ้ท้องเธอจะอาเจียนและเหม็นอาหาร นี่คือสิ่งที่เขาเป็นห่วงแต่สิ่งหนึ่งที่เธอชอบทำคือการออดอ้อนและซบใบหน้าลงที่อกเขาอาการเธอจะดีขึ้นซึ่งเป็นสิ่งที่เขาชอบมากเหลือเกิน เขาอยากให้เธอ ออดอ้อนออเซาะเขาแบบนี้ตลอด เขาไม่เคยรำคาญเลยสักนิดกลับชอบเสียด้วยซ้ำ“อยากทานอะไรไหมเด็กดี”และเสียงทุ้มก็เอ่ยถามภรรยาสาวในอ้อมแขนที่กำลังซบกับอกของเขา ตอนนี้อายุครรภ์ของเธอใหญ่ขึ้นและเขาก็ดูแลเธออย
พิเศษ 2“เหนื่อยไหม”หลังจากที่รับแขกเรียบร้อยแล้ว ผู้เป็นสามีก็เอ่ยถามภรรยาสาวอย่างเป็นห่วง หลังจากที่ต้องเดินรับแขกกับเขาไปทั่วงานและยังต้องสวมใส่ส้นสูงอีกด้วย“ไม่ค่ะ”ใบหน้าสวยใสของภรรยาสาวตอบผู้เป็นสามีด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะตักอาหารว่างป้อนให้เขาด้วยความเคยชิน วันนี้เธอและเขาเพิ่งทานอาหารไปมื้อเดียว เนื่องจากว่าตอนเช้าตรู่ก่อนจะออกมาที่งานมัวแต่ทำกิจกรรมกระชับความสัมพันธ์ที่สามีเรียกร้องจนทำให้ออกจากบ้านช้าไปกว่าชั่วโมง แถมช่างแต่งหน้าและช่างทำผมยังต้องรอเธออีก เพราะความหื่นกามของเขาคนเดียว ทั้ง ๆ ที่เมื่อคืนนั้นเขาก็ตักตวงไปเยอะมากแล้ว“เด็กดีทานข้าวบ้าง เดี๋ยวจะเป็นลมอย่ามัวแต่ป้อนผัว”คำสรรพนามที่เขาเรียกแทนตัวเองเธอไม่ค่อยชินเสียเท่าไร ยามที่อยู่กันสองคนเขาจะใช้คำนี้เสมอ ใหม่ ๆ เธอก็เคือง ๆ หูเช่นกัน แต่ตอนนี้เริ่มชินไปเสียแล้วเมื่อเขาจะเรียกเช่นนี้แล้วเธอจะห้ามอย่างไร ในเมื่อมันก็เป็นความจริงที่เขาเป็นสามีและภาษาชาวบ้านเราก็คือผัว แม้มันจะฟังดูหยาบ ๆ ไปบ้างก็ตามส่วนสรรพนามที่เขาเรียกเธอก็จะเป็นเด็กดีบ้าง ที่รักบ้างเมียจ๋าบ้างแล้วแต่ว่าจะอยู่ในช่วงอารมณ์ไหน สถานการณ์ใด ยามบนเตีย
พิเศษ 1ข่าวการหมั้นหมายและพิธีแต่งงานอย่างเรียบง่ายของพ่อเลี้ยงหนุ่มหล่อและเด็กสาวข้างกายดังไปทั่วเมืองเชียงใหม่ เป็นงานมงคลสมรสที่เรียบง่าย แต่ถูกกล่าวขานไปทั่วเพราะภาพในงานพิธีที่แสนอบอุ่นเต็มไปด้วยความน่ารัก และสื่อถึงความรักที่ทั้งสองมีให้แก่กัน ภาพที่พ่อเลี้ยงหนุ่มหล่อยืนในชุดเจ้าบ่าวสีครีมกับเจ้าสาวตัวเล็กที่สวมใส่ ชุดไทยสีเดียวกันถูกเผยแพร่ลงตามสื่อต่าง ๆ อย่างต้องการประกาศให้คนรู้ว่าพ่อเลี้ยงหนุ่มหล่อมีเจ้าของแล้วนั่นเองแต่พ่อเลี้ยงหนุ่มไม่คิดเช่นนั้นการที่เขาลงภาพงานแต่งงานที่ หวานชื่นนั้นเพื่อต้องการประกาศความเป็นเจ้าของว่าเด็กสาวมีสามีแล้วนั่นเองเพื่อป้องกันว่าใครจะมาสนใจเธอ เพราะเขาหวงและนับวันจะ เพิ่มมากขึ้นเขาจึงต้องรีบจัดงานแต่งงานให้เร็วที่สุด และก็รับเธอมาเป็นอัศวหิรัญอย่างเต็มตัว“เธอคืออัศวหิรัญแล้วนะ ตอนนี้เธอคือภรรยาฉัน เป็นของฉันใครจะมาจีบเธอบอกไปเลยว่าสามีแล้ว สามีหวงมากด้วย”ในค่ำคืนเข้าหอสามีหนุ่มโอบกอดภรรยาสาวในบ้านสวนท้ายไร่ที่ถูกจัดให้เป็นเรือนหอสำหรับเขาและภรรยาสาวตัวน้อย ท่ามกลาง ความมืดที่โอบล้อมด้วยธรรมชาติและเสียงแมลงยามค่ำคืน หิ่งห้อย
47 จบ“พ่อเลี้ยงจะเดินได้คล่องแล้ว”หลังจากกลับถึงบ้านอิงไออุ่นก็ทำหน้าที่ของตัวเองพาพ่อเลี้ยงฝึกเดินและเป็นที่น่ายินดีว่าพ่อเลี้ยงสามารถประคองตัวเองเดินได้มากขึ้นโดยไม่ต้องใช้ไม้ช่วยพยุง ใบหน้าของเธอจึงเต็มไปด้วยความดีใจ“ฉันก็ไม่คิดว่าฉันจะกลับมาเดินได้อีกครั้ง”พ่อเลี้ยงหนุ่มก็ไม่คิดว่าวันนี้ตัวเขาจะสามารถกลับมาเดินได้“พ่อเลี้ยงไม่เหมาะนั่งวิลแชร์ หนูบอกแล้วว่าพ่อเลี้ยงต้องเดินได้”“ขอบคุณนะที่อยู่ข้างฉันตลอด”“หนูจะเป็นขาเป็นแขนให้พ่อเลี้ยงเอง ถ้าพ่อเลี้ยงเดินไม่ได้หนูก็จะเป็นขาให้พ่อเลี้ยง วันนี้พ่อเลี้ยงเดินได้แล้วหนูก็จะเป็นเพื่อนเดินไปกับพ่อเลี้ยง” คำพูดที่จริงใจไม่เสแสร้งเอ่ยออกมา ทำให้เขามองเธอด้วย แววตาพิเศษ“ฉันจะต้องมีเธอเดินไปกับฉันตลอดชีวิต”“แน่นอนพ่อเลี้ยงต้องมีหนูเดินไปด้วยแน่นอนค่ะ”ขณะที่เธอตอบเขาเธอไม่ได้เอะใจกับประโยคของเขาเพราะเธอกำลังให้ความสนใจกับการนวดเท้าของเขาอยู่สองอาทิตย์ผ่านไปวันนี้เป็นวันหยุดของเธอ เขาจึงเอ่ยชวนเธอเพื่อไปทำธุระบางอย่างที่สำคัญที่สุด“พาฉันไปท้ายไร่หน่อย”“ไปทำไมคะ”“ไปดูที่สักหน่อย”“ได้ค่ะ”“ฉันซื้อชุดมาให้เธอ ไม่รู้ใส่ได้ไหม ไปล





