Todos os capítulos de ข้ามมิติมาส่งเสบียงในยุคโบราณที่แห้งแล้ง: Capítulo 11 - Capítulo 20

แม้เมื่อคืนจะนอนดึกและวันนี้ยังต้องตื่นเช้า แต่เฉวียนเยี่ยที่ตอนนี้ตาแจ้งแล้วกลับตื่นเต้นมากกว่า จึงลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวและลงไปข้างล่าง เจอป้าเมิ่งพอดีเฉวียนเยี่ยจึงตรงเข้าไปขอคำปรึกษา“ป้าคะ ผลไม้ที่สุกแล้วพวกนี้เอาไปทำอะไรคะ” เธอไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้คุณปู่หลี่จัดการผลไม้พวกนี้ยังไง หากส่งขายเธอก็จะขอซื้อเพราะคนงานที่เก็บต้องมีรายได้“ส่งขายที่ตลาดค้าส่งค่ะ ตอนนี้สุกหมดแล้วป้าจะมาถามคุณหนูพอดี” เธอพยักหน้าเข้าใจ“ถ้าแบบนั้นรอบนี้แบ่งให้หนูสัก100ตระกร้านะคะ ที่เหลือก็ขายตามปกติ แล้วก็ให้ยกไปไว้ในห้องทำงานคุณปู่เลยค่ะ หนูจะลองหาสินค้ามาเริ่มไลฟ์สดขาย“ ป้าแม่บ้านดวงตาเปล่งประกาย”ป้าดีใจนะคะ ที่เห็นคุณหนูสดใสขึ้นกว่าเมื่อวาน ป้าจะรีบไปจัดการให้ค่ะ“ เธอพยักหน้าก่อนนึกอะไรขึ้นได้”วันนี้เฒ่าแก่ฝานจะเอาข้าวกับแป้งมาให้ ป้าให้คนขนไปไว้โรงรถเก่าให้หน่อยนะคะ หนูจะเอาไปบริจาคน้ำท่วมที่ภาคใต้ค่ะ“ เมื่อสั่งเรียบร้อยก็จัดการอาหารมื้อเช้าที่ทำเยอะเป็นพิเศษ ทั้งไข่ต้ม หมั่นโถว อาหารอุ่นร้อนเองได้ทุกอันเธอใส่ตะกร้าขนไปหมด เพราะตอนนี้ป้าเมิ่งออกไปจัดการตามที่เธอบอกจึงไม่ต้องตอบคำถามว่าทำไมถึงกินเยอะ

ชายชราที่วันนี้มากับหลานชายด้วย ยกเหยือกทองที่วางบนผ้ากำมะหยีอย่างดีขึ้นมาดู ก่อนจะเห็นตัวหนังสือเล็กๆสลักเอาไว้“ราชวงศ์ชางงั้นหรือ?” ท่าทางตื่นเต้นนั้นทำเฉวียนเยี่ยใจชื้นแล้วว่าเธอมาถูกทาง“ใช่ค่ะ ราชวงศ์ต้นของจีน สิ่งนี้แม้จะหายากแต่ว่า…หนูมั่นใจว่าคุณตาได้ไปครอบครองจะยิ่งใหญ่แน่นอน” ชายชราลูบเคราอย่างพึงพอใจ“50ล้าน” ตัวเลขนั้นทำเธอตกใจแต่เก็บอาการไว้ไม่แสดงออก“คุณตากู้ ท่านประทานกู้ ฉันกำลังจะทำบางอย่างไม่ให้ทนายและคุณลุงฉันรู้ ฉันมีข้อแลกเปลี่ยน” เธอมองพวกเขาที่มีสัมพันธ์ที่ดีกับพ่อแม่และปู่ของเธอมานานอย่างไว้ใจ“เฉวียนเยี่ยหนูพูดความต้องการของหนูมาเถอะ” เธอมองทั้งสองคนที่ไม่มีความละโมบในสิ่งของๆเธอ“หนูต้องการขายทุกอย่าง จะเดินทางไปใช้ชีวิตที่ต่างประเทศค่ะ ทุกอย่างจะถูกขายแบบที่ไม่ให้ใครรู้ หนูยินดีจะขายให้ในราคาต่ำกว่าตลาดเพื่อให้พวกคุณไปทำกำไร ขออย่างเดียว คุ้มกันหนูจนกว่าหนูจะไม่อยู่ที่ประเทศนี้อีกแล้ว” แววตาจริงจังทำสองตาหลานสบตากันด้วยความเข้าใจ“ได้เลย ธุรกิจทุกอย่างเราจะดูแลอย่างดี ส่วนของโบราณพวกนี้ตาจะจัดการให้เอง หนูสบายใจได้ มดแม้แต่ตัวเดียวก็ไม่สามารถรอดผ่านมาทำร้า

“ป้าคะ ขอเคาหยก10กล่อง”“คุณน้าคะขอโมจิใส้ข่าวฟ่างกุ้ยฮวา5กล่อง ใส้เผือก5กล่อง ใส้ครีมชีส5กล่องค่ะ“”ลุงคะขอเสี่ยวหลงเปากุ้ง10กล่องค่ะ“”ลุงคะขอก๋วยเตี๋ยวผ้าขี้ริ้ว10ถ้วยค่ะ““ป้าคะขอขาหมูตุ๋นรสน้ำผึ้ง20ขาค่ะ” ตลอดทั้งชีวิตเฉวียนเยี่ยไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน ตอนเด็กเธอเอาแต่กินและอ่านหนังสือ มีแม่บ้านทำให้ทุกอย่าง เที่ยวต่างประเทศ ซื้อของแบรนด์เนมบ้างพอให้ได้เข้าสังคมโตมาหน่อยเมื่อถึงวัยทำงาน เธอแทบไม่เคยได้จับจ่ายซื้อของ เพราะทุกอย่างแม่บ้านและพี่เลี้ยงจัดการให้หมดแม้แต่อาหาร แต่ตอนนี้ชีวิตเธอเหมือนมีแต่อิสระอยู่รอบตัว เธอใช้เงินแบบไม่ต้องคิด ซื้อของที่ได้ใช้ประโยชน์แน่ๆ และยังคิดเผื่อไปถึงคนอีกมิติ เธอวางแผนถึงขั้นมองว่าที่นั่นคืออาณาจักรที่ใหม่ เธอต้องจัดการอย่างรอบครอบ โดยนับเวลาถอยหลังอีก1เดือนเท่านั้น เธอรอดูคนชั่วพวกนั้นได้รับผลกรรมที่สาสมจนจำไปจนตายทีเดียว“แค่นี้ก่อนก็แล้วกัน คืนนี้ต้องวางแผนใหม่” ถึงเมื่อคืนจะคิดมาแล้วทั้งคืน แต่พบว่าบางจุดเธอยังไม่รอบครอบพอ จากนั้นจึงรีบบึ่งรถกลับวิลล่าหลี่ทันทีที่เปิดประตูเข้ามา เธอก็แจกจ่ายอาหารที่ซื้อมาแบ่งให้ป้าเมิ่งและเหล่ารปภ จาก

ดวงตานั้นไม่โกหกสักนิด เฉวียนเยี่ยยกยิ้มเต็มใบหน้าก่อนจะจับมือเขา“สำรวจที่นี่กัน ข้าต้องวางแผนช่วยชาวต้าตง” เขาพานางเดินดูรอบๆจวนลู่ พบว่าที่นี่ไม่ใหญ่มาก มีห้องนอน1ห้อง ห้องครัว ห้องทำงาน และลานกว้างหน้าบ้าน ด้านหลังเป็นทุ่งนา มีบ่อหินสำหรับอาบน้ำ ตรงกลางเป็นหอนั่งเล่นกลางสระที่น่ำแห้งขอดจนมองเห็นแต่ศาลาเดินออกมาด้านหน้าอีกหน่อย ก็เป็นค่ายทหารที่ตอนนี้แห้งแล้งจนมีแต่ฝุ่นคละคลุ้ง มีโรงนอนที่ทอดยาว มีกระโจมผ้าสำหรับห้องบัญชาการ มีที่เก็บอาวุธ มีคอกม้าที่มีม้าอยู่เพียง3ตัวแต่ก็ดูอ่อนแรงไม่ต่างจากคน “ข้ามีอาหารสัตว์ ท่านลองเอาให้มันกินดู” ดีที่ซื้อติดไว้เผื่อเจอว่ายังมีสัตว์รอด นางเรียกอาหารสัตว์ออกมาจากมิติ1กระสอบ จ้งหลินรีบจัดการเทลงในรางไม้ ม้า3ตัวใช้จมูกดมฟุตฟิต ก่อนจะค่อยๆกิน“เดิมทีกินแต่หญ้าแห้ง บัดนี้หมดแล้ว ไม่มีแม้แต่ใบไม้” ใช่!! นางรู้สึกว่าที่นี่ร้อนมากจริงๆ“อันนี้แค่พอประทังก่อน พรุ่งนี้ข้าคิดว่าควรส่งคนมาทำความสะอาดคอกม้าให้สะอาด บ่อบาดาลนั่นข้าจะหาน้ำมาเติมให้ แล้วก็จะสั่งหญ้าแห้งมาให้ ม้าศึกพวกนี้ท่านต้องดูแลมันให้แข็งแรงก่อน จึงจะใช้เดินทางได้” เขาพยักหน้ารับ“นี่เป็

ปลายสายไม่ได้แปลกใจเขารู้ปัญหาภายในของตระกูลหลี่ดี“คุณต้องการเวลาเท่าไหร่” “3สัปดาห์ค่ะ ฉันอยากให้พวกเขาดิ้นพล่านไปทั่วเวลาไม่ได้ดั่งใจ”“ได้คับ อีก15นาทีเงิน80ล้านจะโอนเข้าบัญชีคุณ”สุดท้ายแม้เฉวียนเยี่ยอยากจะปล่อยวางแต่ก็ดูจะเป็นเรื่องที่ยาก เพราะกั้วหมิงไม่ยอมปล่อยเธอไปแน่นอน“เซี่ยหลิน ประชุมบอร์ดบริหารฉันจะไปด้วย เปลี่ยนระบบการเงินบริษัทใหม่ ต่อจากนี้การจ่ายเงินทุกรายการผ่านฉันคนเดียว!!” เมื่อคิดจะปิดตายก็ต้องตอกฝาโลงให้แน่นหนา เธอต่อสายหาเพื่อนสนิทที่รักษาการณ์แทนเธออยู่ทันที เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยก็เป็นช่วงที่ม้าที่จองเอาไว้มาส่ง เธอสั่งให้ป้าเมิ่งไปจัดการเซ็นรับและที่เหลือให้พี่เลี้ยงที่จ้างมาดูแลจัดการได้อย่างเต็มที่ ส่วนตัวของเธอนั้นตรงไปที่แม่น้ำสายที่ใหญ่ที่สุด เปิดท้ายรถตู้ และหยิบของกินออกมาทำท่าทางคล้ายมาปิกนิกดีที่เลือกมาในช่วงเย็น และยังนั่งทำบัญชีข้าวของเล่นจนพระอาทิตย์ใกล้ตกดิน จึงดูไม่แปลกใจเพราะเธอเปิดท้ายรถตู้นั่งดูวิวแม่น้ำสายใหญ่ด้านหน้าเหมือนที่ใครๆก็ทำกัน“ถ่ายโอนน้ำไปที่ต้าตง ก็ไม่ทำให้แม่น้ำสายใหญ่หมดไปได้หรอก!” สายตาหวานมองไปยังแม่น้ำที่ไกลลิบสุ