Todos los capítulos de ANG KONTRATA NG BIYONARYONG ASAWA KO: Capítulo 41 - Capítulo 50

Chapter 41 “Adrian… ano ang alam mo tungkol sa ama ng kapatid ko?” Walang sumagot. Parang biglang naging napakaliit ng bahay. Tahimik. Masyadong tahimik. Nakatingin lang sa akin si Adrian habang hawak ko pa rin ang cellphone niya. Pero hindi na siya makatingin nang diretso sa mga mata ko. “Adrian,” ulit ko. Mas mahina na ang boses ko. “Who is he?” Dahan-dahan siyang huminga. “Hindi mo gugustuhing malaman.” Napatawa ako nang mapait. “Hindi ko na gustong makarinig ng ganyan.” Lumapit ako sa kanya. “Buong buhay ko, may mga taong nagsisinungaling sa akin. My father. Gabriel. Ikaw.” “Hindi ako nagsinungaling.” “Then tell me the truth.” Nanatiling tahimik si Adrian. Tumingin ako sa larawan. Si Lucas. At ang lalaking nasa tabi niya. May kakaiba sa mukha ng lalaki. Hindi ko man siya gaanong kilala, may pakiramdam akong nakita ko na siya noon. Parang may alaala akong pilit na gustong bumalik. “Who is he?” “Someone from your father’s past,” sagot ni Gabriel. Napaling

Chapter 44Matagal kong tinitigan ang mensahe sa cellphone ni Adrian.IF ADRIAN COMES WITH YOU, LUCAS DIES.Paulit-ulit kong binasa iyon.Parang sa bawat segundo, lalo akong nahihirapang huminga.“Give me the phone.”Hindi ko agad ibinigay kay Adrian.“Who sent this?”“I don’t know.”“Liar.”Napatingin siya sa akin.“Hindi ako nagsisinungaling.”“Then why do they know exactly what will hurt you?”Tahimik siya.“Lucas.”Tumango siya.“Alam nilang mahalaga sa akin si Lucas.”“Hindi lang iyon.”Napatingin ako sa kanya.“Then what?”Huminga siya nang malalim.“Alam nilang pupunta ako kapag ikaw ang nasa panganib.”Natahimik ako.Kaya pala.Hindi lang si Lucas ang ginagamit nila.Ginagamit din nila ako laban kay Adrian.“Then I won’t let you come.”Agad siyang umiling.“No.”“I have to.”“Hindi ka pupunta roon nang mag-isa.”“Lucas’s life is at stake.”“Exactly.”Lumapit siya sa akin.“Kung pupunta ka roon nang walang proteksyon, baka hindi na kita makita muli.”“Pero kung sasama ka, baka

Chapter 45Hindi ako makagalaw.Nakatayo lamang ako habang nakatingin sa dugo sa sahig.“Lucas…”Hinawakan niya ang braso ko.“Don’t.”“Nasaan si Gabriel?”Umiling siya.“Hindi ko alam.”“Pero kasama ko siya.”“I know.”“Then where did he go?”Tumingin siya sa madilim na hallway.“He wasn’t supposed to bring you here.”Napakunot ang noo ko.“Ano ang ibig mong sabihin?”“Someone changed the plan.”“Who?”Hindi siya sumagot.“Lucas, please.”Tumingin siya sa akin.“I’ve been waiting for you.”Napaluha ako.“Buong buhay kitang hinahanap nang hindi ko alam na mayroon pala akong kapatid.”Dahan-dahan siyang ngumiti.“I know.”“Bakit hindi ka nagpakita?”“Because Dad told me never to.”Nanlamig ako.“Dad?”Tumango siya.“Our father.”Napahawak ako sa dibdib ko.“Alam niyang buhay ka?”“Yes.”“Then why did he tell me you were dead?”Tumahimik si Lucas.“Because he wanted to protect you.”Napailing ako.“Everyone keeps saying they’re protecting me.”Tinitigan ko siya.“But no one ever asks m

KABANATA 47“Sofia!”Tumakbo ako palabas ng silid.“Elena, wait!”Narinig ko ang sigaw ni Adrian sa likod ko, pero hindi ako huminto.Mabilis akong tumakbo sa hallway.Madilim.Tahimik.At may amoy ng pulbura sa hangin.“Sofia!”“Elena!”Narinig ko ang boses niya mula sa kabilang bahagi.Sinundan ko iyon.Pagdating ko sa dulo ng hallway, nakita ko siyang nakatayo sa harap ng isang lalaki.May hawak itong baril.“Sofia!”Napatingin siya sa akin.“Run!”Biglang itinaas ng lalaki ang baril.Pero bago pa siya makaputok, may humila kay Sofia palayo.BANG!Tumama ang bala sa dingding.“Get down!”Si Adrian.Hinila niya ako pababa habang si Daniel naman ay sumugod sa lalaki.Nag-agawan sila.Bumagsak ang baril sa sahig.Tumakbo si Sofia papunta sa akin.“Elena!”Yakap agad ako sa kanya.“Sofia, are you okay?”Tumango siya habang umiiyak.“I’m okay.”“Who is that man?”Hindi siya sumagot.“Who?”Tumingin siya sa likod namin.Nakahandusay ang lalaki sa sahig.At si Daniel ang nakatayo sa tabi

KABANATA 49BANG!Napayuko ako habang mahigpit na hinawakan ni Sofia ang kamay ko.“Stay down!” sigaw ni Adrian.May isa pang putok.BANG!Tumama ang bala sa kahoy na pinto.“Everyone move away from the windows,” sabi ni Marcus.Mabilis kaming umatras.Tumingin ako kay Adrian.“Who is outside?”Hindi siya sumagot.“Adrian!”“Hindi ko alam.”Napatingin ako kay Marcus.“You said you knew.”Umiling siya.“I said the killer was outside.”“Then who?”Bago pa siya makasagot, may narinig kaming yabag.Hindi mula sa labas.Mula sa loob ng bahay.Napalingon kaming lahat.May isang anino sa dulo ng hallway.“Who’s there?” sigaw ni Adrian.Walang sagot.Unti-unting lumapit ang anino.Hanggang sa lumitaw ang isang babae.Napahinto ako.Kilala ko siya.“Hindi…”Napaatras si Sofia.“Mom?”Nanlamig ako.Hindi puwede.Patay na ang babaeng iyon.O iyon ang sinabi sa amin.“Who is she?” tanong ni Marcus.Hindi ako makapagsalita.Tinitigan ko ang mukha niya.Parehong mga mata.Parehong boses.Parehong m