กระตุ้นรักคุณหนูแสนซื่อ のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

“ขอบคุณนะครับคุณหนูที่คิดแบบนั้น แต่ยังไงลุงก็คงต้องไปครับ”“ทำไมลุงต้องไปด้วยคะ อยู่ที่นี่ก็สบายดี หรือว่ามีใครทำอะไรให้ลุงไม่สบายใจ...”“ใยบัว!”เสียงพี่ชายของเธอเรียกมาแต่ไกล“ไปโรงเรียนได้แล้ว รถรออยู่นานแล้วโว๊ย!!” “เออ ๆ กำลังจะไปเดี๋ยวนี้แหละ!!” เธอตะโกนตอบพี่ชายไปอย่างรำคาญ ก่อนจะหันมามองลุงธนา ด้วยสีหน้างอนๆอย่างไม่รู้ตัว“ลุงธนาอย่าเพิ่งพูดเรื่องนี้กับคุณพ่อนะคะ คิดให้ดีเสียก่อน อายุก็ไมใช่น้อย ๆแล้ว ไม่รู้จะออกไปอยู่ข้างนอกให้ลำบากอีกทำไม...หนูไปโรงเรียนก่อนล่ะ เย็นนี้เราค่อยกลับมาคุยกันใหม่”เธอทิ้งท้ายไว้แค่นั้น ก่อนวิ่งออกจากสวนไป พร้อมกุหลาบช่อใหญ่ในมือ รวมทั้งกุหลาบสีแดงดอกนั้นที่เขาตั้งใจจะมอบให้แก่เธอ หากเธอจะล่วงรู้ถึงหัวใจปรารถนาของชายแก่ผู้ต่ำต้อยคนนี้ธนาทิ้งจอบเสียมแล้วสาวเท้าเดินกลับไปยังบ้านพักซึ่งอยู่ท้ายสวนนั่นเอง บ้านหลังน้อยของเขาอยู่ริมบึงบัวขนาดเล็ก แวดล้อมไปด้วยต้นไม้ใหญ่จนร่มครึ้มและเย็นสบายใกล้กันนั้นมีอาคารกระจกหลังใหญ่สำหรับปลูกผักออแกนิกซ์เพื่อใช้รับประทานภายในบ้าน รวมทั้งเป็นที่เพาะต้นอ่อนและทดลองปลูกพืชผักสำหรับนำไปปลูกยังแปลงดินด้านนอกอีกด้วย

ระหว่างนั่งรถกลับบ้าน แทนที่เธอจะคิดถึงเรื่องแทนไท แต่เธอกลับคิดถึงเรื่องลุงธนาเสียอย่างนั้น เธอคิดจนใจมันวุ่นวายและกังวลสับสน เธอคิดจนเผลอถอนหายใจอย่างหนักหน่วงออกมาไม่รู้สักกี่ครั้งนั่นเพราะเธอค้นพบคำตอบบางอย่างที่เฝ้าถามตัวเองมาหลายเดือนแล้ว ในขณะที่เธอมีตัวเลือกที่ดีอย่างแทนไท แต่หัวใจของเธอกลับนึกถึงแต่ชายแก่คราวพ่อคนนั้น ทั้งที่เขาไม่มีอะไรสู้แทนไทได้เลย นั่นย่อมหมายความว่า ความรักมันไม่เกี่ยวกับอายุหรือวรรณะหรอกนะ แต่มันเกี่ยวกับความรู้สึกของคนสองคนต่างหากเมื่อกลับถึงบ้าน เธอตั้งใจจะแอบไปพบเขาในสวน แล้วเปิดใจคุยกับเขาให้รู้เรื่อง เธอไม่ได้ควาดหวังให้เขามาคบหากับเธอในฐานะคู่รัก เพราะมันเป็นไปได้ยากอยู่แล้วแต่เธอเพียงอยากขอร้องให้เขายังอยู่ที่บ้านหลังนี้ อยู่ในฐานะคนของเธอ อยู่ในฐานะผู้ชายที่ชื่อธนา คนที่ทำสวนบังหน้า แต่ลับหลังกลับเป็นคนสำคัญของเธอ “กลับมาแล้วก็รีบไปอาบน้ำแต่งตัวไป เดี๋ยวแม่จะพาไปกินข้าวข้างนอก” มารดาของเธออยู่ในชุดสวยงาม เตรียมพร้อมจะออกไปงานเลี้ยงสังสรรค์ที่สโมสรเหมือนทุกสัปดาห์เธอยิ้มให้มารดา แม้อารมณ์ไม่ค่อยจะเบิกบานนัก“วันนี้หนูคงไปด้วยไม่ได้แล้วค

“ถ้าคุณรักฉันจริง คุณก็ห้ามทิ้งฉันไป อยู่เป็นคนของฉัน เคียงข้างฉันไปตลอดชีวิต ได้มั้ยคะ”เขาไม่อยากจะเชื่อ “คุณหนู...คุณหนูกำลังพูดอะไรอยู่รู้ตัวรึเปล่าครับ” “หนูพูดจริงค่ะ เพราะหนูเองก็รักลุงธนาเหมือนกัน”“คุณหนู!” เขาจะช็อคตายเอา นี่เขาฝันอยู่หรือว่ากำลังมโนไปเองกันแน่ คุณหนูแสนสวยเพิ่งสารภาพว่ามีใจให้กับคนแก่คราวพ่ออย่างเขาอย่างนั้นรึ“แต่ความรักของเรา คงเป็นเพียงความลับระหว่างเราเท่านั้น คุณลุงเข้าใจมั้ยคะ”“ผม...ผม...ผมเข้าใจดี...มันเป็นไปไม่ได้แน่”“ในโลกของความเป็นจริง อาจเป็นไปไม่ได้ แต่ในโลกของเราสองคน ทำไมมันจะเป็นไปไม่ได้ล่ะคะ” เธอลูบไล้ปลายคางที่เต็มไปด้วยเคราดำแซมขาวของเขา สายตาอ้อนวอนร้องขอบางอย่างจากเขาอย่างเปิดเผย “ในเมื่อหนูรู้สึกอบอุ่นทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้คุณ...”“คุณหนู เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า” เขากระซิบกระซาบเตือนเธอ พลางมองไปโดยรอบเพื่อให้แน่ใจ“ถ้ากลัวใครเห็น งั้นเราก็ไปคุยกันในที่มิดชิดกว่านี้สิคะ ไม่เห็นจะยากเลย”“แต่...”“ถ้าขืนยังลังเล ยังไม่กล้าอีก หนูจะทิ้งคุณแล้วนะ บอกไว้เลยว่านี่เป็นโอกาสเดียวและโอกาสสุดท้ายของคุณ...ไม่อยากถอดชุดนักเรียนของหนูด้วยมือของตัวเ

“อ๊า....ฮือ อูย...อ๋อย....เสียว...ซี๊ดส์” เธอกรีดร้องอย่างสุขสม กอนก้มมองช่วงกลางลำตัวของตัวเอง เพราะความอยากรู้อยากเห็นตามประสาวัยรุ่นวัยอยากลอง“ฮือ...ธนา...โอย...ใยบัวเสียวจนกระตุกไปทั้งตัวแล้ว” เธอหายใจระรวย ยามมองเขาดึงกางเกงในออกทางปลายขาของเธออย่างนุ่มนวล สายตาของเขาเองก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและอยากรู้อยากเห็นไม่แพ้เธอเขาถลกกระโปรงนักเรียนของเธอขึ้นไปพักอยู่บริเวณสะเอว ปล่อยช่วงล่างอล่างฉ่างงดงามยั่วสายตา“โอว...สวยเหลือเกินคุณหนูของผม” โหนกอูมสีชมพูที่มีไรขนปกคลุมเพียงนิด และร่องฉ่ำกลางกลีบชมพูที่อุ้มเม็ดเกสรสีสวยเอาไว้อย่างน่ารัก“อืม...” เขาเห็นแล้วชักทนไม่ไหว อยากจะใช้เอ็นอุ่นยัดโยกเข้าไปให้จมมิดแล้วกระแทกให้แหลกลาน แต่ใจหนึ่งก็อยากจะถนอมสาวน้อยให้ถึงที่สุด อย่างน้อยก็ไม่ทำให้เธอกลัวจนเตลิดไป เขาควรจะใช้ลิ้นเล้าโลมเธอให้อ่อนระทวยไปทั้งตัว ทำให้ไฟราคะของเธอลุกท่วมจิตวิญญาณเสียก่อน“อือ...ธนาอ่ะ...มองอยู่ได้...ใยบัวอายนะ” สายตาของเขาทำให้เธอร้อนผ่าวไปทั้งตัว“อย่าอายไปเลยครับ มันเป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์อย่างเรา ๆ ก็เหมือนสัตว์ทั่วไปที่ต้องผสมพันธุ์กันเพื่อออกลูกออกหลาน”“อ

“อืม...แต่หนูพูดอะไรแบบนั้นไม่เป็นหรอก”“ไม่เป็นไร แค่ไม่รังเกียจสิ่งที่ผมจะพูดก็พอ เพราะเวลาที่ผมมีความสุขมากๆ ผมมักจะสบถคำหยาบคายออกมา คุณหนูจะรับผมได้มั้ยนะ”“หืม...” เธอจ้องมองเขาตาแป๋ว พร้อมลูบแผงขนบนหน้าอกของเขาอย่างยั่วเย้า “ไม่ยักรู้ว่าตาแก่คนนี้พูดมากขนาดนี้ วัน ๆเห็นก้มหน้าทำแต่สวน แต่พออยู่บนเตียง กลับเปลี่ยนเป็นคนละคน”“นี่ยังน้อยไป คุณหนูจะได้เห็นอะไรที่น่าแปลกใจมากกว่านี้ แต่คุณหนูก็จะได้รู้จักผมมากขึ้น”เธอชักอยากรู้จักเขามากขึ้นแล้วสิ เธอควรจะทำยังไงดีนะ เพื่อให้เขารีบเผยตัวตนออกมา“หนูเคยเห็นคุณช่วยตัวเองหลังต้นไม้ ตอนนั้นคุณ...”“คิดถึงคุณหนูอยู่ไง”“บ้า!” เธอตีไหล่เขาเบา ๆเพื่อสั่งสอน “คนลามก!”“ใช่ ผมทั้งบ้าทั้งลามกเลยล่ะ แต่ผมก็ลามกกับคุณหนูคนเดียวเท่านั้นนะ เพราะคุณหนูคนนี้คือหัวใจของผมมาตลอด ผมเฝ้าดูคุณหนูเติบโตอย่างมีความสุข”คำพูดของเขาทำให้เธออบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูก เธอคิดถูกแล้วที่เลือกเขาเป็นคนแรกของเธอ ประสบการณ์และหัวใจสุดแกร่งของเขา คงทำให้เธอเติบโตเป็นหญิงสาวสุดสมบูรณ์แบบได้ไม่ยาก“หนูมีเรื่องจะสารภาพกับคุณด้วยค่ะ”“หืม” เขาทำหน้าสนใจ “อะไรครับ”“หนูเ