Tatlong oras na akong naghihintay sa lobby ng Verande Tower nang biglang huminto ang lahat sa kanilang mga ginagawa.Hindi ko na kailangang tumingin para malaman kung sino ang pumasok. Naramdaman ko na ito sa paraan ng pagbabago ng hangin sa buong silid… na parang ang bawat tao ay kahit hindi tumitingin, ay bigla na lang nakaramdam ng presensyang hindi puwedeng balewalain.Pero tumingin pa rin ako.Mataas siya, mas mataas pa sa palagay ko batay sa mga larawan niya sa Forbes na nakita ko noong nag-research ako bago pumunta rito. Nakasuot ng itim na suit, na parang ginawa mismo para sa kanya -- eksakto, walang sobra, walang kulang, tulad ng buong pagkatao niya. Hindi siya nagmamadali kahit alam kong may pupuntahan siyang meeting. Naglalakad siyang parang oras mismo ang naghihintay sa kanya.Si Alessandro Verande.Hindi ko dapat siya tinitigan nang ganito katagal. Pero may kakaiba sa paraan niya ng paglalakad na tila parang may hinahanap. At bago ko pa maiwasan, tumigil ang kanyang mga
Terakhir Diperbarui : 2026-09-11 Baca selengkapnya