All Chapters of My Strict Boss Is My Lover: Chapter 11 - Chapter 20

"Galit ka ba sa'kin, Duke?""Why would I be angry at you?" masungit niyang sagot nang hindi man lang lumilingon sa'kin."Pero bakit pakiramdam ko iniiwasan mo ako? Dahil... dahil ba sa nangyari sa restaurant no'ng isang araw," pabulong kong sabi, pilit na pinipigilan ang pamumuo ng luha sa mga mata ko. “Dahil sa akin kaya nawalan ang kumpanya ng 800 million na investment deal? Kung galit ka dahil doon, sana sinabi mo na lang sa akin nang diretsohan kaysa sa ganitong pinaparamdam mo sa akin na parang hangin lang ako sa paligid mo!"Napatigil si Duke. Ang kaninang blangko niyang mukha ay dahan-dahang napalitan ng dilim. Binitawan niya ang pinto ng ref at marahas na isinara ito. "I don't give a damn about that 800 million pesos. I told you that already, didn't I? Ang perang 'yon, kayang-kayang kitain ng kumpanya ko sa loob lang ng ilang linggo.""Kung ganon bakit mo ako iniiwasan? Sabihin mo sakin kung ano ang rason mo!?“"Eula..."Iyon lang ang binanggit niya pero naramdaman ko ang k

"Look at how wét you are for me, Eula," bulong niya habang ang kanyang daliri ay dahan-dahang naglalaro sa ibabaw ng manipis na tela ng aking pánty.Gusto kong takpan ang mukha ko sa sobrang hiya, pero bago ko pa magawa iyon, biglang tumunog ang doorbell.Agad na kumunot ang noo ni Duke. Ang mga mata niyang punong-puno kanina ng pagnanasa ay biglang napalitan ng iritasyon.Napatingin ako sa pinto bago muling bumaling sa kanya. "Duke, may bisita ka yata...""No, I don't." Mabilis niyang inalis ang kamay niya sa ilalim ng suot ko. "I'm not expecting anyone. At isa pa, walang sinuman sa mga kakilala ko ang nakakaalam na lumipat ako sa apartment na 'to. Baka sa katabing unit lang lang 'yan at nagkamali ng pinto kaya don't mind it. We're not done yet."Muli siyang yumuko na para bang balak niyang ipagpatuloy ang ginagawa niya, ngunit bago pa man magdikit ang mga labi namin, tumunog na naman ang doorbell. This time, sunod-sunod na ang pagpindot na para bang hindi talaga titigil hangga't hin

Alas-singko pa lang ng umaga nang magising ako dahil sa alarm ng cellphone ko.Agad ko iyong pinatay at ilang segundo munang nakatitig sa kisame. Antok na antok pa ako, pero nang maalala kong flight na namin papuntang Japan ngayong araw, napabalikwas ako ng bangon.Mabilis kong hinanap ang maleta ko sa tabi ng cabinet. Kagabi ko pa dapat inayos ang lahat ng dadalhin ko, pero dahil sa mga nangyari, nakalimutan ko na ang tungkol doon.At ang mas nakakainis?Hindi lang ang biyahe namin ang laman ng isip ko. Kundi ang mga narinig ko kagabi....’Good thing you're already asleep, Eula... sa ngayon hindi mo pwedeng malaman ang katotohanan. Not yet.’Napahinto ako sa pagbukas ng maleta.Hindi ko alam kung bakit hanggang ngayon ay paulit-ulit pa rin sa isip ko ang mga salitang iyon. Ilang beses ko nang sinubukang kumbinsihin ang sarili kong wala akong pakialam sa personal na buhay ng boss ko, pero parang lalo lang akong nagiging interesado sa tuwing naaalala ko ang usapan nila ng mga kaibigan n

“You're really here, Duke.”Ngumiti siya at walang pag-aalinlangang niyakap si Duke.Natigilan ako sa kinatatayuan ko.Hindi ko alam kung bakit, pero bigla akong napatingin sa mga braso ng babae na nakayakap sa boss ko. Para bang natural na natural lang sa kanya ang gawin iyon, na para bang matagal na nilang nakasanayan ang magkayakap.Ang mas nakakainis, hindi agad siya itinulak ni Duke palayo.Ilang segundo rin silang ganoon bago bahagyang umatras ang babae, pero nanatili ang mga kamay nito sa magkabilang braso niya.“It's been a long time,” dagdag nito habang nakangiti. “I didn't know you were flying to Japan today.”“Why are you here, Bianca?”Bianca. So, iyon ang pangalan niya.Hindi man lang ngumiti si Duke habang nakatingin sa babae. Sa totoo lang, kung hindi ko nakita ang paraan ng pagyakap nito sa kanya, iisipin kong hindi sila magkakilala dahil sa sobrang lamig ng boses niya.Pero parang hindi naman iyon nakaapekto kay Bianca.“Wow. Is that how you're going to greet me after

Napasinghap ako nang makita ang bagong mensahe ni Duke sa cellphone ko.Duke: Still awake?Napatingin ako sa orasan sa gilid ng kama. 10:43 PM.Hindi pa naman ganun kagabi, pero kung tutuusin, dapat nagpapahinga na ako dahil 7:30 pa lang ng umaga ay kailangan na naming mag-almusal paramakapag-review ng mga dokumento at mapag-usapan ang mga detalye ng meeting.Pero heto ako ngayon, nakahiga sa kama at nakikipag-text sa boss kong hindi yata marunong tumigil sa pang-iinis.Eula: Opo, Sir. Matutulog na po ako.Ilang segundo akong nakatitig sa screen bago dumating ang reply niya.Duke: What are you doing?Eula: Nag-picture lang po.Duke: Of what?Eula: Sa view po sa bintana.Duke: Just the view?Napakunot ang noo ko.Ano bang ibig niyang sabihin? Ano pa ba ang puwedeng kunan sa bintana maliban sa view? Eula: Opo naman. Ano pa po ba ang dapat kong kunan?Duke: You tell me.Napanganga ako sa sagot niya.Grabe! Kahit sa text message, hindi nawawala ang pagiging nakakainis niya. Hindi ba siya