All Chapters of My Strict Boss Is My Lover: Chapter 31 - Chapter 40

Ilang segundo akong nanatili sa kinatatayuan ko, nakatitig sa dalawang lalaking nasa dulo ng hallway.Hindi ako maaaring magkamali.Kabisado ko ang mukha ng nakatatandang lalaki. Kahit ilang taon na ang lumipas mula nang huli ko siyang makita, hindi pa rin nagbago ang mga mata at tindig niya.Siguradong akong siya si Akihiro.Ang kaibigan ko noong college na mas nakasanayan kong tawaging Hiro.Pero ang mas ikinagulat ko ay ang lalaking teenager na kasama niya.Si Ryuuji.Ang dating batang tinuruan ko ng Japanese sa loob ng apat na taon.Ang batang dati ay halos ayaw umupo sa harap ng mga libro niya kapag oras na ng pag-aaral. Ang batang kailangan ko pang suhulan ng paboritong meryenda para lang matapos ang mga assignment at quizzes niya.Pero ngayon, hindi na siya mukhang batang anim na taong gulang na nakasimangot sa tuwing pinapabasa ko siya.“Kuya, I'm not a kid anymore,” reklamo ni Ryuuji. “I can take care of myself.”“Then stop acting like one. We agreed to have dinner together,

Pagod na pagod ako habang inaayos ang mga gamit ko sa loob ng apartment. Kahit ilang araw lang kaming nanatili sa Japan, pakiramdam ko ay isang buwan akong hindi nakapagpahinga nang maayos.Hindi naman ako nagsisisi sa pagpunta roon. Marami akong natutunan, lalo na sa business meeting namin ng Hoshino International Holdings. Pero kung may isang bagay na hindi ko inaasahang mangyayari sa Japan, iyon ay ang muli kong pagkikita kina Hiro at Ryuuji.At ang hindi ko rin makalimutan ay ang dinner namin noong gabing 'yon kasama si Mr. Takahashi.Napahinto ako sa pag-aayos ng mga damit ko nang maalala ko ang mga nangyari.Hindi ko inaasahan na magiging ganun ang usapan namin pagkatapos niyang imbitahan kaming lahat sa hapunan. Sa simula, akala ko ay simpleng dinner lang iyon para magkamustahan kami nina Hiro at Ryuuji. Pero nang magsimulang magsalita si Mr. Takahashi tungkol sa isang bagay na may kinalaman sa negosyo, doon nagbago ang lahat.Lalo na nang banggitin niya ang pangalan ni Mr. Ara

Hindi ko alam kung ilang segundo akong nakatitig kay Duke pagkatapos niyang sabihin ang mga salitang 'yon.“The way Hiro looks at you, is exactly how I look at you.”Paulit-ulit na umikot sa isip ko ang sinabi niya.Hindi ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman o kung paano ako sasagot. Para akong biglang nawalan ng kakayahang magsalita.“Sir...” iyon lang ang naisambit ko.Bahagya siyang napabuntong-hininga at tumayo. “Forget it, Eula. It's getting late. You should get some rest. May trabaho pa tayo bukas.”Iyon lang ang sinabi niya bago tumayo at naglakad palayo.Naiwan akong nakaupo sa sofa, hawak ang halos natunaw ng ice cream.Ang labo talaga ng lalaking 'yon.Lalo tuloy akong naguluhan sa sinabi niyang may gusto si Hiro sa'kin. At kung ano ang tingin ni Hiro sa'kin, ganoon din ang tingin niya sa'kin. Umiling ako at tumayo na rin. Kailangan ko ng matulog. Baka sakaling paggising ko kinabukasan, mawala na sa isip ko ang lahat ng sinabi niya.Pero kahit nakahiga na ako at naka

Anong ginagawa niya dito?Iyon ang paulit-ulit na tanong sa isip ko habang pinagmamasdan si Duke na papalapit sa mesa namin.Hindi ko alam kung bakit bigla akong kinabahan. Kanina lang, halos maiyak ako sa kakatawa habang pinapanood ang mga kalokohan ng mga katrabaho namin. Pero ngayon, parang gusto kong magtago sa ilalim ng mesa.Bakit ba kasi ngayon pa siya dumating?Nang mapansin niyang hawak ko ang isang shot glass. Bahagyang kumunot ang noo niya.“Sir Duke?” mahinang sambit ng host nang makilala siya. “What a surprise! We’re honored to have you here tonight!”Tumigil si Duke sa harap ng mesa namin. Bahagya siyang tumango bago nagsalita.“Continue. Don't mind me.”Walang naglakas-loob na magsalita sa loob ng ilang segundo. Pati si Paolo, na kanina lang ay halos mangisay sa kakasigaw habang pinapanood ang mga lalaking sumasayaw, ay biglang umayos ng upo.Napalunok ako.Hindi ko alam kung dapat ba akong ngumiti o magkunwaring hindi ko siya napansin. Ang problema, nakatitig siya sa ha

Hindi ko alam kung saan ako mas maiinis.Sa sarili ko dahil sa mga sinabi at ginawa ko kagabi, o kay Duke dahil halatang-halata sa mukha niyang habang-buhay niya akong aasarin sa nangyari.Ang masama pa, hindi ko na matandaan ang lahat.Paano kung may iba pa siyang hindi sinasabi? Paano kung may ginawa pa akong mas nakakahiya kaysa sa paulit ulit na pagsasabi sa kaniya ng Kiss me, Duke?Pero ayaw ko ng isipin ang mga 'yon. Lasing ako at wala sa huwisyo kaya ibabaon ko nalang ang lahat sa limot.Pagkatapos magbayad ni Duke sa hotel, sabay kaming bumalik sa apartment. Hindi ko na siya gaanong kinausap dahil sa tuwing naaalala ko ang sinabi niya, gusto kong magtago sa kung saan."You're unusually quiet today, Eula."Nagkunwari akong hindi ko narinig ang sinabi niya."Are you ignoring me? Kagabi lang gusto mong—"Bago pa niya matuloy ang sasabihin niya, pinandilatan ko siya. "Sir, kung wala po kayong magandang sasabihin, mas mabuti pang manahimik na lang kayo."Tumawa siya nang mahina. "L