All Chapters of My Strict Boss Is My Lover: Chapter 21 - Chapter 30

"Because Duke specifically requested you. Hindi ko alam kung ano ang rason niya kung bakit ikaw ang gusto niyang isama sa ganitong kalaking negotiation, pero I believe he has his reasons. At bilang business development manager, kailangan kong pagkatiwalaan ang desisyon niya.”"Pero sir Jimenez, alam niyo po ba ang dahilan kung bakit limang beses ng rejected ang business proposal ng Revamonte Group sa Japanese investors?”"Ang totoo, hindi ko rin alam ang dahilan Eula. Pero isa sa mga kilalang katangian ng Japanese business culture ay ang pagiging metikuloso nila. They pay attention to every little detail, especially when it comes to business agreements. Hindi sapat na maganda ang presentation mo o malaki ang projected profit ng negosyo. They don't just invest in a business, Eula. They invest in the people behind it."“Kung ganoon po, Sir, ano po ba ang pros and cons ng investment na ito? Ipagpalagay nalang po natin na kung sakaling matuloy ang partnership, ano po ang magiging epekto n

Pagkatapos ng breakfast, agad kaming sumakay ni Duke sa sasakyang naghihintay sa harap ng hotel. Hawak ko ang folder na naglalaman ng business proposal ng Revamonte Group habang paulit-ulit na sinusuri sa isip ko ang mga posibleng itanong ng investors.Hindi ko na mabilang kung ilang beses kong binasa ang mga dokumentong iyon kagabi. Pero kahit ganoon, hindi pa rin mawala ang kaba ko.“Are you planning to memorize the entire proposal?” tanong ni Duke habang inaayos ang cuff ng kaniyang dark navy suit.Napatingin ako sa kanya. “Hindi naman po, Sir. Gusto ko lang siguraduhin na handa ako kung may itanong.”“You've been saying that since we left the restaurant.”“Eh, paano kung may makaligtaan ako?”“Then we'll deal with it," may kumpiyansang sagot ni Duke.Napakurap ako. Gan'on lang? Samantalang ako, parang gusto nang tumalon palabas ng sasakyan dahil sa sobrang kaba, siya naman ay kalmadong-kalmado lang na para bang pupunta lang kami sa isang ordinaryong meeting.“Sir, hindi po ba kayo

Napatingin ako kay Kenji nang marinig ang mahinang pagtawa niya.Hindi ko alam kung ano ang nakakatawa sa sinabi ko, pero maya-maya ay napangiti na rin si Mr. Takahashi. Maging si Mr. Sato, na kanina ay seryoso habang sinusuri ang mga dokumento ay bahagyang natawa.“Sou desu ne. Anata wa hontō ni junbi ga ii desu ne,” sabi ni Mr. Takahashi.Bahagya akong yumuko. “Iie, mada manabu koto ga takusan arimasu.”Mas lalo silang natawa.Napakurap ako. Hindi naman ako nagbiro. Sinabi ko lang na marami pa akong kailangang matutunan. Bakit parang may nakakatawa sa sagot ko?Napatingin ako kay Kenji, pero sa halip na magpaliwanag, umiling lang siya habang pinipigilan ang ngiti.Sa kabilang banda, may isang taong hindi natutuwa sa hindi niya maintindihan.Si Duke.Mula sa gilid ng aking paningin, napansin kong naka-kunot ang noo. Nakasandal siya sa upuan, nakatiklop ang mga braso, at bahagyang nakataas ang isang kilay.“Kenji,” tawag ni Duke.Agad na humarap sa kanya ang interpreter. “Yes, Mr. Rev

Hindi ko pa rin mapigilang mapangiti habang nakasakay kami ni Duke sa kotse pabalik sa hotel.Ilang beses ko nang sinubukang pigilan ang sarili kong ngumiti na parang tanga, pero sa tuwing naaalala kong approved na ang partnership ng Revamonte Group at Hoshino International Holdings, kusang bumabalik ang ngiti ko.At hindi lang basta approved. Dinoble pa nila ang investment.Hanggang ngayon, parang hindi pa rin nagsi-sink in sa akin ang lahat. Limang beses ba naman nilang ni-reject ang proposal ng Revamonte Group bago kami nakakuha ng ganitong resulta. Tapos sa ikaanim na pagtatangka, hindi lang nila tinanggap ang proposal kundi dinagdagan pa nila ang halagang ilalabas nila.From four hundred billion to eight hundred billion.Kahit ilang beses kong ulitin sa isip ko, parang ang hirap pa ring paniwalaan."Are you still thinking about the meeting?”Napalingon ako kay Duke nang marinig ang tanong niya. Nakasandal siya sa upuan habang bahagyang nakaluwag ang kurbata. "Opo sir."“Judging

“Eula... wake up.”Napakunot ang noo ko nang may marinig akong boses sa tabi ko. Gusto ko pa sanang matulog dahil ang sarap ng pakiramdam ng katawan ko, pero may marahan na namang tumawag sa pangalan ko.“Eula, we're here. Nasa hotel na tayo.”Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko.Ilang segundo akong nakatitig sa lalaking nasa harapan ko bago ko naalala kung nasaan ako.Si Duke.Agad akong napalingon sa bintana at nakita ko ang hotel na tinutuluyan namin. Pero teka lang... paanong nakatulog ako? Huling naaalala ko, nakikipagbiruan pa ako kay Duke tungkol sa mga weird na superpower Napatingin ako sa kandungan ko at saka ko napansin ang isang dark coat na nakatakip sa katawan ko.“Sir, coat n'yo po ba ito?”Napatingin si Duke sa dark coat na nakatakip sa katawan ko bago muling ibinalik ang tingin sa akin. “Yes. You fell asleep, so I covered you with it.”Napakurap ako. “Nakatulog po ako?”“You suddenly stopped talking. When I looked at you, tulog ka na. I tried calling your name,