All Chapters of ม่านรัก ม่านทระนง : Chapter 11 - Chapter 20

“หว่านอี๋” นางหยุด “เจ้าจะนอนกับรองเท้าหรือกับข้า” หญิงสาวนิ่งไป ก่อนใบหน้าจะค่อย ๆ แดง “ข้าเพียงถามเรื่องงาน” “พรุ่งนี้ค่อยถาม” เขาดับตะเกียงดวงใหญ่ เหลือเพียงแสงสลัวด้านนอกม่าน หว่านอี๋วางหนังสือลง ฉางเยี่ยขึ้นเตียง เพียงม่านมุ้งถูกปล่อยลง โลกภายนอกก็เหมือนถูกกันออกไปอีกชั้น ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่าน

นางเงยหน้าทันที “ท่านอ๋อง” เขาเดินนำไปแล้ว แต่หว่านอี๋เห็นชัดว่า—มุมปากของเขากำลังยกขึ้น น่าหมั่นไส้จริง ๆ คลังด้านนอกใหญ่กว่าที่นางคิด ภายในมีผ้ากองเป็นตั้ง หนังสัตว์ อุปกรณ์เครื่องหนัง เชือก ถุงมือ และของใช้เบ็ดเตล็ดจำนวนมาก หว่านอี๋เดินดูทีละส่วน ช่วงแรกมีคนติดตามอยู่หลายคน พอเวลาผ่านไป คนเหล่านั

นางเงยหน้ามองสามี พบว่าเขากำลังมองนางอยู่ก่อนแล้ว ไม่มีผู้ใดพูดอะไร แต่บางอย่างเหมือนเข้าใจกันโดยไม่ต้องเอ่ย ยามบ่าย ทั้งคู่ขึ้นไปบนกำแพงส่วนหนึ่งซึ่งมองเห็นแนวพื้นที่ด้านนอกได้กว้าง ลมแรงมาก หว่านอี๋ต้องจับเสื้อคลุมแน่น เบื้องหน้าเป็นผืนขาวไกลสุดสายตา ภูเขาสีเทาเข้มเรียงซ้อนอยู่ด้านหลัง งดงาม แต่โห

วันที่หกสิบสาม มีข่าวมาถึง กองทัพชนะแนวรบตะวันตกถูกผลักออกไปไกลกว่าจุดเดิม ศัตรูถอยร่น ฉางเยี่ยยังไม่กลับ เพราะต้องจัดกำลังและเคลียร์พื้นที่อีกระยะหนึ่ง หว่านอี๋อ่านจดหมายแล้ววางลง ไม่ยิ้ม แต่คืนนั้นกินข้าวได้มากกว่าทุกวัน วันที่เจ็ดสิบกว่า ยามสาย มีเสียงม้าจำนวนมากดังมาจากหน้าจวน ตอนแรกหว่านอี๋กำล

บทที่ 12 คนที่เขาพากลับมา รุ่งเช้าวันต่อมา หว่านอี๋ตื่นช้ากว่าปกติเล็กน้อย กว่าสองเดือนที่นอนอยู่คนเดียว นางเคยคิดว่าตนคุ้นกับการมีพื้นที่บนเตียงทั้งหมดแล้ว เมื่อคืนกลับพบว่า—บางความเคยชินไม่เคยหายไปจริง ๆ เพียงถูกปล่อยให้ว่างอยู่เท่านั้น เมื่อฉางเยี่ยกลับมา ความอบอุ่นจากร่างกายข้างกาย น้ำหนักของแข