All Chapters of ม่านรัก ม่านทระนง : Chapter 1 - Chapter 10

บทที่ 2 คนที่อยู่มาก่อน เมื่อซูหว่านอี๋ลืมตาขึ้นอีกครั้ง แสงด้านนอกหน้าต่างสว่างแล้ว นางไม่รู้ว่าตัวเองกลับขึ้นมานอนบนเตียงตั้งแต่เมื่อใด จำได้เพียงหลังจากนั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่บนแท่นพักเท้าจนความหนาวเริ่มกัดกินปลายมือปลายเท้า นางจึงฝืนลุกขึ้น เช็ดน้ำตา สวมอาภรณ์ชั้นในอย่างลวก ๆ แล้วกลับขึ้นเตียง บ

บทที่ 4 รู้วิธีเป็นสามี คำพูดของหญิงสาวยังติดอยู่ในความคิดของเซียวฉางเยี่ยแม้ผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วยามแล้ว ท่านไม่รู้วิธีเป็นสามี ตลอดชีวิตสามสิบสองปี เขาเคยถูกกล่าวหามามากมาย หยาบกระด้าง เลือดเย็น ไม่รู้ธรรมเนียม ไร้ชาติตระกูล แม้กระทั่งคำว่าหมาป่าชายแดนก็เคยได้ยินขุนนางในเมืองหลวงใช้เรียกตนลับหลัง

บทที่ 6 คนของนาง เพียงครึ่งชั่วยามหลังเดินเข้าจวนอ๋อง ซูอวี้ถงก็ขมวดคิ้วไปแล้วไม่ต่ำกว่าสิบครั้ง ครั้งแรกเพราะลมแรงเกินไป ครั้งที่สองเพราะทางเดินจากโถงหน้าไปเรือนรับรองยาวเกินไปและไม่มีระเบียงปิดกันหิมะ ครั้งที่สามเพราะนางเห็นสวนของจวนอ๋องมีเพียงต้นสนกับต้นไม้ใหญ่ที่เหลือกิ่งเปลือย ไม่มีไม้ดอกงดงาม

บทที่ 8 คนที่ต้องอยู่ ซูอวี้ถงตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง ไม่ใช่เพราะนอนเต็มอิ่ม หากเพราะตลอดคืนเด็กสาวแทบข่มตาหลับไม่ลง นางไม่ชอบชายแดน ไม่ชอบลมที่พัดครางอยู่ด้านนอกตลอดคืน ไม่ชอบความหนาวที่แม้จะเพิ่มเตาถ่านถึงสองเตาก็ยังรู้สึกว่าแทรกผ่านผ้าห่มเข้ามาได้ ไม่ชอบความเงียบของจวนอ๋องซึ่งแตกต่างจากจวนใหญ

เย็นวันนั้น เมื่อเซียวฉางเยี่ยกลับจากค่าย สิ่งแรกที่เห็นบนโต๊ะอาหารไม่ใช่อาหาร แต่เป็นรองเท้าสามคู่ ชายหนุ่มหยุดเดิน “นี่อะไร” หว่านอี๋นั่งรออยู่ก่อนแล้ว “รองเท้าเจ้าค่ะ” เขามองนาง หว่านอี๋จึงชี้คู่แรก “ของทหารในกองทัพท่าน” อีกคู่เป็นของจิ้งเหวิน ส่วนคู่ที่สาม นางให้ช่างในเมืองนำตัวอย่างหนังที่หาได้