All Chapters of Paralel Yalanlar: Chapter 1 - Chapter 10

Ertesi sabah beni bir ziyafet sofrası bekliyordu. Uzun zamandır böyle gösterişli bir kahvaltı görmemiştim. Sıcacık yemeklerle dolu sofrayı görmek bile neredeyse başımı döndürüyordu.Deniz ürünlerine alerjim vardı, sarımsak ve peynirden de hoşlanmazdım. Annem bunu biliyordu ama yine de üzeri peynirli sarımsaklı ekmek ve karidesli börekler hazırlamıştı."Rose sarımsaklı ekmeğe bayılırdı. En güzelinin bu olduğunu söylerdi. Bu börekleri da sürekli atıştırırdı. Eve dönmeden önce en sevdiği yemekleri yapmaya yeniden alışmam lazım. Uzun zamandır yapmadığım için beceremediğimi söylemesini istemiyorum!" diye kendi kendine söylendi annem.Boş tabağıma baktım. Birden bir parça ekmek alıp sarımsağın en az olduğu yerinden büyük bir ısırık aldım. İçimde biriken acıyı da bastırmaya çalışarak lokmayı zorla yuttum.Gözlerimi önümden ayırmadan, ağlamak üzere olduğumu sesimden belli etmemeye çalışarak sordum. "Deniz ürünlerine alerjim olduğunu unuttun mu?"Annem yaptığı işi yarıda bırakıp donakaldı.

İşlemin devam etmesine karar verdiğim anda bedenim sakinleşmiş gibiydi.Sessizce odamın kapısına yaslandım. Kapının ardından annemle babamın konuşmalarını duyabiliyordum."Bir gün daha mı? Bir gün daha bile beklemeye dayanamıyorum!" dedi annem, sesini alçaltarak."Zaten olabileceği kadar hızlı ilerliyor," diye karşılık verdi babam."Yine de yeterince hızlı değil." diyerek içini çekti annem. "Canım Rose'umun bir dakika daha beklemek zorunda olduğunu düşünmek bile içimi parçalıyor!"Nedense söyledikleri artık beni üzmüyordu. Sanki göğsümü ezen o ağırlık sonunda hafiflemeye başlamıştı.Hatta her şeyin bitmesine ne kadar kaldığını saymaya başladığımı fark ettim.Annem bana pasta tasarımlarıyla dolu bir albüm gösterdi. "Birini seç."Kenarları dantel desenli beyaz pastayı gösterdim.Rengarenk mumlarla dolu bir kutu çıkardı. "Şimdi de bunlardan seç."Sekiz mum çıkarıp masanın üzerine yan yana dizdim.Annem donakaldı. Bana bakarken gözleri kızardı."Bu pasta benim veda törenim için

Yeni annemin adı May'di.Perdeleri öyle bir çekti ki güneş ışığı yüzüme değil, sadece yere düşüyorduPerdelere dokunmadan önce hep bana bakıp soruyordu. "Işık böyle iyi mi, canım? Rahat mısın? Biraz daha azaltayım mı? Burada durmam seni rahatsız ediyor mu?"Boğazım düğümlendi. Bunu beni kazanmaya çalıştığı için yapmadığını fark ettim. Gerçekten benim için her şeyi biraz daha kolaylaştırmak istiyordu.Yeni babamın adı Rutger'dı. Bir kaseye çorba doldurup yanına bir kaşık koydu. "Yavaş yavaş. Hâlâ biraz sıcak. Kaygılandığında miden eskiden de rahatsız olurdu. Hepsini bitiremezsen sorun değil. Kendini ne kadar rahat hissediyorsan o kadar iç."Kaşığı elime aldım. Bileğim ağrıyor, elim titriyordu. Bir yudum aldım. Sıcak çorba boğazımdan geçip boş, ağrıyan mideme ulaştı. Canım yandı.Rutger bana bir mendil uzattı ama neden ağladığımı sormadı. Sadece, "Acele etme, tatlım. Acelemiz yok," dedi.***O öğleden sonra beni eve götürdüler. Beni bekleyen bir hoş geldin pankartı ya da pasta yo

Üçüncü Şahıs Bakış AçısıSilverstone ailesi sonunda Rosamund'un, yıllar boyunca kafalarında yarattıkları kişiyle hiç ilgisi olmadığını fark etti. Rosamund'un küçük beyaz bir elbise giyip fotoğraf çektirmek ya da doğum günü pastasının arkasında gülümsemek gibi şeylere hiç ilgisi yoktu. Caelan'a yakın olmak istemiyordu. Çoğu zaman ailesinin hazırladığı yemekleri bile sevmiyordu.Birinin tenine dokunmasından nefret ediyordu. Perdeler asla tamamen açılamıyordu. Televizyonun sesi bile 20'nin üzerine çıkarılamıyordu.Amy ilk başta sabırlı olmak için elinden geleni yaptı. "Geldiğin yerde çok acı çektiğini biliyorum ama sen de bizim dünyamıza uyum sağlamayı öğrenmelisin!"Rosamund yüzünü yastığına gömdü. Ellerini kulaklarından hiç çekmiyordu. "İster orada ister burada olayım, ben hep böyleydim! Bana uyum sağlamaya hiç çalışmayan sizsiniz!"Amy ona karşı çıkmayı çok istiyordu ama aklından o teşhisi çıkaramıyordu.Raporu sakladıktan sonra psikoloğun kendisine verdiği ebeveyn rehberini bile

Amelia'nın Bakış AçısıBu yeni dünyaya geleli üç gün olmuştu ki eski ailemden bir görüşme isteği aldım.'Roger Silverstone, Amy Silverstone ve Caelan Jackman görüşme talebinde bulundu. Kabul ediyor musun?'Yeni kedim kucağımda kıvrılmış yatarken pencerenin yanında oturuyordum. Güneşin sıcaklığını elimin üstünde hissediyordum.Yerime Rosamund geçirilmeden hemen önce gözlerimin nasıl bulanıklaştığını hatırladım. Geri sayımı hatırladım.May benim için elma soyuyordu. Uygulamada yeni bir bildirim belirdiğinde durdu."Hmm, karar senin, Amelia," dedi.Rutger elinde bir bardak ılık sütle yanımıza geldi. "Onlarla konuşmaya karar verirsen yanında kalabiliriz. Ama konuşmak istemezsen de bunda hiçbir sakınca yok."İstek listesinin en altında Rosamund'un adını gördüm ve üzerine dokundum.Pek bir şey yoktu. Sadece birkaç satır yazı vardı.'Amelia, yaşadıkların için üzgünüm. Onlara bizim birer araç olmadığımızı söylemeye devam edeceğim. Ben kusurlu, söz dinlemez bir çocuk değilim. Sen de k