บททั้งหมดของ Servitude อาณัติรักเมียบำเรอ | เอเดนxพาย: บทที่ 21 - บทที่ 30

“ชุดบ้าอะไรเนี่ย” พัชชาขมวดคิ้วมุ่นพลางจ้องมองเสื้อผ้าที่เขาเตรียมไว้ให้ด้วยความรู้สึกหน้าร้อนผ่าว ชุดที่เขาสั่งแกมบังคับให้เธอใส่รอในคืนนี้มันช่างหมิ่นเหม่จนแทบจะเรียกไม่ได้ว่าเป็นเสื้อผ้า เนื้อผ้าบางเบาจนแทบไม่ปิดบังอะไรเลย มันเกินคำว่าเซ็กซี่ไปไกลจนน่าใจหาย“ยังไงก็ต้องใส่สินะ” เธอถอนหายใจยาว ในเมื่อเลือกเดินมาบนเส้นทางที่ไร้ทางถอย เธอก็จดจำต้องยอมรับชะตากรรม จากนั้นก็หยิบชุดที่คิดว่าโป๊น้อยที่สุด ออกมาสวมใส่ แต่มันก็แทบไม่ต่างจากชุดอื่นเลย ยิ่งเมื่อยืนส่องกระจกบานใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า ร่างบางก็ยิ่งรู้สึกอับอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนี เธอจินตนาการไม่ออกเลยว่าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเขาจริง ๆ เธอจะเอาหน้าที่ไหนไปมองชายหนุ่มร่างสูงสง่ากลับมาถึงโรงแรมในช่วงดึกสงัด วันนี้เขามีเรื่องให้ต้องคิดจนหัวหมุน แม้การเจรจากับจ่านซือจะลุล่วงไปได้ด้วยดี แต่ความกังวลเรื่องข้อมูลภายในที่รั่วไหลไปถึงหูคู่ค้ายังคงเป็นหนามยอกอกทว่าทันทีที่ก้าวเข้ามาภายในห้อง กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกไม้สดที่ผสมผสานกับน้ำหอมอโรมาแนวเย้ายวนก็ลอยมาแตะจมูก มันช่างดึงดูดจนทำให้ความเครียดขึงทั้งหลายมลายหายไปในพริบตา ความสน

เมื่อเสร็จสิ้นการอาบน้ำ ร่างสูงก็ช้อนอุ้มคนตัวบางออกมาจากห้องน้ำ ผ้าขนหนูผืนใหญ่ถูกพันรอบกายห่อหุ้มร่างของทั้งคู่เข้าด้วยกัน เขาพยายามซับหยดน้ำตามผิวเนียนให้แห้งอย่างเบามือ ทว่าแววตาปรารถนาที่ส่งมาถึงเธอนั้นกลับร้อนแรงจนปิดไม่มิดบนเตียงกว้างขนาดคิงไซส์ที่ถูกจัดเรียงผ้าปูและหมอนไว้อย่างสวยงาม มือหนากระชากผ้าห่มออกอย่างแรง ก่อนจะค่อย ๆ วางร่างเล็กลงบนที่นอนอย่างแผ่วเบา ท่าทางของเขาดูคุกคามแต่ในขณะเดียวกันก็ทะนุถนอมเธออย่างประหลาดพัชชาจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาด้วยความรู้สึกโหยหาไม่ต่างกัน เธอเองก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าเหตุใดความต่อต้านที่มีมาตลอดถึงมลายหายไป และยอมศิโรราบให้เขาอย่างง่ายดายเช่นนี้ร่างสูงขยับเข้าหาจนลมหายใจเป่ารดกัน ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาประชิดก่อนจะประกบริมฝีปากจูบอย่างดูดดื่ม ลิ้นหนาเกี่ยวตวัดลิ้นเล็กอย่างรุกราน บดเบียดคลึงเคล้าจนเกิดเสียงชื้นแฉะดังก้องไปทั่วห้องที่เงียบสงัดหญิงสาวที่ไม่เคยพานพบสัมผัสวาบหวามเช่นนี้มาก่อนปล่อยให้อารมณ์เตลิดเปิดเปิงไปกับเขา เธอขยับใบหน้าขึ้นรับรสจูบที่แสนหวาน นี่คือจูบครั้งที่สองในชีวิตที่เขามอบให้ และมันช่างลึกล้ำจนเธอเคลิบเคลิ้ม เผลออ้าปากตว

วันต่อมาหลังจากบทเพลงรักที่โหมกระหน่ำ อย่างหนักหน่วงไปทั้งคืนจนรุ่งสาง มาเฟียหนุ่มจึงยอมปล่อยให้หญิงสาวได้พักผ่อน พัชชาหลับรวดเดียวจนล่วงเลยมาถึงช่วงบ่ายของอีกวัน ร่างบางรู้สึกรุม ๆ คล้ายจะมีไข้และปวดเมื่อยไปทั้งตัว เรี่ยวแรงที่มีถูกสูบหายไปกับกิจกรรมอันเร่าร้อนเมื่อคืนจนหมดสิ้นสองร่างยังคงกอดกันอยู่บนเตียงกว้างในสภาพเปลือยเปล่า ไร้อาภรณ์ปิดบังร่างกาย มีเพียงผ้าห่มผืนหนาที่คลุมกายของทั้งคู่ไว้เท่านั้น“อื้ออออ” ชายหนุ่มที่ตื่นก่อนเอื้อมมือหนา ไปรวบตัวคนตัวเล็กเข้ามาแนบอกแกร่ง“พะ...พอแล้วนะคะ พายไม่ไหว” เธอรีบประท้วงขึ้นมาทันควัน เพราะกลัวว่าเขาจะเริ่มบทรักครั้งใหม่ขึ้นอีก“หึ ฉันยังไม่ทำอะไรเลยเธอก็หื่นซะแล้วเหรอ” เขาหัวเราะในลำคออย่างผู้ชนะ พลางกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น“ปะ...เปล่าซะหน่อย พายแค่รู้สึกปวดตัวมาก” เมื่อนึกถึงสัมผัสจาบจ้วงเมื่อคืน ใบหน้าหวานก็แดงซ่าน มาเฟียหื่นคนนี้ทำเอาเธอแทบเอาชีวิตไม่รอด“หึ่ม เธอไม่สบายหรือเปล่า” มือหนาเลื่อนขึ้นไปอังที่หน้าผากมน และก็พบว่าตัวเธอรุม ๆ จริงอย่างที่คาด อาจเป็นเพราะนี่คือครั้งแรกของเธอและการตรากตรำเมื่อคืนอาจทำให้ร่างกายปรับตัวไม่ทันจ

เมื่อเห็นว่าพัชชากำลังจมดิ่งสู่นิทราอันแสนหวาน เอเดนก็ไม่อยากจะก่อกวนความสงบนั้น เขาปล่อยให้ร่างบางได้นอนพักผ่อนอย่างสบายที่สุดเท่าที่จะทำได้ มือหนาบรรจงห่มผ้าผืนหนาให้เธอเพื่อมอบความอบอุ่น ก่อนที่ตัวเขาจะปลีกตัวออกไปจัดการงานที่ค้างคาต่อสถานการณ์ทางธุรกิจในตอนนี้กำลังเผชิญกับปัญหาถาโถม โดยเฉพาะการขนส่งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ชะงักงัน เนื่องจากบัญชีรายชื่อลูกค้าสำคัญรั่วไหลหายไป ข้อมูลนี้เปรียบเสมือนเส้นเลือดใหญ่ที่หล่อเลี้ยงกิจการของเขา มาเฟียหนุ่มสะกดกลั้นความโกรธแค้นไว้ในอก และรู้ดีว่าคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นพี่ชายของเธอ ทว่าเพราะตอนนี้เธอมาอยู่ในความดูแลของเขา เอเดนจึงพยายามข่มอารมณ์ไม่ให้พลั้งมือสังหารมันทิ้งเสียเหมือนครั้งก่อน ๆเขาตรากตรำทำงานจนรุ่งสางอีกครั้ง เมื่อถึงเวลาพักผ่อน เขาก็พาร่างกายอันเหนื่อยล้ากลับมาที่เตียง ปกติแล้วเขาไม่เคยอนุญาตให้ผู้หญิงคนไหนร่วมเตียงด้วยเลยแม้แต่ครั้งเดียว ทว่าในยามนี้ พัชชากลับกลายเป็นข้อยกเว้นเพียงหนึ่งเดียวที่ได้รับสิทธิ์นั้นวันต่อมา“อื้อออออ” ร่างบางขยับกายตื่นขึ้นในช่วงเย็นของอีกวันพร้อมกับความรู้สึกหนักอึ้งไป

เซย่าxคาลอส Talkณ โรงแรมหรูวันนี้ เซย่า คานซินน่า ได้รับมอบหมายภารกิจสำคัญ ให้มาเป็นตัวแทนออกงานเปิดตัวสินค้าของคู่ค้าทางธุรกิจ ซึ่งมักจะเป็นเช่นนี้เสมอหากงานไหนที่ เอเดน เคอร์เลซ เจ้านายของเธอ มองว่าความสำคัญยังไม่มากพอ หรือเป็นเพียงมารยาททางสังคม เลขาสาวผู้ปราดเปรียว และไว้ใจได้ที่สุดอย่างเธอ จะเป็นผู้ทำหน้าที่แทนในทุกอย่างร่างบางสง่างามในชุดราตรีแบรนด์เนมสีเงิน ดีไซน์สายเดี่ยวโชว์ไหล่เนียนสวย และแหวกหน้าอกลึกเผยความเซ็กซี่อย่างมีระดับ ใบหน้าสวยใบหน้าที่ถูกแต่งแต้มอย่างดี เสริมส่งให้ดวงตาคมสวยดูดุดัน และน่าค้นหาในเวลาเดียวกันทุกก้าวเดินที่เธอเดินผ่านแขกเหรื่อในงาน ต่างตกอยู่ในภวังค์ และเหลียวมองตามด้วยความชื่นชมแกมหลงใหล ในความสวยสง่าที่หาตัวจับยาก“ยินดีด้วยนะคะคุณโทมัส” ทันทีที่พบเจ้าของงาน เซย่าคลี่ยิ้มบางตามมารยาท พลางรับช่อดอกไม้จาก ดีน่า ผู้ช่วยเลขาสาวมายื่นให้เพื่อแสดงความยินดี“ขอบคุณมากครับคุณเซย่า ผมก็นึกว่าคุณเอเดนจะมาด้วยตัวเองซะอีก” โทมัสเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าแววตากลับฉายแววผิดหวังเล็กน้อย เขารู้ดีว่าหากเอเดนไม่ไว้ใจใคร หรือไม่ได้สนิทใจเป็นการส่วนตัว มาเฟียหนุ่มจะส่งเ