5 ปีผ่านไป“เมื่อวีรบุรุษผู้กล้าหาญออกมาปกป้องโลกได้สำเร็จ ทุกอย่างก็กลับคืนสู่ความสงบสุข โลกใบนี้ร่มเย็นขึ้นด้วยความเสียสละของเขา และทุกคนต่างยกย่องให้เขาเป็นฮีโร่ตลอดกาล...จบแล้วครับ” เสียงหวานละมุน เอ่ยเล่านิทานภาษาอังกฤษให้ลูกชายตัวน้อยฟังจนจบเล่ม ซึ่งนับเป็นเรื่องที่สองของค่ำคืนนี้“ขออีกเรื่องได้ไหมครับแม่ นะครับ” เด็กชายตัวน้อยหน้ากลมจิ้มลิ้มส่งสายตาออดอ้อน ใบหน้าที่ถอดแบบมาจากใครบางคน ที่เธอจากมาไกลแสนไกล ทำให้หัวใจของพัชชากระตุกวูบทุกครั้งที่มอง ทว่าเธอก็ทำได้เพียงส่งยิ้มอ่อนโยนให้เจ้าตัวเล็กตรงหน้าวิกเตอร์ เด็กชายลูกครึ่งวัย 4 ขวบที่มีเค้าโครงหน้าไปทางตะวันตกเกือบทั้งหมด กำลังอยู่ในวัยช่างซักช่างถามและแสนงอน จนคนเป็นแม่แทบต้องกุมขมับรับมือกับความฉลาดเฉลียวในทุกวัน“ต้องนอนแล้วนะครับคนเก่ง พรุ่งนี้วันจันทร์ต้องไปโรงเรียนแต่เช้านะ เดี๋ยวแม่ขวัญจะมารับที่บ้านครับ”“แม่ต้องไปส่งขนมอีกแล้วเหรอครับ...” เมื่อรู้ว่าพรุ่งนี้จะไม่ได้ไปโรงเรียนพร้อมแม่ เด็กน้อยที่ติดแม่แจก็เริ่มหน้างอด้วยความน้อยใจ“ไม่ทำหน้าแบบนั้นสิครับวิกเตอร์ ที่แม่ต้องทำงานหนักทุกวันก็เพื่ออนาคตของลูกนะครับ” แม้จ
Dernière mise à jour : 2026-09-15 Read More