All Chapters of เมียพลาดรัก (คุณซัน:เมย์): Chapter 21 - Chapter 30

@บริษัทผู้คนเทียวเข้าออก พอเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยของท่านรองคนใหม่จึงรีบทำความเคารพกัน แน่นอนหลายสายตาเกิดคำถามเพราะใครบางคนที่มาด้วย ท่านรองเดินจับมือเธอคนนั้นแน่น และเกิดการยื้อยุดฉุดกันไปมาเบาๆ แต่สุดท้ายก็นิ่งไปขั้นแรกอคิราห์แค่อยากให้ลูกน้องในบริษัทนี้เข้าใจว่าแม่ของลูกเป็นแฟนเขาก่อน จะเป็นแฟนมานานแล้วหรือเพิ่งคบก็แล้วแต่จะเข้าใจไป เพราะหากวันใดมีข่าวออกมาว่าเขามีลูกแล้วจะได้ไม่ตกใจ และการที่เขาทำสนิทชิดเชื้อกับเมยาวีอย่างนี้นั่นก็หมายความว่าไม่ใช่เราเพิ่งมาเจอกัน แต่เรารักกันดีมานานหลายปีแล้วต่างหากเขาจึงเปลี่ยนเป็นโอบเอวบาง บางคราวก็รับไหว้ผู้คนที่เดินผ่านไปมา ส่วนคนที่มากับเขาก็ทำเหมือนกัน อคิราห์กระตุกยิ้มมุมปาก ก็นึกว่าจะยืนบื้อ ที่แท้ก็เป็นงานอยู่ จากนั้นจึงได้โอบเอวเธอเดินเข้าไปในลิฟต์เพื่อขึ้นไปยังห้องทำงานเมยาวีขยับออกห่างเขาไปนิดด้วยความไม่ชิน ทว่าถูกเขารั้งให้ตัวติดกันอย่างเร็วจนเธอถลาไปซบอกเขา"คุณคะ""แล้วเมื่อไหร่คนจะเชื่อว่าฉันกับเธอเป็นผัวเมียกัน" ซันมองลงตำหนิ"แต่สถานที่นี้มันก็ไม่ควรมาเดินกอดกันไม่ใช่เหรอคะ แล้วอีกอย่างเรายังไม่ใช่แบบนั้นด้วย เราเป็นพ่อกับแม่ข

เมย์ยาวีถูกเขาอุ้มขึ้นไปนั่งบนเคาน์เตอร์อย่างไว"แต่เมย์ยังไม่ได้อาบน้ำ" คนตัวเล็กรีบห้ามเพราะไม่มั่นใจ"ทำก่อนค่อยอาบก็ได้เดี๋ยวร้อนอีก""แต่เมย์..ไม่มั่นใจ อ๊ะ" หญิงสาวกัดริมฝีปากตัวเองเบาๆ เมื่อเขาสอดแทรกนิ้วกลางเข้ามา เขาทำให้เธอเห็นว่าไม่ได้ติดต่อสิ่งนั้น"เห็นมั้ยว่าเธอพร้อมแล้ว ไม่ต้องอาบหรอก" เพราะเขาไม่เห็นว่าเมยาวีจะสกปรกตรงไหนเลย ในเมื่อเขาเองก็ยังไม่ได้อาบเหมือนกัน "ความจริงเธอก็เครื่องติดไวเหมือนกันนะเมย์" อคิราห์กระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนก้มลงงับที่ยอดอกของเมยาวี พร้อมนิ้วมือที่สอดเข้าสอดออกช้าๆ แล้วเร่งจังหวะขึ้นเร็วคราวนี้อคิราห์ไม่ได้ทำอ่อนโยนนุ่มนวลแล้ว เพราะถือว่าเมื่อคืนเขาเรียกความสนิทชิดเชื้อให้เธออคิราห์ขยับเข้าออกเร็วแรงจนได้ยินเสียงน้ำรักกระทบกับช่องแคบเหมือนคลื่นซัดสาด เมย์วีครางเสียงหวานลั่นทั่วห้องน้ำเพราะเริ่มไม่ไหว"อ๊ะ..อื้อคุณซัน" เธอเผลอยกสะโพกไปตามนิ้วมือที่เขาขยับ ความรู้สึกยิ่งวูบวาบไปตามตัว สักพักเหมือนคนล่องลอยขึ้นไปในอากาศ ยิ่งเขาย่อตัวนั่งลงข้างล่างแล้วยื่นลิ้นร้อนแตะลง ตวัดใส่ปุ่มกระสันเธอรัวๆเมยาวีกำขอบกระเบื้องแน่น ครางเสียงหลงกับลิ้นร้อนตวัดเล

เป็นเวลาเข้านอน เมยาวีมีเวลาส่งลูกสาวเข้านอนและเตรียมตัวไปทำงานอยู่ที่สองชั่วโมง โชคดีที่เมยาดาเป็นคนหลับง่าย เธอทำทุกอย่างให้เป็นปกติว่าไม่ได้จากลูกไปไหนเมยาดายังเล็กเกินไปที่จะเข้าใจว่าแม่ต้องไปทำงาน เธอรู้ว่าถ้าบอกลูก ลูกคงไม่อยากห่างเธอแน่นอนเพราะเราอยู่ด้วยกันทุกวัน ไม่เคยมีสักวันเดียวที่เธอกับลูกจะห่างกันนาน ซึ่งถือเป็นเรื่องยากที่เมยาดาจะปรับตัวทัน เธอจำเป็นต้องค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไปผ่านไปไม่ถึงสิบนาทีเธอได้ยินเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของลูกสาว จึงพยุงตัวเองลุกขึ้นดูว่าเมยาดาหลับไปแล้วจริงๆ หอมลงบนศีรษะของลูกน้อยอย่างคิดถึงเมื่อคิดว่าจะจากกันไปไหนแม้กระทั่งลูกไปโรงเรียนเธอยังรู้สึกใจหายแปลกๆ แน่นอนว่าถ้าออกจากอกเธอ เธอเป็นห่วงเรื่องความปลอดภัยแต่ยังดีว่ามีพ่อของเขาช่วยดูแล ทำให้เมยาวีตัดใจแล้วลงจากเตียงนอนเพื่อจะไปแต่งหน้าและเปลี่ยนเสื้อผ้ากำลังจะเดินออกจากห้องแต่งตัว แต่พ่อของลูกก็เดินเข้ามาพอดีเธอจึงได้ฝากฝังเสียเลย"เมย์ฝากลูกด้วยนะคะ"แทนที่อคิราห์จะตอบรับเขากลับสำรวจเมยาวีตั้งแต่หัวจรดเท้าโอเคว่าเขาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเมยาวีจะไปทำงาน แต่ชุดที่เธอสวมใส่อยู่ตอนนี้มันทำให้เขาไม่โอ

เมยาวีเดินออกมาจากห้องน้ำ พอเห็นว่าเขาคนนั้นนอนอยู่ที่ฝั่งของเธอ เธอจึงเดินเลี่ยงไปอีกฝั่ง นอนลงไปแล้วรั้งผ้าห่มผืนเดียวกันกับลูกสาวขึ้นมาคลุมตัวเองด้วยขยับเข้าไปโอบกอดเมยาดาที่ยังคงนอนหลับไม่รู้เรื่อง คนที่เพลียจากการทำงานและคิดถึงลูกมากๆ หอมลงไปที่หน้าผากเล็กเพื่อผ่อนคลายรู้สึกอบอุ่นที่หลังมือเมื่อสัมผัสได้ว่ามีใครบางคนวางทาบทับบนมือเธอ เมยาวีไม่ได้ห้าม ไม่ได้ดึงออก เพราะมองว่าการกระทำแบบนั้นมันเด็กเกินไปเขาคงกอดลูกสาว ทำให้เมยาดารับรู้ว่าพ่อกับแม่อยู่ตรงนี้ และในเมื่อเขาไม่ได้ทำอะไรไปมากกว่านี้จึงไม่มีความจำเป็นที่จะต้องทำให้เกิดเหตุการณ์แบบด้านนอกอีก ผ่านมาแล้วผ่านไปเขาอาจเข้าใจเธอผิด และงานเธอมันเป็นแบบนั้นด้วย เธอเองก็เลือกไม่ได้ แต่เขาก็รับปากเธอไม่ได้นี่ว่าเขาจะดูแลเธอไปถึงเมื่อไหร่อย่างที่เธอบอกไปว่าวันนี้เขายังไม่เจอคนที่ถูกใจ แต่อนาคตก็ไม่แน่ใจ เมื่อเขาไม่ได้ให้สถานะอื่นกับเธอนอกจากบอกว่าเป็นแม่น้องมายด์เมยาวีจึงปล่อยให้ตัวเองนอนหลับไปพร้อมความเมื่อยล้ากับมือของเขาคนนั้นที่ยังกุมมือเธอไม่ปล่อยโดยไม่มีใครพูดอะไรกัน@วันต่อมาเมยาวีลุกขึ้นมาทำอาหารเช้าให้ลูกสาวและพ่อของ

อคิราห์ออกจากไลน์กลุ่มของเพื่อนหัวเสียนิดๆ เมื่อภูผาบอกว่าอาจมีคนรอเสียบเมยาวี เขาไม่มีทางให้เกิดเหตุการณ์แบบนั้นแน่ ห้าปีเขาพิสูจน์แล้วว่าเมยาวีไม่มีใครก็เท่ากับว่าเธอรอเขาเพียงคนเดียว ถ้าจะมีใครเธอคงมีไปนานแล้วกำลังว่าจะเริ่มทำงาน คุณสินีนาถเลขาวัยสี่สิบหกปีกลับเดินเข้ามาบอกว่าพ่อเขาเรียกตัว จึงได้วางเรื่องงานเอาไว้ก่อนเดินไปทางห้องพ่อว่าวันนี้มีงานอะไรให้เขาจัดการเร่งด่วนก่อนไหมนอกเหนือจากงานตัวเองพอเดินข้ามาในห้องกลับพบว่าไม่ใช่เพียงพ่อเขาที่อยู่คนเดียว แต่เป็นคุณหญิงศจี ทั้งที่เวลานี้เพิ่งแปดโมงกว่าๆ ไม่คิดว่าจะทำให้คุณผู้หญิงอีกบ้านมาหาพ่อเขาถึงบริษัทนี้ได้"หวัดดีครับ" อคิราห์ยกมือไหว้พ่อตัวเองและตามด้วยคุณหญิงศจี คนที่คุ้นหน้าคร่าตาดีทางสังคม มีลูกสาวสวยอยู่หนึ่งคนด้วยความเคารพนับถือ"สวัสดีค่ะ" คุณหญิงศจีรับไหว้ เพราะได้ยินว่าท่านรองบริษัทแห่งนี้พาผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้เข้าบริษัท ทำให้ทางครอบครัวที่ถูกทาบทามอย่างพวกเธออยู่นิ่งเฉยไม่ไหวให้คนรีบพามาถึงที่นี่พอมาถึงก็ได้ยินจากปากท่านประธานบริษัทนี้ว่าเป็นแค่พวกผู้หญิงที่ซื้อกินตามสไตล์ผู้ชาย แต่ถ้ามีเมียแล้วก็คงเลิกอย่างแน่นอ