Todos os capítulos de ฉือตานผิง นางร้ายเกิดใหม่เป็นแม่ม่ายลูกติดพราวเสน่ห์ในยุค 70: Capítulo 31 - Capítulo 40

28เงินก้อนแรกจากการค้าตลอดสองวันมานี้ ฉือตานผิงยังคงไปช่วยจ้าวซูเยี่ยนขายของที่ร้านขนมเหมือนเช่นทุกวัน แต่นอกจากนั้นแล้ว เธอยังเริ่มเขียนแผนงานที่จะไปเสนอขายสินค้าให้แก่บรรดาร้านค้าต่างๆ ในตลาดมืดในราคาต่ำกว่าราคากลาง เพื่อให้คนเหล่านั้นซื้อสินค้าของเธอในราคาส่ง เพื่อนำไปขายต่ออีกทอดหนึ่งหากทำเช่นนี้หญิงสาวก็ไม่จำเป็นที่จะต้องกักตุนสินค้าเอาไว้ หรือนำสินค้าออกมาจากมิติมากจนเกินไปขอเพียงบรรดาลูกค้ามีรายการสินค้าที่ต้องการหากในคลังสินค้ามีสินค้าชนิดเดียวกัน เธอก็จะสามารถนำออกมาจำหน่ายได้ทันที โดยไม่ต้องเสียเงินทุนในการไปหาซื้อสินค้าพวกนั้นมาขายเลยทว่าก่อนที่จะถึงขั้นตอนนั้น หญิงสาวได้อาศัยในช่วงเวลาพักกลางวันในช่วงวันอังคารที่ผู้ในห้างสรรพสินค้าค่อนข้างบางตารีบออกมาจากห้างสรรพสินค้า ตรงไปยังร้านหม้อไฟเพื่อพบกับฟู่เอี้ยนจิงตามที่นัดหมายไว้เมื่อสองวันก่อนฟู่เอี้ยนจิงกับป้าหลันรู้สึกแปลกใจที่หญิงสาวมาพบในช่วงเวลากลางวัน แต่ก็ให้การต้อนรับเป็นอย่างดี โดยเชิญเธอมานั่งอยู่ตรงส่วนหน้าของร้านที่ยังมีโต๊ะว่างอยู่ ทว่าพวกเขาไม่ได้ตั้งหม้อไฟให้เหมือนกับการต้อนรับลูกค้าทั่วไป แต่เลือกที่จะยกถ

30ค้าขายในตลาดมืดหลังจากที่มาเยี่ยมน้องสาวได้ราวสามวันก็ถึงเวลาต้องแยกย้ายกันชั่วคราว ฉือเต๋อหลงก็รีบเดินทางกลับไปยังปักกิ่ง โดยรับปากกับน้องสาวว่าเขาจะรีบกลับไปคุยเรื่องของเธอกับคุณพ่อให้เร็วที่สุด จากนั้นก็จะรีบติดต่อกลับมาและส่งคนมารับเธอกลับไปอยู่ที่คฤหาสน์บ้านตระกูลฉือด้วยกันน้องสาวได้ยินดังนั้นก็รู้สึกขอบคุณพี่ชายเป็นอย่างมาก แต่ก็ได้บอกเขาไปว่า ในระหว่างนี้เธอจะอยู่ช่วยจ้าว ซูเยี่ยนขายของที่ร้านขนมไปก่อน และจะพยายามหาช่องทางการค้าเอาไว้ด้วย เผื่อว่าในอนาคตจะได้ไม่ต้องพึ่งพาบ้านตระกูลฉือ เพราะว่าถึงอย่างไรตอนนี้เธอก็เป็นคนที่แต่งงานออกไปแล้ว จึงไม่อยากจะรบกวนครอบครัวมากจนเกินไป“ในเมื่อใกล้จะได้กลับบ้านแล้ว ก็คงไม่ต้องไปทำงานที่ตลาดมืดแล้วใช่ไหม” จ้าวซูเยี่ยนเอ่ยถามขึ้นมาในวันหนึ่ง ระหว่างที่ทุกคนกำลังนั่งกินอาหารเย็นด้วยกันอยู่ภายในบ้าน“นั่นสิ พี่ว่าเมื่อเธอกลับไปที่ตระกูลฉือแล้วก็คงมีชีวิตที่สุขสบาย โดยเป็นต้องทำงานด้วยซ้ำ” เหวินอู่ สามี ของจ้าวซูเยี่ยนเอ่ยอย่างเห็นด้วยทว่าคนฟังกับหัวเราะออกมาเบาๆ พร้อมกับส่ายหน้า ก่อนจะอธิบายออกมาว่า“ถึงแม้ว่าทุกคนที่บ้านตระกูลฉือต้องก

32การติดต่อกลับมาของพี่ชายวันรุ่งขึ้น ฉือตานผิงอ้างกับสองสามีภรรยาว่าเธอรู้สึกไม่ค่อยสบายขอนอนพักอยู่ที่บ้าน จ้าวซูเยี่ยนจึงอาสาที่จะพาฉืออ้ายซินไปเลี้ยงให้เองที่ร้านขนมส่วนเหวินอู่ก็ไปจัดการเรื่องการสั่งชั้นไม้เข้ามาตกแต่งร้านในตลาดมืด ซึ่งเขากับฉือตานผิงได้ไปเช่าที่เอาไว้เมื่อวานนี้ โดยหญิงสาวได้เป็นคนร่างแบบร้านที่ต้องการมอบให้กับเหวินอู่ และชายหนุ่มก็รับปากว่าจะจัดการให้เป็นอย่างดีพอทั้งสามคนออกจากบ้าน หญิงสาวก็ออกจากบ้านไปเช่นกัน เพื่อตรงไปยังโกดังให้เช่าที่อยู่ไม่ห่างจากตลาดมืดมากนัก ก่อนจะเข้าไปติดต่อกับผู้ดูแลโกดังเพื่อขอเช่าพื้นที่ในการเก็บสินค้า โดยที่นี่จะคิดค่าใช้จ่ายเป็นรายเดือน เดือนละห้าสิบหยวน ซึ่งก็ไม่ได้ถือว่าแพงอะไร เมื่อเทียบกับพื้นที่ของโกดังที่ให้มาหลังจากติดต่อขอเช่าพื้นที่โกดังเรียบร้อยแล้ว ผู้ดูแลโกดังก็นำกุญแจมาให้ แล้วให้คนงานพาหญิงสาวไปส่งยังหน้าโกดังนั้น เมื่อได้อยู่ตามลำพัง หญิงสาวก็จัดการไขกุญแจเข้าไปด้านในโกดัง ภายในกว้างขวางและสะอาดตาดี อีกทั้งยังมีชั้นเหล็กเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบทั้งสองฝั่งของผนังพอเห็นดังนั้นหญิงสาวก็รีบเข้าไปด้านในและปิดล็อก

34สหายรักของนายพลเฉิน เมื่อคืนฉือกวงหลี่มีความสุขมากที่ได้เจอหน้าลูกสาว อีกทั้งยังมีหลานสาวคอยประจบเรียกว่าคุณตาคะ คุณตาขาให้ชุ่มชื่นหัวใจ แต่เขาไม่อยากให้ลูกสาวกับหลานสาวต้องใช้ชีวิตอยู่ในเมืองนี้อีกต่อไปแล้ว จึงรีบดำเนินการตามแผนที่ ตนคิดเอาไว้ทันที โดยการพาทั้งสองคนไปพบกับสหายสนิทของตน “คุณตาเรามาที่นี่กันทำไมเหรอคะ มากินของอร่อยหรือคะ” ฉืออ้ายซินที่เดินข้างคุณตาเอ่ยถามขึ้นมา เวลานี้ฉือกวงหลี่ไม่ได้ใช้ไม้เท้าค่ำยันอย่างเมื่อวานแล้ว แต่เขาเปลี่ยนมาใช้รถเข็นแทนเพื่อความสะดวก โดยมีหลานสาวตัวน้อยเดินอยู่ข้างๆ พร้อมกับจับมือคุณตาของตนไปด้วย เมื่อวานฉืออ้ายซินดีใจอย่างมากที่ได้เจอคุณลุง ซ้ำมารดายังบอกว่าเธอมีคุณตาด้วย คุณตาฉือกวงหลี่ใจดีมาก เมื่อคืนนอกจากจะให้ขนมเธอกินแล้ว ยังเล่านิทานก่อนนอนให้เธอฟังตั้งหลายเรื่อง พร้อมทั้งยังบอกอีกว่าตอนที่มารดาของเธอเป็นเด็กก็ชอบนอนฟังนิทานแบบนี้เหมือนกัน“ใช่แล้ว ตาพาซินซินมากินของอร่อย”คุณตาตอบอย่างเอาใจ ก่อนที่สายตาของเขา จะลาออกไปจากใบหน้าของหลานสาว เมื่อถูกเชิญเข้าไปยังห้องรับรองที่ได้จองเอาไว้ล่วงหน้าส

35.2การเอาคืนอย่างเจ็บแสบถึงแม้นายพลเฉินจะออกหน้าช่วยเหลือให้เรื่องการลงโทษหวงซุนอันกับการหย่าร้างครั้งนี้เป็นไปอย่างราบรื่น แต่คนตระกูลฉือก็ยังไม่พอใจ โดยเฉพาะนายท่านฉือที่รักลูกสาวเป็นที่สุด เขาได้บอกกับบุตรชายว่าให้ทำอย่างไรก็ได้ให้น้องสาวไปอยู่กับจ้าวซูเยี่ยนก่อนสักครึ่งวัน เพื่อที่ฉือเต๋อหลงจะได้พาท่านไปยังสถานที่แห่งหนึ่งในสองวันต่อมา หลังจากจัดการเรื่องหย่าเรียบร้อยแล้ว ฉือตานผิงก็ตรียมตัวเดินทางกลับปักกิ่ง ทว่าก่อนกลับเธอได้ข่าวว่าจ้าวซูเยี่ยนไม่ค่อยสบายจึงพาลูกสาวไปช่วยงานที่ร้านขายขนมสองพ่อลูกที่วางแผนให้จ้าวซูเยี่ยนแกล้งป่วยได้สำเร็จบอกกับลูกสาวว่ามีธุระบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องงานต้องไปทำจึงขอแยกตัวไม่ตามไปที่ร้านขนมแล้วตอนนี้ฉือเต๋อหลงกับฉือกวงหลี่ก็มายืนอยู่ที่หน้าบ้านตระกูลหวงเรียบร้อยแล้ว พร้อมกับตะโกนเรียกคนในบ้านให้ออกมาพบ“นางหวง นางหวงอยู่หรือเปล่า”“นั่นใครน่ะ”“อ้อ...ฉันยังไม่ได้แนะนำตัว” นายท่านฉือยิ้มแย้มให้ ก่อนจะกล่าวว่า “ชื่อคงไม่ต้องรู้จักก็ได้ รู้ไว้แค่ว่าฉันคือพ่อของตานผิง ส่วนนี่ก็ลูกชายฉันก็พอ”“นะ...นายท่านฉือ มาทำไมกัน ตานผิงไม่ได้อยู่ที่นี่แล้วนะ”