ฉือตานผิง นางร้ายเกิดใหม่เป็นแม่ม่ายลูกติดพราวเสน่ห์ในยุค 70

1

นางร้ายเบอร์หนึ่ง

วงการบันเทิงก็คือวงการมายา มายาที่สร้างขึ้นเพื่อให้ผู้ชมได้สนุกสนาน และอิ่มเอมไปกับเรื่องราวของผู้คนในหลากหลายบุคลิก

แน่นอนว่าคนที่ทุกคนต่างเทคะแนนความรักให้ย่อมเป็นคนที่ได้รับบทพระเอกนางเอกจนชินตา และพวกเขาเหล่านั้นก็มักมีภาพคนแสนดีอยู่ในใจของผู้ชม

ทว่าจะอยู่ในกระแสและติดลมบนนานแค่ไหนก็คงต้องแล้วแต่โชควาสนาและความสามารถของบุคคลนั้น ๆ แต่คงไม่ใช่กับ ปิ่นหยก สาวไทยเชื้อสายจีนอายุยี่สิบสี่นางเอกดาวรุ่งหน้าใหม่ที่เล่นละครในบทนางเอกมากี่เรื่องก็ไม่ดังสักที

จนในที่สุดเมื่อหญิงสาวท้อใจและลองรับงานอื่นที่อาจจะ ‘ใช่’ สำหรับเธอมากว่า และทันทีที่พลิกบทบาทมาเล่นร้ายเรื่องแรก ปิ่นหยกก็แจ้งเกิดในชั่วข้ามคืน และหลังจากนั้นเธอก็ไม่เคยได้เล่นบทคนดีอีกเลย

ปิ่นหยกกลายเป็นนางร้ายแถวหน้าที่พิสูจน์ผลงานผ่านงานแสดงมากมาย ทว่าสื่อต่างก็ขยาด เพราะการตอบคำถามแบบตรงไปตรงมาไม่ง้อใครของเธอ

หลายครั้งที่สื่อบางเจ้าโดนหักหน้ากลางอากาศ เวลาไปจี้ถามอะไรที่ไร้มารยาทกับปิ่นหยก และแม้ว่าเธอจะมีหน้าหวาน ๆ ที่ดูแล้วก็ไร้พิษสง แต่เวลาจิกกัดใครก็เล่นเอาเจ็บแสบน่าดู

คนในวงการจึงต่างตั้งฉายาให้เธอว่า ‘น้ำหวานอาบยาพิษ’ เพราะถ้าใครมาล้ำเส้นเธอล่ะก็ คนอย่าง

แต่ถึงแม้หญิงสาวจะร้ายและแรงแค่ไหน ทว่าเธอก็ไม่เคยถูกแบนจากวงการได้อย่างจริงๆ จังๆ สักที ทั้งที่มีกระแสข่าวโจมตีว่าเธอเป็นพวกนักแสดงขาเหวี่ยงประจำกองถ่าย และชอบแอบฉกแฟนของนักแสดงด้วยกันมา

ปิ่นหยกก็ไม่ได้โชคดีแค่ในเรื่องงานที่มีล้นมือรวมถึงค่าตัวพรีเซนเตอร์ที่อาจจะเรียกได้ว่ามากกว่านางเอกบางคน แต่หญิงสาวยังโชคดีสุดๆ ในเรื่องของความรัก เพราะเธอกำลังปลูกค้นรักอยู่กับพระเอกหนุ่มหล่อ ทายาทธุรกิจหมื่นล้านอย่าง ภูวเดช

ทั้งสองพบกันเมื่อหกปีก่อนในละครเรื่องหลงเงาใจ แม้จะเล่นบทนางร้ายกับพระเอกที่ต้องฟาดฟันกันแทบจะตลอดเวลาในบทละคร แต่พอหลังกล้องทั้งสองกลับค่อยๆ ปลูกต้นรักขึ้นมาอย่างเงียบๆ

ภูวเดชรุกหนักและประกาศออกสื่ออย่างโจ่งแจ้งว่ากำลังตามจีบปิ่นหยก เขาใช้เวลาพิสูจน์ความเสมอต้นเสมอปลายอยู่เป็นปี กว่าที่หญิงสาวจะยอมตกลงคบหาในฐานะคนรัก

เมื่อมีความรักปิ่นหยกก็ทุ่มเทความใส่ใจให้คนรักอย่างเต็มที่ หญิงสาวเป็นคนรักที่น่ารักและเอาใจใส่

ชีวิตของนางร้ายอย่างปิ่นหยก สมบูรณ์พร้อมไปทุกอย่างแล้ว และหญิงสาวก็คอยภาวานาในใจว่าขอให้มันราบรื่นตลอดไป แต่บางทีพระเจ้าก็คงอยากจะมอบบททดสอบบางอย่างให้กับเธอ จึงไม่ได้ให้ชีวิตของเธอราบรื่นอย่างที่ฝันไว้สักเท่าไรนัก

ภายในคฤหาสน์หรูของปิ่นหยก นางร้ายเบอร์หนึ่ง ของประเทศ แสงอาทิตย์อ่อน ๆ ส่องผ่านม่านผ้าบาง

ปิ่นหยกนั่งอยู่บนโซฟาหนังเนื้อนุ่มสีขาวที่เข้ากับบรรยากาศหรูหรารอบกายได้เป็นอย่างดี ภายนอก

บางคนมักบอกว่าผู้หญิงจะมีเซ้นส์เรื่องความรักดีเป็นพิเศษ ปิ่นหยกไม่เคยเชื่อเลยด้วยซ้ำ จนกระทั่งช่วงนี้ที่เธอต้องนอนไม่หลับแทบทุกคืนเพราะมีอะไรบางอย่างติดค้างอยู่ในใจ

ทั้งที่ความสัมพันธ์ของเธอกับภูวเดชก็ดูราบรื่นมาตลอดหลายปี เขาเสมอต้นเสมอปลาย มีของขวัญ มีคำบอกรัก และผํนผู้ชายแสนดีที่ไม่เคยทำให้เธอระแวงเลยสักครั้ง เพราะขนาดหน้าสื่อเวลาเจอใครมาสัมภาษณ์ เขาก็ยังตอบอย่างหนักแน่นและมั่นคงว่า ปิ่นหยกคือคนพิเศษและเป็นผู้หญิงที่เขาจะแต่งงานด้วยอย่างแน่นอน

เพราะแบบนี้หญิงสาวจึงเชื่อมาโดยตลอด ว่าความรักที่ชายหนุ่มมีให้เธอคืขอองจริง...

แต่แล้วเมื่อไม่นานมานี้ หญิงสาวก็สัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างที่เริ่มเปลี่ยนไป เขาเริ่มมีท่าทีห่างเหิน โทรศัพท์ที่เคยเป็นสิ่งที่เขาเปิดเผยให้เธอเห็นได้เสมอ บัดนี้กลับถูกซ่อนและล็อกไว้ราวกับกำลังป้องกันความลับสำคัญ และมันก็แทบไม่เคยห่างตัวเขาเลย แม้กระทั่งในตอนที่เขามาค้างที่บ้านของเธอ

ปิ่นหยกยกแก้วไวน์ขึ้นจิบเล็กน้อย พยายามสงบสติอารมณ์ของตัวเอง แต่ความคิดในหัวกลับวิ่งพล่านไม่หยุด

ข้อความแปลกๆ ในโทรศัพท์เขาที่เธอแอบเห็น หรือแม้แต่การที่เขามักอ้างว่าติดถ่ายละครจนไม่มีเวลาเจอเธอ และอีกหลายอย่างที่เขาพยายามอ้าง เพื่อไม่ให้เธอไปหาเขาที่คอนโดเหมือนก่อน

ทว่าถึงอย่างนั้นปิ่นหยกก็ยังไม่อยากเชื่อว่าเขาจะทำร้ายความไว้ใจที่เธอมอบให้จนพัง หญิงสาวสูดลมหายใจลึก ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์ของภูวเดช เสียงรอสายดังขึ้นไม่นาน ก่อนที่เสียงคุ้นเคยของเขาจะตอบกลับมา

“ว่าไงครับหยก”

“คุณทำอะไรอยู่คะ”

“วันนี้ผมมีคิวถ่ายละครน่ะครับ ตอนนี้กำลังเดินทางอยู่”

“เดินทาง...คุณไปกับใครคะ ทำไมหยกรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงผู้หญิงเลย”

“โธ่ที่รัก...ผู้หญิงที่ไหนกันครับ ผมแค่เปิดซีรีส์ดูในรถน่ะ คงดังมาจากลำโพงมั้ง”

“ค่ะ”

“เสียงหยกดูเหนื่อยๆ นะ ไม่สบายหรือเปล่า หาหมอหรือยังครับ”

“หยกแค่เพลียๆ ค่ะ คงเพราะก่อนหน้านี้ทำงานเยอะไปหน่อย”

“อย่าหักโหมสิครับ ผมเป้นห่วงหยกนะ”

“ขอบคุณนะคะ ภูคะ หยกว่าจะบินไปหาแม่ที่ออสเตรียสักสัปดาห์หนึ่ง”

“ไปเมื่อไรครับหยก”

“ก็คงในสองสามวันนี้ค่ะ”

“อ้าวเหรอครับ แล้วทำไมกะทันหันจัง”

เขาถามกลับด้วยน้ำเสียงแปลกใจ เพราะปกติเป็นคนที่วางแพลนอะไรล่วงหน้าเสมอ

“ภูไปด้วยกันไหมคะ” ปิ่นหยกลองถามออกไป “ถ้าไปด้วยกัน หยกรอให้ภูมีช่วงที่คิวว่างได้นะคะ”

“เอ่อ...ช่วงนี้ผมไม่สะดวกเลยครับหยก งานยุ่งมาก ไหนจะถ่ายละคร ไหนจะออกอีเว้นท์ หยกไปคนเดียวก่อนได้ไหม หรือถ้ารอไหว เดี๋ยวผมจะบอกอีกทีว่าไปได้เมื่อไร”

เสียงเขานุ่มนวลเหมือนทุกครั้ง แต่ในใจปิ่นหยกกลับรู้สึกถึงระยะห่างบางอย่าง

“งั้น...หยกไปคนเดียวได้ค่ะ ภูทำงานเถอะ หยกเข้าใจค่ะ” ปิ่นหยกตอบอย่างเข้าใจคนรัก เธอเองก็ทำงานในวงการเรื่องงานรัดตัวมันคือยุ่งจริงๆ และเธอก็ไม่อยากให้เขาต้องมาเสียงานด้วย

“ครับ แต่ถ้าหยกบินวันไหนผมจะไปส่งแน่นอน” ชายหนุ่มพูดอย่างเอาใจ ก่อนจะขอตัววางสายไป

ปิ่นหยกยังคงถือมือถือค้างไว้ในมือ พลางเลื่อนดูไอจีไปเรื่อยเปื่อย จึงเห็นว่าคนรักของเธอลงสตอรี่ว่ากำลังขับรถออกไปทางชลบุรี และเมื่อเลื่อนไปเจอสตอรี่ของเพื่อนนักแสดงอีกคนก็พบว่าอีกฝ่ายกำลังไปชลบุรีเช่นกัน

ไม่รู้ปิ่นหยกนึกอะไรขึ้นมาจึงได้พิมพ์ไปหาเพื่อนทางข้อความ

YOK: ฟ้า วันนี้มีถ่ายละครที่ชลเหรอ

FAH: ใช่ กำลังไป มีไรป่ะ

YOK: ไปถ่ายละครเหรอ

FAH: ใช่ด ก็เรื่องเดียวกับผัวเธอไง แหม...ขี้ลืมเหรอ

YOK: จริงด้วย ฝากแกดูเขาให้หน่อยนะ ว่านอกลู่นอกทางบ้างเปล่า

FAH: ได้สิ ฉันดูแลให้ แกไม่ต้องห่วง แล้วนี่ทำอะไรอยู่

YOK: ฉันกำลังจองตั๋วจะไปพักผ่อนไกลๆ สักหน่อย

FAH: อืม แกไปเที่ยวก็ดีจะได้เลิกฟุ้งซ่าน เรื่องกลัวผัวจะนอกใจ ปล่อยวางมั่ง ชีวิตจะได้แฮปปี้

YOK: ก็จริงอย่างแกว่า ขอบใจนะฟ้า

FAH: ไม่เป็นไร ก็เราเพื่อนรักกันนี่

ปิ่นหยกไม่ได้พิมพ์อะไรต่อจากนั้น เธอแค่กดถูกใจข้อความสุดท้ายของเพื่อนและหันมาสนใจการจองตั๋วเครื่องบินในไอแพดตรงหน้า

หญิงสาวไม่อยากที่จะคิดมากอะไร เธอปวดหัวและนอนไม่หลับมาเยอะแล้ว บางทีก็ควรจะปล่อยวางอย่างที่เพื่อนบอกบ้าง