All Chapters of ฉือตานผิง นางร้ายเกิดใหม่เป็นแม่ม่ายลูกติดพราวเสน่ห์ในยุค 70: Chapter 11 - Chapter 20

12ความทุกข์ที่เลือกเองเมื่อถูกแม่สามียึดตัวอ้ายซินเอาไว้ ฉือตานผิงก็จำต้องเดินทางเข้าไปในตัวเมืองตามลำพัง เธอเดินทางเข้าไปยังค่ายทหารโดยไม่ได้แจ้งสามีก่อนทว่าตัวเธอก็ต้องอึ้งงันไป เพราะในระหว่างที่กำลังไปติดต่อขอเข้าไปในบริเวณที่พักของค่าย หญิงสาวก็แทบล้มทั้งยืน เพราะเห็นสามีกับผู้หญิงคนหนึ่งกำลังขี่จักรยานออกมาด้วยกันหวงซุนอันเป็นผู้ปั่นจักรยาน โดยมีหวงหงเซียงเป็นผู้ซ้อนมาด้านหลัง ทั้งสองมีท่าทีหวานชื่นกะหนุงกะหนิงกันอย่างชัดเจนไม่จำเป็นต้องให้ใครมาบอก ฉือตานผิงก็ดูออกทันทีในความสัมพันธ์ชู้สาวครั้งนี้ กอปรกับเรื่องที่สามีเคยบอกว่าหวงหงเซียงเดินทางกลับบ้านเดิมของเธอไปแล้วก็ไม่เป็นความจริง เพราะตอนนี้พวกเขารวมหัวกันทรยศเธอหญิงสาวรับไม่ได้อย่างมากกับเรื่องนี้ แต่ก็ไม่กล้าที่จะเข้าไปโวยวายซึ่งหน้า เธอจึงได้แต่รีบเดินทางกลับมาที่บ้านเดิมของสามี และทันทีที่แม่สามีเจอหน้าก็ถามถึงเรื่องเงินทันที“ได้เงินมาหรือเปล่า”“แม่กับพี่ซุนอันรวมหัวกันหลอกฉันหรือ”ฉือตานผิงเหลืออดเต็มทนจึงตวาดถามออกมาด้วยแววตาเคืองแค้น“แกพูดอะไรของแก”“หงเซียงไม่ได้กลับบ้านเดิม แต่ไปอยู่กับสามีของฉันในค่ายทหาร เ

14.1ไม่ยอมให้ใครรังแกอีกต่อไปพอได้ทบทวนความทรงจำของเจ้าของร่างนี้แล้ว ปิ่นหยกที่ฟื้นขึ้นมาในร่างของฉือตานผิงรู้สึกเหมือนตัวเองถูกโยนเข้าสู่พายุแห่งความวุ่นวาย ความทรงจำในหัวเธอค่อย ๆ ปะติดปะต่อกันจนเห็นภาพชัดเจนเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับหญิงสาวผู้ครอบครองร่างนี้มาก่อนชีวิตของฉือตานผิงดูเหมือนจะเต็มไปด้วยความผิดหวัง เธอแต่งงานกับไม่ซื่อสัตย์ ความรักที่หญิงสาวทุ่มเทให้เขาถูกตอบแทนด้วยการทรยศและการหลอกลวงที่เจ็บปวดในความทรงจำที่ย้อนกลับมา ปิ่นหยกรับรู้ได้ถึงความอดทน หญิงสาวเลือกที่จะปิดตาข้างหนึ่งเมื่อเห็นสามีมีผู้หญิงอีกคนโดยอ้างว่าอยากมีลูกชายเธอก้มหน้ารับคำด่าทอจากแม่สามีที่มองเธอว่าเป็นคนไม่มีค่า ไม่อาจให้กำเนิดทายาทแก่สกุลหวงได้ และยังต้องเผชิญกับคำพูดเหน็บแนมที่เหมือนจะแสดงออกอย่างเปิดเผยว่าเธอเป็นเพียง “ตัวประกอบ” ในชีวิตของสามีตัวเอง‘ทำไมถึงยอมให้เขาทำแบบนี้กับเธอได้ โง่มากๆ’ ปิ่นหยกถามตัวเองขณะครุ่นคิดถึงความทรงจำของฉือตานผิง ความสงสารแทรกซึมอยู่ในใจเธอ แต่ความหงุดหงิดก็เด่นชัดไม่แพ้กัน หญิงสาวคนนี้มีคุณค่าในตัวเอง และเป็นทายาทของตระกูลที่ร่ำรวยและมีพร้อมทุกอย่างแต่ทำไมถ

15เที่ยวห้างสรรพสินค้าใช้เวลาเดินทางอยู่ไม่นานสองแม่ลูกก็เดินทางมาถึงห้างสรรพสินค้าใจกลางเมือง อ้ายซินมีความตื่นเต้นอย่างมากที่ในที่สุดก็ได้ออกมาเห็นโลกภายนอกจากที่ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอได้แต่เก็บตัวอยู่แต่ในหมู่บ้านเล็กๆ ไม่แม้แต่จะได้ออกจากบ้าน เนื่องจากทุกครั้งเวลาจะไปเล่นกับเพื่อนข้างบ้านทีไรย่าของตนก็มักจะด่าทอเธออยู่เสมอแม้ว่าเด็กน้อยจะฟังรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง แต่ก็แน่ใจว่าผู้เป็นย่าไม่ค่อยจะพอใจมากนักที่เธอออกไปนอกบ้าน ดังนั้นเด็กน้อยจึงเอาแต่อยู่เคียงข้างมารดา และอยู่ในบ้านอย่างเชื่อฟังเท่านั้นทางด้านปิ่นหยก เมื่อเห็นบุตรสาวของเจ้าของร่างมีสีหน้าเบิกบานสดใส เธอก็พลอยดีใจไปด้วยที่อย่างน้อยก็ได้เห็นใบหน้าเปี่ยมสุขตามวัยของเด็กน้อยอย่างที่ควรจะเป็น“แม่คะ ทางโน้นมีร้านขายขนมเต็มไปหมดเลยค่ะอ้ายซินอยากกินขนม อยากได้ลูกอมตรากระต่ายค่ะ”“ได้สิลูก เดี๋ยวแม่จะซื้อให้หนูเยอะๆ เลยนะคะ”หญิงสาวจูงมือเด็กน้อยตรงไปที่หน้าร้านขนม ก่อนจะบอกให้อ้ายซินเดินไปเลือกขนมที่ต้องการส่วนตัวเธอก็ยืนรออยู่แถวส่วนหน้าของร้านพร้อมกับคิดอะไรในใจไปด้วยอย่างเงียบๆตอนนี้เธอกลายเป็นฉือตานผิงไปเสียแ

17.1ใครเล่นละครเก่งกว่าคือผู้ชนะวันนั้นสองแม่ลูกกลับบ้านไปด้วยรอยยิ้มเปี่ยมสุข นอกจากนี้ยังได้เสื้อผ้าชุดใหม่มาหลายชุด ทว่าคนที่ไม่พอใจกับเรื่องนี้ที่สุดก็คือหวงมี่หลัวที่ต้องทำงานบ้านด้วยตนเองตลอดทั้งวันเนื่องจากตอนนี้ลูกชายกับลูกสะใภ้คนโปรดกลับไปอยู่ที่ค่ายทหารแล้ว เนื่องจากหวงซุนอันถูกเรียกตัวกลับไปกะทันหันเพราะมีงานด่วนเข้ามาตอนแรกหวงมี่หลัวก็ชักชวนให้หวงหงเซียงอยู่ที่นี่ด้วยกันจนกว่าจะคลอด แต่อีกฝ่ายไม่รู้ว่าไปพูดกับลูกชายของเธออย่างไร ชายหนุ่มจึงไม่ยินยอม ซ้ำยังบอกว่าเขาต้องการพาภรรยากลับค่ายไปด้วยหวงมี่หลัวไม่กล้าขัดใจลูกชายจึงได้แต่เลยตามเลย พอฉือตานผิงกลับมาพร้อมด้วยข้าวของเต็มสองมือ ซ้ำยังมีรอยยิ้มสดใสขนาดนั้น นางหวงก็อดที่จะหมั่นไส้ไม่ได้“นี่เธอไปไหนมาทำไมกลับมาเย็นป่านนี้ รู้หรือเปล่าว่าฉันหิวจะแย่แล้ว”“ถ้าหิว ทำไมไม่หาอะไรกินไปละคะ จะมารอขอกินทำไม”“เอ๊ะ!” หวงมี่หลัวทำท่าจะพุ่งเข้ามาหาเรื่อง แต่ฉือตานผิงไม่สนใจ เธอหันไปบอกลูกสาวให้เอาของเล่นไปเล่นกับเพื่อนข้างบ้านที่มาชวนเธอไปเล่นด้วยกันพอดี ซึ่งเด็กน้อยก็ตอบรับอย่างเชื่อฟัง“ตอนนี้ไม่มีลูกสาวของฉันอยู่ตรงนี้แล้ว ค

18แผนชั่วของแม่สามีเมื่อฉือตานผิงตัดสินใจย้ายออกจากบ้านของแม่สามีพร้อมกับลูกสาวตัวน้อย และย้ายมาอยู่ในห้องพัก เล็ก ๆ ของคอมมูนในหมู่บ้าน เธอก็รู้สึกว่าชีวิตเริ่มเข้าสู่ความสงบสุขอย่างที่ปรารถนามานานห้องพักที่ได้รับแม้จะไม่ใหญ่โต แต่กลับเต็มไปด้วยความอบอุ่นและเงียบสงบ ปราศจากเสียงบ่นว่าและคำ ดุด่าของแม่สามีที่แสนจะน่ารำคาญสำหรับฉือตานผิงแล้ว การย้ายออกครั้งนี้ไม่ใช่เพียงแค่การเปลี่ยนที่อยู่อาศัย แต่เป็นการเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่เธอสามารถออกแบบได้เองหวงอ้ายซิน ลูกสาวของเธอเองก็ได้รับประโยชน์จากการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ด้วย เนื่องจากตอนนี้ศูนย์เด็กเล็กของหมู่บ้าน ซึ่งดำเนินการโดยเหล่ายุวปัญญาชนที่เข้ามาทำงานในพื้นที่ชนบทมาเปิดที่ท้ายหมู่บ้านแล้ว ทำให้เธอสามารถส่งลูกสาวไปเรียนรู้พื้นฐานด้านการอ่านเขียนและการพัฒนาทักษะต่าง ๆ ได้โดยไม่เสียเงินทุกเช้าฉือตานผิงจะพาลูกสาวเดินไปส่งที่ศูนย์ฯ เด็กๆ ที่นั่นมีรอยยิ้มสดใสและเสียงหัวเราะดังลั่นเมื่อได้พบเพื่อนใหม่ครูผู้สอนก็ดูแลเอาใจใส่เด็กๆ เป็นอย่างดี ทำให้เธอหมดห่วงและสามารถไปทำงานในคอมมูนได้อย่างเต็มที่งานของหญิงสาวในคอมมูนนั้นเป็นงานด้านเอกส