All Chapters of รักติดใจยัยสาวเนิร์ด (์NC20+): Chapter 11 - Chapter 20

เสียงคลื่นซัดสาด สายลมโชยพัดเข้ามา เสียงหัวเราะสนุกสนานดังอยู่ไกลๆ วีนั่งเล่นอยู่ที่ชานบ้านมองเพื่อนเล่นน้ำด้วยใจเหม่อลอย พอแดดเริ่มแรงทุกคนเลยพากันเดินกลับมาที่พัก “มาถึงทะเลทั้งทีทำไมไม่ไปเล่นน้ำบ้าง” ไอซ์เพื่อนสนิทที่อยู่ต่างมหา’ลัยเอ่ยถาม “ขี้เกียจอ่ะ อยากนั่งๆนอนๆอ่านหนังสือที่ดองไว้มากกว่า” เห็นอาการเนือยของเพื่อนก็รู้ได้ทันทีว่าวียังไม่หายจากความช้ำใจที่เกิดจากหนุ่มหล่อคาสโนว่าคนนั้น ไอซ์รู้ว่าวีแอบชอบนิวมานาน และเป็นคนสนับสนุนให้แสดงความกล้าลองชวนอีกฝ่ายคุย ไม่คิดเลยว่านิวจะนิสัยแย่ล้อเล่นกันกับใจของเพื่อนสาวขนาดนี้ หลังจากเห็นภาพบาดตาบาดใจกับท่าทีเฮงซวยของนิว วีก็อดทนเก็บความรู้สึกไว้จนสอบเสร็จแล้วค่อยวิ่งโร่มาหาเพื่อนรัก ร้องไห้ระบายความอัดอั้นตันใจออกมา นี่เป็นการอกหักครั้งแรกของวี ไอซ์เป็นห่วงและรู้สึกผิดที่ดันยุเพื่อนให้ไปจีบคาสโนว่าตัวพ่ออย่างนิว จึงขอไถ่โทษด้วยการนัดรวมพลแล้วพาเพื่อนมาทะเลจะได้ผ่อนคลาย ที่ไหนได้อีกฝ่ายกลับเอาแต่นอนอุตุอยู่แต่ในที่พักอย่างเดียว “มูฟออนเหอะแก คนสันดานเหี้ยอย่า

         “เอาไปสิ”          อิทเดินมาส่งวีที่หอเช่นเคย ระหว่างทางก็ยื่นเงินให้สามพันบาท          “ค่าอะไรอ่ะพี่”          “ค่าข้าวไง วีซื้อมาให้ตลอดเลย พี่ก็ลืมทุกที”          ตอนแรกจะส่ายหน้าปฏิเสธ แต่คิดไปคิดมาตนเองก็ไม่ได้รวยล้นฟ้า ค่าขนมที่ได้มาก็มีจำกัด ถ้าอย่างนั้นรับไว้สักหน่อยก็ดีเหมือนกัน          “วีรับไว้ก็ได้ แต่ค่าข้าวไม่กี่บาทเอง ไม่ถึงสามพันหรอก”          “ถือว่าผูกปิ่นโตไว้ทั้งเดือนก็แล้วกัน เอาไปเถอะ วีอุตส่าห์เสียเวลามาติวแล้วยังมีน้ำใจซื้อข้าวมาเผื่ออีก นี่เป็นค่าข้าวของวีด้วยไง พี่มีเงินเดือน เลี้ยงเราอ่ะถูกแล้ว”        

“วี! โทษที มานานรึยัง พอดีโค้ชดันเรียกประชุมด่วน”          อิทพูดไปหอบไป เขาวิ่งมาทั้งชุดนักบอล ที่เท้ายังใส่สตั๊ดอยู่เลย คงรีบน่าดู          “ไม่เป็นไรพี่ วีทำงานไปพลางๆ ซื้อข้าวหมูแดงมาให้ พี่อิทหิวยัง”          “หิวมาก แต่เหม็นเหงื่อ ขอไปล้างตัวแป๊บนึงได้มั้ย วีกินก่อนเลย”          คล้อยหลังชายหนุ่มวิ่งหายลับไปที่ห้องน้ำหลังยิม วีก็หน้าแดงขึ้นมาโดยพลัน เกิดความคิดแปลกๆขึ้นมาอีกแล้ว          ด้วยความอยากรู้ อดใจไม่ไหว หญิงสาวเก็บโน้ตบุ๊คใส่กระเป๋าแล้วแอบตามอิทไป          เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็ได้ยินเสียงน้ำ ขยับลึกเข้ามาด้านใน ห้องอาบน้ำแรกประตูถูกเปิดไว้เช่นเคย ร่างกำยำเปลือยเปล่าเร่งชำระล้างร่างกาย เนื้อหนังเต็มไปด้วยฟองสบู่

และเมื่อความรู้สึกดีๆ ที่มากกว่าเพื่อนมากกว่าน้องเกิดขึ้นมาในใจ ความต้องการทางกายจึงผุดตามขึ้นมา          ด้วยความที่วีเป็นคนซ่อนรูป ชอบใส่เสื้อตัวโคร่ง กระโปรงพีชบานๆ หากมองผ่านๆก็ดูไม่ได้มีทรวดทรงองเอวอะไรเป็นพิเศษ แต่ถ้าได้เจอกันบ่อยๆ ก็จะรู้ได้ว่าเธอคนนี้มีหุ่นที่สะบึมแค่ไหน          สิ่งนี้ไม่อาจรอดพ้นสายตาของอิทไปได้ ยามที่นั่งติวด้วยกัน เขายอมรับกับตัวเองว่าได้แอบมองหน้าอกของอีกฝ่ายอยู่บ่อยครั้ง แอบเดาว่าอีกฝ่ายใส่เสื้อในคัพอะไร หัวนมจะสีชมพูหรือแดงหรือน้ำตาล แล้วมันตั้งไหมเวลาที่ถูกดูด          อิทรู้สึกผิดแต่ก็ไม่อาจห้ามสายตาและความคิดได้จริงๆ          ชายหนุ่มวัยกลัดมัน ร่างกายแข็งแรงกำยำ เป็นปกติที่จะมีความต้องการอยู่บ่อยๆ แต่ในเมื่อไม่มีใครให้ปลดปล่อย ก็เลยได้แต่ช่วยตัวเองอยู่ร่ำไป เพียงแต่ช่วงนี้อิทเปลี่ยนจากการคิดถึงหน้าไอดอลในแพลตฟอร์มที่ตนเป็นเมมเบอร์ มาเป็นห

         “อึก...ใหญ่...ของพี่อิทใหญ่มากเลย วี...วีจุกค่ะ”          แม้อิทจะพลุ่งพล่านเสี้ยนมากแค่ไหน แต่ก็อยากถนอมอีกฝ่ายให้มากที่สุด ก็ของตนนั้นขนาดธรรมดาเสียที่ไหน หากไม่ระวังอีกฝ่ายอาจบาดเจ็บได้          ดุ้นเอ็นค่อยๆแทรกสอดเข้าไปจนถึงครึ่งลำ จึงหยุดสักพักให้รูสวาทได้คุ้นชินสักครู่ ไม่ฝืนเข้าไปจนสุดในคราวเดียว          “น้องยังเจ็บอยู่มั้ย ไม่ต้องเกร็งนะ พี่จะค่อยๆเข้าไป”          “อึก มะ...ไม่เป็นไร พี่อิทเข้ามาเลย...เข้ามาในตัวน้องเลย”          “น้องอย่ายั่ว พี่จะทนไม่ไหวอยู่แล้ว!”          เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่เจ็บและเรียกร้องให้ตอกเข้าไป อิทก็ดันดุ้นเอ็นมิดรูจนเกือบสุดความยา