บททั้งหมดของ รักติดใจยัยสาวเนิร์ด (์NC20+): บทที่ 1 - บทที่ 10

‘นิว’ หนุ่มนักศึกษานั่งตาปรือจะหลับมิหลับแหล่ หาวหวอดๆ ครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ เมื่อคืนเล่นเกมส์จนดึกดื่น ตอนนี้อยากให้หมดคาบไวๆ จะได้กลับหอไปนอนสักที ที่ไหนได้อาจารย์ดันมีงานให้ทำ พอจบคาบแทนที่จะได้กลับห้อง เลยต้องหาคู่มาทำรายงานเสียนี่ “เฮ้ย! ไอ้นิว มึงมาคู่กับกูป่ะ” ‘กิจ’ เพื่อนซี้เห็นนิวนั่งเฉยๆเลยเอ่ยชวน แต่อีกฝ่ายกลับปฏิเสธ “ไม่เอา กูจับคู่กับคนที่ทำงานเก่งๆดีกว่า” “จอมขี้เกียจอย่างมึงจะมีใครเอา ไหนคู่มึง” นิวเป็นจอมขี้เกียจก็แต่ก็ฉลาดเอาตัวรอดเก่งเป็นที่สุด ด้วยความที่มีดีกรีเป็นถึงเดือนคณะ หน้าตาหล่อเหลา ยิ้มเก่ง ตัวสูง เลยเนื้อหอมเป็นที่หมายตาของสาวๆมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ที่ผ่านมาแค่นั่งเฉยๆ เดี๋ยวก็มีคนอยากมาจับคู่เอง แถมพวกเธอยังยินดีทำงานให้ทุกอย่าง ขอแค่ได้มีโอกาสใกล้ชิดเขาก็พอ สบายจะตาย นั่นไง...มาแล้ว “เอ่อ...เรายังไม่มีคู่ นิวคู่กับเราได้มั้ย” เป็นสาวแว่นโตคนหนึ่งเดินเข้ามาถาม อยู่กันคนละเซ็คเลยไม่ค่อยคุ้นหน้าเท่าไหร่ นิวใช้สายตาสำรวจดูตั้งแต่หัวจรดเท้า อุตส่า

“โทษทีที่มาช้า อ๊ะ...นั่นขอกินได้ป่าว” วีเก็บซ่อนความกระอักกระอ่วน พยายามทำหน้าให้เป็กปกติที่สุด จึงเงยหน้ายกยิ้มส่งขนมให้นิว ทั้งสองคนนั่งทำรายงานกันไป หรือจะพูดให้ถูกก็เป็นวีคนเดียวเสียมากกว่า ส่วนนิวก็ทำบ้างไม่ทำบ้าง ยังดีหน่อยที่ไม่หนีหายปล่อยให้วีต้องนั่งหงอยๆอยู่คนเดียว แล้วก็เหมือนเดิม พอเริ่มเบื่อ ชายหนุ่มก็ฟุ่บนอนแล้วก็ชวนอีกฝ่ายคุย “นี่...วันนี้ใส่คอนแทคส์เหรอ” “อืม” “ตาสวยออก ใส่คอนแทคส์ดีแล้ว” นิวไม่ใช่แค่ยิ้มหวานเอ่ยชม แต่ยังยื่นมือมาเสยผมของวีเข้าไปเสียบทัดหูให้อีกด้วย นั่นทำให้วีต้องเก็บอาการอย่างสุดขีด แต่จะเก็บอย่างไรก็คงปิดหน้าที่แดงจนเป็นรูปตำลึงไปไม่ได้ นิวเห็นอาการของอีกฝ่ายแล้วก็หัวเราะในคอหน่อยๆ ก่อนจะหยิบขนมห่อใหม่มาแกะกิน สองวันต่อมาคนทั้งคู่นัดกันที่ใต้หอของวีซึ่งเป็นหอในหญิงล้วน การที่มีหนุ่มหล่อชื่อเสียงโด่งดังมานั่งอยู่ใต้หอ เป็นธรรมดาที่จะถูกจับจ้อง และนั่นทำให้วีรู้สึกรำคาญใจอย่างบอกไม่ถูก ทั้งสองคนนั่งทำงานกันไปเงียบๆ วันนี้แตกต่างจากเมื่อวานราว

เมื่อเช้านิวนัดเจอกับสาวบัญชีก่อนจะมาทำรายงานกับวี หวังจะได้ระเริงรักกันอย่างเคย ที่ไหนได้นอกจากจะไม่ได้ซั่มกันยังถูกบอกเลิกอีกต่างหาก ชายหนุ่มอัดอั้นทั้งใจและกาย อยากหาที่ระบายจะแย่อยู่แล้ว “เรา...เราอยากทำ” เมื่อได้ยินคำอนุญาต นิวก็หัวเราะอย่างพอใจ เขารู้อยู่แล้วว่าหญิงสาวแอบมีใจให้ ทั้งที่รู้ว่าจะโดนเอาเปรียบแต่ก็ยังมาขอจับคู่ทำรายงาน ทำทุกอย่างคนเดียวไม่บ่นสักคำ หาทั้งน้ำทั้งขนมมาเตรียมไว้ทุกครั้ง ช่างเอาใจเหลือเกิน ถ้าชอบมากขนาดนี้ ขออะไรไป...มีหรือจะไม่ให้ ไม่รอช้า มือใหญ่จับตัวหญิงสาวหันหลังกลับแล้วถกกระโปรงของเธอขึ้น ก่อนจะถอดกางเกงในสีขาวสะอาดลงไปกองที่เข่าอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็จับแขนของวีให้ยันไว้กับผนังม้านั่ง ก้นของเธอโด่งขึ้นเห็นกลีบแน่นอย่างชัดเจน วีรู้สึกอายจนอยากแทรกแผ่นดินหนี แถมยังกลัวคนเห็นอีกด้วย “อ๊ะ! นะ...นิว ตรงนั้น” “ยังไม่ทันไรก็เยิ้มเลยนะ” นิวใช้นิ้วไล้เข้าไปในกลีบแน่นจนทำให้วีสะดุ้ง แล้วก็ยังไม่ทันที่จะให้วีได้เตรียมใจ ทันทีที่สวมถุงยางเสร็จ นิวก็เสือกไสแก่นเอ็นเข้าไปใน

ภาพหญิงสาวหน้าแดง เสื้อผ้าหลุดลุ่ย พยายามปัดป้องแต่ก็บิดกระเส่าเพราะความเสียวไปพร้อมๆกัน ทำให้แก่นกลางของนิวพองโตขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เขาต้องการเสียบแท่งเอ็นของตนเข้าไปในตัวอีกฝ่ายเดี๋ยวนี้ ว่าแล้วก็ขยับตัวไปอยู่หว่างขาของหญิงสาว ดึงทั้งกระโปรงกับกางเกงชั้นในออกไปในคราวเดียว ก่อนจะช้อนต้นขาเรียวแยกออกแล้วยกสูงขึ้น “วีแม่ง...รูโคตรสวย” นิวซู้ดปากเมื่อได้เห็นของสงวนอีกฝ่ายชัดๆ ทั้งกลีบอวบอูม ทั้งร่องสีชมพูกุหลาบ ทั้งน้ำที่เยิ้มออกมาจากรูนั่นอีก แค่ได้มอง น้ำเงี่ยนที่หัวแยกก็ปริ่มออกมาอย่างห้ามไม่ได้ นิวรีบคว้าซองถุงยางมาฉีก สวมใส่ปราการแล้วเสียบดุ้นเอ็นเข้าไปทันที “อ๊า!” “อูยยย วี! อย่าเกร็งสิ” “มัน...อึก...มันแน่นไปหมดเลย” “จะบอกว่าของนิวใหญ่ใช่มั้ย แล้วชอบรึเปล่าล่ะ” นิวเอ่ยอย่างภูมิใจ เขาเป็นผู้ชายคนแรกของวี เธอก็เลยไม่รู้ว่าเอ็นที่อยู่ในตัวนั้นเล็กหรือใหญ่กว่าคนอื่น รู้แต่ว่าตอนนี้จุกไปหมด แถมอีกฝ่ายก็ดันพรวดพราดเข้ามาในคราวเดียว สาวน้อยร่างบางตั้งรับไม่ทัน “อึก...นิว อย่าเพิ่งขยับนะ แป

รายงานของวีกับนิวได้คะแนนสูงสุดในคลาส อาจารย์พูดชมไม่หยุดปาก อาทิตย์ต่อมาก็จะสอบปลายภาคแล้ว เด็กเนิร์ดอย่างวีมุ่งมั่นตั้งใจอย่างเต็มที่ เลยต้องเจอกับนิวน้อยลงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เพราะอีกฝ่ายก็ต้องสอบหลายวิชาเช่นกัน ก่อนที่ต่างฝ่ายจะไปเก็บตัวเข้าถ้ำอ่านหนังสือ วีก็เลยบอกเล่าแผนการหลังสอบเสร็จให้นิวฟัง “สอบเสร็จแล้วไปเที่ยวกัน นิวอยากไปไหน ทะเล ภูเขา หรือน้ำตกดี เดี๋ยวเราจัดทริปให้เอง” “เอ่อ...โทษทีนะ เราไปเที่ยวกับวีไม่ได้ สอบเสร็จแล้ว เรา...เอ่อ...เราคงกลับบ้านเลยอ่ะ” “อ้าวเหรอ ไม่เป็นไรๆ นิวกลับบ้านเถอะ ไว้ก่อนเปิดซัมเมอร์ เราค่อยไปเที่ยวกันก็ได้” นิวยิ้มพยักหน้าตอบอึกๆอักๆ วีแปลกใจกับท่าทีของเขาก็จริง แต่ก็ไม่คิดอะไรมากเพราะต้องรีบไปเข้าเรียนแล็ปให้ทัน นิวยกยิ้มละมุนโบกมือบ๊ายบายให้อย่างเคย วีจริงจังกับการสอบมาก นอกจากจะอ่านหนังสือเองแล้ว ตกเย็นเพื่อนที่หอในก็มักจะขอให้วีช่วยติวให้ จึงแทบไม่ได้เจอกับนิวเลย ได้แต่ส่งข้อความทักทายให้กำลังใจกันเท่านั้น เวลาผ่านไป พรุ่งนี้สอบวิชาสุดท้ายซึ่งไม่ยากเท่าไหร่ วีจึงผ่อนค