บทที่ 14

“วี! โทษที มานานรึยัง พอดีโค้ชดันเรียกประชุมด่วน”

          อิทพูดไปหอบไป เขาวิ่งมาทั้งชุดนักบอล ที่เท้ายังใส่สตั๊ดอยู่เลย คงรีบน่าดู

          “ไม่เป็นไรพี่ วีทำงานไปพลางๆ ซื้อข้าวหมูแดงมาให้ พี่อิทหิวยัง”

          “หิวมาก แต่เหม็นเหงื่อ ขอไปล้างตัวแป๊บนึงได้มั้ย วีกินก่อนเลย”

          คล้อยหลังชายหนุ่มวิ่งหายลับไปที่ห้องน้ำหลังยิม วีก็หน้าแดงขึ้นมาโดยพลัน เกิดความคิดแปลกๆขึ้นมาอีกแล้ว

          ด้วยความอยากรู้ อดใจไม่ไหว หญิงสาวเก็บโน้ตบุ๊คใส่กระเป๋าแล้วแอบตามอิทไป

          เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็ได้ยินเสียงน้ำ ขยับลึกเข้ามาด้านใน ห้องอาบน้ำแรกประตูถูกเปิดไว้เช่นเคย ร่างกำยำเปลือยเปล่าเร่งชำระล้างร่างกาย เนื้อหนังเต็มไปด้วยฟองสบู่

          วีเริ่มคิดว่าตัวเองชักจะบ้าบอกันไปใหญ่ ถึงขั้นแอบมาดูผู้ชายอาบน้ำโดยหวังลึกๆว่าจะได้เห็นเขาชักว่าวแล้วครางชื่อตัวเองอยู่

          คิดได้ดังนั้นก็หันหลังขวับ รีบออกจากตรงนั้น ทว่าเท้ากลับสะดุดมุมตู้ล็อกเกอร์ล้มตึงไปเสียก่อน

          ด้วยเสียงล้มที่ไม่เบานักก็ทำให้อิทรู้ตัว พอหันกลับมาเห็นวีหน้าคว่ำคะมำแหมะอยู่กับพื้น ก็รีบคว้าผ้าเช็ดตัวมาห่มกายไว้ลวกๆ แล้วปรี่เข้ามาดูคนซุ่มซ่ามทันที

          “เจ็บตรงไหนรึเปล่า”

          วีไม่ได้เจ็บอะไรมากมาย แต่อายมากกว่า

          อิทส่งแว่นที่กระเด็นหลุดมาให้ หญิงสาวรับมาใส่แล้วจะหันไปบอกว่าไม่เป็นอะไร แต่สายตาดันปะทะเข้ากับอะไรบางสิ่งที่โทงเทงอยู่หว่างขาใต้ผ้าขนหนูเข้าเสียก่อน

          ภาพตรงหน้าทำให้เลือดสูบฉีดขึ้นมาบนหน้านวลจนร้อนผ่าวอย่างไม่อาจจะห้ามได้

          สายตาหลังแว่นเบิกโต ทั้งยังหน้าแดงยิ่งกว่าลูกตำลึง อาการท่าทีของหญิงสาวทำให้อิทรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น รีบยื่นมือมาตวัดผ้าขนหนูปิดส่วนลับที่กำลังวับๆแวมๆของตนทันที

          เกิดเดดแอร์ขึ้นมาโดยปริยาย ทั้งสองคนอึกๆอักๆทำอะไรไม่ถูก อิทช่วยพยุงให้วีลุกขึ้นมาด้วยความเก้อเขิน ส่วนวีก็หน้าแดงไม่หยุด เอาแต่ก้มหน้างุดไม่กล้าสบตาอีกฝ่าย

          “อะ...เอ่อ เจ็บตรงไหนมั้ย”

          วีที่ยังคงหลบตา ส่ายหน้าเบาๆ

          “จะมาเข้าห้องน้ำเหรอ”

          วีพยักหน้ารัวๆ ให้เขาเข้าใจว่าเดินเข้าห้องน้ำผิดฝั่งก็แล้วกัน ว่าแล้วหญิงสาวก็เบี่ยงตัวหันหลังเดินออกจากโซนห้องน้ำผู้ชายทันที

          หน้าประตู วีหอบหายใจเพราะความตื่นเต้น เอามือจับใบหน้าที่เห่อร้อนไม่ยอมหยุด ก่นด่าตัวเองว่าทำอะไรไม่เข้าท่าแถมยังเปิ่นซุ่มซ่ามจนถูกจับได้ แล้วต่อไปนี้จะสู้หน้าเขาได้อย่างไร

          วีสับสนไม่อาจหาคำตอบเรื่องของวันหน้า รู้แต่ว่าวันนี้ไม่น่าจะมีสมาธิช่วยเขาติวหนังสือได้อย่างเคย รู้สึกผิดที่ทำให้อีกฝ่ายต้องเสียเวลาเสียโอกาส แต่วันนี้ไม่สามารถอยู่สู้หน้าจริงๆ วันหลังค่อยชดเชยให้ก็แล้วกัน

          เมื่อได้ข้อสรุปกับตัวเองแล้วก็เปิดประตูกลับเข้าไปในห้องน้ำชาย คิดจะบอกอิทว่าวันนี้ไม่สบายจะขอกลับก่อน ด้วยความรีบร้อนไม่คิดหน้าคิดหลัง เดินดุ่มๆเข้าไปโดยไม่ส่งเสียงบอกอีกฝ่าย ก็เลยต้องเจอเข้ากับภาพที่ไม่คิดว่าจะได้เห็นอีกครั้ง ทั้งเขายังอยู่ในระยะประชิดอีกต่างหาก

          “!?!?”

          ท่อนเนื้ออันโตกำลังตั้งเด่ชูชัน สีเนื้อคล้ำ เส้นเอ็นเส้นเลือดปูดโปนจนเห็นได้ชัด ส่วนปลายหนังหุ้มย่นจนเห็นหัวแยกสีแดงสด ที่สำคัญ...มีน้ำเยิ้มออกมา ยืดหยดลงพื้นติ๋งๆ

          “วี!”

          “ขะ...ขอโทษ วีขอโทษ! วีแค่...แค่จะเข้ามาบอก...”

          หญิงสาวพูดอึกอักด้วยใบหน้าแดงซ่าน ไม่กล้ามองหน้าอีกฝ่าย แต่สายตากลับจดจ้องสิ่งอยู่ต่ำลงมาแทน

          อิทเป็นนักกีฬาอยู่แต่กับเพื่อนผู้ชายกักขฬะมาตั้งแต่เด็ก กับเพศตรงข้ามแทนที่จะทะลึ่งตึงตังกล้าพูดกล้าหยอก แต่เขากลับเป็นหนุ่มขี้เขินมากกว่าที่คิด

          ไม่ใช่แค่ร่างเปลือยเปล่าที่ถูกเห็น แต่ยังเป็นท่อนเนื้อของตนที่กำลังตั้งสู้ชูชันโชว์เด่นหราอยู่ตรงหน้าหญิงสาว เขาพยายามที่จะทำให้มันสงบโดยเร็ว แต่ก็ไม่เป็นผลแต่อย่างใด

          อิทกระดากอายอย่างที่สุด แต่ก็ไม่รู้จะแก้สถานการณ์ตรงหน้าอย่างไรดี ทำได้แต่หันหลังแล้วโชว์ก้นแน่นให้อีกฝ่ายดูแทน

          วีกระอักกระอ่วนแต่ก็รวบรวมสติรีบพูดต่อ

          “คือ..วี...วีจะมาบอกว่าไม่ค่อยสบาย เอ่อ...วันนี้ ระ...เราแยกย้ายกันก่อนดีมั้ย”

          อีกฝ่ายหน้าแดงเพราะความเขินบวกกับความอึดอัดที่ไม่รู้จะบอกเล่าอย่างไร ได้ยินแล้วก็ตอบกลับมา ทว่าเสียงของเขาทั้งแหบแห้งทั้งกระเส่าอย่าบอกใคร

          “ได้...ได้สิ กลับก่อนเลย อึก...เดี๋ยวคืนนี้...พี่ อ่า...ทักไป”

          วีกลืนน้ำลายเมื่อได้ยินเสียงทุ้มต่ำเซ็กซี่ของอีกฝ่าย กระนั้นก็กลั้นใจหันหลังเดินจากมา

          ทว่า...ก่อนที่มือจะจับลูกบิดเปิดประตู

          “อึก...วี”

          เบามากก็จริง แต่หญิงสาวได้ยินชัดเจน ชื่อของตนไม่ผิดแน่

          วีชะงักมือ เม้มปากแน่น ไม่ใช่แค่หัวใจที่กำลังเต้นตึกตัก ที่หว่างขาก็เช่นกัน มันคันยุบยิบมาสักพักแล้ว

          ในที่สุด...หญิงสาวก็ไม่อาจต้านทานความต้องการของร่างกายได้อีกต่อไป วีเดินกลับเข้ามาด้านใน แล้วก็เป็นอย่างที่คิด อิทกำลังสาวชักดุ้นเอ็นอย่างเมามัน

          เขากำลังหลับตาพริ้ม ปากก็ครางเสียงต่ำแผ่วเบา

          “อืม...วี เปิดนมให้พี่ดูหน่อยสิ อึก...”

          “พี่อิท...”

          “!?!?”

          “หะ...ให้วีช่วยมั้ยคะ”