All Chapters of รักติดใจยัยสาวเนิร์ด (์NC20+): Chapter 61 - Chapter 70

“วี! / น้อง!”ชายหนุ่มทั้งสองมองภาพตรงหน้าอย่างอึ้งงึนงัน กระนั้นวีที่เหลือแต่ชุดชั้นในก็ทำให้พวกเขาอดที่จะกลืนน้ำลายไม่ได้วีของขาดมานาน แต่เธอก็ไม่ได้ขวนขวายไปหาใคร ทั้งที่มีชายหนุ่มพร้อมจะประเคนความเร่าร้อนเพื่อสนองความต้องการให้ได้ทุกเมื่อ เธอก็ยังอุตส่าห์อดทนไม่ไปมีความสัมพันธ์ที่หมิ่นเหม่กับใครให้ตัวเองต้องรู้สึกผิดอีกแต่เจ้าเด็กนั่นกลับมาด่าว่าเธอแบบนั้น คำพูดของเขาช่างร้ายกาจบาดใจเหลือเกิน อยู่ๆ ก็ไม่คุย อยู่ๆ ก็โผล่มา เป็นบ้าอะไรก็ไม่รู้ จะถามกันสักหน่อยให้ได้อธิบายสักนิดก็ไม่มีในเมื่อถูกเข้าใจผิดไปแล้วเธอก็จะไม่อดทนอีก จะ ‘มั่ว’ จะ ‘สำส่อน’ จะ ‘แรด’ ให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย ฮึ่ย!ความน้อยอกน้อยใจประดังประเดเข้ามาในหัวของวี บวกกับความเมาหนัก การกระทำเป็นไปตามอารมณ์ขาดการยั้งคิดไตร่ตรอง วีถอดเสื้อในตัวเองออก เผยให้เห็นเต้าเนินอวบอิ่มในทันใดหญิงสาวก้าวไปหาคนที่อยู่ใกล้สุด พุ่งไปกอดเขาเอาตัวแนบชิดหน้าอกบดเบียด ส่งสายตาเว้าวอนเอ่ยเสียงกระเส่า“พี่

ท่อนเอ็นสีแดงคล้ำของอิทมีเส้นเลือดปูดโปนและใหญ่โตเช่นเคย มือหนาถอกขึ้นลงเบาๆ จนเผยให้เห็นส่วนปลายแยกสีชมพูที่น้ำเงี่ยนกำลังหยดติ๋ง“น้องแม่ง...ยั่วฉิบหาย”อิทกัดฟันกรอด เขาอยากได้อะไรบางอย่างที่จะช่วยคลายความปวดหนึบที่หว่างขา ว่าแล้วก็ดันหัวของวีต่ำลง ขยับเอวสอบเข้าไปใกล้ จับท่อนเนื้อแข็งจ่อที่ปากบาง“อมให้พี่หน่อยนะ”วีเห็นสิ่งตรงหน้าแล้วร่างกายก็ร้อนวูบวาบ แกนแกร่งของอิทยังคงเรียกความตื่นเต้นได้เช่นเคย ทั้งใหญ่โตทั้งปูดโปน กลิ่นสาบกลิ่นเหงื่อที่นั่นอีก ทุกอย่างชวนเชิญให้เธอต้องลิ้มลองวีทำตามคำขอในทันใด ลิ้นบางแตะชิมที่ส่วนปลายแยก ขบเบาๆ ทำให้เจ้าของร่างต้องสั่นสะท้าน ก่อนจะไล้ลิ้นอุ่นไปทั่วทั้งท่อนเอ็นจนเปียกแฉะหญิงสาวก้มหน้างุดต่ำลงไปดูดไข่จนอิทต้องร้องซู้ดหลับตาปริ่ม ก่อนจะลากลิ้นไล้กลับมาที่ปลายยอดอีกครั้ง อ้าปากกว้างแล้วค่อยๆ ครอบครองท่อนเอ็นอันโตของอิทเข้าไปอิทก้มมองวีที่กำลังอมให้เขาแล้วก็ยิ่งเร้าอารมณ์ จับหมับเข้าที่หัวของเธอแล้วเป็นคนขยับเสียเอง ท่อนเอ็นทั้งใหญ่ทั้งยาวคับปากและลึกไปถึงคอวีแ

“นี่นายยังไม่กลับไปอีกเหรอ ดะ...เดี๋ยว จะไปไหน ปล่อยนะ”ถึงจะมีผ้าห่มพันตัวจนมิดถึงคอ แต่ข้างในก็เปลือยเปล่าไม่ได้ใส่อะไรสักชิ้นแม้แต่สุดชั้นใน วีจึงไม่กล้าดิ้นมากเพราะกลัวผ้าจะหลุดอชิอุ้มก้อนผ้าห่มที่ยุกยิกไม่หยุดไปยังรถตู้ที่จอดรออยู่ด้านหน้า พอประตูข้างเลื่อนเปิดออกก็มุดเข้าไปวางก้อนผ้าห่มลงบนที่นั่ง บอกคนขับว่าเดี๋ยวมา ล็อครถเอาไว้ ห้ามให้เธอลงไปเด็ดขาดอชิกลับเข้าไปในห้องเพื่อเก็บสัมภาระของวีใส่กระเป้าเป้ ก่อนจะเดินเอาคีย์การ์ดไปคืนคนดูแลพร้อมกับจ่ายค่าผ้าห่มที่ตัวเองฉกเอามา แล้วจึงกลับขึ้นรถ ออกคำสั่งให้ขับออกไปจุดหมายปลายทางคือคอนโดฯ ของเขานั่นเอง ระหว่างทางวีพยายามบอกให้พาไปส่งที่หอ แต่อชิก็ทำเงียบไม่สนใจ เอาแต่กดโทรศัพท์อย่างเดียวไม่นานนักรถก็มาจอดเทียบที่ใต้ตึก อชิกดโอนเงินให้คนขับ คว้ากระเป๋าเป้ที่ใส่ข้าวของสะพายหลัง แล้วเอาวีขึ้นพาดบ่าแบกเข้าไปในลิฟต์ที่อยู่ไม่ไกลแต่วีชักไม่ไหว เจ้านี่จะทำอะไรตามใจตัวเองเกินไปแล้ว ก็เลยดิ้นๆ จนผ้าห่มเริ่มจะคลาย เผยให้เห็นหัวไหล่ เจ้าเด็กจึงฟาดมือเข้าไปบริเวณที่น่าจะเป็นก้นของวีหนึ

เมื่อนึกย้อนกลับไป ตอนนั้นวีปฏิเสธไม่ยอมมีความสัมพันธ์แบบ FWB กับอชิก็เพราะเขาจริงใจใสซื่อเกินไป แต่พอกลับมาสำรวจใจตัวเองดีๆ ดันพบว่ามีเจ้าเด็กดื้อแอบซ่อนอยู่ซะอย่างนั้น วีจึงไม่นึกอยากมีความสัมพันธ์ทางกายกับใครอีก แต่กว่าจะเลิกกลัวการรักใครสักคนและคิดอยากเริ่มต้นใหม่ พอหันไปอีกที อชิก็ไม่คุยกับเธอแล้วขณะที่วีทบทวนเรื่องราวที่ผ่าน หมาเด็กก็เขย่าตัวเรียกร้องให้สนใจกันหน่อย“นี่...ว่าไงล่ะ ทำไมถึงไม่ทำต่อเหรอ บอกหน่อยสิ อยากรู้”อชิอ้อนถามอีกครั้งเพราะอยากรู้จริงๆ วีเลยยื่นมือไปหยิกแก้มด้วยความมันเขี้ยวจนอีกฝ่ายต้องร้องโอ๊ยคำตอบมีอยู่แล้ว แต่ไม่บอกหรอก เดี๋ยวเจ้าเด็กมันได้ใจ แค่นี้ก็เอาแต่ใจตัวเองจะแย่อยู่แล้ว“เรื่องมันผ่านไปแล้ว อยากรู้ทำไมอีก”“เก็บเป็นข้อมูลไง รู้ไว้ก่อน จะได้ไม่ทำให้พี่ร้องไห้จนไม่อยากจึ๊กๆ กัน”“อย่ามาเนียน ใครจะไปจึ๊กๆ กับนาย”วีแกล้งทำเสียงแข็งส่งสายตาจริงจังจนเจ้าเด็กชักจะใจแป้ว หงอยลงไปในทันใด แต่ท่าทีหางลู่หูตกสายตาล่อกแล่กของอชิน่าเอ็นดูจนวีเก๊กต่อไปไม

“ชื่อนิวนะค้าบ จะมาอยู่ทำข้อมูลวิจัยที่นี่สักพัก พี่ๆมีอะไรอยากให้ผมช่วย เรียกได้เลยนะครับไม่ต้องเกรงใจ”นิวกับกิจแนะนำตัวกับทุกคนในแผนกวิจัยและพัฒนา แน่นอนว่าหนุ่มหล่อยิ้มเก่งสายตาผูกมิตรอย่างนิว ย่อมสร้างความเอ็นดูให้กับสาวน้อยสาวใหญ่ทั้งหลายได้อย่างไม่ต้องสงสัยอาจารย์ที่ปรึกษาของสองหนุ่มทำงานวิจัยให้กับโรงงานหลายแห่ง ก็เลยสามารถฝากฟังลูกศิษย์ให้มาเก็บข้อมูลได้ไม่ยากนัก“ไอ้นิว มึงจะนอนเตียงไหน”กิจถามขึ้นตอนที่มาถึงห้องพัก เพื่อประหยัดเวลาและค่าเดินทาง พวกเขาจึงมาอยู่หอพักโรงงานซึ่งพร้อมอำนวยความสะดวกให้เสร็จสรรพนิวทิ้งตัวลงบนเตียงข้างระเบียงเป็นคำตอบ กลิ้งไปมาอย่างเบื่อหน่าย เพราะเขานั้นแสนจะขี้เกียจ จากนี้ไปวันๆคงต้องทำแต่งาน อดเที่ยวเล่นอีกพักใหญ่แต่ที่มากไปกว่านั้น นิวรู้สึกว่าที่นี่โคตรจะน่าเบื่อ ทั้งไกลทั้งไม่มีอะไรเป็นสิ่งบันเทิง แถมมีแต่พวกผู้ชายกำยำ หรือไม่ก็พวกพี่ๆป้าๆ ไม่มีสาวสวยหมวยเอ็กซ์ให้มองสักคนทว่าวันรุ่งขึ้นอาการเซ็งของนิวก็แทบจะหายเป็นปลิดทิ้งเมื่อวานพวกเขาได้เยี่ยมชมแค่ฝั่งฝ่า