LOGINทั้งอิททั้งนิวได้ยินคำหยาบโลนอันแสนตรงไปตรงมาของวีแล้วก็ซู้ดปาก มันช่างเร้าอารมณ์เหลือเกิน นึกอยา
“ยังมีหน้ามาว่าคนอื่นอีกเหรอ! ทำไมนิสัยเหี้ยแบบนี้!”มือเล็กๆ ฟาดเข้าที่หัวของนิวดังป้าบและตามมาด้วยคำด่า ความเดือดดาลของชายหนุ่มพุ่งขึ้นมาในทันใดเขาต่างหากที่ถูกใส่ร้าย เขาต่างหากที่ได้รับความเสียหาย แล้วทำไมยัยหมวยกะทิถึงยังด่าเขาปาวๆ ไม่เลิก แถมยังฟาดหัวเขาอีกแหนะ ไม่เจ็บเท่าไหร่หรอกแรงแค่นี้ แต่มันยอมไม่ได้!“อ๊ะ! ว๊าย!”นิวคว้าเอวของกะทิที่ยืนบนเก้าอี้ไปที่เตียง ตรึงมือทั้งสองติดแน่นกับที่นอน แล้วขึ้นคร่อมจนตัวเธอขยับแทบไม่ได้“ทำอะไร! ปล่อยนะ!”“จะให้เป็นให้ได้เลยใช่มั้ยคนเลวเนี่ย! เดี๋ยวจัดให้แบบทรามๆสักดอกดีมั้ย ห้ะ!”“อย่านะ ถ้าพี่...ถ้าพี่ทำอะไร หนูร้องให้คนช่วยจริงด้วย ช่วย....! อะ...อื้อ!”ส่งเสียงออกไปได้แค่ครึ่งคำ ปากหนาก็พุ่งเข้าครอบครองจนไม่สามารถพูดอะไรได้อีกกะทิเบิกตาโตเพราะไม่คิดว่านิวจะทำจริง ตัวสั่นน้ำตาปริ่ม แต่พอเขาผละออกไป เธอทำท่าจะตะโกนอีกรอบ ก็เลยถูกหยุดอีกรอบเช่นกัน“อื้อๆ อ่อยอ๊ะ!”กะทิดิ้นไม่หยุดจน ถึงจะต
“พี่นิวชอบเขา”“ห้ะ!? พี่นี่นะ หลอกยังไง”“ก็แอบไปกระซิบบอกบ้าง เอาแอคหลุมปลอมเป็นพี่ทักไปบ้าง แล้วก็ไม่ได้ทักหาแค่สองคนนั้นนะ ทักอีกหลายคน อ้อ...แล้วก็มีปล่อยข่าวลือนิดหน่อยด้วย”นิวอึ้งและยิ่งไม่เข้าใจมากขึ้นไปอีก อย่าบอกนะว่าไอ้ข่าวลือที่บอกว่าเขาขี้หลีกับซั่มสาวไปแล้วครึ่งโรงงานมีต้นตอมาจากเธอคนนี้ทั้งหมดพออิ่มท้องก็รู้สึกดีอย่างที่นิวบอก ตอนนี้กะทิหายตกใจแล้ว และพอได้เห็นสีหน้าสับสนงงงวยของนิวก็รู้สึกพอใจนิดหน่อยกะทิรู้สึกผิดกับสาวๆ พวกนั้น แต่กับนิว...เธอไม่ได้รู้สึกแบบนั้นแม้แต่น้อย“กะทิทำแบบนี้ทำไม”กะทิไม่ตอบ แถมยังถามกลับ“พี่นิวถูกทิ้งรึยัง กับคนนั้น ที่พี่บอกว่าไม่อยากทำให้เสียใจน่ะ”“...ที่ตอนนั้นตั้งใจถ่ายรูป เขียนแคปชั่น แล้วก็แท็กพี่ เพราะต้องการให้เขาเข้าใจผิด...อย่างนั้นเหรอ”“อืม”กะทิทำหน้าเป็นตอบกลับมาง่ายๆ นิวโมโหจนกินบะหมี่ต่อไม่ลง เพราะสิ่งที่เธอทำตอนนั้นมันส่งผลกระทบต่อเขาจริงๆ&ldquo
“พอแล้ว! ทำไมต้องทำขนาดนี้ด้วย!”เมื่อมีคนมาขวางก็ต้องหยุดกึก พี่นิดเห็นว่าเป็นนิวก็สายตา ล่อกแล่กแถมยังกลัวคำขู่ต่างจากสาวฝ่ายผลิตที่อารมณ์ยังเดือดดาลและพยายามจะเข้ามากระชากหัวกะทิ นิวต้องเข้ามาบังและปัดมือออกไป เธอเลยส่งตาขวางมาที่นิวแทน“ตกลงนิวชอบเรารึเปล่าเนี่ย”“เราไม่เคยชอบเธอ”“พี่ด้วยเหรอ”“ครับ พี่นิดด้วย ผมก็ไม่ได้คิดอะไรทั้งนั้น”“แล้วอีนี่มันทำอย่างนี้ทำไม! มึงมาปั่นหัวพวกกูทำไมอีกะทิ!”เป็นอีกครั้งที่สาวฝ่ายผลิตจะพุ่งเข้ามา นิวต้องยืนบังกะทิเอาไว้ไม่ให้อีกฝ่ายเข้าถึงตัวเธอได้“หยุด! ผมไม่รู้ว่าเรื่องเป็นยังไง แต่รุมทำร้ายร่างกายแบบนี้ก็คุกได้นะพี่ ติดคุกแล้วยังโดนไล่ออกอีก จะเอามั้ย”เป็นพี่นิดที่คิดได้ก่อน ส่งเสียงจึ๊กจั๊กขัดใจกระทืบเท้าสองทีแล้วเดินหายลับไป ส่วนสาวฝ่ายผลิตชี้หน้าส่งเสียงขู่“อีกะทิ คืนนี้มึงอย่าหวังว่าจะได้นอนสบายๆ ระวังตัวไว้นะมึง”พูดจบก็สะบัดหน้าเดินไปอีกทาง ขนาดนิวได้ฟ
รูปที่ถ่ายติดตัวเองแบบเบลอๆ แท็กชื่อพร้อมแคปชั่นชวนให้เข้าใจผิดกับหัวใจดวงโตนั่น ก่อปัญหาให้นิวในที่สุดนิวไม่รู้ว่ากะทิคิดอะไรอยู่ถึงทำแบบนี้ รู้แต่ว่าเธอเล่นแรงเกินไปแล้ว ทักแชทไปจะต่อว่าและขอคำอธิบายแต่กะทิไม่ตอบ และดูเหมือนจะบล็อคไปแล้วด้วยเรื่องกะทิไว้ก่อน นิวยังไม่ยอมแพ้เรื่อง ‘วี’ สาวที่เขาอยากเป็นแฟนด้วยขนาดยอมปรับปรุงตัวเองถึงปากจะบอกว่าไม่โกรธเรื่องไอจี แต่เธอกลับตัดความสัมพันธ์แบบพิเศษแล้วให้เป็นแค่เพื่อนธรรมดาๆ เท่านั้น แต่แม้จะมีระยะห่างมากขึ้น นิวก็ยังไม่หายหน้า พยายามหาทางพูดคุยกับเธออยู่เรื่อยๆจนมีเหตุการณ์ที่ทำให้นิวคิดว่าตัวเองมีโอกาสคืนสู่ฐานะความสัมพันธ์แบบพิเศษได้อีกครั้ง แต่แล้วก็ไปไม่ถึงสุดทาง นิวตระหนักแล้วเขาไม่สามารถที่จะพัฒนาความสัมพันธ์กับวีให้มากกว่าที่เป็นอยู่ได้ถึงจะเสียดาย แต่เพราะทำเต็มที่แล้วจึงไม่เสียใจ และวีก็นับว่าเป็นเพื่อนที่ดีมากคนหนึ่ง ไม่อยากทำเธอลำบากใจ พอคิดได้แบบนี้นิวจึงตัดใจจากวีได้ในที่สุดเดือนสุดท้ายของชีวิตนักศึกษา โปรเจคของนิวผ่านฉลุย ว่างๆ ระหว่างรอเรียกสัมภาษณ์งาน
ระยะเวลาที่เหลือ พี่นิด CSR หาทางเรียกให้นิวมาเอาข้อมูลอยู่บ่อยๆ เขาก็พยายามจะเลี่ยงให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ เช่นเดียวกับสาวฝ่ายผลิตคนนั้นที่มักจะเอาเรื่องงานมาอ้างเพื่อจะได้มาหานิว และเอ่ยชวนไปดื่มทุกครั้งที่ได้เจอนิวชักอึดอัดกับสิ่งที่เกิดขึ้น เป็นครั้งแรกที่เขาไม่นึกอยากเป็นหนุ่มหล่อที่สาวๆ ต่างหลงใหล ไม่นึกอยากให้ใครมาสนใจ อยากอยู่อย่างสงบๆ แล้วทำงานให้เสร็จๆไปดีกว่าในที่สุดการเก็บข้อมูลก็เรียบร้อย ตกเย็นนิวกับกิจเก็บของเสร็จ ร่ำลาทุกคนแล้วก็พากันขับรถกลับ ระหว่างทางจะออกไปถนนใหญ่ก็พบเข้ากับสาวคนหนึ่งที่หน้าโรงงาน“ไอ้นิว! น้องกะทิออดิท โห...ใส่ชุดไพรเวทด้วย น่ารักว่ะ”เป็นกิจที่โวยวายขึ้นมา สะกิดเพื่อนรัวๆ บอกให้หยุดรถเพื่อทักทาย“น้องกะทิรอเพื่อนเหรอครับ”“รอรถโรงงานไปส่งที่ตลาดค่ะ กะทิจะกลับบ้าน”แน่นอนว่าสองหนุ่มไม่ปล่อยให้น้องกะทิผู้น่ารักต้องยืนขาแข็งรอรถ เรียกน้องให้ขึ้นมาทันใด แต่ที่นั่งข้างหลังรกอย่างกับอะไรดี กิจก็เลยอาสาไปนั่งข้างหลัง แล้วให้กะทินั่งข้างนิวซึ่งเป็นคนขับแทน คุยกัน
แต่ละวันของนิวผ่านไปอย่างเชื่องช้า สิ่งที่พอจะทำให้หายเบื่อได้ นอกจากมองสาวเพื่อเอาไว้คุยเล่นกับเพื่อนซี้แล้ว ยังมีการแชทคุยกับคนที่ตัวเองตั้งใจจะจีบเป็นแฟนให้ได้อยู่อีกเรื่องหนึ่งแต่ดูเหมือนไม่ว่าจะอย่างไร เธอคนนั้นก็ไม่มีทีท่าอยากจะขยับความสัมพันธ์สักเท่าไหร่ แชทก็หนักขวา โทรไปก็คุยแค่แป๊บเดียวนิวชักท้อ บวกกับงานที่ยากขึ้น ความเซ็งและความเครียดทำให้นิวอยากผ่อนคลาย เย็นวันหนึ่งจึงตอบรับไปแฮงเอาท์กับพวกพี่ๆ ในโรงงานสถานที่เป็นร้านหมูกระทะ พี่ฝ่ายออดิทที่เป็นตัวตั้งตัวตีเห็นว่ามีนิวคนดังมาด้วย จึงชวนสาวๆ ฝ่ายอื่นมาอีกหลายคนทั้งกิจทั้งนิวโดดเด่นท่ามกลางหมู่สาว บรรยากาศครึกครื้น สองหนุ่มชื่นมื่นอย่างกับอะไรดี ยิ่งพอเหล้าเข้าปากก็ยิ่งเฮฮาดึกหน่อยไหล่ก็เริ่มขยับชิดติดกันมากขึ้น พี่นิดฝ่าย CSR ที่นั่งติดกับนิวส่งสายมาให้ นิวเลยยิ้มหวานส่งกลับไป ตอนนั้นเองพี่นิดก็ขยับเข้ามาใกล้กว่าเดิมจนนมของเธอเบียดถูกแขนของเขานิวย่อมเข้าใจว่าพี่นิดต้องการอะไร เขาเองก็รู้สึกซู่ซ่านิดหน่อยเพราะของขาดไม่ได้ปล่อยน้ำมาหลายวัน คิดว่าถ้าสนองให้สักยกก็คงจะไม่เป็นอะ

![My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





