Mag-log inท่อนเอ็นสีแดงคล้ำของอิทมีเส้นเลือดปูดโปนและใหญ่โตเช่นเคย มือหนาถอกขึ้นลงเบาๆ จนเผยให้เห็นส่วนปลาย
แต่ละวันของนิวผ่านไปอย่างเชื่องช้า สิ่งที่พอจะทำให้หายเบื่อได้ นอกจากมองสาวเพื่อเอาไว้คุยเล่นกับเพื่อนซี้แล้ว ยังมีการแชทคุยกับคนที่ตัวเองตั้งใจจะจีบเป็นแฟนให้ได้อยู่อีกเรื่องหนึ่งแต่ดูเหมือนไม่ว่าจะอย่างไร เธอคนนั้นก็ไม่มีทีท่าอยากจะขยับความสัมพันธ์สักเท่าไหร่ แชทก็หนักขวา โทรไปก็คุยแค่แป๊บเดียวนิวชักท้อ บวกกับงานที่ยากขึ้น ความเซ็งและความเครียดทำให้นิวอยากผ่อนคลาย เย็นวันหนึ่งจึงตอบรับไปแฮงเอาท์กับพวกพี่ๆ ในโรงงานสถานที่เป็นร้านหมูกระทะ พี่ฝ่ายออดิทที่เป็นตัวตั้งตัวตีเห็นว่ามีนิวคนดังมาด้วย จึงชวนสาวๆ ฝ่ายอื่นมาอีกหลายคนทั้งกิจทั้งนิวโดดเด่นท่ามกลางหมู่สาว บรรยากาศครึกครื้น สองหนุ่มชื่นมื่นอย่างกับอะไรดี ยิ่งพอเหล้าเข้าปากก็ยิ่งเฮฮาดึกหน่อยไหล่ก็เริ่มขยับชิดติดกันมากขึ้น พี่นิดฝ่าย CSR ที่นั่งติดกับนิวส่งสายมาให้ นิวเลยยิ้มหวานส่งกลับไป ตอนนั้นเองพี่นิดก็ขยับเข้ามาใกล้กว่าเดิมจนนมของเธอเบียดถูกแขนของเขานิวย่อมเข้าใจว่าพี่นิดต้องการอะไร เขาเองก็รู้สึกซู่ซ่านิดหน่อยเพราะของขาดไม่ได้ปล่อยน้ำมาหลายวัน คิดว่าถ้าสนองให้สักยกก็คงจะไม่เป็นอะ
“ชื่อนิวนะค้าบ จะมาอยู่ทำข้อมูลวิจัยที่นี่สักพัก พี่ๆมีอะไรอยากให้ผมช่วย เรียกได้เลยนะครับไม่ต้องเกรงใจ”นิวกับกิจแนะนำตัวกับทุกคนในแผนกวิจัยและพัฒนา แน่นอนว่าหนุ่มหล่อยิ้มเก่งสายตาผูกมิตรอย่างนิว ย่อมสร้างความเอ็นดูให้กับสาวน้อยสาวใหญ่ทั้งหลายได้อย่างไม่ต้องสงสัยอาจารย์ที่ปรึกษาของสองหนุ่มทำงานวิจัยให้กับโรงงานหลายแห่ง ก็เลยสามารถฝากฟังลูกศิษย์ให้มาเก็บข้อมูลได้ไม่ยากนัก“ไอ้นิว มึงจะนอนเตียงไหน”กิจถามขึ้นตอนที่มาถึงห้องพัก เพื่อประหยัดเวลาและค่าเดินทาง พวกเขาจึงมาอยู่หอพักโรงงานซึ่งพร้อมอำนวยความสะดวกให้เสร็จสรรพนิวทิ้งตัวลงบนเตียงข้างระเบียงเป็นคำตอบ กลิ้งไปมาอย่างเบื่อหน่าย เพราะเขานั้นแสนจะขี้เกียจ จากนี้ไปวันๆคงต้องทำแต่งาน อดเที่ยวเล่นอีกพักใหญ่แต่ที่มากไปกว่านั้น นิวรู้สึกว่าที่นี่โคตรจะน่าเบื่อ ทั้งไกลทั้งไม่มีอะไรเป็นสิ่งบันเทิง แถมมีแต่พวกผู้ชายกำยำ หรือไม่ก็พวกพี่ๆป้าๆ ไม่มีสาวสวยหมวยเอ็กซ์ให้มองสักคนทว่าวันรุ่งขึ้นอาการเซ็งของนิวก็แทบจะหายเป็นปลิดทิ้งเมื่อวานพวกเขาได้เยี่ยมชมแค่ฝั่งฝ่า
ปั่ก!“อ๊า! อะ...อื้อออ จุก...”“ชิขอโทษ มันทนไม่ไหวแล้ว อึก พี่ค้าบ...ในตัวพี่...มันดีมากเลย”“แป๊บนึง...ยะ...อย่าเพิ่งขยับ อะ...ฮ้า...อชิ! บอกว่าอย่าเพิ่ง อ๊างงง!”ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! อชิไม่ฟังอะไรเลย กระแทกเอวสวนขึ้นไปแล้วซอยถี่ไม่ยั้งคนที่เฝ้าคิดถึงมาตลอดอยู่ตรงหน้า มีหรือที่เจ้าเด็กจะทนไหว ท่อนเอ็นบวมเป่งแทบจะระเบิดขนาดนี้ หากไม่ขยับก็มีแต่จะปวดหนึบทรมานเมื่อกี้มีคนเบ็ดให้วีก็จริง แต่ขนาดของนิ้วย่อมต่างกับท่อนเนื้ออันใหญ่โต อีกทั้งไม่ได้ทำกับใครมาตั้งนาน รูสวาทของเธอเลยคับแน่นบีบรัดน่าดู อยากขอเวลาปรับตัวสักหน่อย แต่เจ้าเด็กกลับไม่ยอมเสียนี่ มันน่าตีนัก“พี่วี...ฮื้ออออ เสียว ชิเสียวมาก เสียวจนทนไม่ไหวอยู่แล้ว”“อะ...อื้มมม...นาย...นายก็ช้าหน่อยสิ อึ๊”“ชิ...อึก...ชิชอบพี่นะ...ชอบมาก คิดถึงตลอดเลย ไม่อยากให้ใครมาอยู่ใกล้ ชิหวง”ปากพ่นคำหวานออกมาไม่หยุด ด้านล่างก็ตอกไม่ยั้
เมื่อนึกย้อนกลับไป ตอนนั้นวีปฏิเสธไม่ยอมมีความสัมพันธ์แบบ FWB กับอชิก็เพราะเขาจริงใจใสซื่อเกินไป แต่พอกลับมาสำรวจใจตัวเองดีๆ ดันพบว่ามีเจ้าเด็กดื้อแอบซ่อนอยู่ซะอย่างนั้น วีจึงไม่นึกอยากมีความสัมพันธ์ทางกายกับใครอีก แต่กว่าจะเลิกกลัวการรักใครสักคนและคิดอยากเริ่มต้นใหม่ พอหันไปอีกที อชิก็ไม่คุยกับเธอแล้วขณะที่วีทบทวนเรื่องราวที่ผ่าน หมาเด็กก็เขย่าตัวเรียกร้องให้สนใจกันหน่อย“นี่...ว่าไงล่ะ ทำไมถึงไม่ทำต่อเหรอ บอกหน่อยสิ อยากรู้”อชิอ้อนถามอีกครั้งเพราะอยากรู้จริงๆ วีเลยยื่นมือไปหยิกแก้มด้วยความมันเขี้ยวจนอีกฝ่ายต้องร้องโอ๊ยคำตอบมีอยู่แล้ว แต่ไม่บอกหรอก เดี๋ยวเจ้าเด็กมันได้ใจ แค่นี้ก็เอาแต่ใจตัวเองจะแย่อยู่แล้ว“เรื่องมันผ่านไปแล้ว อยากรู้ทำไมอีก”“เก็บเป็นข้อมูลไง รู้ไว้ก่อน จะได้ไม่ทำให้พี่ร้องไห้จนไม่อยากจึ๊กๆ กัน”“อย่ามาเนียน ใครจะไปจึ๊กๆ กับนาย”วีแกล้งทำเสียงแข็งส่งสายตาจริงจังจนเจ้าเด็กชักจะใจแป้ว หงอยลงไปในทันใด แต่ท่าทีหางลู่หูตกสายตาล่อกแล่กของอชิน่าเอ็นดูจนวีเก๊กต่อไปไม
“ที่จริง...ไม่ต้องขอโทษก็ได้ เพราะในที่สุดพี่ก็เป็นอย่างที่นายด่านั่นแหละ ‘สำส่อน’ ‘มั่ว’ ‘แรด’”อชิส่งสายตาละห้อยสำนึกผิดมาให้ก่อนจะพุ่งตัวใส่จนพากันล้มลงไปบนโซฟาทั้งคู่ เจ้าเด็กรีบเอาทั้งแขนทั้งขากอดวีแน่นด้วยความคิดถึง ซุกหน้ากับก้อนผ้าห่มพูดเสียงอู้อี้“ผมมันนิสัยไม่ดี น้อยใจที่พี่ปฏิเสธเลยทำตัวงี่เง่าไม่คุยด้วย อยากตัดใจแต่ทำไม่ได้สักที ได้แต่ตามดูพี่แค่นั้นเอง”“ตามดู...ตลอดเลยเหรอ”“อืม ดูจนรู้ว่าพี่ไม่ได้อะไรกับใครแล้ว ที่เมื่อคืนตามไปเพราะเห็นว่าอยู่ผับนานไม่กลับสักที พอไปถึงเห็นพี่อยู่กับคนอื่น ก็เลย...ก็เลยโมโห ทั้งที่รู้ว่าพี่ไม่ได้เป็นแบบนั้น แต่ผมดันไปอารมณ์เสียพูดไม่ดีใส่ ทำพี่โมโหจนไปกินเหล้าเมา จน...จนเผลอปล่อยตัวขนาดนั้น”อชิเดาถูกทุกอย่าง แต่ถึงเขาจะไม่รู้รายละเอียด ทว่าวีรู้อยู่แก่ใจเป็นเธอที่เชื้อเชิญให้ผู้ชายสองคนรุมตัวเอง เพลิดเพลินไปกับการที่พวกเขาเลียโน่นจับนี่ ผลัดกันปรนเปรอไปมา สุขสมฟินกันทุกคน ถึงจะยังไปไม่ถึงขั้นสุดท้ายก
“นี่นายยังไม่กลับไปอีกเหรอ ดะ...เดี๋ยว จะไปไหน ปล่อยนะ”ถึงจะมีผ้าห่มพันตัวจนมิดถึงคอ แต่ข้างในก็เปลือยเปล่าไม่ได้ใส่อะไรสักชิ้นแม้แต่สุดชั้นใน วีจึงไม่กล้าดิ้นมากเพราะกลัวผ้าจะหลุดอชิอุ้มก้อนผ้าห่มที่ยุกยิกไม่หยุดไปยังรถตู้ที่จอดรออยู่ด้านหน้า พอประตูข้างเลื่อนเปิดออกก็มุดเข้าไปวางก้อนผ้าห่มลงบนที่นั่ง บอกคนขับว่าเดี๋ยวมา ล็อครถเอาไว้ ห้ามให้เธอลงไปเด็ดขาดอชิกลับเข้าไปในห้องเพื่อเก็บสัมภาระของวีใส่กระเป้าเป้ ก่อนจะเดินเอาคีย์การ์ดไปคืนคนดูแลพร้อมกับจ่ายค่าผ้าห่มที่ตัวเองฉกเอามา แล้วจึงกลับขึ้นรถ ออกคำสั่งให้ขับออกไปจุดหมายปลายทางคือคอนโดฯ ของเขานั่นเอง ระหว่างทางวีพยายามบอกให้พาไปส่งที่หอ แต่อชิก็ทำเงียบไม่สนใจ เอาแต่กดโทรศัพท์อย่างเดียวไม่นานนักรถก็มาจอดเทียบที่ใต้ตึก อชิกดโอนเงินให้คนขับ คว้ากระเป๋าเป้ที่ใส่ข้าวของสะพายหลัง แล้วเอาวีขึ้นพาดบ่าแบกเข้าไปในลิฟต์ที่อยู่ไม่ไกลแต่วีชักไม่ไหว เจ้านี่จะทำอะไรตามใจตัวเองเกินไปแล้ว ก็เลยดิ้นๆ จนผ้าห่มเริ่มจะคลาย เผยให้เห็นหัวไหล่ เจ้าเด็กจึงฟาดมือเข้าไปบริเวณที่น่าจะเป็นก้นของวีหนึ







