All Chapters of One Night Stand With The Billionaire I Was Hired To Destroy: Chapter 61 - Chapter 70

"Mr. Lim?" Ang pangalan na iyon ay parang sumabog sa loob ng utak ko. Nakatitig ako sa TV screen, kung saan ang mukha ni Mr. Lim,yung laging tahimik na board member na laging nagtatanong tungkol sa dividends,ay nakaupo sa CEO chair ni Sandy. At sa likod niya, nakangiti nang mapanghamon, si Alexandra Sinclair."Hindi pwede," bulong ni Sandy, ang kanyang mga kamay ay nanginginig sa gilid ng mesa. "Si Mr. Lim? Yung laging nagdadala ng kape sa mga meeting natin? Yung laging nag-aalala sa company stock?""He's been siphoning money from the Bataan project for decades," sabi ni Jaena, ang kanyang mga daliri ay mabilis na kumikilos sa keyboard ng kanyang laptop. "And when Alexandra tried to take over, he funded Vivian Tan to eliminate both of you, Sandy, so he could take the company and the gold for himself."Napahawak si Sandy sa kanyang noo, ang galit ay halos kumakain sa kanya. "He's framing us. He's using the ledger's disappearance to make it look like we stole the company.""Exactly," s

"Dalawang oras lang," bulong ni Sandy, ang kanyang mga mata ay nakatitig sa skyline ng BGC habang tumatatakbo ang aming speedboat sa madilim na dagat. "Dinala niya si Tay sa penthouse. At sasabugin niya ang buong gusali."Nakaupo ako sa tabi ni Sandy, ang hangin ng gabi ay hampas sa aking mukha, pero ang lamig na naramdaman ko ay galing sa takot. Si Tay Ruben,ang taong kanina lang ay nagsakripisyo para sa amin ay nasa kamay ng babaeng itinuturing naming kapatid."Regina," tawag ni Sandy sa radio. "Anong status ng building?""Sinclair Tower is on full lockdown, Sandy," boses ni Regina sa kabilang boat. "Bianca's mercenaries have taken over the lobby. Pero may maintenance shaft sa east wing, pwede nating gamitin ang service elevator kung ma-o-override natin ang system.""Service elevator?" bulong ni Sandy. "Paano natin mabubuksan 'yun nang walang access card?"Biglang may narinig kaming "Ahem!" mula sa likod namin. Si Jaena, naka-crouch sa sahig ng speedboat, hawak ang kanyang waterproo

Isang nakakabinging "BOOM!" ang sumabog, pero hindi galing sa thermite charges sa pinto. Galing ito sa ventilation shaft. Ang makapal na bakal na pinto ng safe room ay lumipad palabas, at doon, nakatayo si Jaena, hawak ang isang maliit na remote na mukhang gawa sa mga piraso ng walkie-talkie at mga wire ng Shopee."Falcon to Phoenix," bulong ni Jaena, ang boses niya ay malamig at propesyunal, wala na ang tono ng simpleng receptionist. "Door breached. Extract now. Over."Napahawak ako sa aking bibig. Si Jaena? Ang Jaena na kanina lang ay nagtatanong kung may hazard pay? "Move! Move! Move!" sigaw ni Regina, hinila ako at si Sandy palabas sa nasirang safe room. Ang usok ng thermite ay pumupuno na sa kwarto, pero ang explosion ni Jaena ay lumikha ng daan para makatakas. Mabilis kaming tumakbo papunta sa service stairwell, habang ang mga alarma ng building ay umiiyak sa buong Sinclair Tower.Habang bumababa kami sa madilim na concrete stairs papunta sa sub-basement, hinawakan ni Sandy ang

"Ako po ang anak ni Isabela Sinclair. At ikaw po, Ma'am Charlotte... ay hindi ang tunay na apo niya. Ako po ang tunay na tagapagmana ng Bataan Gold."Ang mga salitang iyon ay parang humampas sa aking mukha nang malakas. Ang buong sub-basement, na kanina ay puno ng ingay ng mga nag-aalab na server at sigawan, ay biglang naging katahimikan. Tanging ang mahinang "beep" ng purging servers ang naririnig.Tinitigan ko si Jaena. Ang aking receptionist. Ang aking kaibigan. Ang babaeng nagturo sa akin kung saan nakalagay ang pinakamagandang iced coffee sa BGC at kung paano i-avoid ang mga toxic board members. Ang babaeng laging may dalang Shopee gadgets at walkie-talkie."Jaena..." bulong ko, ang aking boses ay halos hindi marinig. "Ano... ano ang sinasabi mo?"Hindi na ngumiti si Jaena. Ang kanyang mukha ay seryoso, puno ng isang bigat na hindi ko pa nakikita sa kanya sa loob ng dalawang taon. Dahan-dahan niyang inilagay ang kanyang tactical goggles sa bulsa ng kanyang vest."Ma'am Charlotte,

Isang nakakabinging "CLANK" ang narinig namin nang isara ni Mama Susan ang makapal na bakal na pinto ng vault, at doon nagsimula ang tunay na dilim. Ang tanging liwanag ay galing sa pulang emergency lights na umiikot sa kisame, habang ang tunog ng aming mga paghinga ay naging bingi sa katahimikan ng kwarto."Regina, check the ventilation," utos ko, kahit nanginginig ang boses ko."Charlotte, hindi na kailangan," sagot ni Jaena, ang kanyang mukha ay namutla habang tinitignan ang kanyang tablet. "Hindi lang oxygen ang problema. Ang vault na ito... ito ay isang Faraday cage. Walang signal. Walang Wi-Fi. Walang GPS. At ang pinakamasama... ang oxygen scrubber ng kwartong ito ay nag-fail. Hindi na tayo may apat na araw. Apat na oras na lang tayo bago maubos ang hangin."Apat na oras. Naramdaman ko ang bigat ng mundo na bumagsak sa aking mga balikat. Hinawakan ni Sandy ang aking kamay, mahigpit, at hinila niya ako palapit sa kanya. Sa gitna ng pulang liwanag at ng amoy ng lumang metal, tini