All Chapters of มาเฟีย คลั่งรัก (แซ่บ): Chapter 61 - Chapter 70

“อ๊ะ! จะทำอะไรคะ?”ดราก้อนไม่ตอบ เขาทำเพียงแค่มองลึกเข้าไปในดวงตาสวยคู่โตที่กำลังฉายแววตัดพ้อและความโกรธ มุมปากหยักกระตุกยิ้มขึ้นมาอย่างชอบใจ เมื่อเขาสามารถอ่านความคิดของยัยตัวแสบออกหมดเปลือก... เจ้าคิดเจ้าแค้นนักนะเมียเด็กก่อนที่ใครจะทันตั้งสติ ร่างสูงใหญ่ก็โอบรวบเอวคอดดึงเข้าหาตัวแล้วโน้มตัวลงมาประทับจูบเบาๆ ที่หน้าผากของคัพเค้กต่อหน้าทุกคนอย่างแสนรัก!จุ๊บ… “*0*”สัมผัสอบอุ่นกับกลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์ของดราก้อนทำเอาคัพเค้กชะงักกึก สมองน้อยๆ ถึงกับลัดวงจรไปชั่วขณะ ก่อนที่น้ำเสียงทุ้มเอ่ยกระซิบชิดหน้าผากเนียน ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของเยลลี่และมิลล์ที่ยืนอ้าปากค้างจนแทบลืมหายใจ“รอนานไหมคะ... ที่รัก”ตึกตัก! ตึกตัก!หัวใจดวงน้อยเต้นระสับรุนแรงจนแทบจะทะลุออกมาจากอก สัมผัสจากริมฝีปากที่กดลงบนหน้าผากเมื่อครู่ทำเอาคัพเค้กมึนงงจนลืมความตัดพ้อเมื่อกี้ไปหมดสิ้น แถมสรรพนาม ‘ที่รัก’ หวานหยดนั่นอีก... อ๊ะ...ซาตานสามขาคนนี้มันจะคลั่งรักเกินไปแล้วนะ!“มะ... ไม่นานเท่าไหร่ค่ะ”เด็กสาวพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ แต่น้ำเสียงกลับตะกุกตะกักอย่างเห็นได้ชัด แก้มทั้งสองข้างร้อนผ่าวจนแดงแข่งกับลูกตำลึ

ร่างบางถูกวางลงบนเตียงกว้างอย่างนุ่มนวล แต่ยังไม่ทันที่คัพเค้กจะได้ขยับตัวหนี ร่างสูงใหญ่ของมาเฟียหนุ่มก็ทาบทับตามลงมาติดๆ สองมือหนารวบข้อมือเล็กไว้เหนือศีรษะอย่างนุ่มนวลแต่ทว่ามั่นคง กักตัวเธอไว้ใต้เรือนร่างแกร่งอย่างสมบูรณ์แบบ “ก็คุณมันบ้ากาม! นี่มันในออฟฟิศนะคะ เกิดใครเปิดเข้ามาเห็นเข้า... เขาก็ได้หาว่าหนูเป็นแค่ผู้หญิงบนเตียงของคุณพอดี”“ช่างหัวมันสิ! แล้วอีกอย่าง... เธอคือเมียประธานบริษัท ไม่ใช่แค่เด็กบนเตียงสักหน่อย จริงไหม... ที่รัก?”ใบหน้าหวานเห่อแดงระเรื่อ คัพเค้กเม้มริมฝีปากแน่นด้วยความเขินอายจนเถียงไม่ออก ขณะที่ดราก้อนกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์อย่างชอบใจ ก่อนจะละมือข้างหนึ่งจากการกุมข้อมือบาง เลื่อนต่ำลงมาลูบไล้หน้าท้องเนียนนุ่มผ่านเนื้อผ้าชุดนักศึกษาอย่างแผ่วเบา“ในเมื่อสั่งห้ามผัวมองผู้หญิงอื่นแล้ว ผัวก็ต้องมองแค่เมีย... ส่องแค่เมีย แล้วก็ ‘กิน’ แค่เมียคนเดียวให้คุ้มสิ... ถูกไหม?”“อื้อ... คนฉวยโอกาส!”คัพเค้กเบี่ยงหน้าหนีริมฝีปากหนาที่ก้มลงมาคลอเคลียซอกคอหอมกรุ่น ทว่าสะโพกมนกลับถูกมือหนาช้อนรั้งเข้าหาตัวจนแนบชิดไร้ช่องว่าง“ฉวยโอกาสกับเมียตัวเอง... ไม่ผิดสักหน่อย”สัมผัสจูบร้อ

“ก็หน้ายัยนั่นตอนตกใจมันน่าขำนี่คะ! แล้วหนูก็ไม่คิดว่าคุณจะสั่งย้ายเธอจริงๆ ด้วย”“บอกแล้วไง...” ดราก้อนใช้วงแขนกระชับเอวบางเข้าหาตัว “ว่าเธอมีสิทธิ์ทุกอย่างในตัวฉัน รวมไปถึงการสั่งลงโทษทุกคนที่มันกล้าลองดีกับเธอด้วย!”คัพเค้กช้อนดวงตาคู่สวยขึ้นมองคนตัวสูงตรงหน้านิ่งค้าง... นัยน์ตาสีนิลทรงเสน่ห์คู่นั้นสะท้อนเพียงภาพของเธออยู่อย่างชัดเจน ไร้ซึ่งความลังเลใดๆเขาทำตามสิ่งที่พูดไว้ทุกอย่างจริงๆ... และนี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วนะที่ผู้ชายคนนี้พร้อมจะกางปีกปกป้องเธอจากโลกภายนอกที่ใจร้าย หรือแท้จริงแล้วเขาไม่ใช่ซาตานเย็นชาอย่างที่ใครต่อใครเล่าลือ แต่เป็น ‘พ่อทูนหัว’ ที่พร้อมจะอุ้มชูและถนอมหัวใจเธอไว้ด้วยชีวิตกันแน่“ขอบคุณนะคะ...” เด็กสาวขยับกายเข้าไปซบหน้าลงกับอกแกร่ง พลางกระซิบแผ่วเบาด้วยความซาบซึ้งใจ“ขอบคุณที่ออกตัวปกป้องหนูขนาดนี้นะคะ”ดราก้อนยกยิ้มพรายอย่างเอ็นดู มือหนาเชยคางมนขึ้นมารับสัมผัสจูบหวานซ่านตรงริมฝีปากอิ่มอย่างลึกซึ้งและเนิ่นนาน ก่อนจะผละออกเพียงนิดเพื่อเอ่ยสอนเมียเด็กด้วยน้ำเสียงทุ้มอบอุ่น“คำพูดของคนอื่นจะมีผลต่อจิตใจเราได้... ก็ต่อเมื่อเราไปให้ราคาและรู้สึกตามคำพูดพวกนั้

@ เพนท์เฮาส์คัพเค้กกลับมาถึงห้องพักหรูพร้อมกับซองเอกสารโครงการของดนัยในมือ เธอไม่ได้คิดจะช่วยดนัยเลยแม้แต่น้อย ปลายนิ้วเรียวโยนซองเจ้าปัญหานั้นทิ้งลงบนโต๊ะกลางห้องอย่างไม่แคร์สายตาเป็นจังหวะเดียวกับที่มือถือเครื่องหรูในกระเป๋าสั่นครืด คัพเค้กหยิบขึ้นมากดรับสายทันที“คะ?”(“ถึงบ้านหรือยัง”) น้ำเสียงอันคุ้นเคยดังมาจากปลายสาย“เพิ่งถึงเมื่อกี้เองค่ะ...”(“ฉันยังติดงานกับไอ้ไทเกอร์อยู่เลย งานเสร็จแล้วเดี๋ยวจะรีบกลับไปรับพาไปกินข้าวข้างนอก”)“งั้นเย็นนี้... เราทานอาหารกันที่เพนท์เฮาส์ดีไหมคะ? เดี๋ยวหนูจัดการทำเอง”ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเสียงทุ้มเย้าหยอก(“แน่ใจนะ? ไม่ใช่ว่าจะแอบใส่ยาพิษฆ่าฉันหรอกใช่ไหม”)“ถ้าฆ่าคุณแล้ว... ใครจะเลี้ยงดูหนูล่ะคะ? หนูไม่โง่ทุบหม้อข้าวตัวเองหรอกค่ะ!”คัพเค้กยิ้มกริ่ม สวนกลับทันควันอย่างไม่ยอมแพ้ ทำเอาปลายสายหลุดหัวเราะในคอด้วยความเอ็นดู(“หึๆ... งั้นก็ได้ ตามใจเธอ”)“ขอบคุณค่ะ”(“แล้วเจอกัน... คิดถึงเธอนะ”)“คนบ้า... พูดออกมาได้”คัพเค้กเอ่ยงึมงำกับโทรศัพท์ที่ตัดสายไปแล้ว ใบหน้าหวานเห่อร้อนฉ่าจนแดงลามไปถึงใบหู มือเล็กวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ ก่อนจะรีบเ

“ในเมื่ออยากเจอฉันนัก... ฉันก็จัดให้ตามคำขอ แต่รับรองได้เลยว่าผลลัพธ์มันจะไม่เหมือนที่พวกมันฝันหวานไว้แน่ๆ”“คุณพูดภาษาคนปกติไม่ได้เหรอคะ... หนูตามไม่ทันจริงๆ”“ดนัยอยากใช้เธอเป็นหมากเพื่อเกาะตระกูลฉันใช่มั้ย? แต่มันจะไม่ได้อะไรจากฉันไปเลย แถมงานนี้... เธอจะได้ใช้อำนาจของ 'ว่าที่เมียมาเฟีย' สั่งสอนสองพ่อลูกนั่นให้ตาสว่าง ว่าใครกันแน่ที่เป็นฝ่ายถือไพ่เหนือกว่า!”“ฟังดูน่าสนุกดีนะคะ... ถึงหนูจะไม่ค่อยเข้าใจสิ่งที่แผนการซับซ้อนของผู้ใหญ่เท่าไหร่ แต่ยังไงก็สู้ๆ นะคะ แล้วก็ขอบคุณมากๆ ค่ะ”“เปลี่ยนจากคำขอบคุณ... เป็นอย่างอื่นดีกว่ามั้ย?”ดราก้อนกระตุกยิ้มร้าย พลางกระชับสะโพกมนให้แนบชิดเข้าหากายแกร่งตรงกลางลำตัวที่เริ่มก่อตัวแข็งขืน นัยน์ตาคู่คมวาววับไปด้วยความปรารถนาเร่าร้อนอย่างเปิดเผยทว่า... คัพเค้กกลับจ้องมองใบหน้าคมคะนั้นตาเขม็ง ไร้ซึ่งอาการเคลิบเคลิ้มโดยสิ้นเชิง!“ไม่ค่ะ หนูเป็นประจำเดือน... เอาไว้ค่อยนัดยิ้มกันวันหลังนะคะ”ว่าแล้วคัพเค้กก็ผละตัวออกจากอกแกร่ง คลานก้นโด่งกลับไปนอนบนหมอนของตัวเองทันที ก่อนจะรีบคว้าดึงผ้านวมผืนหนาขึ้นมา แต่ก็ดึงไม่ติดมือจนต้องหันมาถลึงตาใส่คนตัวโต“นี่คุณ