All Chapters of มาเฟีย คลั่งรัก (แซ่บ): Chapter 71 - Chapter 80

“เอ่อ... ขอโทษคัพเค้กเดี๋ยวนี้นะลูก! เชื่อแม่นะแพรวา!”ลั่นทมเค้นเสียงสั่งลูกสาวอย่างลนลานจนหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด เพราะรู้ซึ้งดีว่าขืนปล่อยให้ลูกสาวตีกระบังลมกระตุกหนวดเสืออย่างดราก้อนต่อไป... ครอบครัวเธอได้พังพินาศดับสูญสิ้นชื่อกลางงานนี้แน่!“เร็วเข้าสิยัยแพรวา! จะรอให้บรรไลกันหมดหรือไง!” ดนัยตะคอกเร่งลูกสาวอีกแรง ตัวสั่นงันงกด้วยความหวาดกลัวจนเหงื่อเม็ดโตแตกพลั่กเต็มหน้า“ฮึก...” แพรวากำหมัดแน่นจนเล็บแทบจมเนื้อ ก้มหน้าน้ำตาซึมด้วยความแค้นแน่นอก ปากสั่นระริกยามสะกดอารมณ์อัปยศดุจโดนตบหน้ากลางสี่แยก ก่อนจะเค้นเสียงออกมาอย่างยากลำบาก...“ขะ... ขอโทษค่ะ”“พูดให้มันดังๆ!” เสียงทุ้มต่ำตวาดก้องทรงอำนาจจนแพรวาสะดุ้งโหยง“ขอโทษค่ะ!” เธอแผดเสียงด้วยความขวัญเสีย น้ำตาพุ่งทะลักออกมาอย่างห้ามไม่อยู่“หึ...” ดราก้อนแค่นหัวเราะในคออย่างเหยียดหยาม ก่อนจะมองต่ำลงไปด้วยสายตาสมเพช“เธอน่ะ... ลองกลับไปถามแม่ของเธอดูสิว่ามาจากตระกูลไหน เป็นแค่แม่บ้านหรือคนรับใช้แอบสวมรอยมาจากไหนหรือเปล่า... เผื่อสมองจะได้ตื่น แล้วเงียบปากลงได้สักที... จริงไหมครับ คุณลั่นทม?”“...”ลั่นทมถึงกับช็อกตาค้าง ปากคอสั่นไม่สามา

“หึ… ยัยเด็กแสบ”ดราก้อนใช้นิ้วเรียวเกลี่ยปอยผมที่ระใบหน้าใสออกให้อย่างนุ่มนวล ก่อนจะค่อยๆ สอดประสานนิ้วเข้ากับมือเล็กของเธอไว้แน่น เขากดจุมพิตลงบนหลังมือบางย้ำๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า พลางเอ่ยกระซิบสารภาพชิดผิวเนื้อนุ่มของร่างที่กำลังหลับสนิท“ฉันคง... รักเธอเข้าให้แล้วล่ะ คัพเค้ก”คำพูดที่ยากจะเอื้อนเอ่ย หลุดออกจากปากมาเฟียหนุ่มอย่างง่ายดายท่ามกลางความเงียบสงบของยามค่ำคืน รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก เมื่อสายตามองคนไร้เดียงสาในอ้อมกอดด้วยความรักใคร่จับใจ“รักแล้ว... รักเลย รักตลอดไปด้วย และฉันก็เอาแต่ใจมากพอ ที่จะไม่ยอมให้เธอไปรักใครหน้าไหน... นอกจากฉัน”“อือ…” ทว่าร่างเล็กที่กำลังหลับสนิทกลับส่งเสียงพึมพำแผ่วเบาในคอ ขยับตัวยุกยิกเบียดกายเข้าหาความอบอุ่นจากคนข้างกายตามสัญชาตญาณ คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันน้อยๆ ราวกับกำลังละเมอฝัน“พ่อคะ... แม่คะ...”เสียงหวานพึมพำเรียกหาคนที่จากไปไกล พร้อมกับหยาดน้ำตาเม็ดเล็กที่ค่อยๆ ซึมออกจากหางตาที่ปิดสนิทอีกครั้ง ดราก้อนเห็นดังนั้น หัวใจแกร่งพลันกระตุกวูบ ความรู้สึกรักและเอ็นดูท่วมท้นจนอกแทบระเบิดเขาค่อยๆ เอนกายลงนอนข้างๆ วงแขนแกร่งตวัดรวบเอวคอดดึงร่างบา

“มะ... ไม่เอานะคะ อื้อ...” คำปฏิเสธถูกกลืนหายไปในลำคอทันที เมื่อดราก้อนกดจุมพิตหนักๆ ลงบนริมฝีปากจิ้มลิ้ม บดเบียดลิ้นหนาสอดเข้าไปหยอกล้อลิ้นเล็กอย่างจ้วงจาบ บดจูบนัวอย่างเร่าร้อน สองมือเรียวเล็กที่เคยพยายามดันอกแกร่ง เปลี่ยนเป็นค่อยๆ จิกเกร็งกล้ามเนื้ออกเป็นลอนแน่นตามอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้น มาเฟียหนุ่มถอนริมฝีปากออกช้าๆ มองใบหน้าสวยที่บัดนี้ปรือตาขึ้นมองเขาด้วยความเคลิบเคลิ้ม นัยน์ตาฉ่ำปรือและริมฝีปากแดงเจ่อจากการถูกรังแกยิ่งชวนให้เขากระหายหนักกว่าเดิม “อ้าส์... แค่นิดเดียวนะครับ” ดราก้อนใช้ฝ่ามือประคองคางมนเบาๆ ดึงรั้งใบหน้าหวานเข้ามาใกล้ จนส่วนปลายความใหญ่โตบดเบียดถูไถอยู่กับริมฝีปากอิ่มอย่างหยอกเย้า จนคราบความเปียกชื้นสีใสเคลือบไปทั่วริมฝีปากและปลายคาง ยิ่งตอกย้ำความหวามไหว เพื่อหลอกล่อให้เธอยอมเปิดปากรับท่อนเอ็นลำใหญ่ของเขาแต่โดยดี “ซี้ด... กลืนกินมันลงไปสิที่รัก... ให้รู้ว่าบนโลกใบนี้ มีแค่เธอคนเดียวเท่านั้นที่สยบและครอบงำฉันได้” คัพเค้กกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สายตามองท่อนเอ็นยักษ์ใหญ่ตรงหน้าสลับกับใบหน้าหล่อเหลาด้วยความชั่งใจ ก่อนที่เธอจะกลับมามองสิ่งที่อยู่ตรงหน้าอย่างยอม

“อึก... แล้วเราจะได้อาบน้ำอีกทีเมื่อไหร่คะ... อ๊าๆ... ”“อ้าส์ๆ ก็อาบน้ำอยู่นี่ไง... แต่บังเอิญว่า 'ท่อนเนื้อ' ของผัวมันอยากล้างทำความสะอาดร่องรูหอยข้างในตัวเมียด้วยพอดี”แควก! แควก! มาเฟียหนุ่มกระชากเสื้อเชิ๊ตของเด็กสาวโยนทิ้งลงบนพื้นห้องน้ำ แล้วโน้มตัวลงใช้ลิ้นสากลากผ่านแผ่นหลังขาวเนียน แล้วจูบกัดเม้มลาดไหล่เนียนเบาๆ อย่างลุ่มหลง พลางกระแทกกระทั้นโหมจังหวะรักเข้าใส่รัวเร็วหนักหน่วง ส่งผลให้ร่องเนื้อตอดรัดกระตุกถี่ระริก เมื่อปลายทางสรรค์กำลังจะระเบิดความสุขสมออกมาในไม่ช้า…“อ๊ะ... พอ... พอแล้วค่ะ หนูจะ...”สวบ! สวบ! สวบ! / ตั่บ!! ตั่บ!! ตั่บ!!“ ซี๊ดดด! เมียแม่งเด็ดฉิบหาย สายร่อนรูห_ี แรงๆเลยดิ! อ้าส์!” เสียงสอดแทรกท่อนเอ็นรัวเร็วฉับไวผสมผสานกับการส่ายร่อนรูสวาทจนกลีบแคมยับยู่ยี่ ส่งผลให้ร่างอวบอิ่มกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง รูรักบีบรัดท่อนเนื้อร้อนผ่าวไว้แน่นหนึบ ก่อนที่น้ำหวานสีใสจะแตกทะลักพุ่งเปียกชโลมชายหนุ่มจนเปียกโชก“อ๊าาายยยยย!!!!” "โอ้ว...ผัวจะแตกแล้ว…!"เสียงทุ้มครางระงมกับร่องหลืบที่กลืนกินท่อนเอ็นยักษ์ของเขาได้มิดลำโคน น้ำหวานไหลเยิ้มอาบชโลมท่อนเอ็นใหญ่จนมันวาว พลันสองมือหน

“กรี๊ดดดด! ไม่เอา! อย่าทำพ่อกับแม่หนู! ฮืออออ!”“คัพเค้ก! ตั้งสติก่อนครับ! ฉันอยู่นี่... ถึงโรงพยาบาลแล้ว!”ดราก้อนเอ่ยตระโกนปลอบประโลมเสียงสั่นเครือ หัวใจของมาเฟียหนุ่มเจ็บปวดรวดร้าวราวกับถูกกรีดแทง ยามที่เห็นคนในอ้อมแขนทรมานจนสติแตกกระเจิง เขาเร่งก้าวเท้ายาวๆ พาร่างบางมาวางลงบนเตียงเข็นของโรงพยาบาลอย่างระมัดระวังที่สุดพยาบาลและบุรุษพยาบาลรีบเข้ามาเข็นเตียงตรงไปยังห้องตรวจฉุกเฉินทันที คัพเค้กที่ถูกวางลงบนเตียงยิ่งสติหลุด สองมือเล็กไขว่คว้ากลางอากาศด้วยความหวาดกลัวสุดขีด“ฮึก... คุณดราก้อน! คุณดราก้อนอยู่ไหน! กรี๊ดดดด!”“ฉันอยู่นี่! คัพเค้ก! ฉันอยู่นี่!”ดราก้อนรีบก้าวเข้าไปจับมือเรียวสั่นเทาไว้แน่น ออกแรงวิ่งก้าวตามเตียงเข็นไปติดๆ ทว่าเมื่อเตียงถูกเข็นผ่านประตูห้องฉุกเฉิน พยาบาลสองคนก็รีบก้าวเข้ามาบดบังและใช้มือดันอกแกร่งของเขาไว้ทันที“ญาติเข้าไม่ได้นะคะ! รบกวนรอข้างนอกก่อนค่ะ!”“อย่ามาห้ามกู! เมียกูกำลังขวัญเสีย... ถอยไป!”ดราก้อนตวาดเสียงดุดันเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราดและร้อนรน จนลูกน้องด้านหลังต่างพากันมองหน้ากันด้วยความกล้าๆ กลัวๆ ในความดื้อรั้นของเจ้านาย ทว่าพยาบาลสาวกลับยังคงยื