ความรู้สึกตื้นตันถูกแทนที่ด้วยความกังวลและรอยแผลลึกๆ ที่ซุกซ่อนอยู่ในใจ มูลค่าของสร้อยเพชรตรงหน้าช่างสูงส่งต่างจากตัวเธอริบลับ... ภาพอดีตอันแสนขมขื่นของเด็กสาวผู้ไร้ตัวตน โดดเดี่ยว และเคยถูกมองข้ามผุดย้ำเตือนสติ เธอรู้สึกว่าตัวเองเล็กกระจิริดเหลือเกินจนไม่กล้าเอื้อมจับสมบัติประจำตระกูลอันทรงเกียรติชิ้นนี้“ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะลูก?” ไพลินเอ่ยถามด้วยความอ่อนโยนเมื่อเห็นสีหน้าลังเลและว้าวุ่นของว่าที่ลูกสะใภ้“ก็... หนูรู้สึกว่าตัวเองไม่มีคุณค่ามากพอที่จะคู่ควรกับของชิ้นนี้เลยค่ะ...” “ใครบอกกันล่ะลูก... ว่าหนูไม่คู่ควรที่จะได้รับมัน” ไพลินยิ้มละมุน ยื่นมือไปกุมมือเล็กที่กำลังสั่นเทาไว้ด้วยความอบอุ่น สายตาของคุณแม่มองสบตาคัพเค้กด้วยความเมตตาพลางชี้ชวนให้ดูอัญมณีในกล่อง“หนูดูนี่สิ... เพชรแต่ละเม็ด กว่าจะได้มันมาไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ โดยเฉพาะเม็ดที่ใหญ่และเปล่งประกายที่สุดเม็ดนี้ มันเคยฝังตัวอยู่ในเหมืองลึกมืดมิด ลึกเสียจนแทบไม่มีใครเชื่อว่าใต้ดินตรงนั้นจะมีของมีค่าซ่อนอยู่ ทุกคนพากันหัวเราะและบอกว่าชายคนขุดโง่เง่าที่ยังดื้อดึงขุดลงไปเรื่อยๆ... แต่หนูรู้ไหม สุดท้ายชายคนนั้นกลับได้พบกับก้อนห
Last Updated : 2026-10-26 Read more