All Chapters of มาเฟีย คลั่งรัก (แซ่บ): Chapter 1 - Chapter 10

@คลับหรู‘เฮ้อ... นี่ฉันต้องทนดูสภาพแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหนเนี่ย ทั้งกลิ่นกัญชา ทั้งควันบุหรี่ ทั้งแอลกอฮอล์ เหม็นไปหมด นี่น่ะเหรอชีวิตของพวกคนรวย... ถ้าพ่อแม่ของทุกคนรู้เข้าจะเสียใจแค่ไหนกันนะ’‘คัพเค้ก’ หญิงสาวร่างเล็กอยู่ในชุดเดรสสีชมพูรัดรูป ซึ่งเป็นเสื้อผ้ามือสองที่คุณหนู‘แพรวา’ ส่งต่อมาให้ ตอนนี้เธอทำได้เพียงยืนแอบอยู่มุมห้อง คอยเดินตามรับใช้ทุกอย่าง เพราะเธอเป็นเพียงเด็กกำพร้าที่ครอบครัวตระกูลนี้รับมาเลี้ยงดู... ในฐานะคนรับใช้คนหนึ่งเท่านั้น"คัพเค้ก!”“ขาาาา คุณหนูแพรวาสุดสวย”“ยืนบื้ออยู่ได้ ไปเอาเหล้ากับของกินมาเพิ่มสิ! ชักช้าจริง!” แพรวาหันมาแว้ดใส่เสียงเขียวด้วยความขัดใจ"อ๊ะ! ได้ค่ะคุณแพรวา... เดี๋ยวเค้กไปตามอาหารในครัวมาให้เองค่ะ"คัพเค้กพูดกลับไปอย่างเรียบร้อย ก่อนจะรีบหมุนตัวสาวเท้าออกจากห้องมั่วสุม เพราะเธอไม่อยากอยู่ตรงนี้แม้วินาทีเดียว! มือเล็กเอื้อมไปเตรียมจะหมุนลูกบิดประตูด้วยหัวใจพองโต‘รอดตายแล้ว! อย่างน้อยฉันก็ได้ไปสูดออกซิเจนเข้าปอดสักที...’"เดี๋ยว!"ทว่าเสียงตะโกนเข้มลั่นห้องของ 'โจอี้' หนึ่งในแก๊งเพื่อนไฮโซ กลับดังขัดขึ้น ทำเอาคนตัวเล็กชะงักกึก หันกลับไปมองด้วย

ใบหน้าสวยพยายามเบียดหนีหลบริมฝีปากที่รุกราน สองมือน้อยๆ ออกแรงดันไหล่หนาออกสุดกำลัง กลีบปากอิ่มเม้มแน่นสนิทเป็นเส้นตรง เพื่อไม่ให้เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามาได้ตามใจชอบ เพียงแค่โดนคุกคามขนาดนี้ เธอก็หวาดกลัวและอับอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนี... จิตใจเขาทำด้วยอะไร! ทำไมถึงได้หน้าด้าน โรคจิต ชั่วร้าย กล้าทำเรื่องน่าไม่อายต่อหน้าสายตาลูกน้องนับสิบคนได้แบบไม่แยแสโลกขนาดนี้!"หึ... ด่าฉันในใจอยู่เหรอ" ริมฝีปากหนาผละออกเพียงนิด เอ่ยชิดกลีบปากอิ่มสั่นระริกอย่างรู้ทัน"..."คัพเค้กสะดุ้งวูบ นิ่งเงียบไม่กล้าพูดความจริงแม้แต่คำเดียว ได้แต่นั่งตัวเกร็ง กะพริบตาปริบๆ ตอบกลับไป... 'รู้ได้ยังไงกันนะ ว่าเรากำลังด่าเขาอยู่ในใจเนี่ย!'นัยน์ตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาหวานอย่างยากจะคาดเดา คิ้วเข้มกระตุกวูบก่อนที่มือหนาจะจิกกระชากผมทุยของเธอขึ้นอย่างแรงขึ้น จนคัพเค้กหน้าหงายเผลอร้องเหวอออกมารด้วยความเจ็บปวด"โอ๊ย!"ยามริมฝีปากอิ่มเผยอเปิดออก เรียวลิ้นร้อนของปีศาจร้ายก็สอดแทรกตักตวงเข้ามาในโพรงปากหวานได้สำเร็จ! เขารุกรานดูดดึงเรียวลิ้นเล็กอย่างหิวกระหาย บดขยี้บดเบียดริมฝีปากล่างหนักหน่วงจนกลีบปากคู่สวยเจ่อช้

กึก!"กรี๊ดดดดด!"คัพเค้กกรีดร้องสุดเสียง ร่างกายกระตุกเกร็งตัวสั่นพั่บ เมื่อดราก้อนก้มลงมากระแทกคมฟันฝังเข้าที่แก้มก้นอวบอิ่มเต็มแรงจนเลือดซิบ! ความเจ็บแสบแล่นปราดจี๊ดขึ้นสมอง แต่ยังไม่ทันได้พักหายใจ ปีศาจในคราบเทพบุตรก็อ้าปากใช้กระชากขอบแพนตี้ไว้ แน่นก่อนจะตวัดมือแกร่งกระชากออกอย่างไม่เบามือ!แค้วก! แค้วก! แค้วก!“กรี๊ดดดด! กรี๊ดดดด!” เสียงเนื้อผ้าบาดผิวอ่อนบางจนเกิดรอยแดงเป็นแถบ ปราการตัวจิ๋วขาดวิ่นติดมือหนา ทว่าเขากลับไม่ได้สะบัดมันทิ้งแต่กลับพับรวบยัดเก็บลงในกระเป๋ากางเกงของตัวเองอย่างคนโรคจิต! "โอ๊ย! ฮึก... ฮือ... หนูเจ็บ... ปล่อยหนูไปเถอะนะคะ!"ความหวาดกลัวถาโถมเข้าใส่จนน้ำตาเม็ดโตไหลรินเปรอะแก้มเนียน ร่างน้อยสั่นสะท้านไปทั้งกายเมื่อท่อนล่างเปลือยเปล่าสัมผัสเข้ากับอากาศเย็นฉ่ำของเครื่องปรับอากาศ จนเธอไม่กล้าแม้แต่หันไปมองคนที่อยู่ด้านหลัง ทว่าความเย็นนั้นกลับถูกทดแทนด้วยความร้อนระอุจากฝ่ามือหนาที่ตะปบหมับลงบนเนินพูเนื้อแดงอย่างหยาบคาย!"เมื่อกี้ฉันไม่ได้ช่วยเธอ... แต่ฉันแค่ไม่ชอบใช้ผู้หญิงร่วมกับใคร""ฮึก... อย่าทำอะไรหนูเลยนะคะ... หนูขอโทษที่เข้ามาวุ่นวาย ขอโทษที่สร้างความรำค

"มึงอยากตายมากใช่ไหม!""เฮือก! อึก..."ลมหายใจของคัพเค้กสะดุดกึกเบิดตาโพล่งกว้าง เมื่อมือหนาคว้าหมับบีบล็อกลำคอระหงไว้แน่น นัยน์ตาคมวาวโรจน์จ้องมองลงมาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ!"นะ... หนูขอโทษ... อึก... ฮือ..."ไร้ซึ่งสัญญาณตอบรับ มีเพียงความมืดดำในแววตาที่ยิ่งบีบคั้นให้หัวใจดวงน้อยสั่นสะท้าน เธอพยายามดิ้นรนดันตัวหนี แต่กลับถูกฝ่ามือแกร่งกระชากเอวคอดกิ่วล็อกกลับเข้ามาชิด จนช่องทางบริสุทธิ์ที่เพิ่งฉีกขาดจากแรงนิ้ว กระแทกชนเข้ากับส่วนหัวเห็ดใหญ่โตอย่างจังดราก้อนบดถูไถส่วนหัวถอกถ่างตามร่องกลีบเนื้อนุ่มอย่างหยาบโลน บังคับให้กลไกร่างกายที่หวาดกลัวต้องผลิตน้ำหวานหล่อลื่นออกมาเปียกชุ่มหัวบานหยาดเยิ้ม"คราวนี้... ต่อให้มึงร้องไห้กราบเท้าขอชีวิต กูก็ไม่มีวันหยุด! มึงโดนท่อนเอ็นกูกระแทกจนร่องห_ีฉีกแน่!" มาเฟียหนุ่มไม่คิดจะเสียเวลาโลมเล้าอีกต่อไป เขากดส่วนหัวปั้นเหน่งบานยักษ์ถูไถจ่อเข้าหาปากทางร่องแคบเล็ก ก่อนจะกดสะโพกโถมกายกระแทกแท่งเนื้อกำยำเข้าไปรวดเดียว! ทว่าด้วยความอวบใหญ่ทึบหนา มันจึงแทรกผ่าความแคบตึงบริสุทธิ์เข้าไปได้เพียงครึ่งลำ แล้วติดค้างคาตึงเปรี๊ยะอยู่กลางพูเนื้อนุ่มอย่างแน่นหนา!สว

"หนูไม่ต้องการ! ปล่อยนะ!"ดราก้อนจ้องมองดวงหน้าสวยอย่างราบเรียบไร้ความรู้สึก ทว่านัยน์ตาคมกริบกลับเต็มไปด้วยความกดดันอันตราย ก่อนจะออกแรงรวบข้อมือบางไว้เหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียว แล้วกระชากลำคอระหงให้เข้ามาบดจูบริมฝีปากอย่างรุนแรง บดขยี้ป่าเถื่อนจนเธอสัมผัสได้ถึงรสชาติคาวหวานของเลือดที่แตกซ่านไปทั่วช่องปาก!"อื้อออ!!!"คัพเค้กส่งเสียงประท้วงในคอ ทว่าเขากลับลงโทษรังแกอยู่นานพอสมควร ก่อนจะค่อยๆ ถอนจูบออกอย่างช้าๆ ปล่อยให้ลมหายใจอุ่นร้อนผสานรดรินกันกลางอากาศ ริมฝีปากอิ่มของเด็กสาวบวมเจ่อฉ่ำวาวไปด้วยหยาดน้ำลายและคราบเลือด... ซึ่งยิ่งปลุกสัญชาตญาณดิบในกายเขาให้ลุกโชนยิ่งกว่าเดิม!"ปากหวาน... แต่ดื้อด้าน""อะ... โอ๊ยยย!!"นิ้วเรียวยาวสอดแทรกเข้ากุมเส้นผมนุ่มสลวย ก่อนจะกระชากรั้งศีรษะเล็กให้เงยหน้าขึ้นรับสายตาคุกคามอันตราย ขณะที่ฝ่ามืออีกข้างเอื้อมลงไปลูบไล้บั้นท้ายผาย ปัดขาเรียวให้แยกออกอย่างถือสิทธิ์ แล้วล้วงจับเนินพูเนื้ออวบอูมที่ยังคงเปรอะเปรอะไปด้วยหยาดน้ำรักฉ่ำเยิ้ม พลางออกแรงบดขยี้เม็ดเกสรเสียวเล่นอย่างหยาบคาย!"อะ... อื้อออ คุณดราก้อน... พอแล้ว...""ฉันรู้สึกชอบเธอมากนะ... แต่วัน