All Chapters of ซุปเปอร์สตาร์ CAIRO: Chapter 21 - Chapter 30

ตื่นเช้ามาไคโรวาดแขนไปบนเตียงกว้างหาคนตัวนุ่มนิ่ม ไม่เจอใคร เขาค่อยๆ ลืมตัว หันไปทางมะลิ ก็ไม่เจอลูกสาว เขาลุกขึ้นรีบไปอาบน้ำแล้วลงไปข้างล่าง มองหาทั้งริษาทั้งลูกสาวเขา เหมียว!มะลิวิ่งมาหาเขาพร้อมกับร้องทักทาย “แหม! แต่งตัวสวยเชียวนะ จะมาอวดแด๊ดดี้ใช่ไหมคะ หม่ามี้ซื้อชุดให้หนูเหรอ ชอบรึเปล่า” เขายิ้มอน่างอารมณ์ดีมองชุดสวยที่ลูกสาวใส่ อย่างรู้สึกเอ็นดู เหมียว!ไคโรอุ้มมะลิเดินมาหาริษาในครัว เห็นคนตัวเล็กกำลังทำอาหารให้เขาอยู่ “พี่ไคโรนั่งสิคะ เสร็จพอดีค่ะ ริษาตามซอยอนให้มาเอาข้าวต้มไปทานกันด้วย เธอบอกว่าอยากลองชิมฝีมือหนู”“เราเลยก็เลยกะจะโชว์ฝีมือ” ไคโรเลิกคิ้วถามยิ้มๆ “แน่นอนสิคะ อาหารไทยอร่อยแค่ไหนเราต้องโชว์ค่ะ พี่ลองชิมสิคะ” ริษาเลื่อนชามข้าวต้มมาตรงหน้าเขา ไคโรวางลูกสาวลงแล้วหันมาสนใจชามข้าวต้มหอมๆ ตรงหน้า “เป็นไงบ้างคะ” ริษาวางชามของตัวเองแล้วนั่งตรงข้ามกับเขา “อร่อยมาก”คนทำได้รับคำชมถึงกับยิ้มหวาน เจสันเดินเข้ามาพอดี “ซอยอนบอกว่าคุณริษาให้มาเอาอะไรสักอย่างครับ”“ใช่แล้วจ้ะ นี่ค่ะถือไปให้ซอยอนนะคะ บอกว่าฉันทำให้เธอลองชิมดู ให้เจสันด้วย” ริษายิ้มให้อย่างใจดี“ครับขอบ

“คุณริษา ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ ผมเจอาร์ ผมจองฮุน ผมดาเนียล นาบีค่ะ ผมซีวอนครับ” ทุกคนแนะนำตัวเป็นภาษาอังกฤษอย่างเป็นทางการกับเธออีกครั้ง“ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนเหมือนกันค่ะ” ริษายิ้มทักทาย“คุณริษาเป็นคนไทยใช่ไหมครับ” เจอาร์ชวนเธอคุย“ใช่ค่ะ”“พวกนายเลิกสัมภาษณ์คนดูแลฉัน แล้วก็กลับไปห้องพักตัวเองได้แล้ว ห้องโน้นกว้าง มาแออัดอยู่ทำไมห้องนี้”“พี่ก็ไล่จังแฮะ”จองฮุนต่อว่ายิ้มๆ “นายบ่นอะไรจองฮุน”“เปล่าครับไปกันพวกเรา” ทุกคนพากันเดินออกจากห้องไป “พี่ไคโรทำไมไล่น้องๆไปแบบนั้นละคะ”“หนวกหูแต่ละคนพูดไม่หยุด” ไคโรพูดจบล้มตัวลงนอนบนตักนุ่มของริษา “พี่ไคโรจะมานอนหนุนตักที่นี่ทำไมคะ”“ทำไมที่ไหนอยากนอนก็นอนได้” “ก็เดี๋ยวใครมาเห็นเข้านะคะ” “ช่างเขาสิใครจะสน” ไคโรนอนเปิดโทรศัพท์เล่นเฉยไม่สนใจฟังคำเตือนของเธอ ริษาเห็นรูปพักหน้าจอของเขา เป็นรูปเขาตัดผมทรงสกินเฮด เขาตัดทรงนั้นตอนไหนกันนะ เหมือนฉันจะเคยเห็นแต่จำไม่ได้ว่าตอนไหน“พี่คะ รูปนั้น”“หืม…ทำไม”“รูปพักหน้าจอของพี่”“อ๋อ! ทำไมเหรอ?”“พี่ตัดผมทรงนั้นตอนไหน”“ปีที่แล้ว ถ่ายมิวสิกเพลงmonster แล้วรูปนี้ก็ตอนถ่ายแบบให้แบรนด์LV ไหนบอกว่าเป็นแ

เขาเดินมาอุ้มเธอขึ้นไปนั่ง แล้วจัดแจงถอดเสื้อให้เธอ จับคนตัวเล็กเอนหลังนอนลงแล้วถอดกางเกงออกให้เรียบร้อย แล้วก็อุ้มเธอเข้าห้องน้ำไป วางคนตัวเล็กบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า เช็ดเครื่องสำอางออกให้เธอรวมถึงของตัวเองด้วย“ลิปสติกจูบไม่หลุดนี่เช็ดยากจังแฮะ” เขาบ่น“อื้อ! พี่บ่นทำไม” คนที่นั่งหน้าเมาๆ มองเขาอยู่บ่นเขากลับ ไคโรเอื้อมมือไปปลดตะขอเสื้อชั้นในของเธอออก คนตัวเล็กก้มลงมองหน้าอกเปลือยเปล่าของตัวเอง “พี่ไคโรถอดทำไมเนี่ย ยังไม่อาบน้ำซะหน่อย”“ถอดแบบนี้มันจะเช็ดลิปสติกออกง่ายกว่า” เขาพูดหน้าตาเฉย“พี่มั่วแล้ว” “หึหึ!” เขาหัวเราะ “ทำไมอยากดูนมไป เช็ดไปไม่ได้รึไง”“ก็บอกกันตรงๆ สิ”“อ่า ชอบให้พูดตรงๆ” คนตัวเล็กพยักหน้า“งั้นอยากดูดนมด้วยได้ไหมครับ” ริษามองเขาสายตาเธอมันช่างยั่วยวน โคตรน่าฟัด“ทำไมพี่น่าจูบจังเลย ขอจูบพี่ไคโรได้ไหมคะ” ไคโรถึงกับยกยิ้มกับคำพูดของคนเมา แต่โคตรน่ารัก “จูบสิ”เขาเท้าแขนคร่อมตัวเธอ ยื่นหน้ามาใกล้ๆ มือเรียวจับแก้มเขา เลื่อนหน้าเขาไปหาจูบเขาอย่างดูดดื่ม ริษาเป็นคนเริ่มแต่ด้วยความไม่ประสาไคโรเลยเป็นคนนำเธอแทน เรียวลิ้นหนา ที่ส่งเข้าไปรุกรานโพรงปากนุ่ม มันสร้างค

“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ เพิ่งเห็นในข่าวกอสซิปไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องจริง คุณริษาตัวจริงสวยกว่าในรูปนะคะ หึ! น่าจะไม่ค่อยขึ้นกล้องเท่าไหร่ เห็นคอมเมนต์ว่าไม่สวย แต่ตัวจริงก็สวยนะคะ” ซอนมีพูดภาษาอังกฤษกับริษาเพราะเธอรับรู้มาจากข่าวว่าริษาเป็นคนไทย“ขอบคุณค่ะ แต่คุณซอนมีในรูปสวยกว่าตัวจริงนะคะ ไม่อยากจะเชื่อว่านักร้องดังเขาแต่งรูปกันด้วยก่อนลงโซเซียลน่าแปลกใจจริงๆ ค่ะ” ริษาตอบโต้กลับด้วยสีหน้ายิ้มๆ ริษาตอบโต้ไปเหมือนกันเพราะนักร้องสาวซอนมีพูดแบบไม่มีมารยาทกับฉันก่อน ทำไงได้ล่ะ พี่ไคโรจะว่ายังไงก็ช่างเถอะ ซอนมีแสดงสีหน้าไม่พอใจอย่างชัดเจน ผิดกับริษาที่ไม่สนใจซอนมีอีก หันไปเลือกชุดให้ ลูกสาวต่อ แถมหยิบมาอีกสองชุด แล้วก็ชวนไคโรกลับ “พี่ไคโรกลับกันเลยไหมคะ เดี๋ยวน้องมะลิรอนาน” ไคโรพยักหน้า “พี่ขอตัวกลับก่อนนะครับซอนมี”“ค่ะ”ซอยมีได้แต่ไม่พอใจอยู่คนเดียว พี่ไคโรบ้าไปแล้ว ไม่ยอมเป็นข่าวกับเธอ แต่ไปเป็นข่าวกับคนโนเนมแบบนั้นเนี่ยนะ คิดอะไรของเขา“พี่เพิ่งรู้นะว่าบางคนแถวนี้ปากจัด” ริษาหันขวับมามองเขา “ก็เขาว่าหนูก่อน เป็นนักร้องแล้วพูดกับคนอื่นแบบนั้นได้เหรอคะ” ไคโรหัวเราะ “พี่ก็ไม่ได้ว่าอะไร

“พี่อยากทานอะไรคะ”“ขอต้มยำแซ่บๆ เหมือนคนทำหน่อยได้ไหมครับ” ริษาหันมายิ้มหวานให้เขา “ได้สิคะ แถมไข่เจียวให้ด้วยค่ะ”“พรุ่งนี้พี่มีงานตอนค่ำๆ นะ ริษาไม่ต้องตามไป เพราะอาจจะกลับดึกหน่อย เราจะได้อยู่เป็นเพื่อนมะลิ”“เป็นงานแบบไหนคะ”“เปิดตัวพรีเซนเตอร์ตัวใหม่น่ะ ริษาค่อยไปดูแลพี่ตอนพี่ถ่ายโฆษณาดีกว่า” ไคโรอธิบาย “ถ่ายกับใครคะ มีนางเอกไหม”“ไม่มีหรอกพี่ถ่ายคนเดียว”หลังจากอาบน้ำเสร็จ ริษารีบไปทำกับข้าวให้เขา สักพักไคโรเดินเข้ามาในครัว กลิ่นหอมๆ ของไข่เจียว แล้วก็ต้มยำทะเลน้ำข้นลอยเข้าจมูก เขาเดินมายืนซ้อนหลังคนตัวเล็กที่ขะมักเขม้นเจียวไข่อยู่ กอดเอวเธอไว้เกยคางดูเธอทำนั้นนี้อย่างคล่องแคล่ว “ให้พี่ช่วยอะไรไหมครับ”“พี่ไคโรไปตักข้าว แล้วก็ไปนั่งที่โต๊ะได้เลยค่ะ ไข่เจียวจะเสร็จแล้ว”ฟอด~หอมแก้มคนเจียวไข่ไปหนึ่งทีแล้วยอมเดินไปตักข้าวใส่จานมานั่งตามที่เธอสั่ง “ลูกสาวพี่ล่ะ ตามริษาลงมาไม่ใช่เหรอ”“น้องมะลิหลับอยู่ที่ห้องนั่งเล่นค่ะ”“ถึงว่าพี่เดินมาไม่ร้องทักทายเลย หม่ามี้ตามใจเกินไปนะกินแล้วก็นอน” “ตามใจอยู่แล้วค่ะ แต่งตัวสวยให้ทุกวันด้วย” ริษายิ้มให้คนพี่ ที่ทำตัวเป็นคนลุงขี้บ่น “ตอนน