All Chapters of ANG NINONG NA HINDI KO DAPAT MINAHAL: Chapter 31 - Chapter 35

Kinabukasan, hindi na ako mapakali. Magdamag akong halos hindi nakatulog. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang sinabi ni Theo. Dalawa. Dalawang baby. Hindi ko alam kung saan niya nakuha ang ideyang iyon. Hindi ko alam kung paano niya nalaman. At higit sa lahat, hindi ko alam kung bakit parang sobrang sigurado siya sa sinabi niya. Nakahiga ako sa kama habang nakatitig sa kisame. Isang kamay ko ang nakapatong sa tiyan ko. Wala pa namang makikita. Wala pang malaking pagbabago sa katawan ko. Pero simula nang sabihin iyon ni Theo, parang hindi na pareho ang pakiramdam ng bawat paghinga ko. “Baka mali lang ang narinig natin,” sabi ko nang tuluyang bumangon si Rafael mula sa kama. Nakatayo siya sa tabi ng bintana, tahimik na nakatingin sa labas. “Posible,” sagot niya. Pero hindi ako kumbinsido. Hindi dahil sa sinabi niya. Kundi dahil nakita ko ang mukha niya nang sabihin iyon ni Theo. Kinakabahan din siya. At kahit ayaw niyang ipakita, kilala ko na siya.

“Hindi…” Iyon lang ang salitang lumabas sa bibig ko. Hindi ko maalis ang tingin ko sa litrato. Parang may humigop sa lahat ng hangin sa paligid ko. Ang ingay ng mundo ay unti-unting nawala hanggang sa tanging nakikita ko na lang ay ang mukha ng babaeng nasa larawan. Ang babae. Ang singsing. Ang lumang istasyon. At ang batang si Theo na hawak niya. “Lena?” Narinig ko ang boses ni Rafael, pero parang nanggagaling iyon sa napakalayong lugar. Dahan-dahan akong tumingin sa kanya. “Kilalang-kilala ko siya.” Agad na nagbago ang ekspresyon niya. “Sino?” Hindi ako agad nakasagot. Pinilit kong alalahanin. May isang mukha. Isang pares ng mata. Isang kamay na humawak sa kamay ko. Isang boses na hindi ko na maalala ang sinabi. At isang istasyon na hanggang ngayon ay hindi ko maipaliwanag kung bakit pamilyar sa akin. “Siya…” Huminga ako nang malalim. “…ang babaeng nakita ko noong bata ako.” Napatingin si Rafael sa litrato. “Sa istasyon?” Tumango a