บททั้งหมดของ เมื่อฉันกลายมาเป็นนางร้ายที่คุณไม่รัก: บทที่ 11 - บทที่ 20

#คฤหาสน์เฟยหลงหลังจากที่ฉันทานอาหารเสร็จและกลับมาถึงบ้านเรียบร้อย ฉันก็รีบขอตัวแยกขึ้นมาเพื่อต้องการจะอาบน้ำและพักผ่อนจนเวลาผ่านไปไม่นานก็มานอนแผ่หลาอยู่บนเตียงนอนอย่างคนหมดแรงสายตาจ้องมองไปยังเพดานห้องนอนอย่างคนใช้ความคิดและทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นว่า ฉันอารมณ์ร้อนและขาดสติมากเกินไป แต่วันนี้ที่ฉันเห็น เหมยลี่ ผู้หญิงคนนั้นของเฟยหลง ที่มีหน้าคล้ายคลึงกับลินดา และ กู้เฉิน ที่มีใบหน้าคล้ายคลึงกับพี่ปกป้องรวมทั้งเฟยหลงที่พูดจาหวานเลี่ยน ราวกับชอบฉันมากจนฉันรู้สึกสับสนไปหมดว่า นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรกับฉันกันแน่ หรือว่าที่นี่จะเป็นโลกคู่ขนานอย่างที่ฉันเคยได้ยินมาหรือเปล่านะ ฉันยกมือขึ้นมาฟาดลงที่แขนของตัวเองอย่างแรงเพื่อทดสอบว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นไม่ได้มโนและฝันไปเพียะ!!..“โอ๊ย!!ก็เจ็บนี่หน่า”ฉันร้องออกมาเบาๆ ก่อนจะขยับตัวนอนตะแคงด้วยความหงุดหงิดใจและสังเกตมองเห็นกำไลหยกที่ข้อมือของฉันด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความครุ่นคิด เพราะตั้งแต่ฉันมาอยู่บนโลกนี้กำไลหยกชิ้นนี้ก็อยู่ติดตัวฉันมาตลอดแถมยังถอดไม่ออกอีกด้วย“หรือว่า อาจจะเป็นเพราะกำไลนำโชคที่คุณตาให้ฉันมานะ”ฉันพูดขึ้นและเริ่มนอนคิดทบ

“พวกเธอกำลังทำอะไรกัน” เฟยหลง เอ่ยถามขึ้นด้วยแววตาเต็มไปด้วยความแปลกใจ เมื่อเขาเปิดประตูลงจากรถแล้วมองเห็นสาวใช้ในบ้านกำลังสาดน้ำลงบนพื้นโดยมีเหมยลี่ที่ยืนอยู่ไม่ไกลร้องตะโกนเสียงดังโวยวายอยู่หน้าประตูทางเข้าบ้าน“เฮีย เฟย ฮือ..ช่วยเหมยด้วยค่ะหลินหลินเธอจะทำร้ายเหมย” เหมยลี่ที่เห็นว่าเป็น เฮียเฟยหลงก็รีบเข้าไปสวมกอดและตัวสั่นร้องไห้โฮออกมาด้วยความหวาดกลั“เกิดอะไรขึ้นหลินหลิน” เฟยหลงเอ่ยถามเด็กดื้อของเขา พร้อมทั้งดันตัวของเหมยลี่ออกห่างก่อนจะก้าวเดินเข้าไปหาหลินหลินอย่างรวดเร็ว“ผู้หญิงของคุณมาหาเรื่องฉันก่อนเอง ช่วยไม่ได้” ฉันพูดตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบแววตาเต็มไปด้วยความเฉยชาเมื่อสบตามองเฟยหลงที่คงจะเข้าข้างผู้หญิงของเขาอย่างแน่นอน“เหมยลี่เป็นแค่น้องสาวไม่ใช่ผู้หญิงของเฮีย”เฟยหลง พูดตอบกลับในทันทีเมื่อเห็นสายตาของหลินหลินที่จ้องมองเขาด้วยความเย็นชา ก่อนที่จะได้ยินคำพูดตอบกลับที่ทำเอาเขาพูดอะไรไม่ออก“เธอไม่ได้คลานออกมาจากท้องแม่คุณฉันไม่นับว่าเป็นน้องสาวคุณหรอกนะคะ”“เฮียเฟยหลงคะ” เหมยลี่ เอ่ยเรียกเฮียเฟยหลงของเธอเพื่อต้องการแสดงตัวให้ทุกคนรู้ว่าเธอยังมีตัวตนอยู่ตรงนี้“อาเหมย มาทำ

#สองเดือนต่อมา“หลินหลิน ทางนี้!!”ฉันหันไปตามเสียงเรียกของหยางจือ สาวสวยสุดเซ็กซี่กำลังยืนโบกมือไปมาให้ กับฉันอยู่หน้าร้านอาหารแห่งหนึ่งที่ได้นัดฉันออกมาทานอาหารเป็นเพื่อนเธอ หลังจากวันนั้น เฟยหลงก็ปฏิบัติตัวกับฉันราวกับเป็นคนละคน เขาคอยดูแลใส่ใจและพยายามทำให้ฉันเห็นว่า เขารู้สึกดีและชอบฉันด้วยใจจริงแต่ฉันก็รู้สึกสับสนขึ้นมาว่าเขาชอบฉันหรือชอบหลินหลินเจ้าของร่างเดิมกันแน่ ฉันจึงทำได้เพียงคอยระมัดระวังตัวเอง ไม่ให้เผลอตัวและเผลอใจไปหลงคารมของเขา รวมทั้งยังไม่เลิกล้มความคิดที่จะหาลู่ทางในการทำงานและย้ายออกจากบ้านของเขาให้เร็วที่สุด“โทษทีหยางจือ พอดีฉันหลงทางน่ะ เลยมาสาย” ฉันพูดขอโทษก่อนที่หยางจือจะโผเข้ากอดฉันด้วยความดีใจในทันที“แกมาหาฉันก็ดีใจแล้วย่ะ คิดถึงแกมากเลยหลินหลิน ช่วงนี้ฉันงานยุ่งจนแทบ ไม่มีเวลาไปเยี่ยมแกเลย ตอนนี้แกเป็นไงบ้าง อาการดีขึ้นแล้วใช่ไหม แล้วนังลี่ มันได้มากวนประสาทแกหรือมาวุ่นวายอะไรกับแกอีกไหม” หยางจือ เอ่ยขึ้นด้วยความดีใจเป็นอย่างมาก หลังจากเธอรู้ข่าวว่าเพื่อนของเธอตกลงไปในแม่น้ำในช่วงที่เธอไปทำงานที่ต่างประเทศและด้วยงานรัดตัวทำให้เธอปลีกตัวมาหาก็ยากตามไปด้

ฉันถูกเฮียเฟยหลง ลากจูงออกมาจากร้านอาหาร แล้วพาเดินมายังซอยเล็กๆ ที่ไร้ผู้คนเดินผ่าน ก่อนจะถูกดันตัวเข้าไปยังแนบชิดกำแพง แล้วยกมือค้ำตัวของฉันไว้อย่างรวดเร็ว“เฮียเฟยจะทำอะไรคะ”“ทำไมครั้งที่แล้วถึงบอกไม่รู้จักกู้เฉินไง แล้วนี่ทำไมหลินหลินของเฮียถึงแอบมานัดเจอกันที่ร้านอาหารแบบนี้”เฟยหลง เอ่ยถามเสียงเข้มสายตาเต็มไปด้วยความหึงหวงเด็กดื้อของเขาเป็นอย่างมาก “หลินไม่ได้นัดสักหน่อย ก็แค่บังเอิญเจอกันค่ะ ว่าแต่เฮียเฟย รู้ได้ยังไงว่าหลินอยู่ร้านอาหารแถวนี้” ฉันพูดและค่อยๆก้มหน้าลง ไม่กล้าสบตามองเฟยหลงที่จ้องมองฉันนิ่ง ก่อนจะถูกมือหนา ยกเชยคางของฉันขึ้นมาและพูดตอบฉันอย่างยียวน“แค่บังเอิญผ่านมาเหมือนกัน ตอบเฮียมาว่ารู้จักกู้เฉินได้ยังไง” เฟยหลงพูดแล้วเชยคางของหลินหลินขึ้นไม่ให้หลบสายตาเขา“เขาเป็นหุ้นส่วนโปรเจกของหยางจือค่ะ แล้ววันนี้หยางจือนัดหลินออกมาทานข้าวและก็อยากให้รู้จักกับหุ้นส่วนเธอก็แค่นั้น”“แล้วหยางจือไปไหน” เฟยหลงเอ่ยถามและสบตามองหลินหลินอย่างรอคำตอบ“ออกไปรับโทรศัพท์ค่ะ แล้วสักพักเฮียก็เดินเข้ามาพอดี” ฉันพูดตอบตามความจริงอย่างไม่หลบสายตา“ต่อไปจะไปไหนกับใคร ให้บอกเฮียก่อนเข้าใ

เฟยหลงได้ยินคำบอกรักจากหลินหลิน ก็ยกมืออีกข้างของเขาจับล็อกใบหน้าสวยประกบปากจูบอย่างแผ่วเบา โดยที่หลินหลินก็เงยหน้ารับจุมพิตของเขา อย่างเต็มใจ เขายังคงมอบจุมพิต อันแสนหวานอยู่เนิ่นนานก่อนที่จะค่อยๆ ถอดถอนริมฝีปากออกอย่างช้าๆ และสบตามองเด็กดื้อตรงหน้า ด้วยแววตาหวานซึ้ง “เฮียจะทำยังไง กับเด็กดื้อตรงหน้าคนนี้ดีนะ”“แล้วตอนนี้ เฮียเฟยอยากทำอะไร หลินมากที่สุดคะ” ฉันพูดตอบและช้อนสายตา มองไปยังเฟยหลง ด้วยความวูบไหว“อยากได้ หลินหลินเป็นเมีย”เฟยหลงเอ่ยตอบ อย่างคนหักห้ามใจตัวเอง ไม่ไหวอีกต่อไป เขาโน้มตัวบดขยี้ริมฝีปากอิ่มอีกครั้ง และสอดแทรกลิ้นร้อนดูดดึงลิ้นเล็กไปมาดื่มด่ำ ความหอมหวานจากโพรงปากอิ่มอย่างเอาใจ มือหนา ยกลูบไล้แผ่นหลังบาง แล้วเลื่อนมากอบกุม อกอิ่มที่ใหญ่เกินตัว บีบขยำเคล้าคลึงไปมาอย่างเอาใจ เฟยหลง ผละริมฝีปากออกพร้อมกับ ซุกใบหน้าหล่อมายังซอกคอขาว สูดดมกลิ่นกายหอมสะอาดของหลินหลินแล้วใช้ลิ้นดูดดึงขบเม้มประทับตราจนเกิดรอยแดง ไปทั่วลำคอ เขาใช้มืออีกข้างรั้งดึงเสื้อถอดออกจากเรียวแขนจนเห็นทรวงอกอิ่มใหญ่เกินตัวอย่างเต็มตาและค่อยๆดันร่างเล็กนอนราบบนที่นอนอย่างอ่อนโยน ก่อนจะยกมือขึ้นมา