Alle Kapitel von เมื่อฉันกลายมาเป็นนางร้ายที่คุณไม่รัก: Kapitel 1 – Kapitel 10

ฉันก้มหน้าร้องไห้ออกมาด้วยความเสียใจ พร้อมกับยกแขนโอบกอดตัวเองไว้แน่น จนมาหยุดยืนอยู่ที่สะพานริมแม่น้ำแห่งหนึ่ง สายตาทอดมองไปตามลำน้ำที่แสนกว้างใหญ่และไหลเชี่ยวด้วยหัวใจที่แหลกสลาย“ฉันอ้วนแล้วมันยังไง ฮึก ฉันมันขี้เหร่แล้วมันยังไง!! คิดว่าพวกแกสองคนหน้าตาดีมากขนาดนั้นเลยใช่ไหม ถึงได้มาบู้บี้ฉันแบบนี้ นี่มันยุคสมัยไหนแล้ว ฮึก ฮึก ไอ้พวกทรยศ ฮือ...”ฉันพรั่งพรูคำพูดออกมา ราวกับอัดอั้นและเจ็บแค้น อยู่ภายในใจพร้อมกับทรุดตัวนั่งคุกเข่าลงที่พื้น แล้วร้องไห้โฮออกมาอีกครั้ง“ถ้าฉันตายแล้วเกิดใหม่ ฉันต้องเจอผู้ชายที่หล่อกว่าพี่ ดีกว่าพี่และฉันจะไม่มีวันกลับไปรักผู้ชายแบบพี่ได้อีก ไอ้ปกป้องผู้ชายสารเลว” ฉันพูดขึ้นอย่างเจ็บใจและเจ็บแค้นจนฉันแทบไม่อยากจะมีชีวิตอยู่ต่อ ความคิดไม่ดีก็แวบเข้ามาในหัว ทำให้ฉันลุกขึ้นยืนแล้วจ้องมองไปยังแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวกรากอย่างคนชั่งใจ ก่อนจะได้ยินเสียงของคนแก่เอ่ยดังขึ้นมาเบาๆจากทางด้านข้างของฉัน“แม่หนู ทำไมถึงได้มายืนร้องไห้อยู่ตรงนี้คนเดียวล่ะ” ฉันรีบหันไปมองตามเสียงก็เห็นคุณตาที่ค่อนข้างมีอายุอยู่พอสมควร ใบหน้าเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มและท่าทางใจดี สวมใส่เสื้อคอจีนแ

ตอนนี้ฉันกำลังนั่งอยู่บนรถตู้คันหรู โดยมีคู่หมั้นอย่างเฟยหลงนั่งนิ่งเงียบอยู่ตรงเบาะที่นั่งข้างๆกันโดยสายตาของฉันจ้องมองออกไปยังวิวด้านนอกที่มีตึกอาคารพาณิชย์เรียงรายอยู่เป็นจำนวนมากรถยนต์ที่แล่นผ่านไปมา รวมทั้งผู้คนกำลังเดินพลุกพล่านจับจ่ายใช้สอยและใช้ชีวิตดูไม่แตกต่างกันกับโลกที่ฉันจากมาเลยสักนิดเดียวเพียงแต่จะมีเสื้อผ้าที่ดูแปลกตาไปทางเชื้อสายจีนแบบร่วมสมัย นี่อาจจะเรียกได้ว่าเป็นโลกคู่ขนานหรือเปล่านะ ฉันคงจะต้องปรับตัวเองเพื่อให้กลมกลืนกับพวกเขาให้มากที่สุดระหว่างที่ฉันกำลังนั่งคิดถึงการมีชีวิตรอดบนโลกใบใหม่อย่างเพลินๆก็ได้ยินเสียงเข้มดุเอ่ยดังแทรกขึ้นมา“ต้องการให้ฉันไปส่งที่บ้านของท่านเจ้าสัวหรือจะกลับบ้านเลย” เฟยหลง เอ่ยถามขึ้นมา พร้อมกับเหลือบสายตามองไปยังหญิงสาวด้านข้างของเขาอย่างคนจับผิด เพราะหลังจากที่หลินหลิน ฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง พฤติกรรมต่างๆที่แสดงออกกับเขา มันทำให้ตัวของเขาเองรู้สึกแปลกใจอยู่ไม่น้อยและจากการสอบถามคุณหมอที่รักษาก็บอกว่า เธอหยุดหายใจไปเกือบสองนาทีอาจจะเกิดภาวะแทรกซ้อนทำให้ความจำเสื่อมชั่วคราวก็เป็นได้“....” ฉันนิ่งเงียบไม่พูดตอบกลับ เพราะไม่รู้ว่าตาบ้านี่

#วันเสาร์ “พี่ชิวช่วยไปบอกคนขับรถให้เตรียมรถให้ฉันที ฉันว่าจะออกไปซื้อของข้างนอกสักหน่อย” ฉันพูดขึ้นเมื่อเห็นพี่ชิวเอ๋อเปิดประตูเดินเข้ามาวางอาหารว่างบนโต๊ะในขณะที่ฉันกำลังใช้ผ้าเช็ดตัวผืนเล็กเช็ดผมตัวเองอยู่ตรงหน้าโต๊ะเครื่องแป้งด้วยท่าทีสบาย ๆหลังจากฉันออกจากโรงพยาบาลมาได้หลายวัน ก็สอบถามเรื่องราวต่าง ๆ ของหลินหลินคนเดิมจากพี่ชิวเอ๋อ รวมทั้งเก็บข้อมูลผู้คนที่รู้จักจนครบถ้วนแล้ว วันนี้ฉันจึงตั้งใจจะเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อสลัดคราบหลินหลินคนเก่าทิ้งไปเสียที “เอ่อ คุณหนูคะ คือว่า...” ชิวเอ๋อที่ได้ยินคำสั่งก็ถึงกับอึกอักขึ้นมาแทบจะทันที “พี่ชิว มีอะไรหรือเปล่า” ฉันหันไปเอ่ยถามพี่ชิวเอ๋อด้วยแววตาเต็มไปด้วยความสงสัย เมื่อเห็นท่าทางกระอักกระอ่วนใจผ่านหน้ากระจกโต๊ะเครื่องแป้ง“คือ คุณเฟยหลง เคยออกคำสั่งไม่อนุญาตให้คุณหนูใช้รถและคนของท่านอย่างเด็ดขาดค่ะ” ชิวเอ๋อ พูดตอบก่อนจะได้ยินเสียงของคุณหนูหลินหลินพูดถามขึ้นมาเบาๆ“รถจอดตั้งเยอะแยะ แค่นี้ทำไมเขาต้องหวงกันด้วยล่ะ”“คุณเฟยหลง กลัวคุณหนูจะไปตามรบกวนเวลางานของท่านที่ทำงาน ท่านก็เลยสั่งห้ามแบบนั้น” ชิวเอ๋อ เอ่ยตอบตามความจริงก่อนจะเห็นคุณหน

#ห้างสรรพสินค้า“เฮียเฟยหลงทางนี้ค่ะ”เสียงหวานของเหมยลี่ สาวน้อยแสนเรียบร้อย ดวงตากลมโตที่มีรอยยิ้มสดใสกำลังยกมือโบกไปมาส่งให้กับเฮียเฟยหลงลูกชายเพื่อนสนิทของคุณแม่ที่เธอแอบหลงรักมาตั้งแต่เด็ก แม้ว่าเหมยลี่จะรู้ตัวดีว่าเฮียเฟยหลง เห็นเธอเป็นเพียงแค่น้องสาวคนหนึ่งเท่านั้น แต่เธอก็ตกหลุมรักเฮียจนยากที่จะตัดใจและต่อมาไม่นานเธอก็แทบช็อกเมื่อรู้ข่าวว่าเฮียเฟยหลงต้องเข้าพิธีหมั้นหมายกับหลินหลิน ลูกสาวของท่านเจ้าสัววีระที่มีแต่ชื่อเสียงฉาวโฉ่ทำเอาเธออกหักและเสียใจอยู่เป็นอาทิตย์ แถมยิ่งมารับรู้ว่าเฮียจำใจหมั้นเพราะต้องการสืบทอดกิจการของตระกูลทำให้เธอคิดที่อยากจะแย่งตำแหน่งนายหญิงมาเป็นของเธอ และเธอก็ทำสำเร็จไปแล้วที่สามารถพูดยุแยงให้นังหลินหลิน คู่หมั้นของเฮียโกรธจัดจนสติแตกก่อนมันจะวิ่งพลัดตกลงไปในแม่น้ำที่เชี่ยวกราด แต่เธอก็ไม่คิดว่ามันจะรอดกลับมาได้ “อาเหมย มาถึงร้านนานแล้วเหรอ”เฟยหลงเอ่ยถามเหมยลี่อย่างอารมณ์ดี ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามเด็กสาวด้วยท่าทีสบายๆ เพราะหลังจากที่อี้หยางเลี้ยวรถเข้ามาจอดภายในลานจอดรถของห้างสรรพสินค้าเรียบร้อยแล้ว หลินหลินก็รีบเปิดประตูก้าวลงจากรถและร

#อีกด้าน@บ้านท่านเจ้าสัววีระ“เตี่ย ของว่างมาแล้วค่ะ”ลู่อิง สาวน้อยตัวเล็กใบหน้าสวย น้องสาวของหลินหลิน พูดดังขึ้นพร้อมกับค่อยๆวางจานของว่างยามบ่ายให้กับเตี่ยที่กำลังยืนดูฝูงปลาที่เลี้ยงไว้แหวกว่ายไปมาอยู่บริเวณริมสระของศาลาสวนหย่อมภายในบ้านอย่างอารมณ์ดี“ขอบใจมากอาลู่ แล้วนี่ลูกได้แวะไปเยี่ยม อาหลินที่บ้านเฟยหลงมาหรือยัง” ท่านเจ้าสัววีระ หันไปพูดกับลูกสาวคนเล็กของเขาด้วยรอยยิ้มใจดี ก่อนจะนั่งลงบนม้านั่งหินอ่อนตรงข้ามกับลู่อิงที่กำลังกินขนมอยู่เงียบๆ“ยังเลยค่ะ หนูยังยุ่งๆกับงานที่บริษัทอยู่เลย แถมช่วงนี้กำลังจะมีงานเปิดตัวรถยนต์นำเข้าของบริษัทพี่หยางจืออีก หัวหมุนแทบไม่ทันเลยเตี่ย” ลู่อิง เอ่ยกับเตี่ยของเธอด้วยสีหน้าและท่าทางเหนื่อยล้าเมื่อนึกถึงงานเปิดตัวรถที่พี่หยางจือมาจ้างให้บริษัทออแกไนซ์เล็กๆของเธอเป็นคนจัดงานให้ “ลูกสาวของเตี่ยคนนี้เก่งที่สุด ทำได้อยู่แล้ว”ท่านเจ้าสัวเอ่ยขึ้นพร้อมกับยกมือลูบหัวเล็กของลู่อิงอย่างให้กำลังใจ ก่อนจะได้ยินเสียงของ อาจง ลูกน้องมือขวาของเขา เอ่ยดังแทรกขึ้นมาเบาๆ“ท่านเจ้าสัววีระครับ”อาจง เอ่ยเรียกผู้เป็นนายของเขาอย่างสุภาพโดยที่ในมือถือซองเอกสารส