Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

Nasa edad kuwarenta na ang babae. Nakasuot siya ng chiffon blouse at pantalon na pang-business suit. Maayos at maikli ang kanyang gupit.Matalas ang kanyang mga mata at bakas sa mukha ang talino, karanasan at pagiging mahusay sa pakikitungo sa negosyo.Sa unang tingin pa lamang, alam nang isa siyang babaeng sanay makipagsabayan sa mundo ng negosyo.Magandang hapon, ano ang maipaglilingkod ko?“Mrs. Madrigal, magandang araw. Ako si Regina Alonzo, business partner ni Mr. Mdrigal.”Magalang siyang ngumiti.“Narinig kong kakapanganak mo lamang, kaya naparito ako upang batiin at kumustahin ka at may dala pala ako para sayo.”Alonzo ang apelyido niya.At sa sandaling lumapit siya, agad na naamoy ni Celine ang pamilyar na banayad ngunit matamis na pabango.Nanigas nang bahagya ang kanyang katawan.Agad niyang naunawaan.Ito ang tinutukoy ni Trevor na si Ms. Alonzo.At malamang, siya rin babaeng ipapakilala sa kanya ni Trevor.“Salamat. Ms. Alonzo.”Kinuha ni Celine ang mga dala ni Ms. Alonzo

Sa isang iglap, nawala ang lahat ng kinikimkim na sama ng loob ni Celine.Napangiti siya.Bahagya niyang iniangat ang baba at itinuro ang private room sa likuran ni Trevor.“Hindi ka ba papasok para bumati bago tayo umalis?”“Hindi na kailangan.”Hinawakan ni Trevor ang kamay niya at naglakad patungo sa elevator.Dalawang hakbang pa lamang sila nang biglang bumukas ang pinto sa likuran nila.Kasunod nito ay isang pamilyar na tinig.“Trevor, saan ka pupunta?”Napalingon si Celine.Nakatayo si Ysabelle sa may pintuan ng private room.Agad na nagyelo ang ngiti sa mukha ni Celine.At sa sumunod na sandali, napunta ang kanyang tingin kay Trevor.Para bang ngayon lamang napansin ni Ysabelle ang presensya niya.Nagulat itong nagtanong, “Celine? Anong ginagawa mo rito?”“Asawa ko, hayaan mong ipaliwanag ko—”Ayaw marinig ni Celine ang kahit isang salita.Bigla niyang binawi ang kamay mula sa pagkakahawak ni Trevor at mabilis na naglakad patungo sa elevator.Pakiramdam niya isa siyang malaking

Hindi naman niya maaaring basta tanggapin ang napakamahal na bagay na ito nang hindi man lang nagpapasalamat.Kailangan niyang magsabi kahit isang simpleng salamat.Noong huli niyang makuha ang business card ni Jethro, agad niyang sine-save ang numero nito sa kanyang cellphone.Hindi niya inakala na ang unang pagkakataong tatawag siya rito ay hindi para humingi ng tulong—kundi para magpasalamat.Hinahanap niya ang numero sa contacts.At nang makita niya ang naka-save na pangalan, bahagya siyang natigilan.Kuya.Biglang sumagi sa kanyang isip ang malamig, tahimik, at tila laging may distansyang mukha ni Jethro.May kakaibang kaba na agad namuo sa kanyang dibdib.Bakit parang ayaw ko siyang tawagan at kausapin?Paano kung hindi naman pala siya ang nagpadala?Baka hindi ko na lang dapat pakialaman.Ngunit kung siya nga ang nagbigay nito, hindi rin tama na tanggapin niya ang regalo nang hindi man lang nagpapasalamat.Matagal siyang nag-isip.Sa huli, hindi niya tinawagan si Jethro.Sa hal

Bagama't hindi magaling mag-aral si Marco, magaling itong magsalita at madali ring makibagay sa iba't ibang tao.Kung tutuusin, bagay ito sa sales.Siguro pwedeng ilagay ni Trevor si Marco sa sales department.Magsimula muna ito bilang ordinaryong salesperson.Kung handa itong matuto, may taong gagabay dito, at makakagawa ito ng magagandang resulta, may pagkakataon pa rin itong umangat sa kumpanya.Iyon ang mas tamang paraan.Ang lalaking nangakong uuwi ngayong gabi para makasama siya at si Angela ay hanggang ngayon wala pa rin.Naghintay si Celine ng hanggang alas-nuwebe.Sa huli, nagpadala siya ng mensahe.【Uuwi ka ba ngayong gabi?】Mabilis na dumating ang sagot.“May problema sa proposal ng isang proyekto na kailangan namin bukas. Kailangan namin itong tapusin ngayong gabi, kaya hindi na ako makakauwi. Magpahinga ka na muna kasama si Angela”Sa totoo lang, dahil hindi pa rin umuuwi si Trevor nang ganoong kalalim na ang gabi, nahulaan na ni Celine na hindi na ito makakabalik.Sigur

Hindi niya naramdamang may ginawa siyang mali noong gabing iyon.Sa ganoong sitwasyon, hindi niya talaga maisip kung sinong tao ang kayang manatiling kalmado.Pero para sa lahat ng tao sa paligid niya—Siya ang mali.Maging si Trevor ay nagalit sa kanya.Talaga bang ako ang nagkamali?Sa sandaling iyon, tumunog ang kanyang cellphone.Si Grace ang tumatawag.“Natapos na ba ang banquet?”Walang buhay ang boses ni Celine nang sumagot siya.“Mm.”“Pasensya na. May kaso akong haharapin sa korte bukas. Abala ako sa pag-aayos ng mga dokumento, kaya hindi ako makakapunta ngayong gabi.”“Okay.”“Bakit parang malungkot ka? Pinahirapan ka na naman ba ng biyenan mo?”Hindi umiyak si Celine nang sampalin siya ni Leonor.Ngunit nang marinig niya ang tanong na iyon mula kay Grace, biglang kumirot ang kanyang puso.Parang bigla siyang maiiyak.Mabilis siyang suminghot at pinigilan ang pait na namumuo sa kanyang dibdib bago ikinuwento kay Grace ang lahat ng nangyari noong gabing iyon.Pagkarinig sa bu